Książka jest napisana mało przystępnie, jedynie tabelki z zestawionymi informacjami pozwalają na usystematyzowanie wiedzy.

Książka jest napisana mało przystępnie, jedynie tabelki z zestawionymi informacjami pozwalają na usystematyzowanie wiedzy.

Nie jest to najlepsza książka, z pewnością niewspółmierna jest jej jakość w porównaniu do ogromnego możliwego potencjału zagadnienia, które porusza.

Miejscami napisana jest w ciekawy sposób, jednak dla osoby niezaznajomionej z najdrobniejszymi szczegółami i receptorami dotykowymi skóry będzie niezrozumiała, dla mnie z drugiej strony, ze względu na sposób w który najprawdopodobniej została przetłumaczona, była miejscami po prostu nużąca.

Najciekawszymi rozdziałami okazały się otwarte pytania pod koniec książki, a także rozdział o chorobach - dlatego bardzo rozczarowało mnie, że dysmorfofobia została przedstawiona jako „dysmorfia mięśniowa”. Tym samym znaczna liczba tych niedopatrzeń językowych istotnie przełożyła się na moją ocenę lektury, która z pewnością miała potencjał na bycie o wiele ciekawszą, lepiej napisaną, popularnonaukową pozycją.

Nie jest to najlepsza książka, z pewnością niewspółmierna jest jej jakość w porównaniu do ogromnego możliwego potencjału zagadnienia, które porusza.

Miejscami napisana jest w ciekawy sposób, jednak dla osoby niezaznajomionej z najdrobniejszymi szczegółami i receptorami dotykowymi skóry będzie niezrozumiała, dla mnie z drugiej strony, ze względu na sposób w który...

Nie dawała mi spać po nocach w swojej okropności, ale też z powodu tego jak bardzo nie mogłam się od niej oderwać. Opisy niesamowicie działały na wyobraźnię, miałam ochotę wyszukiwać o tej książce więcej i więcej - jak wyobrażano sobie WB, jak widzieli mapę tamtejszego świata Oceanii, Eurazji i Wschódazji? Nie sposób nie wspomnieć o wspaniałej historii miłosnej, napisanej tak dawno temu, a możliwie tak nadal aktualnej.

Książka nie dawała się szybko przeczytać mimo, że nie mogłam się od niej oderwać, przez co miałam wrażenie, że każdy rozdział jest po brzegi wypełniony intrygującą historią. Z pewnością jest to dzieło, któremu nic nie brakuje. Jest wspaniała, okropna, wciągająca i obrazowa, przerażająca, a także na swój sposób... prawdziwa. Czułam, że w tę historię da się uwierzyć tak samo jak w jej przykre zakończenie... A może właśnie dlatego, jak przykre się okazało.

Nie dawała mi spać po nocach w swojej okropności, ale też z powodu tego jak bardzo nie mogłam się od niej oderwać. Opisy niesamowicie działały na wyobraźnię, miałam ochotę wyszukiwać o tej książce więcej i więcej - jak wyobrażano sobie WB, jak widzieli mapę tamtejszego świata Oceanii, Eurazji i Wschódazji? Nie sposób nie wspomnieć o wspaniałej historii miłosnej, napisanej...

Wspaniale było móc przeczytać tę książkę. Z początku muszę przyznać, że towarzyszyły mi obawy czy aby na pewno została napisana samodzielnie, bo rzadko kiedy zdarza się tak elokwentna autobiografia - w miarę jej czytania i obejrzenia kilku wywiadów, obawy zniknęły na dobre.

Jako, że autor nie tylko opowiada o swoim życiu od dzieciństwa do chwili obecnej przebywania w ukryciu, książka jest pełna wiedzy zarówno informatycznej, jak i z dziedziny ulubionych legend - jest to niesamowicie ciekawe, ale pojawiały się fragmenty, których zrozumienie sprawiało mi trudność. Myślę, że to jedyny minus, który mogłabym wymienić.

Wspaniale było móc przeczytać tę książkę. Z początku muszę przyznać, że towarzyszyły mi obawy czy aby na pewno została napisana samodzielnie, bo rzadko kiedy zdarza się tak elokwentna autobiografia - w miarę jej czytania i obejrzenia kilku wywiadów, obawy zniknęły na dobre.

Jako, że autor nie tylko opowiada o swoim życiu od dzieciństwa do chwili obecnej przebywania w...

Książka jest średnia, zdecydowanie bardzo średnia, zwłaszcza końcówka, która powinna właśnie nabierać tempa - historia nie zachęciła mnie do kupna następnego tomu, zupełnie nie interesują mnie dalsze poczynania Chyłki. No cóż... nie urzekła mnie jej postać, sprawia wrażenie sztucznej. Postacie McVaya, a nawet niedoświadczonego Kordiana z pewnością wydały mi się o wiele ciekawsze, z chęcią przeczytałabym książkę, w której by rozwinięto wątek obu postaci bez nawiązywania do Chyłki. Pierwszy to już starszy wspólnik, Anglik, niezwykle elokwentny, rzeczowy i zupełnie ignorujący niby "cięte", a tak naprawdę żałosne i "atencyjne" uwagi Chyłki, jest po prostu nią niewzruszony. Myślę, że po części się z nim utożsamiam.

