Na pewno tę książkę czytało mi się dużo lepiej niż poprzednie, choć nadal jak dotąd chyba nie udało się autorowi wyjść poza schemat świata przedstawionego, w którym aż roi się od dewiantów i zboczeńców. Tutaj jednak było to trochę z mniejszym natężeniem i było niezbędne dla tej konkretnej historii.


Mam dużą słabość do Marcela Mossa, bo jestem z jego książkami od samego początku. Gdy otrzymałam przesyłkę z nową książką, porzuciłam aktualnie czytaną książkę na rzecz tej i po dwóch dniach byłam już po lekturze. Nadal mamy do czynienia z niezmiennym atutem: te książki czyta się błyskawicznie, wręcz połyka. Czytelnik jest bardzo ciekawy, jak skończy się dana historia.


Muszę przyznać z satysfakcją, że czytając tę książkę, poczułam vibe dawnych książek, takich jak "Pokaż mi", która jest moim niezmiennym faworytem. Tam jednak "motyw" sprawcy był dużo bardziej rozbudowany, a sam portret psychologiczny postaci satysfakcjonująco rozwinięty.


Książka porusza ważne, aktualne tematy, zakończenie nie jest taką bombą, jak zdarzało się w twórczości autora, ale zaskakuje i jest umiejętnie poprowadzone. To był dobrze spędzony czas :)

Na pewno tę książkę czytało mi się dużo lepiej niż poprzednie, choć nadal jak dotąd chyba nie udało się autorowi wyjść poza schemat świata przedstawionego, w którym aż roi się od dewiantów i zboczeńców. Tutaj jednak było to trochę z mniejszym natężeniem i było niezbędne dla tej konkretnej ...

Rozwiń Zwiń

Jestem na bieżąco z twórczością Marcela Mossa od książki "Nie odpisuj", więc dobre parę lat. Sięgam po nowe książki głównie z sentymentu, ale też dlatego, że trzymają w napięciu, szybko się je czyta, pomagają wypełnić czas wolny.
Jednak przyznam, że jestem już mocno zmęczona tym, że świat przedstawiony przez autora składa się z głównie z gangsterów, mordercow, gwałcicieli, przestępców, dewiantów. Owszem, nie żyję w różowej bance i wiem, że takie zjawiska mają miejsce w świecie, ale mam wrażenie, że to już jest trochę przesada. Swiat w tych książkach jest zupelnie zdegenerowany. Mam wrażenie, że liczy się głównie kontrowersja. Marcel Moss staje się Patrykiem Vegą polskich kryminałów.
To trochę tak, jak produkowane są horrory, których głównym atutem są jumpscary, mimo że dużo ciekawsze są takie, które są zbudowane na intrydze, tajemnicy, klimacie.
W przypadku "Pamietnika lokatorki" faktycznie było sporo fabuły i ciekawych wątków, a motywacje bohaterów są w jakimś stopniu zrozumiałe. Dlatego daję aż 6 gwiazdek, dobrze mi się to czytało.

Jestem na bieżąco z twórczością Marcela Mossa od książki "Nie odpisuj", więc dobre parę lat. Sięgam po nowe książki głównie z sentymentu, ale też dlatego, że trzymają w napięciu, szybko się je czyta, pomagają wypełnić czas wolny.
Jednak przyznam, że jestem już mocno zmęczona tym...

Rozwiń Zwiń