Szewcy

Groteska i parodia nie są Ci obce? Lubisz czytać niestandardowe dzieła? Sięgnij po "Szewców" i zanurz się w świat niekonwencjonalny, zmienny, rozedrgany i niestały. "Szewcy" to książka znana, często jednak niedoceniana.

"Szewcy" to obecnie lektura szkolna - uczniowie szkoły średniej mają obowiązek zapoznać się z tym dziełem. Jest to dramat w trzech aktach, stworzony w latach 1931-1934 przez Stanisław Ignacego Witkiewicza.

Fabuła nie jest skomplikowana - szewców męczy ciężka, fizyczna i często banalna praca. Ich ciemiężcą jest Robert Scurvy, który w obawie przed buntem pracowników, razem z "Dziarskimi Chłopcami" doprowadza do zamachu stanu. W efekcie tego przejmuje władzę.

Szewcy trafiają do "leniwni", nie mają żadnych zajęć i siedzą bezczynnie. Zdesperowani uciekają i wracają do swojej nudnej i znienawidzonej pracy. Później wybucha rewolucja, która kończy się zwycięstwem szewców. Pozbywają się oni swoich ciemiężycieli i przywódcy - Sejtana. Dobra passa nie trwa jednak długo. Wkrótce szewcy stają się ofiarami kolejnych rewolucji: technokratycznej i biurokratycznej, które przyniosły ze sobą całkowitą mechanizację życia społecznego. Przywódcą rewolucjonistów był Hiper-Robociarz, a władzę objęli Towarzysz X i Towarzysz Abramowski.

Dramat "Szewcy" został napisany w latach 1931-1934, a opublikowany w 1948 roku. Jest niełatwy w odbiorze, pełen zwrotów akcji oraz ukrytych sensów, ale przedstawia pewną kolej historycznych wydarzeń. Książka pokazuje mechanizm tworzenia się systemów totalitarnych, rewolucje i przewroty, a także ukazuje mentalność osób organizujących historyczne przemiany.

Witkacy pokazał sposób przeprowadzenia przewrotów oraz ich następstwa. Przeczuwał katastrofę dziejową i wybuch kolejnej wojny, II Wojny Światowej. Był człowiekiem inteligentnym, wykształconym, potrafił wyprowadzać logiczne wnioski z tego, co działo się na świecie.

Stanisław Ignacy Witkiewicz pisał dramaty, prozę, był filozofem, malarzem, artystą-fotografikiem. Urodził się w 1885 roku w Warszawie, znaczną część życia spędził w Zakopanem, a 18 września 1939 roku na Polesiu popełnił samobójstwo. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Bywał we Włoszech, Francji i Niemczech, przyjaźnił się z czołowymi poetami, pisarzami i malarzami lat 20. i 30.

Jego sztuka często była niedoceniana i niezrozumiała. Zachęcamy do przeczytania nie tylko "Szewców", ale też innych jego utworów: "W małym dworku" oraz "Wariat i zakonnica". Zanurzając się w świat Witkacego można go lepiej zrozumieć i w pełni odebrać jego niezwykły przekaz.