Profil użytkownika: Ewelina

Bardzo długo czekaliśmy na tę część, ale jak dla mnie jest ona najsłabsza z cyklu. W porównaniu z poprzednimi częściami jest w niej minimum akcji. Nawet dialogów jest jak na lekarstwo. Generalnie taki nadmiernie rozbudowany przerywnik, w większości dający się streścić na kilkunastu kartkach. Widać, że autor pisał przymuszony presją fanów, bo to ewidentnie dzieło wypalonego pisarza. Szkoda, wybaczę taką jedną, ale mam nadzieję że reszta cyklu będzie trzymała poziom, bo to mój ulubiony autor. Mam nadzieję, że udźwigdnie świat który wymyślił, bo od Wiedźmina niczego z takim potencjałem nie mieliśmy (a nawet bardziej wolę). Wybitnie uzdolniony pisarz, niestety ta część tego nie oddaje. A to co zrobił z czerwonymi szóstkami... Znam te zabiegi z innych książek, ale tu do mnie nie przemawiają. Zestawiam sobie tę postawę z np. reakcją na niewydanie osprzętu przez służbistę w przeszłości i jakoś nie wydaje mi się to do pogodzenia dla jednej i tej samej grupy, przywódcy itp. A nawet jeśli jest to częścią większego planu, co sugeruje epilog, to mimo takiego nadmiaru słów i opisów, tego autorowi nie udało się należycie umotywować, wytłumaczyć, urealnić..

Bardzo długo czekaliśmy na tę część, ale jak dla mnie jest ona najsłabsza z cyklu. W porównaniu z poprzednimi częściami jest w niej minimum akcji. Nawet dialogów jest jak na lekarstwo. Generalnie taki nadmiernie rozbudowany przerywnik, w większości dający się streścić na kilkunastu kartkach. Widać, że autor pisał przymuszony presją fanów, bo to ewidentnie dzieło wypalonego...

Mocno przeciętna. Nie rozumiem tych zachwytów. Jest go jedynie kreatywne rozwinięcie mitologii. Może ze 3 fragmenty wywołały we mnie jakąś refleksję. Znośne czytadło.

Mocno przeciętna. Nie rozumiem tych zachwytów. Jest go jedynie kreatywne rozwinięcie mitologii. Może ze 3 fragmenty wywołały we mnie jakąś refleksję. Znośne czytadło.

Jestem usatysfakcjonowana. Ostatnio nie miałam szczęścia do lektur, kolejne obiecujące pozycje bardzo mnie zawodziły. Tym bardziej wdzięczna jestem Autorowi, że wreszcie doczekałam się czegoś na poziomie.
Nie jest to może idealna książka, zwłaszcza te boskie zagrywki mocno mnie nudziły, ale za to jeden z głównych wątków bardzo wciągnął. Już dawno z takim zapałem niczego nie czytałam. Autor ponownie udowodnił, że ma niezwykły talent. Cieszy to tym bardziej, że ostatnia część była nieco słabsza i budziła obawy, że jak w przypadku innych wielotomówek, dalsze części będą nudną paplaniną (Patrz: Pieśń lodu i ognia, Pan Lodowego Ogrodu, Achaja).
Na koniec dodam, że Autor- jakkolwiek naprawdę się nazywa, zrobił na mnie bardzo dobre wrażenie podczas jednego z konwentów. Niezwykle SKROMNY człowiek, który moim zdaniem już dawno powinien żyć z pisania. Gdyby pisał w j. angielskim, byłby już bardzo bogaty, ale może się to w końcu odmieni. Przy reszcie nadętych panów z tego środowiska, robi świetne wrażenie. Ma predyspozycje, aby zostać nr 1 polskiej fantastyki. Żeby tylko pisał szybciej...

Jestem usatysfakcjonowana. Ostatnio nie miałam szczęścia do lektur, kolejne obiecujące pozycje bardzo mnie zawodziły. Tym bardziej wdzięczna jestem Autorowi, że wreszcie doczekałam się czegoś na poziomie.
Nie jest to może idealna książka, zwłaszcza te boskie zagrywki mocno mnie nudziły, ale za to jeden z głównych wątków bardzo wciągnął. Już dawno z takim zapałem niczego...