Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Pierwsza przygoda Pana Samochodzika

Autor:
Cykl: Pan Samochodzik i
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8385875107
liczba stron
222
język
polski
typ
papier
6,33 (403 ocen i 13 opinii)

Opis książki

Dołączona do serii przygód Tomasza N.N. — Pana Samochodzika — książka opisująca jego podróż, jeszcze jako pracownika redakcji jednej z gazet, na Syberię w poszukiwaniu śladów żyjącego w XVII wieku Nicefora Czernichowskiego i twierdzy Ałbazin nad Amurem. Podróż pana Tomasza przez wielkie połacie Rosji wiąże się z historią skarbu ukrytego w Polsce w latach międzywojennych XX stulecia. Wcześniej...

Dołączona do serii przygód Tomasza N.N. — Pana Samochodzika — książka opisująca jego podróż, jeszcze jako pracownika redakcji jednej z gazet, na Syberię w poszukiwaniu śladów żyjącego w XVII wieku Nicefora Czernichowskiego i twierdzy Ałbazin nad Amurem. Podróż pana Tomasza przez wielkie połacie Rosji wiąże się z historią skarbu ukrytego w Polsce w latach międzywojennych XX stulecia.
Wcześniej książka była wydana pt. „Pozwolenie na przywóz lwa".

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwo-warmia.pl/Pan%20Samochodzik/PS%200%20-%205.html

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 747
Aeona | 2014-11-30

Jedna z moich ukochanych serii z czasów dzieciństwa,książki o zapalonym muzealniku,który tropi wszelkie możliwe tajemnice,czarne charaktery prawie jak James Bond.Samochód pana Tomasza to już osobna historia i pamietam,jak zawsze się cieszyłam,gdy okazywało się,że stary gruchot to auto,które nie powstydziłby się wspomniany już agent Bond.
Seria lekka i przyjemna i bardzo bym chciała mieć całość,więc jest na liście-w prezencie.
POzdrawiam!

książek: 572
Łukasz | 2010-12-25
Na półkach: Przeczytane

Przerobiona książka "Pozwolenie na przywóz lwa". Zmieniono wyłącznie tytuł i głównego bohatera, żeby wykorzystać dobrą sprzedaż tytułów z serii o Panu Samochodziku. Typowy przykład komercji, ale książka mi się podobała.

książek: 324
atram_ent | 2012-09-06
Na półkach: Przeczytane, 2012
Przeczytana: czerwiec 2012

kilka lat temu czytałam późniejsze części Pana Samochodzika (polecam!), ale gdybym całą serię zaczęła od tej książki na pewno nie sięgnęłabym po następne. ciągnące się w nieskończoność opisy, brak jakiejkolwiek akcji, przygody, błyskotliwości... wprawdzie jest tajemnica, ale domyśliłam się rozwiązania zagadki (tam jest taka wyraźna scena) jeszcze przed połową, co pod koniec się potwierdziło. przebrnęłam przez to tylko ze względu na sentyment do postaci pana Tomasza...

książek: 757

Czyli "Pozwolenie na przywóz lwa" włączone (z szeregiem mniej lub bardziej istotnych zmian w fabule) do serii o Panu Samochodziku.
Gdy czytałem to po raz pierwszy (jeszcze jako Pozwolenie...) uderzył mnie niezwykły realizm, sugestywność opisywanych miejsc i zdarzeń - teraz wiem, że była to po prostu w znacznej części książka autobiograficzna. Ale to dodaje jej właśnie szczególnego waloru.
Jedna z moich ulubionych książek Nienackiego, pełna pasji i bardzo klimatyczna.

książek: 89
juryca | 2013-11-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 listopada 2013

Książka nie ma nic wspólnego z przygodami Pana Samochodzika,oprócz imienia bohatera.Tytuł powinien być Pierwsza Przygoda Pana Skuterka,choć podczas czytania dowiadujemy się że pojazd zostaje sprzedany.Na początku książka pisana w stylu przygodowo - sensacyjnym,w miarę czytania staje się reportażem z wyprawy na Syberię.Zaczyna z niej wiać nie tylko Syberyjskim zimnem lecz również nudą.Szybkie zakończenie,łatwe do przewidzenia.

książek: 306
Marek | 2013-03-25
Na półkach: Przeczytane, 2013
Przeczytana: marzec 2013

Nie jest to klasyczna powieść przygodowa czy kryminał. Czasem ciężko się oprzeć wrażeniu, że jest to reportaż z podróży, napisany w stylu bardzo zbliżonym do Kapuścińskiego.

książek: 250
PahaludO | 2011-02-27
Na półkach: Przeczytane

Bardzo fajna.

książek: 101
Konrad | 2012-06-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: czerwiec 2012

Jest to pierwsza książka autora. Strasznie dużo opisów historycznych, które tylko zrażają do książki osoby, które są przyzwyczajone do przygodowego stylu autora (przeczytałem późniejsze książki jako pierwsze). Czasami książka wygląda jak dziennik podróży, z krótkimi opisami dnia.

