Profil użytkownika: BourbonKid

W królestwie Delain dochodzi do tragedii — król Roland umiera w tajemniczych okolicznościach. O jego otrucie zostaje oskarżony jego pierworodny syn, Peter, prawowity następca tronu. W rzeczywistości za morderstwem stoi potężny czarnoksiężnik Flagg, królewski doradca i mistrz czarnej magii, który od wieków snuje własne, mroczne plany. To on pragnie, by na tronie zasiadł podatny na wpływy młodszy syn Rolanda — Thomas. Peter trafia do więzienia na szczycie Iglicy, a Flagg coraz bardziej zacieśnia swoją władzę, manipulując nowym królem. W cieniu tronu sieje chaos, podsyca wojny i z rozkoszą patrzy, jak kraj pogrąża się w przemocy.

Oczy smoka, czyli jedna z najbardziej dla mnie sentymentalnych powieści Kinga. Pierwszy raz czytałem ją kilkanaście lat temu, na początku gimnazjum i była to jedna z pierwszych „dorosłych” książek, które czytałem. A na pewno pierwsza pełnoprawna powieść autora, wcześniej były tylko opowiadania. I wtedy stałem się fanem Kinga.

Sama fabuła nie zachwyca, jest bardzo schematyczna, a całość jest prowadzona dość liniowo. Ale w sumie nie jest to w tej pozycji minusem. Całość to raczej baśń niż typowa powieść. Jest klasyczna walka dobra ze złem, są wyraźne zarysowane postacie, jest zły czarnoksiężnik, są smoki i zagrożone królestwo. Ale żeby nie było zbyt cukierkowo, to jest tu też odrobina mroku i brutalności. Nie na tyle jednak, żeby młodszy czytelnik się zraził.

Styl Kinga pasuje idealnie do tego typu lektury. O ile jego gadulstwo w „normlanych” powieściach mnie czasem irytuje, tak tu jeszcze bardziej podkręca baśniowość całości. Szkoda, że tylko, że niektóre wątki rozwlekł niemiłosiernie, a inne zakończył nadzwyczaj szybko. Przydałoby się tu trochę więcej balansu.

Książka przez swój charakter ma tyle samo zwolenników, co przeciwników. Jeśli jednak chcecie poznać Kinga w nieco innym odcieniu – bardzo polecam.

W królestwie Delain dochodzi do tragedii — król Roland umiera w tajemniczych okolicznościach. O jego otrucie zostaje oskarżony jego pierworodny syn, Peter, prawowity następca tronu. W rzeczywistości za morderstwem stoi potężny czarnoksiężnik Flagg, królewski doradca i mistrz czarnej magii,...

Rozwiń

Zwiń

Po spotkaniu z tajemniczym Człowiekiem w Czerni, rewolwerowiec Roland budzi się na brzegu bezkresnego morza. Otacza go surowa, nieprzyjazna plaża, na której czyhają potwory gotowe rozszarpać każdego, kto choć na moment straci czujność.
W tym odludnym miejscu Roland odkrywa troje drzwi prowadzących do innego świata - Nowego Jorku, lecz w różnych momentach jego historii. Po ich przekroczeniu spotyka Eddiego Deana, uzależnionego przemytnika narkotyków, Odetę Holmes, kobietę z rozdwojeniem osobowości, oraz Jacka Morta, mordercę kierującego się zimną logiką. To właśnie oni mają stać się jego towarzyszami w niebezpiecznej wędrówce ku Mrocznej Wieży - misji, od której zależą losy wielu światów.

Druga część cyklu Mroczna Wieża. O ile Roland mi się osobiście podobał, to obiektywnie patrząc był co najwyżej średni +. W Powołaniu Trójki jest już inna rozmowa. Sama struktura jest lepiej przemyślana, akcja rozwija się w normalnym tempie i wszystko ma więcej sensu. Pierwszy tom serii, mimo, że krótszy, potrafił momentami przynudzić. W drugim tomie coś takiego nie występuje. Co u Kinga jest w sumie lekkim zaskoczeniem.

Całość jest podzielona na trzy mniejsze części. W każdej z nich Roland przenosi się do Nowego Jorku, ale w różnych czasach, w których musi dobrać sobie towarzyszy. I wyszło to nieźle, na ograniczonej przestrzeni udało się oddać klimat tego miasta w różnych latach. I bohaterowie są tu znakomicie wykreowani. Mają odpowiednią głębię, motywacje i są autentyczni. Ale akurat to u Kinga nie jest zaskoczeniem.

Drugi tom to wciąż, tak jak pierwszy, wprowadzenie do większej historii. Tu jednak widać już zamysł na resztę, a zakończenie sprawiło, że mam ochotę od razu sięgnąć po kolejny.

Po spotkaniu z tajemniczym Człowiekiem w Czerni, rewolwerowiec Roland budzi się na brzegu bezkresnego morza. Otacza go surowa, nieprzyjazna plaża, na której czyhają potwory gotowe rozszarpać każdego, kto choć na moment straci czujność.
W tym odludnym miejscu Roland odkrywa troje drzwi prow...

