"Wywierzyska” to bardzo zgrabny i wciągający kryminał. Książka składa się z trzech powiązanych ze sobą zagadek kryminalnych, które próbuje rozwikłać specyficzne, nietypowe trio: policjantka, dziennikarz i prywatny detektyw.

Autorka umiejętnie buduje napięcie, stopniowo odkrywa karty i prowadzi akcję tak, że trudno się oderwać. Sama fabuła jest wciągająca i dość dynamiczna, a przy tym nie traci na logice ani klimacie.

Bardzo przyjemna lektura, szczególnie dla miłośników klasycznego kryminału z ciekawymi bohaterami i dobrze poprowadzoną intrygą.

7/10 - bardzo dobry. Polecam i chętnie sięgnę po inne pozycje autorki!

"Wywierzyska” to bardzo zgrabny i wciągający kryminał. Książka składa się z trzech powiązanych ze sobą zagadek kryminalnych, które próbuje rozwikłać specyficzne, nietypowe trio: policjantka, dziennikarz i prywatny detektyw.

Autorka umiejętnie buduje napięcie, stopniowo odkrywa karty ...

Rozwiń Zwiń

Książka znacząco przybliżyła mi postać, którą uważam za najlepszego Prezydenta w dziejach Polski. To nie tylko zapis jego aktywności politycznej, ale także sporo wątków prywatnych, relacji z ludźmi świata polityki i ważnymi osobistościami z innych kręgów.

Jestem pod wrażeniem obeznania i profesjonalizmu Aleksandra Kwaśniewskiego oraz jego mądrości — zarówno politycznej, jak i życiowej. Z książki wyłania się obraz świetnego specjalisty, ale też wyrazistej i ciepłej osobowości.

Sam wywiad prowadzony jest sprawnie i wciąga. To ciekawa rozmowa, z której można wynieść nie tylko wiedzę o historii najnowszej Polski, ale i refleksje na temat polityki i człowieczeństwa.

7/10 - bardzo dobra, polecam!

Książka znacząco przybliżyła mi postać, którą uważam za najlepszego Prezydenta w dziejach Polski. To nie tylko zapis jego aktywności politycznej, ale także sporo wątków prywatnych, relacji z ludźmi świata polityki i ważnymi osobistościami z innych kręgów.

Jestem pod wrażeniem obeznania i ...

Rozwiń Zwiń

Jest to lekka, dobrze napisana powieść obyczajowa z wojennym tłem. Akcja toczy się w Gdańsku, a historia przedstawiona jest z perspektywy młodych Niemców i Polaków – co daje ciekawy, mniej oczywisty obraz tamtych czasów.

Autorka nie szafuje wielkimi dramatami, ale subtelnie pokazuje, że wojna była próbą człowieczeństwa dla wszystkich, bez względu na stronę.

Opowieść ma w sobie ciepło i refleksję – o stracie, dojrzewaniu, o tym, że karma wraca, a życie, choć czasem odbiera młodzieńczą miłość, potrafi później zaskoczyć.

Trochę zabrakło mi mocniejszej obecności tytułowej córki generała – była raczej spoiwem niż główną bohaterką.

6/10 - przyjemna pozycja na spokojne wieczory

Jest to lekka, dobrze napisana powieść obyczajowa z wojennym tłem. Akcja toczy się w Gdańsku, a historia przedstawiona jest z perspektywy młodych Niemców i Polaków – co daje ciekawy, mniej oczywisty obraz tamtych czasów.

Autorka nie szafuje wielkimi dramatami, ale subtelnie pokazuje, że ...

Rozwiń Zwiń

"Odrzania" to książka, która – w przeciwieństwie do znakomitego „Kajś” – nie poruszyła mnie ani nie wciągnęła. Tam, gdzie „Kajś” otwierało oczy, budziło emocje i pozwalało lepiej zrozumieć śląską tożsamość i historię, „Odrzania” zdają się być przegadaną opowieścią o wszystkim i o niczym. Przesłuchałam do końca, ale bez większego zaangażowania. Nic mnie nie zachwyciło, nie urzekło, nie poruszyło.

Mieszkam na terenach Odry i dobrze znam te historie z opowieści babci i ludzi stąd – może dlatego zabrakło mi w tej książce świeżości czy głębi.

