Profil użytkownika: stone__and__story

Moje pierwsze spotkanie z twórczością Marcela Mossa rozpoczęło się właśnie od książki "Mordercze instynkty" na początku 2024 roku. Opis wydawcy sugerował, że książka składa się z trzech odrębnych historii, które niespodziewanie łączą się ze sobą. Toksyczne małżeństwo, żałoba po stracie żony i dramat kobiety zmagającej się z depresją poporodową - każda z tych historii zapowiadała się naprawdę mocno, kolejno angażując czytelnika i wzbudzając silne emocje.

Co w takim razie poszło nie tak?

Książka bardzo mnie wciągnęła do momentu, w którym historie zaczęły się łączyć. Niestety później było już tylko gorzej. Zakończenie okazało się dla mnie zbyt przekombinowane, miejscami wręcz surrealistyczne. Zepsuło całkowicie mój odbiór książki - myślę, że czasem mniej znaczy więcej.

Mimo że pierwsze spotkanie z twórczością autora nie było w pełni udane, postanowiłam dać szansę innym jego książkom. Była to bardzo dobra decyzja, bo ogólnie rzecz biorąc bardzo lubię pióro Marcela Mossa, a w jego całkiem sporym dorobku można znaleźć wiele świetnych pozycji. Moją ulubioną serią jest "Echo" - o pierwszym tomie pisałam już trochę wcześniej, i z pewnością jeszcze nie raz będę wracać tutaj do twórczości autora. Darzę go ogromną sympatią i doceniam pracę oraz zaangażowanie, które wkłada zarówno w tworzenie książek, angażujących treści na social mediach, jak i w bardzo ciekawe spotkania autorskie.

Moje pierwsze spotkanie z twórczością Marcela Mossa rozpoczęło się właśnie od książki "Mordercze instynkty" na początku 2024 roku. Opis wydawcy sugerował, że książka składa się z trzech odrębnych historii, które niespodziewanie łączą się ze sobą. Toksyczne małżeństwo, żałoba po stracie żony i dramat kobiety zmagającej się z depresją poporodową - każda z tych historii...

Fantastyka nie jest gatunkiem, po który sięgam najczęściej. Wymaga on ode mnie większego skupienia i uwagi, dlatego zawsze podchodzę do takich książek z pewną rezerwą. Jednak "Prosto do piekła" autorstwa @am.serzysko_autorka okazało się historią, która naprawdę zrobiła na mnie duże wrażenie.

To jedna z tych opowieści, w których od początku czuć, że wszystko zostało bardzo dokładnie przemyślane. Fabuła jest spójna i konsekwentnie prowadzona, a jednocześnie potrafi zaskakiwać - szczególnie w końcowych momentach.

Oprócz fabuły, ta książka kryje w sobie wiele treści ukrytych głębiej. Ola dała czytelnikowi przestrzeń na przemyślenia, odkrywanie siebie, swoich wątpliwości, lęków, uczuć... To opowieść o zaufaniu, o miłości, która potrafi być przewrotna, i o tym, jak kruche potrafią okazać się fundamenty, na których budujemy swoje życie. Czasem wystarczy jeden moment, jedna decyzja, by wszystko, co wydawało się pewne i trwałe, nagle straciło znaczenie.

Jednocześnie jest to historia, która skłania do refleksji nad granicą między posłuszeństwem a wolną wolą. Nad tym, jak wielką cenę czasami trzeba zapłacić za sprzeciw wobec narzuconym zasadom i jak silne bywa pragnienie, by wreszcie móc decydować o własnym losie.

Szczególnie mocno wybrzmiewa w niej również wątek kobiecej siły. Autorka pokazuje, że nawet gdy życie wystawia nas na najcięższe próby, wciąż potrafimy się podnieść i walczyć dalej.

„Powinnam pokazać bogom, że kobiety nie są słabe, że choć można je złamać na różne sposoby, to zawsze podniosą się z ziemi i będą walczyć...”

Z całego serca polecam tę książkę każdemu, kto pragnie nie tylko przeczytać fascynującą historię pełną akcji ale także odkryć, jak wielka moc tkwi w wolności, miłości i odwadze.

Fantastyka nie jest gatunkiem, po który sięgam najczęściej. Wymaga on ode mnie większego skupienia i uwagi, dlatego zawsze podchodzę do takich książek z pewną rezerwą. Jednak "Prosto do piekła" autorstwa @am.serzysko_autorka okazało się historią, która naprawdę zrobiła na mnie duże wrażenie.

To jedna z tych opowieści, w których od początku czuć, że wszystko zostało bardzo...

Ciepła, lipcowa noc. Miasto tętni życiem, mimo późnej pory ulicami wciąż płyną tłumy ludzi. Popularny klub, hałaśliwa impreza, muzyka zagłuszająca myśli. Czy to wygląda jak miejsce, w którym można po prostu rozpłynąć się w powietrzu?

Nie? A jednak.

Dziewiętnastoletnia Sara wraz z przyjaciółmi wybiera się na imprezę. Dziewczynie daleko do ideału - jej życie od jakiegoś czasu jest burzliwe. Kłótnie z ojczymem, napięte relacje z matką, coraz więcej nieporozumień w domu.
Nie potrafi też pogodzić się z utratą ukochanego. To właśnie ta strata sprawia, że jej codzienność zaczyna wymykać się spod kontroli. Emocje biorą górę, decyzje stają się coraz bardziej impulsywne, a granice - coraz mniej wyraźne.
Ale od początku.

