Profil użytkownika: Dorota

Kto dał zgodę na szkoły z internatem? Państwo. A kto je z ochotą i wielką pasją prowadził? Kościół. To Kościół odpowiada za zburzenie fundamentów naszej kultury, naszej tożsamości. Gdyby takie zapędy miała jakakolwiek korporacja, zostałaby wyrzucona poza granice kraju, nie mogłaby tu inwestować. A Kościół? Jemu wszystko wolno.

Kto dał zgodę na szkoły z internatem? Państwo. A kto je z ochotą i wielką pasją prowadził? Kościół. To Kościół odpowiada za zburzenie fundam...

Chociaż inteligencja i pamięć są niewątpliwie cechami uwarunkowanymi dziedzicznie, to podlegają one w znacznej mierze czynnikom środowiskowym - mogą być kształcone i usprawniane. Jeżeli tylko chcemy, możemy wziąć nasz los w nasze ręce i świadomie dążyć do zwiększenia naszych możliwości intelektualnych.

Chociaż inteligencja i pamięć są niewątpliwie cechami uwarunkowanymi dziedzicznie, to podlegają one w znacznej mierze czynnikom środowiskowy...

Świętując wieloetniczniość, zaprasza się filipińskie nianie, chińskich sprzedawców warzyw i dziadków ocalonych z Shoah, by opowiedziewli o bogactwie swoich kultur. Uczy się dzieci japońskiej pieśni "Sakura" o kwitnącej wiśni, by uczcić powitanie wiosny. Ale nie uczy się, jak ludzie tacy jak Henry Pitawanakwat patrzą na niebo nad prowincją Ontario. Uczy się chwytających za serce pieśni w jidysz, ale alfabet Odżibwejów nie trafia na szkolne tablice. Tych, którzy byli tu od początku świata, do stołu zaprasza się rzadko.

Świętując wieloetniczniość, zaprasza się filipińskie nianie, chińskich sprzedawców warzyw i dziadków ocalonych z Shoah, by opowiedziewli o b...

Wtedy, podczas uroczystości zakończenia roku szkolnego, Louis Knapayasweet zastanawia się nad dwiema rzeczami jednocześnie: dlaczego boli i dlaczego zgromadzeni wokól niego ludzie klaszczą. Nie wie, że siła, która zmienia jego ciało w podrygującą pacynkę to prąd. Nie wie, że mebel, do którego został przypięty, to krzesło elektryczne, rozrywka personelu katolickiej szkoły Świętej Anny w Fort Albany, po którym zostanie wiele wspomnień, lecz ani jedno zdjęcie. (...) Do dziś nie może sobie przypomnieć, czy tego dnia mszę świętą odprawiono przed jego kaźnią, czy może raczej po.

Wtedy, podczas uroczystości zakończenia roku szkolnego, Louis Knapayasweet zastanawia się nad dwiema rzeczami jednocześnie: dlaczego boli i ...

W zasadzie na zdjęciu nie dzieje się wiele więcej: to tylko szkoła, świątynia i parę gospodarstw na krzyż. Ale fotograf, chcąc uchwycić malowniczy pejzaż, zapisał na kliszy coś jeszcze. Za płotem okalającym szkolną posiadłość stoi dziewięć namiotów. To rodzice, którym odebrano dzieci. Nie mogli ich wychować, a w nowej szkole prawdopodobnie nie mogli ich nawet odwiedzać. Ale "dzikusy", jak mawiał o nich premier Macdonald, nie chciały zapomnieć o swoich dzieciach. Ile setek kilometrów ci rodzice za nimi przeszli, nie sposób sprawdzić. Jaką cenę, wyrażoną w pieniądzu i krzywdzie, za to zapłacili? Nie ma na to żadnych dokumentów. Wiadomo, że trwali pod płotem niezależnie od pory roku.

W zasadzie na zdjęciu nie dzieje się wiele więcej: to tylko szkoła, świątynia i parę gospodarstw na krzyż. Ale fotograf, chcąc uchwycić malo...

Magazyn "Forbes" w badaniu współczesnego rynku pracy "nową normalnością" nazywa zmienianie profesji co średnio cztery-pięć lat u pokolenia urodzonego od 1980 do 2000 roku.

