Współczesna bogini. Jak wiara w siebie może zmienić wszystko

Bardzo ciekawa pozycja która pomoże trochę ochłonąć i na chwile zatrzymać się. Różne sytuacje z życia wzięte przedstawione w humorystyczny sposób. Za dużo myślimy,zastanawiamy się, analizujemy...Musimy nauczyć się myśleć o sobie. Nie ma w tym nic złego,każdy potrzebuje chwili dla siebie,swojej przestrzeni.

Książka pełna praktycznych wskazówek z różnych obszarów wyglądu. Poradnik jak zadbać o siebie, o swój wygląd, a przede wszystkim jak dobrze i olśniewająco czuć się we własnym ciele. Dodatkiem są również listy kosmetyków i urządzeń, jakie możemy zakupić w drodze do naszej metamorfozy oraz podzielenie ich cenowo od tych najdrożych po te, od zakupu których nie zabraknie nam na czynsz.

Już forma tej pozycji jest sama w sobie lekcją uważności. Miła dla oka i w dotyku okładka, w środku spokojnie, delikatnie, schludnie, z błękitnymi ilustracjami, nawet kanty zaokrąglone. Wydana przepięknie! Treść... no taka "uważnościowa", więc co (i po co) tu mówić o treści. Pokrótce - krótkie lekcje jak praktykować ową uważność w codziennych sytuacjach... Oddech, chwila teraz, emocje w ciele, spokój, oddech. Potrzebne :) Może sensem życia się nie stanie. A może jednak....? Polecam :)

Jakiś czas temu bardzo modne stały się kolorowanki dla tej starszej części osób. Kolorowanki na stres itp. Całkiem ciekawy pomysł, bo kto powiedział, że kolorowanki mają być tylko dla dzieci? Nam się chyba też coś należy od życia, czyż nie ? Pewnie zostalibyśmy wyśmiani gdybyśmy kupili sobie kolorowankę w zwykłym sklepie i zaczęli sobie kolorować, tak naprawdę nikt by tego nie zrobił bo spotkałby się z szyderstwem na swój temat. Jednak, wydawnictwa przychodzą nam z pomocą i na rynku pojawiły się kolorowanki dla dorosłych. Precyzyjne, dopracowane, pełne maleńkich szczegółów, które mają niby pomagać na odstresowanie, to już jest temat na inny dzień, jeżeli jednak chcecie znać moją opinię to myślę, że gdybym zabrała się za malowanie takiej kolorowanki to pewnie prędzej czy później wylądowałaby ona w tym śniegu za oknem, ale co kto lubi. Na moje szczęście wydawnictwo HarperCollins postanowiło wydać kolorowankę, która trafiła w moje gusta. Nie mówię tutaj że jakiekolwiek ślaczki czy kwiatki to zły pomysł, jednak jestem osobą niecierpliwą, która lubi zobaczyć efekt końcowy jak najszybciej, a gdybym zabrała się za te kwiatki z wieloma szczegółami to nie skończyłabym do roku, znając to jak szybko się nudzę. A więc pojawia się kolorowanka wzorowana na filmie, który jakiś czas temu pojawił się już w kinie i pewnie wszyscy już go widzieli oprócz mnie, ale to kolejny szczegół, który jest tutaj niepotrzebny. Zapytacie czym ta kolorowanka zaskarbiła sobie, że postanowiłam ją wypróbować ? A no właśnie tym że przedstawiała jakąś historię, z obrazka na obrazek coś się dzieję, pojawiają się postacie, które możemy wykreować na swój sposób i tak naprawdę, kiedy pierwszy raz oglądałam tą kolorowankę czułam się jakbym czytała książkę tylko bez słów i sama muszę wymyślić o co w niej chodzi. Coś jak książki dla dzieci z obrazkami tylko dla dorosłych. Nie mam wrodzonego talentu plastycznego, ale zawsze lubiłam sobie pomazać po kartce, tak sama dla siebie, a jeszcze większą frajdą było nadawanie kolorów mojemu obrazkowi, więc to, że nie musiałam marnować czas na rysowanie było mi całkowicie na rękę. Oczywiście, kiedy tylko książka do mnie dotarła od razu zabrałam się za kolorowanie i na początku była to duża przyjemność, ale z czasem zaczynało mi się już nudzić. Więc kolorowanka wylądowała na boku i długo jej nie otwierałam, do czasu aż włączyłam sobie film i chciałam zając czymś dłonie. Wyjęłam więc kredki i zaczęłam malować i było to jeszcze przyjemniejsze niż na początku. Myślę, że taka kolorowanka jest idealna dla osób, które lubią malować czy mieć jakąś rzecz by raz na jakiś czas mieć czym zająć ręce i umysł. Nie jest to na pewno kolorowanka dla młodszej części osób, gdyż jest bardzo dużo małych szczegółów i drobnych elementów, które były trudne dla mnie aby je zapełnić kolorem a co dopiero młodsze osoby, które nie mają jeszcze tak dopracowanej dłoni. Cieszę się, że to właśnie tą książkę wybrałam, gdyż miałam okazję w pewien sposób powrócić do dzieciństwa a także spróbować czegoś nowego.

