Szewcy

przeźpany mózg Witkiewicza to coś pięknego

przeźpany mózg Witkiewicza to coś pięknego

Powiem któtko. To napewno jest mądra książka ale za chuja nic nie potrafię zrozumieć.

Powiem któtko. To napewno jest mądra książka ale za chuja nic nie potrafię zrozumieć.

„Szewcy” Stanisława Ignacego Witkiewicza to utwór, który mnie osobiście nie przekonał. Momentami jest zabawny, ale całość jest dla mnie zbyt groteskowa i przerysowana, a za mało w tym sensu i spójności. Widać co prawda, że autor pokazuje różne systemy i idee, takie jak totalitaryzm, komunizm czy technokrację, więc zamysł utworu jest dość czytelny, zwłaszcza gdy przeczyta się jeszcze opracowanie. Mimo to nie jest to literatura dla mnie i nie potrafiłem się w nią wciągnąć.

„Szewcy” Stanisława Ignacego Witkiewicza to utwór, który mnie osobiście nie przekonał. Momentami jest zabawny, ale całość jest dla mnie zbyt groteskowa i przerysowana, a za mało w tym sensu i spójności. Widać co prawda, że autor pokazuje różne systemy i idee, takie jak totalitaryzm, komunizm czy technokrację, więc zamysł utworu jest dość czytelny, zwłaszcza gdy przeczyta...

on serio był najebany jak to pisał oraz jeszcze mu kot przeszedł po klawiaturze. trzeba być równie najebany, aby się nie zmuszać, by to czytać.

on serio był najebany jak to pisał oraz jeszcze mu kot przeszedł po klawiaturze. trzeba być równie najebany, aby się nie zmuszać, by to czytać.

gowno

gowno

Dziwna, niby pozbawiona sensu i absurdalna książka, a jednak z przekazem. Ale Witkacy skąd ten pomysł, co ty brałeś xd

Dziwna, niby pozbawiona sensu i absurdalna książka, a jednak z przekazem. Ale Witkacy skąd ten pomysł, co ty brałeś xd

Tematyka aktualna do dziś, ale czysta forma i absurd powodują że czyta się bardzo topornie i przesłanie jest ukryte. Najdłuższe 70 stron w życiu.

Tematyka aktualna do dziś, ale czysta forma i absurd powodują że czyta się bardzo topornie i przesłanie jest ukryte. Najdłuższe 70 stron w życiu.

Ciężko mi to ocenić. Momentami szczerze nienawidziłam tego co się dzieje, ale doceniam wiele odwołań do innych dzieł i ludzi.

Ciężko mi to ocenić. Momentami szczerze nienawidziłam tego co się dzieje, ale doceniam wiele odwołań do innych dzieł i ludzi.

Witkacy na skrobał jakieś dziwne treści, a ja musiałam to przeczytać.... Doceniam geniusz, lecz mi osobiście nie siada. Musiałam się zmuszać do czytania. Nie. Nie. Nie. Czterokrotnie nie.

Witkacy na skrobał jakieś dziwne treści, a ja musiałam to przeczytać.... Doceniam geniusz, lecz mi osobiście nie siada. Musiałam się zmuszać do czytania. Nie. Nie. Nie. Czterokrotnie nie.

Myślę, że nie mam wystarczających kompetencji, aby sprawiedliwie ocenić Witkacego. Bardzo zmęczył mnie język oraz mnogość wymyślnych wyrażeń. Na początku odbierałam ten utwór jako sprzeciw wobec podziałów społecznych i czystą prowokację, ale wraz z kolejnymi stronami zaczęłam dostrzegać sens i głębię zawartego w nim przekazu oraz rozumieć co tak naprawdę autor chciał osiągnąć poprzez tak odważny i oryginalny sposób kreacji postaci. Odwracający moją uwagę ekscentryczni i dziwni bohaterowie okazali się reprezentować sobą różne idee, pomysły na zaprowadzenie porządku, a historia pokazała, że ich działania miały swoje odzwierciedlenie w realnym świecie, a ich skutki są nadal odczuwalne.
Świat w „Szewcach” jest światem całkowicie odrealnionym, bazuje na absurdzie i grotesce. Witkiewicz przedstawia wizję świata dążącego do katastrofy polegającej na pozbyciu się indywidualizmu, zagładzie jednostki, oraz zapowiada jej nadejście. Zauważa, że ludzie, którzy chcą dokonać rewolucji czy przewrotu władzy, zawsze na końcu stają się tacy sami jak ich wcześniejszy oprawca. Przychodzi mi tutaj na myśl „Folwark Zwierzęcy” Orwella, gdzie sprawy mają się tak samo. Każda kolejna rewolucja w „Szewcach” kończy się niepowodzeniem i prowadzi do jeszcze większego chaosu. Nie można uciec przed takim systemem.
Sama już nie wiem, czy dramat mi się podobał, jednak uważam, że warto było go przeczytać.

Myślę, że nie mam wystarczających kompetencji, aby sprawiedliwie ocenić Witkacego. Bardzo zmęczył mnie język oraz mnogość wymyślnych wyrażeń. Na początku odbierałam ten utwór jako sprzeciw wobec podziałów społecznych i czystą prowokację, ale wraz z kolejnymi stronami zaczęłam dostrzegać sens i głębię zawartego w nim przekazu oraz rozumieć co tak naprawdę autor chciał...