Musicie wiedzieć, że mam taką zasadę, że jeśli do setnej strony książka mnie nie porwie, nie zainteresuje, nie zaintryguje, generalnie nie spodoba mi się to odkładam. Bez żalu i marudzenia. Czasem daję szansę, ale mało kiedy. Jak było tutaj?

No cóż… Książka została odłożona bez smutku. Dlaczego? Ja osobiście nie lubię jak bohaterka mnie irytuje, jak jest głupsza niż ustawa przewiduje i szczerze mam jej dosyć, a jej procesy myślowe… bez komentarza. A w momencie gdy pojawił się główny bohater i poziom cringu wybił go góry, to podziękowałam już całkowicie. Naprawdę dawno nie spotkałam się z tak kiepskim, wattpadowym stylem (choć nie wiem, czy nie tłumaczeniem) i toporną fabułą. Z każdą wypowiedzią bohaterki byłam tylko bardziej zirytowana i miałam jej dosyć.

Generalnie nie polecam. Choć w sumie nie wiem, bo nie udało mi się doczytać do końca. Za kiepskie książki dziękuję.

Musicie wiedzieć, że mam taką zasadę, że jeśli do setnej strony książka mnie nie porwie, nie zainteresuje, nie zaintryguje, generalnie nie spodoba mi się to odkładam. Bez żalu i marudzenia. Czasem daję szansę, ale mało kiedy. Jak było tutaj?

No cóż… Książka została odłożona bez smutku. D...

Rozwiń

Zwiń

Czy byliście kiedyś na balu? Ja tylko na studniówce, ale taki bal z sukniami i perłami zawsze mi się marzył! No i w końcu go dostałam.

Małe wielkie kłamstwa to historia dziejąca się w tzw. wyższych sferach, a one zobowiązują. Nie tylko do wyglądu, ale i określonego zachowania. Do pięknych strojów i nienagannych manier. Szkoda tylko, że nastolatki to dalej nastolatki i nawet najdroższe zegarki i najpiękniejsze stroje nie powstrzymają ich przed robieniem głupot, spiskowaniem i szaleństwami. Bo nie powstrzymają! Zapraszam zatem do świata, gdzie nic nie jest takie jak się wydaje, a za piękną fasadą elegancji i klasy kryją się prawdziwe dramy, tajemnice i problemy.

Była to jedna z młodzieżówek, która wchodzi bardzo lekko i przywołuje klimaty bycia nastolatką. Taki trochę vibe Wrednych dziewczyn pomieszany z Plotkarą i Nie wierzcie bliźniaczkom. Wiecie o co mi chodzi - rodzinne tajemnice, duże pieniądze, wyższe sfery i spiskowanie przeciwko sobie nawzajem. A to tego piękne stroje i łańcuszki z pereł. No i jeszcze przegadywanie się, super wątek bloga ze zdjęciami i imprezki przy basenie. I oczywiście wpadka za wpadką. Wszystko w akompaniamencie dużej ilości śmiechu, sarkazmu i dobrej zabawy. A już przeplatanie bieżącej akcji ,,więziennej”, a może raczej ,,w areszcie” z tym co działo się kilka miesięcy wcześniej, plus to ile raz wybuchnęłam śmiechem, to już w ogóle było świetne!

Momentami zabawna, momentami lekko chaotyczna (ale to jestem w stanie wybaczyć), ale zdecydowanie mocno w klimacie Plotkary i z naprawdę zaskakującym zakończeniem. Wciagała i nie żałuję. Mamy charakterną główną bohaterkę, która nie jest nijaka, mamy rodzinne sekrety, mamy krótkie rozdziały, dzięki którym książkę czyta się stosunkowo szybko.Dla mnie okazała się przyjemną rozrywką na dwa wieczory i jedną z tych, które mogę śmiało polecić!

[Współpraca]

Czy byliście kiedyś na balu? Ja tylko na studniówce, ale taki bal z sukniami i perłami zawsze mi się marzył! No i w końcu go dostałam.

Małe wielkie kłamstwa to historia dziejąca się w tzw. wyższych sferach, a one zobowiązują. Nie tylko do wyglądu, ale i określonego zachowania. Do pięknych...

Rozwiń

Zwiń

Czy można pozbierać się po stracie ukochanej osoby? Czy powinno się żyć dalej? Czy wielka miłość może zdarzyć się drugi raz? Grady i Addison muszą zmierzyć się z faktem, że nawet po stracie małżonka ich życie toczy się dalej. A oni wciąż zasługują na szczęście.

Ich związek miał być układem dla pozorów. Szopka dla publiczności. Okazał się, czymś znacznie większym. Głębokim i prawdziwym. Relacją opartą nie tylko na litości i współczuciu, ale chęci przetrwania. Bo człowiek to jednak zwierze stadne i stworzone do życia w parze.

