Profil użytkownika: halmanowa

Niezła lektura, wciągnęła mnie mocno. Lubię prawnicze thrillery/kryminały, więc tematyka jak dla mnie ciekawa. Akcja bardzo dynamiczna. Ani razu nie czułam znużenia, a to spory plus. Intrygujące, dość wprawnie zarysowane postacie z pewnością zachęcają do czytania. Oby następne tomy okazały się równie dobre.

Niezła lektura, wciągnęła mnie mocno. Lubię prawnicze thrillery/kryminały, więc tematyka jak dla mnie ciekawa. Akcja bardzo dynamiczna. Ani razu nie czułam znużenia, a to spory plus. Intrygujące, dość wprawnie zarysowane postacie z pewnością zachęcają do czytania. Oby następne tomy okazały się równie dobre.

Wspaniała książka ucząca uważności i empatii. Skierowana przede wszystkim do dzieci, ale i dorośli wyciągną z niej cenną lekcję. Niepozorna lektura, a kryje w sobie naprawdę ważny temat. Zwraca uwagę na to, że szufladkowanie innych jest niewłaściwe, a wręcz szkodliwe. I że każdy ma prawo przeżywać na swój własny sposób.

Wspaniała książka ucząca uważności i empatii. Skierowana przede wszystkim do dzieci, ale i dorośli wyciągną z niej cenną lekcję. Niepozorna lektura, a kryje w sobie naprawdę ważny temat. Zwraca uwagę na to, że szufladkowanie innych jest niewłaściwe, a wręcz szkodliwe. I że każdy ma prawo przeżywać na swój własny sposób.

Bardzo długo nie mogłam się odnaleźć w tej historii. W pierwszej połowie książki Mhairi McFarlane prowadzi fabułę bardzo spokojnie, bez pośpiechu, starannie kreśląc tło dla toczących się wydarzeń. Momentami czułam ogromne znużenie, które jednak powoli zaczęło ustępować, po przebrnięciu przez około 300 stron. Wówczas akcja zaczęła nabierać tempa, zaspokajając nieco mój czytelniczy apetyt. Im bliżej finału, tym więcej zwrotów akcji wywołujących we mnie wiele różnych emocji. Ostatnie kilkanaście rozdziałów czytałam z wypiekami na twarzy, z niecierpliwością czekając na szczęśliwe zakończenie. Oczywiście się nie zawiodłam. Zostałam też jednak miło zaskoczona, bo ten wyczekiwany happy end poprzedzony jest splotem poruszających, okraszonych nutą goryczy zdarzeń.

Atutem tej historii są wyraziści bohaterowie, tak różni od siebie, tak kontrastowi. Najbardziej polubiłam Jamiego, który swoje prawdziwe "ja" skrywa pod maską casanovy. Łatka, którą przypięli mu współpracownicy, nijak się ma do osoby, którą czytelnik coraz lepiej poznaje w trakcie lektury. Z kolei, jeśli chodzi o Laurie, tu miałam mieszane odczucia. Z jednej strony byłam w stanie zrozumieć jej zachowanie, z drugiej zaś wściekałam się, że nie dostrzega tego, co ma tuż przed własnym nosem. Kolejnym plusem jest ciekawy styl autorki, zabarwiony specyficznym poczuciem humoru.

Pisarka porusza w książce tematy, które są znakiem rozpoznawczym otaczającej nas dziś rzeczywistości: rasizm, szowinizm, trudności w miejscu pracy, seks bez zobowiązań, niska samoocena, zmagania z poważną chorobą, problemy rodzinne. Jednak nie zagłębia się w nie zanadto, zachowuje równowagę między warstwą obyczajową a wątkiem romantycznym.

"Miłość na później" to lekka opowieść, z którą można spędzić miłe, leniwe popołudnie albo dwa. Zabawna, poruszająca, wydaje się idealnym wyborem na poprawę humoru, zwłaszcza dla miłośników gatunku.

[Oficjalna recenzja dla portalu Duzeka.pl]

Bardzo długo nie mogłam się odnaleźć w tej historii. W pierwszej połowie książki Mhairi McFarlane prowadzi fabułę bardzo spokojnie, bez pośpiechu, starannie kreśląc tło dla toczących się wydarzeń. Momentami czułam ogromne znużenie, które jednak powoli zaczęło ustępować, po przebrnięciu przez około 300 stron. Wówczas akcja zaczęła nabierać tempa, zaspokajając nieco mój...