Chyłka nie jest też według mnie na tyle ciekawa, żeby być "główną postacią" - nie wspominając o tym, że jej zachowania są często tak absurdalne i denerwujące, czterdziestolatka tak się po prostu nie zachowuje... Myślę, że nie jest "twardą babką", a zwykłą starszą zrzędliwą kobietą, do tego wulgarną i nietaktowną - z pewnością nie byłaby osobą, z którą bym się chciała spotkać w życiu więcej niż raz. Najlepiej wcale.

Czy książka trzyma w napięciu? Tak sobie. Czy to jazda bez trzymanki? No nie... A zakończenie, no cóż, jest bardzo naciągane, w zamiarze miało zaskoczyć, mi natomiast było obojętne.

Książka jest średnia, zdecydowanie bardzo średnia, zwłaszcza końcówka, która powinna właśnie nabierać tempa - historia nie zachęciła mnie do kupna następnego tomu, zupełnie nie interesują mnie dalsze poczynania Chyłki. No cóż... nie urzekła mnie jej postać, sprawia wrażenie sztucznej. Postacie McVaya, a nawet niedoświadczonego Kordiana z pewnością wydały mi się o wiele...

Bardzo ciekawa lektura dla osób związanych że środowiskiem medycznym mniej lub bardziej. Jej fenomenem jest to, że jest dosłownie po brzegi wypełniona opisami zdarzeń, ale też wyjaśnieniami terminów medycznych. Niestety, zdarzało mi się kilkakrotnie że od książki odrzucał mnie niekiedy język autora. Jak bardzo przypadły mi do gustu jego cięte uwagi, tak wulgaryzmy i obrzydliwość niektórych określeń może czasem wybić z przyjemności jej czytania albo conajmniej zrazić do "postaci" autora...

Bardzo ciekawa lektura dla osób związanych że środowiskiem medycznym mniej lub bardziej. Jej fenomenem jest to, że jest dosłownie po brzegi wypełniona opisami zdarzeń, ale też wyjaśnieniami terminów medycznych. Niestety, zdarzało mi się kilkakrotnie że od książki odrzucał mnie niekiedy język autora. Jak bardzo przypadły mi do gustu jego cięte uwagi, tak wulgaryzmy i...

Włodek i jego sposób myślenia zawsze był dla mnie bardzo ciekawy i w jakiś sposób utożsamiałam się z nim. Ta książka dostarcza tak wiele intrygujących opinii na przeróżne tematy, że czasem aż trudno jest przyswoić tak dużo nowych punktów widzenia w te kilka dni, czasem jest lepiej ją sobie "rozłożyć". Ponieważ jest to spisanie myśli, czasem zdarza się, że jakiejś się nie podchwyci, nie załapie. Jednakże książka daje nam możliwość na wgląd do czyjejś głowy, w której myśli są bardzo wartościowe; pozwala na toczenie myślowej konwersacji i tylko kiedy jest się na nią otwartym, lektura okazuje się naprawdę przyjemna. Ostatni rozdział "sens" był dla mnie nieco repetytywny, ale może dlatego, że mnie do sensu życia nie trzeba było przekonywać.

Włodek i jego sposób myślenia zawsze był dla mnie bardzo ciekawy i w jakiś sposób utożsamiałam się z nim. Ta książka dostarcza tak wiele intrygujących opinii na przeróżne tematy, że czasem aż trudno jest przyswoić tak dużo nowych punktów widzenia w te kilka dni, czasem jest lepiej ją sobie "rozłożyć". Ponieważ jest to spisanie myśli, czasem zdarza się, że jakiejś się nie...

Podręcznik ciekawie i przyjemnie napisany, z dużą ilością informacji i schematów. Dla osób zainteresowanych na pewno miła lektura, dla mniej zainteresowanych - pewnie mniej miła.

Podręcznik ciekawie i przyjemnie napisany, z dużą ilością informacji i schematów. Dla osób zainteresowanych na pewno miła lektura, dla mniej zainteresowanych - pewnie mniej miła.

Naukowy, dokładny i o wiele lepszy od Konturka. Znacznie ciekawszy i skrupulatniej napisany, każdy fragment można bezproblemowo zrozumieć.

Naukowy, dokładny i o wiele lepszy od Konturka. Znacznie ciekawszy i skrupulatniej napisany, każdy fragment można bezproblemowo zrozumieć.

Bardzo przydatna, przyjemnie napisana książka - wszystko co istotne jest w niej zawarte. Jest kilka błędów przy szmerach. Warto przy okazji nauki o badaniu neurologicznym czy o odruchach kierować się jakimiś tutorialami z youtube.

