Profil użytkownika: Sarah_Officialx

Jeju jakie to było słabe. Książka napisana pod przykrywką “kontynuacji” książki Brontë, co przyciąga jej fanów. 2 gwiazdki na 10 za fragmenty, które rzeczywiście pochodziły od Brontë - wydały mi się dość ciekawe, szkoda że nie ukończyła tej powieści i być może uznała to za zły pomysł, mnie zdążyła zaciekawić historią Ashwortha, który to wydziedziczył swoich własnych synów. Powieść, która miała być kontynuacją nie powinna według mnie bazować na tych skrawkach od Brontë a być niezależną powieścią - fanfikiem historycznym, bo przecież ani styl ani historycznie to do Brontë nie było zbliżone. Do 100 coś strony przeczytałam, potem trochę czytałam a trochę kartkowałam, absurdy się tam działy, tyle dziwnych akcji a mimo to wiało nudą. Nie nie nie. Zawiodłam się.

Jeju jakie to było słabe. Książka napisana pod przykrywką “kontynuacji” książki Brontë, co przyciąga jej fanów. 2 gwiazdki na 10 za fragmenty, które rzeczywiście pochodziły od Brontë - wydały mi się dość ciekawe, szkoda że nie ukończyła tej powieści i być może uznała to za zły pomysł, mnie zdążyła zaciekawić historią Ashwortha, który to wydziedziczył swoich własnych synów....

Dość mocno mnie wynudziła. Ponadto w kolejnym tomie chłopcy Jo lubią znęcać się nad zwierzętami. Nie dla mnie.

Dość mocno mnie wynudziła. Ponadto w kolejnym tomie chłopcy Jo lubią znęcać się nad zwierzętami. Nie dla mnie.

Czytałam długo gdyż nie mogłam przebrnąć. 3/4 książki udało mi się przeczytać, resztę przekartkowałam. Książka wynudziła mnie oraz dała do myślenia czy autorka nienawidziła zwierząt? Czy może w tych czasach w tym danym miejscu tak ludzie lubili znęcać się nad psami znajdami, kotami, zwierzętami cyrkowymi? (To jeszcze jest dość powszechnie znane) ale dlaczego opisywanie dzieci, które ścigały kota czy to psa z chęcią jego zabicia? Dlaczego tak chętnie rozmawiano o zabijaniu myszek, zastrzeleniu psa? Czy to ma być książka dla dzieci? Ja bym swoim dzieciom tego nie przeczytała. Nieprzyjemna i wcale nie uczy szacunku do zwierząt. Dwa razy poruszona kwestia “ośrodka praw dla zwierząt” oraz “proszę nie krzywdźcie żyjących stworzeń” na co chłopcy odpowiedzieli, że chętnie postrzelają sobie do ptaków. Czytałam sporo literatury z tych czasów z danego regionu i pierwszy raz spotykam się z tak chętnym poruszanym wątkiem o maltretowaniu zwierząt, już drugi raz u tej autorki - w książce “Mali mężczyźni” już nam
zaserwowała opisy zamęczania kotków na śmierć przez chłopców. Mam silne odczucie, że autorka odczuwała dziwną przyjemność w opisywaniu takich rzeczy, może sama lubiła pastwić się nad słabszymi istotami. W każdym razie bardzo nieprzyjemna książka w moim osobistym odczuciu.

Czytałam długo gdyż nie mogłam przebrnąć. 3/4 książki udało mi się przeczytać, resztę przekartkowałam. Książka wynudziła mnie oraz dała do myślenia czy autorka nienawidziła zwierząt? Czy może w tych czasach w tym danym miejscu tak ludzie lubili znęcać się nad psami znajdami, kotami, zwierzętami cyrkowymi? (To jeszcze jest dość powszechnie znane) ale dlaczego opisywanie...