książek: 90
Aron | 2012-08-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 sierpnia 2008

Prequel przygód Pana Samochodzika. Książka również bardzo ciekawa choć brakuje w niej dynamiki późniejszych książek opowiadających o przygodach tego dzielnego bohatera.

książek: 493
Nieznośna | 2013-05-06
Przeczytana: 04 maja 2013

Niestety, te pierwsze trzy części, w których pan Tomasz jest dziennikarzem, zdecydowanie mi nie odpowiadają. Przemęczyłam, żeby skończyć.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Éric-Emmanuel Schmitt
    55. rocznica
    urodzin
    ...życie to taki dziwny prezent. Na początku się je przecenia: sądzi się, że dostało się życie wieczne. Potem się go nie docenia, uważa się, że jest do chrzanu, za krótkie, chciałoby się niemal je odrzucić. W końcu kojarzy się, że to nie był prezent, ale jedynie pożyczka. I próbuje się na nie zasłuż... pokaż więcej
  • Mario Vargas Llosa
    79. rocznica
    urodzin
    Sekret szczęścia, a przynajmniej spokoju, leży w tym, żeby wyeliminować romantyczną miłość z życia, bo to ona sprawia, że człowiek cierpi. Tak żyje się spokojniej i lepiej się bawi, zapewniam cię.
  • Lauren Weisberger
    38. rocznica
    urodzin
    Gdzie miejsce na radość w twoim idealnie zaplanowanym, zaprojektowanym, wypełnionym zasadami życiu?
  • Bohumil Hrabal
    101. rocznica
    urodzin
    Bo ja gdy czytam, to właściwie nie czytam, biorę piękne zdanie do buzi i ssę je jak cukierek, jakbym sączył kieliszeczek likieru, tak długo, aż w końcu ta myśl rozpływa się we mnie jak alkohol, tak długo we mnie wsiąka, aż w końcu nie tylko jest w moim mózgu i sercu, lecz pulsuje w mych żyłach aż po... pokaż więcej
  • Richard Dawkins
    74. rocznica
    urodzin
    Odkryłem, że całkiem dobrą strategią, gdy ktoś pyta mnie, czy jestem ateistą, jest uświadomić mu, że on również jest ateistą, wszak nie wierzy w Zeusa, Apollona, Amona Ra, Mitrę, Baala, Thora, Wotana, Złotego Cielca ani w Latającego Potwora Spaghetti. Ja po prostu poszedłem o jednego Boga dalej.
  • Amanda Quick
    67. rocznica
    urodzin
    Nic tak nie rozstroi nerwów przeciwnika jak wyraz rozbawienia lub nawet znudzenie na twej twarzy.
  • Jayne Ann Krentz
    67. rocznica
    urodzin
    W rzeczywistości piekło jest przeraźliwie chłodne. To miejsce zimne i rozpaczliwie samotne"
  • Marc Brandel
    96. rocznica
    urodzin
  • Maksym Gorki
    147. rocznica
    urodzin
    Kobieta nie może nie rozumieć muzyki, zwłaszcza jeśli jej smutno.
  • Marianne Fredriksson
    88. rocznica
    urodzin
    Jesteś jedynie gościem w rzeczywistości, dlatego jej nie widzisz. Dostrzegasz tylko określone nazwą jej części, nigdy zaś powiązań, z których tworzy się całość.
  • Rafał Skarżycki
    38. rocznica
    urodzin
  • Julio Llamazares
    60. rocznica
    urodzin
    Czas podobny jest do rzeki: z początku płynie ospale i niepewnie,rozpędzając się z upływem lat.(...)Przez pierwsze dwadzieścia lub trzydzieści lat myślimy, że czas jest rzeką bez końca, jedynym w swoim rodzaju tworem, który sam siebie karmi i nigdy się nie wyczerpuje.Ale prędzej czy później odkrywam... pokaż więcej
  • Zbigniew Brzeziński
    87. rocznica
    urodzin
  • Andrzej Meller
    39. rocznica
    urodzin
  • Daniel Dennett
    73. rocznica
    urodzin
  • Anatolij Winogradow
    127. rocznica
    urodzin
    Jak to się stało, że cienka, cieńsza od włosa krawędź oddzieliła sen od przebudzenia?
  • Lauren Willig
    38. rocznica
    urodzin
  • Virginia Woolf
    74. rocznica
    śmierci
    Ludzie autentyczni najpełniej istnieją w samotności. Nie znoszą iluminacji, podwojenia. Ciskają swoje ledwie namalowane portrety, odwrócone twarzą do ziemi.
  • Eugène Ionesco
    21. rocznica
    śmierci
    Zdarza się, że człowiek śni. Przywiązuje się do tego snu, wierzy weń, kocha. Rano, gdy otwiera oczy, dwa światy jeszcze zachodzą na siebie, twarze nocy w świetle dnia słabo się zarysowują. Chciałoby się je spamiętać, zatrzymać. Wymykają ci się z rąk, brutalna rzeczywistość dnia je wypędza. Człowiek... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd