Sięgnęłam po tę książkę z ciekawości i zostałam na dłużej. To opowieść o dzieciństwie, które było zupełnie inne niż nasze wyobrażenia. Dużo tu emocji i codziennych historii. Myślę, że dla wielu osób będzie to ciekawe uzupełnienie wiedzy o przeszłości. Napisana bardzo przystępnym i lekkim językiem dlatego mimo tego, że mamy tu reportaż, to czyta się go bardzo lekko i przyjemnie.

Sięgnęłam po tę książkę z ciekawości i zostałam na dłużej. To opowieść o dzieciństwie, które było zupełnie inne niż nasze wyobrażenia. Dużo tu emocji i codziennych historii. Myślę, że dla wielu osób będzie to ciekawe uzupełnienie wiedzy o przeszłości. Napisana bardzo przystępnym i lekkim językiem dlatego mimo tego, że mamy tu reportaż, to czyta się go bardzo lekko i przyjemnie.

Chce więcej książek tej autorki! Świetnia i totalnie wciągająca fabuła. Są emocje, jest mały romans i zbrodnia, którą ciężko rozwiązać. Zaczęłam czytać i od samego początku nie mogłam się oderwać. Wiele nieoczywistych rozwiązań i wątków z którymi wcześniej (mimo przeczytanych dziesiątek kryminałów) jeszcze się nie spotkałam! Czytajcie, warto!

Chce więcej książek tej autorki! Świetnia i totalnie wciągająca fabuła. Są emocje, jest mały romans i zbrodnia, którą ciężko rozwiązać. Zaczęłam czytać i od samego początku nie mogłam się oderwać. Wiele nieoczywistych rozwiązań i wątków z którymi wcześniej (mimo przeczytanych dziesiątek kryminałów) jeszcze się nie spotkałam! Czytajcie, warto!

„Wszystko dobrze, mamo” to książka, która trafia prosto w emocje. Nie jest poradnikiem, ale rozmową – czułą, prawdziwą i potrzebną. Pomogła mi spojrzeć na moich rodziców z innej perspektywy i lepiej zrozumieć, skąd biorą się nasze "milczenia". Wartościowa i w formie poradnika - bardzo ładnie wydana. Warto podarować swoim rodzicom z którymi jesteśmy blisko, gdy wyprowadzamy się z rodzinnego domu. 🥰

„Wszystko dobrze, mamo” to książka, która trafia prosto w emocje. Nie jest poradnikiem, ale rozmową – czułą, prawdziwą i potrzebną. Pomogła mi spojrzeć na moich rodziców z innej perspektywy i lepiej zrozumieć, skąd biorą się nasze "milczenia". Wartościowa i w formie poradnika - bardzo ładnie wydana. Warto podarować swoim rodzicom z którymi jesteśmy blisko, gdy...

Malownicza i bezkonkurencyjna - taka właśnie jest książka Pani Elżbiety Cherezińskiej. Od lat UWIELBIAM jej twórczość, a to kolejna powieść po którą sięgnęłam i po raz kolejny jestem pod wrażeniem. Potrafi nas całkowicie przenieść w ten wyjątkowy świat i do tej odległej polski. Jej słowa sprawiają, że czujemy, jakbyśmy sami tam byli. Wszystko jest malownicze, pełne opisów (ale nie przytłaczających) i każde słowo ma tu znaczenie. W tej książce nie ma przypadków! A przy okazji tej rozrywki możemy wiele dowiedzieć się o naszej historii! Nie ma to jak połączyć dobre z pożytecznym! 🥰

Malownicza i bezkonkurencyjna - taka właśnie jest książka Pani Elżbiety Cherezińskiej. Od lat UWIELBIAM jej twórczość, a to kolejna powieść po którą sięgnęłam i po raz kolejny jestem pod wrażeniem. Potrafi nas całkowicie przenieść w ten wyjątkowy świat i do tej odległej polski. Jej słowa sprawiają, że czujemy, jakbyśmy sami tam byli. Wszystko jest malownicze, pełne opisów...

Niektóre książki po prostu czujesz. „Domostwo” Stacey Halls to taka właśnie historia — wciąga od pierwszych stron i nie puszcza aż do końca. Nie ma tu księżniczek w opałach, są za to kobiety, które życie nie oszczędziło. Biedne, porzucone, zepchnięte na margines — ale wcale nie słabe.

Dom Uranii to coś więcej niż schronienie. To miejsce, w którym kobiety uczą się siebie od nowa. Uczą się, że mogą mieć głos, marzenia, a nawet… przyszłość.

Niektóre książki po prostu czujesz. „Domostwo” Stacey Halls to taka właśnie historia — wciąga od pierwszych stron i nie puszcza aż do końca. Nie ma tu księżniczek w opałach, są za to kobiety, które życie nie oszczędziło. Biedne, porzucone, zepchnięte na margines — ale wcale nie słabe.

Dom Uranii to coś więcej niż schronienie. To miejsce, w którym kobiety uczą się siebie od...

Bardzo ciekawa forma, która od razu mnie wciągnęła. Z książki wiele się nauczyłam i przybliża nam wiele nieznanych mi wcześniej faktów o Leninie, mimo tego, że już kilka książek o nim czytałam. Autor świetnie to wszystko "ożywił". Mamy jego lata szkolne, dzieciństwo, miłość do gór, a nawet to jakie piwo lubił. Dzięki temu możemy go sobie wyobrazić i naprawdę dobrze poznać. Książka jest z fotografiami w środku (czarno-białymi) oraz krótką bibliografią.