Stracone marzenia to słodko gorzka historia z cudownym happy endem. Piękna, wciągająca i rozczulająca. Nie raz chichotałam i zdecydowanie będę chciała do Whitlock Family wrócić! Bo to takie książki z kategorii comfort zone. Idealne na rozluźnienie i miły wieczór. Dla mnie był tylko jeden problem - tłumaczenie scen erotycznych. Dziękuję postoję, ale nie. Mówienie ,,gołąbko” też nie. Lepiej by brzmiało ,,gołąbeczko” jeśli już. Ale poza tym super!

Więc polecam jeśli lubicie wątek samotnych rodziców, dzieci, udawanych randek i szukania swojego szczęścia. I ogromnego szacunku do zmarłych współmałżonków. Bo to było godne docenienia. Ale też jeśli po prostu lubicie słodkie i przyjemne książki! Sceny wiadomo jakie ominiecie (zwłaszcza te końcową) i będzie super :D

[Współpraca]

Czy można pozbierać się po stracie ukochanej osoby? Czy powinno się żyć dalej? Czy wielka miłość może zdarzyć się drugi raz? Grady i Addison muszą zmierzyć się z faktem, że nawet po stracie małżonka ich życie toczy się dalej. A oni wciąż zasługują na szczęście.

Ich związek miał być układe...

Rozwiń

Zwiń

Jeśli mam powiedzieć, że ktoś umie w pojebane, chore, wciągające i szalone dark romance, które nie wymagają ostrych scen dla dorosłych i pseudo mafii to, jedna z tych osob zdecydowanie jest @sylwiakruk.autorka 🤩

W takie, w których miesza nam się w głowach, nic nie jest oczywiste, a emocje jeżdżą na rollercoasterze. Takie, w których nawet nie wiemy, kiedy przeczytaliśmy kolejne sto stron, a chcemy więcej. Gdzie główny bohater to psychopata, a my naprawdę żałujemy bohaterki. Sylwia umie. Oj umie 🖤

Gdy przeczytałam pierwszy tom wiedziałam, że będę chciała więcej. I nie mogłam się doczekać kontynuacji. I nie zawiodłam się! Drugi tom wciska nas w fotel jeszcze bardziej. Gra na naszych uczuciach i pięknie miesza nam w głowach! A zakończenie? Sylwia, ja chce kolejny tom! To nie może tak się skończyć 🖤🖤🖤

Jeśli mam powiedzieć, że ktoś umie w pojebane, chore, wciągające i szalone dark romance, które nie wymagają ostrych scen dla dorosłych i pseudo mafii to, jedna z tych osob zdecydowanie jest @sylwiakruk.autorka 🤩

W takie, w których miesza nam się w głowach, nic nie jest oczywiste, a emocje...

Rozwiń

Zwiń

Czy niezobowiązująca znajomość w klubie dla dorosłych może przysporzyć problemów? Oj może, a Julia będzie miała okazję się o tym przekonać! Bo pewien tajemniczy nieznajomy postanowi zagościć w jej życiu już na stałe! Ale czy ona da radę mu zaufać?

- Odwrócony age gap - Klub dla dorosłych - Romans biurowy - Spicy sceny - Ukryta tożsamość -

Ona - pewna siebie, odważna, spełniająca swoje pragnienia w klubie dla dorosłych - Julia. On - zaczynający nową pracę i od razu podpadający wymagającej szefowej - Ivo. Połączenie tej dwójki na jednym piętrze skutkuje tylko jednym - kłopotami. Zwłaszcza, że w głowie Julii miejsce zajmuje nie tylko nowy podwładny. Tajemniczy nieznajomy z klubu, z którym spędziła miłe chwile wciąż wraca do niej w snach. I smsach. Jednak w realnym świecie musi skupić się na Ivo. I jego pracy. Czy uda im się ze sobą pracować? Każde z nich będzie musiało iść na ustępstwa, a ich współpraca okaże się niezwykle… owocna.

Gdy dostałam propozycję wzięcia Julii pods swoje skrzydła nie wahałam się. Dlaczego? Bo Sylwię biorę w ciemno! Dokłownie. Uwielbiam jej lekki styl, sympatycznych bohaterów i historie, które porywają od pierwszych stron. I dokładnie taka okazała się Julia. Idealnym rozłożeniem pikanterii do fabuły, świetnymi żarcikami i bohaterami, których nie da się nie lubić. I brakiem stygmatyzacji i zawstydzania ,,dorosłymi klubami”.

Ja się pośmiałam, trzymałam kciuki za Julią i… nie powiem Wam xD… i jestem pewna, że każdej miłośniczce odwróconego age gapu lub romansówch biurowych się spodoba! Bo Julia wciąga nas w Miasto Grzechu, a my chcemy się w nim zatracić!

[Współpraca]

Czy niezobowiązująca znajomość w klubie dla dorosłych może przysporzyć problemów? Oj może, a Julia będzie miała okazję się o tym przekonać! Bo pewien tajemniczy nieznajomy postanowi zagościć w jej życiu już na stałe! Ale czy ona da radę mu zaufać?