Bardzo przydatna, przyjemnie napisana książka - wszystko co istotne jest w niej zawarte. Jest kilka błędów przy szmerach. Warto przy okazji nauki o badaniu neurologicznym czy o odruchach kierować się jakimiś tutorialami z youtube.

Książka nie jest dobra, ale też nie jest zła. Przyjemnie mi się ją czytało, mimo, że miejscami była niedopracowana i wyraźnie infantylna. Przyznam, że do kontynuacji czytania zachęcił mnie opis sceny wypadku, ale większego szoku i zaciekawienia nie doznałam później przez resztę książki.

Książka nie jest dobra, ale też nie jest zła. Przyjemnie mi się ją czytało, mimo, że miejscami była niedopracowana i wyraźnie infantylna. Przyznam, że do kontynuacji czytania zachęcił mnie opis sceny wypadku, ale większego szoku i zaciekawienia nie doznałam później przez resztę książki.

Z początku zastanawiałam się czy wydawnictwo jak i autorka nie żałują wydania tej książki. Czytając ją, miałam wrażenie, że nie było żadnego pomysłu na dalsze potoczenie losów z pierwszej części i wszystko było napisane w taki sposób, że zastanawiać się można czy autorka nie inspirowała się moimi nastoletnimi opowieściami pisanymi na blogu. Z czasem jednak historia brzmiała coraz ciekawiej, bardzo nieprawdopodobnie ale ciekawie. Można zobaczyć Mię od innej strony, nie od tej koniecznie "krystalicznie czystej". Tłumaczenie jest niestety do bani - niekiedy pomylone imiona albo girlfriend w sensie dziewczyny przetłumaczone na kumpelę.

Z początku zastanawiałam się czy wydawnictwo jak i autorka nie żałują wydania tej książki. Czytając ją, miałam wrażenie, że nie było żadnego pomysłu na dalsze potoczenie losów z pierwszej części i wszystko było napisane w taki sposób, że zastanawiać się można czy autorka nie inspirowała się moimi nastoletnimi opowieściami pisanymi na blogu. Z czasem jednak historia brzmiała...

Bardzo ciekawa książka i ciekawy bohater. Mam wrażenie, że zapoczątkował pewien archetyp człowieka zagubionego, zbuntowanego i bez celu błądzącego, takiego nihilisty, w wielu innych tekstach kultury. Bardzo podobał mi się wątek "braku właściwego nastroju" czy momentu by zadzwonić do dziewczyny, którą nadal darzy wielkim uczuciem. Jednakże mam wrażenie, że w tych czasach książka ta nie robi takiego wrażenia, jakie robiła kiedyś - najciekawszym etapem jej czytania było właściwie czytanie o niej, o jej odbiorze i kontrowersjach jakie wzbudziła w czasach wydania.

Bardzo ciekawa książka i ciekawy bohater. Mam wrażenie, że zapoczątkował pewien archetyp człowieka zagubionego, zbuntowanego i bez celu błądzącego, takiego nihilisty, w wielu innych tekstach kultury. Bardzo podobał mi się wątek "braku właściwego nastroju" czy momentu by zadzwonić do dziewczyny, którą nadal darzy wielkim uczuciem. Jednakże mam wrażenie, że w tych czasach...

Kontynuacja najgorszej książki, którą w życiu przeczytałam. Główna bohaterka o bardzo małym ilorazie inteligencji, potrzebuje trzech stron by dojść do wniosku/rozwiązania zagadki, do którego ja doszłam już po przeczytaniu jednego zdania. Ponadto kreowana na osobę seksowną i pociągającą, a jest cóż... pusta i niedojrzała. Będąc nastolatką mogłam wybrać inny prezent na urodziny niż "książki o wampirach" modne w tamtych czasach.

Kontynuacja najgorszej książki, którą w życiu przeczytałam. Główna bohaterka o bardzo małym ilorazie inteligencji, potrzebuje trzech stron by dojść do wniosku/rozwiązania zagadki, do którego ja doszłam już po przeczytaniu jednego zdania. Ponadto kreowana na osobę seksowną i pociągającą, a jest cóż... pusta i niedojrzała. Będąc nastolatką mogłam wybrać inny prezent na...

Najgorsza książka jaką w życiu przeczytałam. Główna bohaterka o bardzo małym ilorazie inteligencji, potrzebuje trzech stron by dojść do wniosku/rozwiązania zagadki, do którego ja doszłam już po przeczytaniu jednego zdania. Ponadto kreowana na osobę seksowną i pociągającą, a jest cóż... pusta i niedojrzała. Będąc nastolatką mogłam wybrać inny prezent na urodziny niż "książki o wampirach" modne w tamtych czasach.

Najgorsza książka jaką w życiu przeczytałam. Główna bohaterka o bardzo małym ilorazie inteligencji, potrzebuje trzech stron by dojść do wniosku/rozwiązania zagadki, do którego ja doszłam już po przeczytaniu jednego zdania. Ponadto kreowana na osobę seksowną i pociągającą, a jest cóż... pusta i niedojrzała. Będąc nastolatką mogłam wybrać inny prezent na urodziny niż...