Bardzo ciekawa forma, która od razu mnie wciągnęła. Z książki wiele się nauczyłam i przybliża nam wiele nieznanych mi wcześniej faktów o Leninie, mimo tego, że już kilka książek o nim czytałam. Autor świetnie to wszystko "ożywił". Mamy jego lata szkolne, dzieciństwo, miłość do gór, a nawet to jakie piwo lubił. Dzięki temu możemy go sobie wyobrazić i naprawdę dobrze poznać....

Czytam wszystkie książki Wojciecha Chmielarza i za każdym razem jestem pod wrażeniem, jak bardzo potrafi zaskoczyć. Złotowłosa to kolejny dowód na to, że nikt tak jak on nie pisze o ludzkich emocjach – bez taniego dramatyzmu, za to z ogromną empatią i przenikliwością. To historia, która boli, porusza i zostawia po sobie echo. Każda jego powieść jest inna, ale ta wyjątkowo długo nie daje spokoju. Dojrzała, przemyślana, po prostu świetna.

Czytam wszystkie książki Wojciecha Chmielarza i za każdym razem jestem pod wrażeniem, jak bardzo potrafi zaskoczyć. Złotowłosa to kolejny dowód na to, że nikt tak jak on nie pisze o ludzkich emocjach – bez taniego dramatyzmu, za to z ogromną empatią i przenikliwością. To historia, która boli, porusza i zostawia po sobie echo. Każda jego powieść jest inna, ale ta wyjątkowo...

"Relaks amerykański" to jedna z najważniejszych książek o współczesnym uzależnieniu. O takim, które nie pachnie brudem, tylko sterylnością gabinetów. Gdzie nałóg ma twarz zmęczonego chłopaka z laptopem, a nie ćpuna z ulicy. To powieść o rozpadzie – siebie, rzeczywistości, relacji. Bardzo dobra literacko, ale też bardzo ważna społecznie. Polecam wszystkim, którzy myślą, że mają wszystko pod kontrolą. Czytajcie, bo warto!

"Relaks amerykański" to jedna z najważniejszych książek o współczesnym uzależnieniu. O takim, które nie pachnie brudem, tylko sterylnością gabinetów. Gdzie nałóg ma twarz zmęczonego chłopaka z laptopem, a nie ćpuna z ulicy. To powieść o rozpadzie – siebie, rzeczywistości, relacji. Bardzo dobra literacko, ale też bardzo ważna społecznie. Polecam wszystkim, którzy myślą, że...

„Nieuchwytni” Przemysława Semczuka to wnikliwy reportaż kryminalny, który odsłania kulisy jednego z najdłuższych i najbardziej skomplikowanych śledztw w historii PRL. Autor nie tylko dokumentuje fakty, ale też kontekst polityczno-społeczny tamtej epoki, ukazując mechanizmy funkcjonowania służb bezpieczeństwa i ich ograniczenia. Pozycja obowiązkowa dla badaczy historii PRL oraz entuzjastów true crime, łącząca rzetelność dokumentu z literackim warsztatem.

„Nieuchwytni” Przemysława Semczuka to wnikliwy reportaż kryminalny, który odsłania kulisy jednego z najdłuższych i najbardziej skomplikowanych śledztw w historii PRL. Autor nie tylko dokumentuje fakty, ale też kontekst polityczno-społeczny tamtej epoki, ukazując mechanizmy funkcjonowania służb bezpieczeństwa i ich ograniczenia. Pozycja obowiązkowa dla badaczy historii PRL...

Alkoiluzja to książka, która wbija w fotel.
Robert Rutkowski bez owijania w bawełnę pokazuje, jak bardzo daliśmy się oszukać.
To nie tylko o alkoholu – to o przynależności, wstydzie, o tym, że często boimy się powiedzieć „nie”, bo chcemy być „jak wszyscy”.
Ta książka boli. Ale dzięki temu budzi.

Zdecydowanie WARTO!

Alkoiluzja to książka, która wbija w fotel.
Robert Rutkowski bez owijania w bawełnę pokazuje, jak bardzo daliśmy się oszukać.
To nie tylko o alkoholu – to o przynależności, wstydzie, o tym, że często boimy się powiedzieć „nie”, bo chcemy być „jak wszyscy”.
Ta książka boli. Ale dzięki temu budzi.

Zdecydowanie WARTO!

Mam na koncie ADHD, wieczne poczucie „bycia poza” i świeżą diagnozę autyzmu.
Przeczytałam „Atypową głowę” i... płakałam.
To pierwszy raz, kiedy ktoś opisał dokładnie to, co czuję od lat – ten brak dopasowania, ten wysiłek, by pasować.
To nie jest książka. To jest spotkanie. Ze sobą. Bardzo za nią DZIĘKUJE!

Mam na koncie ADHD, wieczne poczucie „bycia poza” i świeżą diagnozę autyzmu.
Przeczytałam „Atypową głowę” i... płakałam.
To pierwszy raz, kiedy ktoś opisał dokładnie to, co czuję od lat – ten brak dopasowania, ten wysiłek, by pasować.
To nie jest książka. To jest spotkanie. Ze sobą. Bardzo za nią DZIĘKUJE!