Patronat LC 
Patronat LC 
Nowe limitowane wydanie w satynowej oprawie z farbowanymi krawędziami stron.
Oda do szczęścia i pochwała radości z małych rzeczy.
Klimat francuskiej prowincji, opowieści o życiu we wszystkich jego odcieniach, śmiech i łzy, które mieszają się z aromatami herbaty, kwiatów i świeżo zebranych warzyw.
I niezłomna wiara w szczęście. Bo życie jest piękne… mimo wszystko!
Niezwykła historia zwykłej kobiety, którą los zaprowadził do miejsca zapomnianego przez większość ludzi. Kobiety, która pragnie na nowo rozkwitnąć – pomimo poczucia przegranej, niewyobrażalnej tragedii i straty, która ją dotknęła.
Violette spędza całe dnie na cmentarzu. Dba o niego najlepiej jak potrafi, porządkuje groby, wymienia kwiaty, sprząta znicze… Jest dobrym duchem tego miejsca, służącym wsparciem odwiedzającym go żałobnikom. Violette wiele już słyszała – zarówno pięknych, jak i smutnych historii. I sama mogłaby niejedną opowiedzieć: o córce, która zginęła w straszliwym wypadku, o ukochanym mężu, który pewnego dnia zniknął…
Lecz Violette nie chce dać się pogrzebać w przeszłości. I nawet w miejscu, w którym króluje śmierć, ma nadzieję na nowe życie.
Wzruszająca opowieść o wyjątkowości ukrytej w codziennym życiu, o zakończeniach, które rozdzierają serce, i o nowych początkach, które kiełkują na gruzach przeszłości.
Opowiedziana z wrażliwością i wyczuciem, ciepła, przejmująca, a jednocześnie niezwykle budująca historia kobiety, która wbrew wszystkiemu uparcie wierzy w szczęście. Opowieść, która biegnie po nitce do kłębka − utkana z kaprysów losu, spraw drobnych i wielkich, strasznych i pięknych.
Ta książka jest jak promyk słońca, który z nadejściem wiosny nieśmiało przedziera się przez chmury.
WIELKI BESTSELLER WE FRANCJI, WŁOSZECH I POLSCE!
PONAD MILION SPRZEDANYCH EGZEMPLARZY!
OBSYPANA NAGRODAMI KSIĄŻKA, KTÓRA ZACHWYCIŁA KRYTYKÓW I CZYTELNIKÓW!
Szukamy ofert...
Prawie pięciuset-stronicową niepozorną, niby prostą ale bardzo mądrą powieścią zatytułowaną „Życie Violette” zaczynam przygodę z twórczością francuskiej pisarki Valerie Perrin. Z początku w prowadzenie pióra wkradał się chaos lecz z biegiem stron wydobywała się struktura i ład. Po parędziesięciu stronach wydawało mi się że autorka nie będzie miała czym zapełnić tak sporej książki. Jakże się myliłem Pani Valerie wymyśliła jeszcze mnóstwo bardzo ciekawych scen i wątków. Jest to utwór konkretny i mocny, wiele mówiący o życiu i śmierci, o ich nierozerwalnym współistnieniu symbolizowanym przez tytułową Violette. Skłaniający do zadumy a jednoczenie podnoszący na duchu, daje wsparcie tym którzy kogoś żegnają. Protagonistka jest dozorczynią cmentarza na południu Francji. Gdy ją poznajemy pracuje tam bez męża, którego w ciągu pożycia interesowało jedynie jej ciało. Pewnego dnia wyjechał na swoim motorze i już nie wrócił. Wcześniej Violette pracowała na przejeździe kolejowym. Mąż jedynie zrobił jej dziecko i jeździł do kochanek. Violette Toussaint, z pieczołowitością dba o „Ogród dusz” jak go tam nazywają. Mimo że jest sierotą cieszy się życiem. Każdy z 94, krótkich rozdziałów opatrzony jest ciekawą myślą lub cytatem. Trudny temat śmierci, przeciwważy świetne poczucie humoru i pogoda ducha bohaterów. Znakomitej powieści stawiam 9/10.
1669
859
Nominacja w Plebiscycie 2022 
Opinia
Nie lubię książek, które zaczynają się wolną i delikatną narracją a potem nagle jest "jeb". I nie da się przerwać czytania, bo zostanie się z niedomknięciem. A mimo to 7 gwiazdek. Została we mnie i pokazała, że cmentarz może być miejscem pełnym ciepła.
Nie lubię książek, które zaczynają się wolną i delikatną narracją a potem nagle jest "jeb". I nie da się przerwać czytania, bo zostanie się z niedomknięciem. A mimo to 7 gwiazdek. Została we mnie i pokazała, że cmentarz może być miejscem pełnym ciepła.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to