- Odwrócony age gap - Klub dla dorosłych ...

Rozwiń

Zwiń

Czy da się pozbierać po stracie? Czy strach przed nieznanym i obcym może zablokować odczuwanie szczęścia? Życie Kelsey zawaliło się w ciągu kilku minut. A potem potrzebowała polecieć na drugi koniec kraju, poznać cudownego konia i nauczyć się stawiać kroki na nowo, aby zrozumieć, że życie dotycz się dalej.

Urocza, ciepła, łapiąca za serce. Na dodatek z cudownym kowbojem, który zdecydowanie umie w rozmowy i radzenie sobie z życiem. I mamy age gap. I klimat małego miasteczka. I uroczego pieska. Mamy też fantastycznych rodziców, którzy martwią się o córkę oraz wujostwo, które trochę widząc co się święci delikatnie ostrzega, ale stojąc z boku pozwala im podjąć własne decyzje. Czy zatem mogłoby być lepiej?

Ale muszę się do czegoś przyczepić. Niestety była… przegadana. I to mocno. Zwłaszcza druga część. O ile pierwsza była świetna i miała idealne rozłożenie akcji na ilość stron, o tyle uważam, że gdyby dołożyć 100 stron i rozciągnąć akcję w drugiej połowie byłoby o wiele lepiej. Nie byłoby takiego złudzenia upchnięcia wszystkiego, a całość wyszłaby bardziej naturalnie. I nie miałabym takiego poczucia, że gubię się w tekście, bo tyle tego jest. Bo nie chciałam się gubić. Bo naprawdę chciałam, żeby mi się podobała i chyba nawet finalnie tak było. Mimo to utwierdzałam się w tym, że druga część książki jest mocno chaotyczna, dzieje się za szybko i coś mi w niej nie grało.

Dla mnie to miłe czytadło, które postawiło pod znakiem zapytania inne książki tej autorki. Nie wyróżnia się niczym, ale też nie jest zła. Jest poprawna, lekka i stanowiła miłe towarzystwo do niedzielnego wieczoru. Na pewno jest warta polecenia, ale czytałam lepsze książki z tymi motywami.

[Współpraca]

Czy da się pozbierać po stracie? Czy strach przed nieznanym i obcym może zablokować odczuwanie szczęścia? Życie Kelsey zawaliło się w ciągu kilku minut. A potem potrzebowała polecieć na drugi koniec kraju, poznać cudownego konia i nauczyć się stawiać kroki na nowo, aby zrozumieć, że życie ...

Rozwiń

Zwiń

Czy obsesja może być tożsama z miłością? Czy psychopata może kochać?

,,Jestem. Ale ty nigdy nie potrzebowałaś ratunku. Potrzebowałaś tylko kogoś, kto przypomni ci, że nie jesteś sama.”

Skin of a Sinner to książka absurdów i niezłych marzeń autorki. I nieścisłości. Do kalendarzowej zimy brakuje nam kilku miesięcy, ale już jest mróz, a realnie mamy okolice września. I to przy Chicago. Bohater przerabia i organizuje kampera z dnia na dzień. I ma dojścia wszędzie. Zakochany od lat, tak naprawdę ma obsesję na punkcie dziewczyny, a to co robi nie ma nic wspólnego z jakąkolwiek wizją miłości. Do tego sceny pierwszego seksu, które wyglądają jakby oboje byli bardzo zaawansowani i głupota bohaterki tak wielka, że aż boli. Bo kiedy ktoś ci mówi, że masz się nie oddalać, bo jest niebezpiecznie, to super opcją jest upicie się i.. pójście samej cholera wie gdzie. Plus świetna opcja, żeby zamian użyć prezerwatyw zwyczajnie podsunąć partnerce tabletkę ,,dzień po” do porannego soku. Jeśli jeszcze do tego dołożymy, że właściwie połowa książki to wspomnienia z ich poprzednich lat, a po ich usunięciu albo skróceniu wiele by się nie zmieniło, to chyba wiecie jakie mam nastawienie po lekturze.

Jedynym plusem dla mnie była chęć Mikiego, aby zaopiekować się Bellą. Aby nie brakowało jej ubrań, pieniędzy i aby nie chodziła głodna. Ale z drugiej strony czy dobra opieka to wyrywanie jej z znanego jej świata i zmuszanie do ukrywania się pod nowym imieniem przez całe życie? Nawet w imię większego dobra?

Wiem, że są zachwyty. Ja chyba ich nie rozumiem. Były momenty niezłe, ale nie było ich wiele. Za książkę podziękuję. Nie polecam.
[Współpraca]

Czy obsesja może być tożsama z miłością? Czy psychopata może kochać?

,,Jestem. Ale ty nigdy nie potrzebowałaś ratunku. Potrzebowałaś tylko kogoś, kto przypomni ci, że nie jesteś sama.”

Skin of a Sinner to książka absurdów i niezłych marzeń autorki. I nieścisłości. Do kalendarzowej zimy b...

Rozwiń

Zwiń