5/10- przeciętna

"Odrzania" to książka, która – w przeciwieństwie do znakomitego „Kajś” – nie poruszyła mnie ani nie wciągnęła. Tam, gdzie „Kajś” otwierało oczy, budziło emocje i pozwalało lepiej zrozumieć śląską tożsamość i historię, „Odrzania” zdają się być przegadaną opowieścią o wszystkim i o...

Rozwiń Zwiń

#WyzwanieLC2025 #Czerwiec #DzieckoGłównyBohater

Głównym bohaterem jest Ahmed, którego poznajemy jako dziecko dorastające w palestyńskiej wiosce. Początek książki jest bardzo mocny i szokujący – to, co Ahmed przeżył w dzieciństwie, ma ogromny wpływ na jego dalsze życie i wybory.

To kolejna lektura, która przybliżyła mi sytuację na Bliskim Wschodzie i pozwoliła lepiej zrozumieć kulturowe konflikty tego regionu. Szczególne wrażenie zrobiły na mnie mądre, trafne rady ojca Ahmeda – bardzo poruszające i pełne życiowej mądrości.

Z czasem akcja zwalnia, a fabuła zaczyna się nieco dłużyć, ale książkę warto przeczytać, zwłaszcza, jeśli ktoś szuka książki z silnym wątkiem dziecięcego bohatera i tłem społecznym.

7/10 - poruszająca historia z ważnym tłem społecznym i pięknym przesłaniem

#WyzwanieLC2025 #Czerwiec #DzieckoGłównyBohater

Głównym bohaterem jest Ahmed, którego poznajemy jako dziecko dorastające w palestyńskiej wiosce. Początek książki jest bardzo mocny i szokujący – to, co Ahmed przeżył w dzieciństwie, ma ogromny wpływ na jego dalsze życie i wybory.

To kolejn...

Rozwiń Zwiń

Maciej Siembieda po raz kolejny udowadnia, że jest mistrzem w swoim gatunku. „Sobowtór” to świetnie skonstruowana opowieść z charakterystycznym dla autora połączeniem dwóch linii czasowych – i szczerze mówiąc, nie potrafię powiedzieć, która z nich wciągnęła mnie bardziej.

Tym razem Siembieda sięga po temat legendy fałszerstwa malarskiego, odkrywając przed czytelnikiem kulisy artystycznego podziemia. Historia wciąga, bawi i uczy – jak zawsze u tego autora – dzięki doskonałemu balansowi między fikcją a mało znanymi faktami historycznymi.

A Jakub Kania? Genialny jak zwykle. Im starszy, tym bardziej złożony i ciekawy – niczym dobre wino.

8/10 - Świetna rozrywka z klasą!

Maciej Siembieda po raz kolejny udowadnia, że jest mistrzem w swoim gatunku. „Sobowtór” to świetnie skonstruowana opowieść z charakterystycznym dla autora połączeniem dwóch linii czasowych – i szczerze mówiąc, nie potrafię powiedzieć, która z nich wciągnęła mnie bardziej.

Tym razem Siembi...

Rozwiń Zwiń

„Małe kobietki” to niezwykle ciepła i rodzinna powieść obyczajowa, która wciąga od pierwszych chwil. Ta lekka lektura pozwala zanurzyć się w realiach XIX-wiecznej Nowej Anglii i z zainteresowaniem śledzić losy czterech sióstr o różnych charakterach i życiowych marzeniach. Z zapartym tchem kibicowałam im w drodze ku dorosłości – od beztroskiego dzieciństwa po trudne wybory dorosłego życia.

Samo słuchowisko zostało zrealizowane na najwyższym poziomie – genialnie odegrane role, świetne udźwiękowienie i atmosfera, która dosłownie przenosi w czasie. To nie tylko adaptacja książki, ale prawdziwe przeżycie.

7/10 - dobra lektura, ale świetna superprodukcja

„Małe kobietki” to niezwykle ciepła i rodzinna powieść obyczajowa, która wciąga od pierwszych chwil. Ta lekka lektura pozwala zanurzyć się w realiach XIX-wiecznej Nowej Anglii i z zainteresowaniem śledzić losy czterech sióstr o różnych charakterach i życiowych marzeniach. Z zapartym tchem ...

Rozwiń Zwiń