Rozwiń

Zwiń

Rok 1983 - czas marazmu i beznadziei w Polsce Ludowej. Wśród mieszkańców prowincji zaczyna krążyć pogłoska o objawieniach Matki Boskiej na ogródkach działkowych w Oławie pod Wrocławiem. Kościół zachowuje dystans wobec tych wydarzeń, a władze z generałem Jaruzelskim na czele potępiają religijną ciemnotę. Mimo represji i zastraszania, tłumy wiernych wyruszają do małego miasteczka, wierząc w cud.
Heniek, prosty rencista, z uporem godnym świętego poświęca się budowie sanktuarium, które – jak wierzy – poświęci sam papież. Jego brat Zbyszek miota się między lojalnością wobec rodziny a presją lokalnych działaczy, uwikłany w sieć politycznych zależności i własnych namiętności. Jego słabość do kobiet staje się idealnym narzędziem w rękach służb, gotowych wykorzystać każdy sekret w grze o władzę i wpływy.

Książka oparta o faktyczne wydarzenia, ale postacie i fabuła to tutaj fikcja. „Kult” przyjmuje formę rozmowy ze Zbyszkiem, w której jednak nie słyszymy pytań autora - pozostaje tylko głos bohatera. Zbyszek zwraca się bezpośrednio do dziennikarza, potocznym językiem. Przez co całość wydaje się autentyczna. Historia została podzielona na dziesięć nagrań wykonanych jednego dnia, dzięki czemu książka zyskuje ciekawą, reportażową strukturę. W tle pojawia się też kontekst historyczny późnej komuny. W rezultacie otrzymujemy monolog Zbyszka, który prowadzi nas przez historię swoją, swojego brata i miasta.

I tutaj wychodzą na wierzch niesamowite umiejętności autora to snucia opowieści i kreacji bohaterów. Z jednej strony mamy prostego Heńka, z drugiej jego brata, który chce dobrze, ale kobiety są dla niego zbyt dużą pokusą. Sceny z codziennego życia bohaterów, ich relacje i zależności między nimi to dla mnie najlepszy element tej książki. Do tego dochodzi portret późnej komuny i zmian ustrojowych na początku lat 90.

Skonsumowałem książkę w wersji audio, Janusz Chabior świetne przeczytał. Dla mnie cudo, polecam każdemu.

Rok 1983 - czas marazmu i beznadziei w Polsce Ludowej. Wśród mieszkańców prowincji zaczyna krążyć pogłoska o objawieniach Matki Boskiej na ogródkach działkowych w Oławie pod Wrocławiem. Kościół zachowuje dystans wobec tych wydarzeń, a władze z generałem Jaruzelskim na czele potępiają relig...

Rozwiń

Zwiń

Serce pełne skorpionów to historia o siedemnastoletnim Jacku Korolewiczu, synu wpływowego urzędnika Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, młodym piłkarzu z ambicjami i chłopaku, którego życie odmienia pewna tajemnicza dziewczyna. To właśnie jej pojawienie się staje się początkiem wszystkiego: pierwszej miłości, prób samodzielności, buntu wobec ojca i decyzji o dołączeniu do warszawskiej Legii. Z czasem okazuje się jednak, że dziewczyna skrywa sekret, a za jej obecnością stoi spisek, który może wstrząsnąć układem sił w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

Serce pełne skorpionów to książka pełna sprzeczności. Z jednej strony mamy Warszawę z początku lat 60. Autor świetnie oddał ducha tamtych lat, oczywiście z nostalgicznej strony, z perspektywy nastolatka z inteligenckiej rodziny. Prywatki, muzyka, charakterystyczne miejsca, dawne pomieszczenia - to wszystko złożyło się na perfekcyjny portret miasta, wciąż podnoszącego się po wojennej zawierusze.

Z drugiej strony mamy wielką polityczną intrygę, częściowo dobrze rozpisaną, głównie dzięki roli ojca głównego bohatera, ale znaczenie tajemniczej dziewczyny z opisu książki jest w niej absurdalne xD. Była wykreowana na podstępną i inteligentną, ale to co wymyśliła nie trzymało się kupy w żaden sposób.

Jest też główny bohater, nieco nierozgarnięty, naiwny, ale w sumie napisany dobrze. Wszystkie jego niezrozumiałe decyzje wynikają z młodego wieku i szaleńczego wręcz zakochania. Pełni też funkcję narratora, ale już jako dorosły człowiek. Jest świadomy swojej głupoty.

Generalnie książka mi się bardzo podobała, ale trzeba być świadomym jej wad. To ciekawa, ale nierówna opowieść o dojrzewaniu, miłości i złudzeniach, osadzona w intrygującym tle historycznym. Engelking potrafi pisać z ogromnym wyczuciem klimatu epoki i emocji młodości, nawet jeśli fabularne zwroty nie zawsze do tego dorastają. Mimo potknięć, Serce pełne skorpionów zostanie w mojej głowie na dłużej.

Serce pełne skorpionów to historia o siedemnastoletnim Jacku Korolewiczu, synu wpływowego urzędnika Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, młodym piłkarzu z ambicjami i chłopaku, którego życie odmienia pewna tajemnicza dziewczyna. To właśnie jej pojawienie się staje się początkiem wszystkiego: p...

Rozwiń

Zwiń