Kupilem sobie nie jako poradnik, lecz jako mozliwe zrodlo inspiracji. Problematyka zagadnien jest moim zdaniem bezplciowa, uniwersalna, dla kazdego, bo dotyczny zarowno kobiet jak i mezczyzn - przedstawione na przykladzie kobiety. Uwzgledniajac takie chocby czynniki wplywajace na odbior ksiazki oraz chocby jak wiek (czy raczej: poczucie wiecznej mlodosci), czas, otoczenie i ogolne nastrojenie, to na tamten czas daje 10/10.

Lekka, miła i przyjemna lektura na jeden wieczór, dodatkowo w pięknej oprawie graficznej. Autorzy tego szwedzkiego bestsellera dzielą się z nami swoimi życiowymi historiami, wplatając między kartki myśli i cytaty typu: >By wybaczyć, trzeba uznać przeszłość, pójść dalej i zaakceptować teraźniejszość taką, jaka jest.> <Okaż rodzicom tyle wyrozumiałości, ile chciałbyś doświadczyć od swoich dzieci.> <Albo uciekniesz przed przeszłością, albo wyciągniesz z niej naukę.> <Dziecko, które jest źle traktowane, nie przestaje kochać rodziców. Przestaje kochać siebie.> Autorzy przekonują nas, jak ważna jest samoocena - polecają każdego wieczoru pisać "Dziennik Wdzięczności" (super sprawa, polecam!). Omawiają, czym jest stres i czym się objawia syndrom wyczerpania. Zwracają szczególną uwagę na stres u dzieci i nastolatków. Przypominają, że w naszej kulturze dzieci często mają różnorodne zajęcia, grafik skrupulatnie wypełniony po brzegi - niestety, kosztem odpoczynku i chwili refleksji. Dają rady, by spędzać dużo czasu z dzieckiem, przytulać, słuchać go, mówić mu, jak się czujemy, wypracować zwyczaje, wytyczać granice. Hmm... oczywiste sprawy. Omawiają, jak radzić sobie z niepokojem, lękiem, poczuciem winy, poruszają temat zdrowych myśli i afirmacji. Myślę, że nie ma w tej książce efektu WOW!, ale przyjemnie się ją czytało.

Największym plusem książki, jak dla mnie, są komentarze dietetyczki - dużo przydatnych informacji, nie tylko jeśli chodzi o bilans dietetyczny konkretnych potraw / planów dziennych, ale przede wszystkim dotyczące konkretnych produktów. Fajne przepisy, jednak sięgając po książkę "dla zapracowanych", którzy cały dzień spędzają w pracy spodziewałam się, że będą one łatwe i szybkie w przygotowaniu. Jak dla mnie są one jednak bardziej wymagające, co nie znaczy że nie skorzystam :)

