Może chciwość kłania się przed tobą, ale śmierć nie zna pana.

Może chciwość kłania się przed tobą, ale śmierć nie zna pana.

Czasami ludzie po prostu nie chcą nas w swoim życiu i to boli. Ale to ich wybór. Trzeba go uszanować, choć niekoniecznie się z nim zgadzać. A już na pewno nie oceniać siebie na jego podstawie.

Czasami ludzie po prostu nie chcą nas w swoim życiu i to boli. Ale to ich wybór. Trzeba go uszanować, choć niekoniecznie się z nim zgadzać. A już na pewno nie oceniać siebie na jego podstawie.

Przesadna mowa zwykła kryć miernotę uczuć – myślał, jakby bogactwo ducha nie wyrażało się czasem przez puste zgoła metafory, gdyż nikt nigdy nie może dać dokładnej miary swych potrzeb, myśli i cierpień, a słowo ludzkie jest jak pęknięty kocioł, na którym wygrywamy melodie godne tańczącego niedźwiedzia, gdy tymczasem chcielibyśmy wzruszyć gwiazdy”.

Przesadna mowa zwykła kryć miernotę uczuć – myślał, jakby bogactwo ducha nie wyrażało się czasem przez puste zgoła metafory, gdyż nikt nigdy nie może dać dokładnej miary swych potrzeb, myśli i cierpień, a słowo ludzkie jest jak pęknięty kocioł, na którym wygrywamy melodie godne tańczącego niedźwiedzia, gdy tymczasem chcielibyśmy wzruszyć gwiazdy”.

Wszystko, co warte wysiłku, zaczyna się od złego pomysłu.

Wszystko, co warte wysiłku, zaczyna się od złego pomysłu.

Jej serce było rzeką, która poniosła ją do morza.

Jej serce było rzeką, która poniosła ją do morza.

Nawet gdybym musiał wybierać, zawsze wybrałbym ciebie.

Nawet gdybym musiał wybierać, zawsze wybrałbym ciebie.

Co jest nieskończone? Wszechświat i ludzka zachłanność.

Co jest nieskończone? Wszechświat i ludzka zachłanność.

Nie jestem zniszczona. Jestem zniszczeniem.

Nie jestem zniszczona. Jestem zniszczeniem.

Odrobina nadziei nikomu nie zaszkodzi, prawda? Jednakże nadzieja wzbiera jak przegrodzona tamą rzeka, podnosi się coraz wyżej i wyżej, powolutku, małymi kroczkami, które nic nie znaczą, dopóki nie przyjdzie powódź.

Odrobina nadziei nikomu nie zaszkodzi, prawda? Jednakże nadzieja wzbiera jak przegrodzona tamą rzeka, podnosi się coraz wyżej i wyżej, powolutku, małymi kroczkami, które nic nie znaczą, dopóki nie przyjdzie powódź.

Nie stworzono mnie po to, żebym zadowalała książęta.

Nie stworzono mnie po to, żebym zadowalała książęta.