Artykuły
Artykuły
Artykuły
Artykuły
Dla Teofila Kłoska świat skończył się we wrześniu 1939 roku. Rzucony w środek wojennego
chaosu, szybko uświadamia sobie, że jako żołnierz kampanii wrześniowej walczy nie tylko z
najeźdźcami. O wiele groźniejsze od Niemców i Sowietów są zmagania z wewnętrznym
wrogiem – strachem, rozpaczą i zwątpieniem. Teofil, kiedy jego oddział zostaje rozbity,
rozpoczyna niebezpieczną wędrówkę, ukrywając się w okupowanych miastach, w lasach i
pośród ludzi, którzy nie zawsze są tymi, za których się podają. W końcu przybywa do
Lwowa…
Ciernie i osty to dramatyczny zapis pierwszych tygodni drugiej wojny światowej, ukazujący
dziejową zawieruchę oczami tych, którzy musieli stawić czoła jej bezlitosnym trybom.
Andrzej H. Wojaczek, twórca bestsellerowego cyklu Wrzeciono Boga, powraca z
trylogią Żniwo Ognia i ponownie zabiera czytelnika do świata, gdzie człowieczeństwo jest
wartością najcenniejszą a zarazem najtrudniejszą do ocalenia.
Biblijna konotacja tytułu trylogii podpowiada, że mimo obrazów śmierci i zniszczenia, to nie
historia zbiera tu plon. To opowieść o tym, jak pośród przemocy i strachu dokonuje się
duchowe żniwo wśród ludzi, którzy mogą ocaleć… albo spłonąć.
Szukamy ofert...
![Kto zdobędzie Literackiego Nobla 2025? Wytypuj i wygraj książki! [transmisja LIVE]](https://s.lubimyczytac.pl/upload/texts/22300/22388/22388_1759745403_grafika800x600.jpg)
Zemsta wydaje się zasadna, pod warunkiem że jest sprawiedliwa - rzecz w tym, że ludzki osąd nigdy taki nie jest.
Opinia
Cała recenzja: http://www.ksiazkowewyliczanki.pl/2026/02/bardzo-ludzkie-ciernie-i-osty-andrzej-h.html
Kilka lat temu poznałam twórczość autora przy okazji lektury „Kłosy” z cyklu „Wrzeciono boga”. Osadzona na Śląsku powieść ukazywała życie młodego chłopaka w czasach, gdy Polska wciąż znajdowała się pod zaborami. Już wtedy zwróciłam uwagę nie tylko na tematykę, lecz także na styl autora – wyrazisty i wyróżniający się na tle innych czytanych przeze mnie książek. Dlatego z dużą przyjemnością objęłam patronatem pierwszy tom nowego cyklu „Żniwo ognia” – „Ciernie i osty”.
Wojna oglądana jego oczami staje się znacznie bardziej ludzka niż ta znana z podręczników historii. Zamiast patetycznych obrazów bohaterów na koniach wyłaniają się ludzie z krwi i kości — pełni wątpliwości, lęku i sprzecznych emocji. Po obu stronach barykady widać przebiegłość, niepokój i desperackie próby znalezienia najlepszego wyjścia z sytuacji. Teofil nie jest pomnikiem. Jest człowiekiem. Choć wojskowy honor każe mu nie ustawać w próbach ponownego dołączenia do oddziału, wydarzenia, których staje się świadkiem, niejednokrotnie zmuszają go do rewizji planów i przekonań.
Historia zmienia swój wydźwięk w chwili, gdy bohater dociera do Lwowa. Wojska niemieckie jeszcze tam nie wkroczyły, ale coraz wyraźniej słychać o niepokojach nadciągających ze wschodu. W tym politycznym i społecznym tyglu Teofil włącza się w działalność konspiracyjną, zdejmuje wojskowy mundur i próbuje przetrwać. To właśnie tutaj rozegra się wiele wydarzeń, które mocno w niego uderzą i na trwałe wpłyną na jego spojrzenie na świat oraz dalsze wybory.
„Żniwo ognia” w nowy sposób pokazuje początki II wojny światowej — z perspektywy zwykłego żołnierza, zagubionego w chaosie wydarzeń i pozbawionego rzetelnych informacji ze strony dowództwa. Autor w bardzo ludzki sposób oddaje lęk, dezorientację i niepewność tamtego czasu. To doskonały początek cyklu, który wprowadza wiele emocji, a jednocześnie daje wyraźny sygnał, że to dopiero preludium do znacznie większej historii.
Cała recenzja: http://www.ksiazkowewyliczanki.pl/2026/02/bardzo-ludzkie-ciernie-i-osty-andrzej-h.html
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKilka lat temu poznałam twórczość autora przy okazji lektury „Kłosy” z cyklu „Wrzeciono boga”. Osadzona na Śląsku powieść ukazywała życie młodego chłopaka w czasach, gdy Polska wciąż znajdowała się pod zaborami. Już wtedy zwróciłam uwagę nie tylko na tematykę, lecz także...