Magazyn "Forbes" w badaniu współczesnego rynku pracy "nową normalnością" nazywa zmienianie profesji co średnio cztery-pięć lat u pokolenia u...

Widziałem tłumy ludzkie, widziałem ludzi uciekających gromadnie z płonących i walących się domów, słyszałem krzyk trwogi i rozpaczy bezimiennych i choć łuny pożarów i błyski wybuchających pocisków wyraźnie ich oświetlały, nie odróżniali się wzrostem, postawą, kolorem włosów i oczu ani rysami twarzy. Była to twarz jedna: twarz cierpienia, bólu i przestrachu. Pod kościołem św. Krzyża padł koń w różowym kurzu i zamęcie nocy pełnej kul, bomb, pocisków i ognia. Tłum rzuca się z wyciem i wydziera z żywego jeszcze konia kawały mięsa, przypieka je na ogniu płonących domów, wsadza przypalone mięso między drżące głodem wargi, drgające języki ognia rzucają blask na tę jedną twarz, twarz głodu. Potem ogień ustał. Gdy Niemcy weszli do miasta, oni siedzieli na wygasających zgliszczach, widziałem i wtedy ich twarz, twarz rezygnacji i śmiertelnego znużenia. Widywałem co dzień na ulicy i widzę ciągle: twarz umęczoną, zmaltretowaną, twarz w ustawicznej grozie i cierpieniu, utrwaloną zaciętą wolą przetrwania. Z tej twarzy wyczytałem, że krzykiem ani gestem protestu nie odmieni się fałszu i niedoli świata. (...) I widziałem potem rzesze ludzkie uchodzące ze zniweczonej i płonącej Warszawy. Ich twarz to była ta sama twarz, na której pod cierpieniem rysował się wyraz zbliżającego się triumfu i zadośćuczynienia. Ale teraz już wszystko zostało z niej zmyte. I tylko można było z niej wyczytać, że to już koniec.

Widziałem tłumy ludzkie, widziałem ludzi uciekających gromadnie z płonących i walących się domów, słyszałem krzyk trwogi i rozpaczy bezimien...

Idę i rymują mi się te domy i ogródki. Niedokładnie, ale się rymują. Przy którymś z kolei - plastikowy śmietnik. I obok niego, tak żeby można było sięgnąć przez szparę pod płotem, patelnia. Używana, ale całkiem dobra. Dość głęboka, z drewnianą rączką, wyszorowana. (...) Moja głowa jest taka, że od razu wie: ktoś odumarł te garnki i patelnię. I dzieci albo wnuki pomału opróżniają dom z barachła. Komuś się może przydać, a kupić przecież nie kupi. Patrzę na ten dom zrymowany z innymi jak dom w żałobie.

Idę i rymują mi się te domy i ogródki. Niedokładnie, ale się rymują. Przy którymś z kolei - plastikowy śmietnik. I obok niego, tak żeby możn...

- Jak śmie pan Szczygieł napisać "Onanizm polski"? Sugeruje ten tytuł, że wszyscy Polacy i Polki się onanizują. "Onanizm w Polsce" byłby odpowiedniejszy, bo sugerowałby, że jest to jeden z problemów, mniejszych czy większych - proponuje Krystyna J., lekarka z Koła. Najbardziej zbulwersował Krystynę J. fragment o onanizmie w wojsku: - Tyle się mówi o bohaterstwie Polaków, wojska polskiego, oficerów i szeregowych, tyle pomników męczeństwa, Katynia, tyle sztandarów pięknie haftowanych, pochylonych nad grobami żołnierzy, czemu więc w ludzkich mózgach ma się zarejestrowac żołnierz polski onanizujący się na warcie lub żołnierze masturbujący się w kąpieli. To są szkody moralne. Testowałam tekst "Onanizm polski" w czasie niedzielnego śniadania. Wszyscy moi dorośli nie mogli przełknąć filiżanki kawy ani skibek, mieli po prostu odruchy wymiotne.

- Jak śmie pan Szczygieł napisać "Onanizm polski"? Sugeruje ten tytuł, że wszyscy Polacy i Polki się onanizują. "Onanizm w Polsce" byłby odp...