„Bo ziemia nie zna większej furii od wściekłości zdesperowanej matki, rozpaczliwie poszukującej swojego dziecka.”

Kiedy przypadkiem trafiłam na ten cytat, wiedziałam, że muszę przeczytać tę książkę. Sama jestem matką nastolatki i uważam, że zaginięcie dziecka to niewyobrażalna tragedia, która rozrywa serce, sprawiając, że każdy oddech to rozpierający ból, przypominający o tym, co się wydarzyło. Niemoc, bezsilność, cierpienie…

I właśnie dlatego nic w tej książce mi się nie zgadza. Z przykrością muszę przyznać, że kompletnie mi się nie podobała.

Sara Maj nie jest przecież dziewczyną nieszczęśliwie zakochaną bez wzajemności. Ona kocha - i jest kochana. Problemem nie są jej uczucia, lecz ambicje i wizerunek dorosłych. Matce chłopaka, wysoko postawionej w mieście osobistości, ten związek zwyczajnie nie pasuje. W tajemnicy odwiedza matkę Sary i wspólnie dochodzą do wniosku, że młodych trzeba rozdzielić.
Pretekst? Matura. Przyszłość. Dobro dzieci.
Matka Sary przekonuje córkę, że powinna „dać sobie spokój” z chłopakiem, by skupić się na nauce. To samo słyszy on od swojej matki. I co się dzieje? Rozstają się. Tak po prostu. Na prośbę matek.

Tylko że Sara nie potrafi tego zaakceptować. Szuka z nim kontaktu, prowokuje spotkania, próbuje wzbudzić zazdrość, umawiając się z innymi. Pije, upokarza się, psuje opinię, zawala szkołę. W domu wybuchają awantury, kradnie pieniądze ojczymowi, a relacje z rodzicami wiszą na włosku. Chłopak zniesmaczony jej zachowaniem odsuwa się jeszcze bardziej.

I nagle - zaginięcie.

Wszyscy szukają. Przyjaciele, rodzina. Tylko matka Sary nie sprawia wrażenia kobiety, która traci grunt pod nogami po zniknięciu dziecka. Odniosłam wrażenie, że więcej emocji i determinacji widać w ojczymie. To on naprawdę walczy o odnalezienie córki.

Pojawia się wątek przyrodniej siostry Sandry - porzuconej przed laty przez matkę i wychowywanej przez babcię. Przez chwilę to ona znajduje się w kręgu podejrzeń, z powodu zazdrości o relacje rodzinne, ale trop okazuje się fałszywy.

Wychodzi na jaw coś innego: Sara i jej chłopak są spokrewnieni. To dlatego matka chłopaka tak panicznie chciała ich rozdzielić - w obawie o własną reputację i karierę.

Jednak młodzi wpadają na siebie nad rzeką, dochodzi między nimi do zbliżenia, a Sara najprawdopodobniej zachodzi w ciążę. Mimo to chłopak nadal jej nie chce.

Przy Sarze trwa przyjaciółka. Wspiera ją. Towarzyszy jej.

I właśnie ta przyjaciółka, we współpracy z matką chłopaka, okazuje się zamieszana w porwanie Sary.

I tu pojawia się moje największe pytanie: gdzie w tym sens? Gdzie logika? Gdzie to rzekomo zaskakujące zakończenie?

Matka Sary od początku wiedziała, jak bardzo matce chłopaka zależało na rozdzieleniu młodych. Sama brała w tym udział. Czy naprawdę nie powinna choć przez chwilę podejrzewać, że to może mieć związek z zaginięciem córki? Jej bezczynność i emocjonalny chłód są dla mnie kompletnie niewiarygodne.
I naprawdę trudno uwierzyć, że dwoje zakochanych, wzajemnie w sobie zapatrzonych młodych ludzi, rozstaje się tylko dlatego, że matki tak zdecydowały - w imię matury.

Dla mnie ta historia zwyczajnie się nie broni. Jest pozbawiona logiki i jakiegokolwiek sensu.

Choć "Zaginiona" miała potencjał stać się mocnym thrillerem psychologicznym, całość rozczarowuje przez nielogiczności i słabo zarysowane motywacje bohaterów. Brakuje tu autentycznych emocji, które powinny towarzyszyć historii o zaginięciu młodej dziewczyny. Książkę można przeczytać, jeśli ktoś lubi lekkie, sensacyjne historie, jednak trudno traktować ją jako pełnowartościowy thriller psychologiczny.

Ciepła, lipcowa noc. Miasto tętni życiem, mimo późnej pory ulicami wciąż płyną tłumy ludzi. Popularny klub, hałaśliwa impreza, muzyka zagłuszająca myśli. Czy to wygląda jak miejsce, w którym można po prostu rozpłynąć się w powietrzu?

Nie? A jednak.

Dziewiętnastoletnia Sara wraz z przyjaciółmi wybiera się na imprezę. Dziewczynie daleko do ideału - jej życie od jakiegoś...