Profil użytkownika: rainymornings

Brakowało mi tutaj jakiegoś elementu zaskoczenia. Dość łatwo można było się domyślić, jakie fakty wyjdą w kolejnych rozdziałach. Przeczytałam ten tytuł, bo zalegał mi na półce, ale czy utkwi mi w pamięci? Zdecydowanie nie.

Brakowało mi tutaj jakiegoś elementu zaskoczenia. Dość łatwo można było się domyślić, jakie fakty wyjdą w kolejnych rozdziałach. Przeczytałam ten tytuł, bo zalegał mi na półce, ale czy utkwi mi w pamięci? Zdecydowanie nie.

To kolejna przeczytana przeze mnie książka kryminalna, której akcja dzieje się w latach 80., a głównymi bohaterami są dzieci i KOLEJNY raz ukazano, jak bardzo w tamtych czasach rodzice mieli w du*ie swoje pociechy.

„Kredziarz” był intrygujący i mnie wciągnął do momentu, w którym pojawiło się „rozwiązanie tajemniczej zagadki” (a nawet i kilku!). Szczerze? Po poznaniu prawdy tak mi zrzedła mina, bo spodziewałam się czegoś bardziej wow. W sumie to po tej końcówce wolałabym, żeby zagadka pozostała nierozwiązana, bo aż wstyd dawać tak nielogiczne zakończenie.

Ale… nie chcę oceniać całości przez pryzmat ostatnich 80 stron, także 6/10 to w moim mniemaniu sprawiedliwa ocena, BO książka była całkiem niezła.

To kolejna przeczytana przeze mnie książka kryminalna, której akcja dzieje się w latach 80., a głównymi bohaterami są dzieci i KOLEJNY raz ukazano, jak bardzo w tamtych czasach rodzice mieli w du*ie swoje pociechy.

„Kredziarz” był intrygujący i mnie wciągnął do momentu, w którym pojawiło się „rozwiązanie tajemniczej zagadki” (a nawet i kilku!). Szczerze? Po poznaniu prawdy...

Wciągająca fabuła i ciekawe plot twisty. Jest jednak jedna rzecz, która mnie trochę wkurzała, a mianowicie przedstawianie jednego wydarzenia kilka razy (najpierw z perspektywy bohatera X, później bohatera Y, czasami nawet bohatera Z). Nużyło mnie to, bo ile razy można czytać to samo. Poza tym nie mam zarzutów i nie żałuję, że sięgnęłam po tę książkę.

Wciągająca fabuła i ciekawe plot twisty. Jest jednak jedna rzecz, która mnie trochę wkurzała, a mianowicie przedstawianie jednego wydarzenia kilka razy (najpierw z perspektywy bohatera X, później bohatera Y, czasami nawet bohatera Z). Nużyło mnie to, bo ile razy można czytać to samo. Poza tym nie mam zarzutów i nie żałuję, że sięgnęłam po tę książkę.