Zacznę od tego, że nie jestem fanka , ani anty fanką państwa Lewandowskich. Co do książki jest pięknie wydana, napewno cieszy oko. Jednak co do treści, o ile przepisy są proste i wiele z nich lub podobnych już gościło na moim talerzu to brak mi po ludzku treści. Opisy przygotowania są za krótkie, a ja w myślach nikomu nie czytam. O ile książka okraszona jest masą zdjęć to na sporej jej części widnieje pani Ania, a nie gotowe potrawy, by sobie podejrzeć do czego dążymy. Przepisy proste trochę jak dla nowej współczesnej zabieganej kobiety, nie znajdziemy tu nowych przepisów na gołąbki czy dania bardziej wymagające jednak można odkryć kilka perełek. Reasumując książka ładnie wydana, ale ten skrót myślowy, i nadmiar zdjęć trochę od czapy w książce kucharskiej często mnie po prostu irytował.... :(

"Francuzki nie potrzebują liftingu", to książka, której prawdę mówiąc nie zamierzałam przeczytać (jeszcze nie dla mnie!). Jednak - przeczytałam. I myślę, że poradnik Mireille Guiliano powinna przeczytać każda kobieta (nawet ta, która jeszcze nie wie co to „lifting”). Dlaczego? Bo"Francuzki nie potrzebują liftingu" to kwintesencja francuskiego podejścia do mody i urody, to pochwała życiowego luzu i dystansu do siebie i świata. Autorka pokazuje jak ważne jest pozytywne nastawienie do własnego wyglądu i wieku. Książka jest zabawna i znakomicie poprawia humor! Naprawdę przyjemnie się ją czyta. Ponadto poradnik Mireille Guiliano zwiera wiele praktycznych rad dotyczących pielęgnacji, ze szczególnym naciskiem na naturalne i domowe sposoby.

Jedna z lepszych książek, jaką może pochwalić się branża Beauty. Napisana jest lekkostrawnym językiem, zatem każdy laik powinien ją zrozumieć. Dla osób związanych z branżą, może to być pozycja zbyt powierzchownie traktująca o skórze lub też szukająca, gdy autorka apeluje o minimalizm w pielęgnacji. Książka nie jest wolna od błędów merytorycznych.

„Ch…owa pani domu” Magdaleny Kostyszyn to absolutny must-read dla każdej kobiety, która ma dość presji bycia perfekcyjną. To książka, która bawiąc, uczy i wyzwala. Jest to inteligentny, dowcipny i niezwykle celny anty-poradnik, który z humorem i ironią rozprawia się z mitami współczesnego perfekcjonizmu. Autorka daje nam przyzwolenie na niedoskonałość i przypomina, że prawdziwe życie to nie scenariusz z Instagrama, a chaotyczna, ale piękna rzeczywistość. Jeśli potrzebujesz dawki szczerego śmiechu i zdrowego dystansu do siebie, sięgnij po „Ch…ową panią domu”. Recenzja: https://kotkawaiksiazki.pl/chujowa-pani-domu-magdalena-kostyszyn-recenzja/

Książka, którą warto mieć w domu żeby zajrzeć do niej na przykład w momencie otrzymania wyników badań stwierdzających niedobór jakiejś witaminy. Wtedy szybko otwieramy książkę i wiemy po co sięgnąć zeby2 nadrobić braki. Wszystko podane kawa na ławę. Jednak jako lektura sama w sobie jest ciężka do przyswojenia, niewiele zostało mi w głowie ze wzgledu na nadmiar informacji i szczegółów. Nie umniejsza to jednak w żaden sposób tej oozycji2. Jest konkretna, krotka2 ale bardzo rzeczowa a do tego pięknie wydana.

Książka 100 powodów… to piękna publikacja o albumowym charakterze. Przepełniona jest zdjęciami słynnej aktorki – są tutaj zdjęcia z planów filmowych, kadry z wybranych produkcji, fotografie w cudnych kreacjach od Givenchy i prostych strojach, są też zdjęcia z prywatnego archiwum rodziny Hepburn. Na wszystkich tych fotografiach prezentuje się ona zjawiskowo. Oprócz zdjęć można się zapoznać tutaj z tytułowymi 100 powodami, dla których można pokochać Audrey Hepburn.... http://www.czytajac.pl/2017/01/100-powodow-by-pokochac-audrey-hepburn/

Na tę, w gruncie rzeczy zdominowaną przez ilustracje książkę, natrafiłam przypadkiem na wyjeździe w góry a zachęcona do niej byłam poprzez jedną z uprzednio przeczytanych książek - " Małej kawiarenki w Kopenhadze" - J. Caplin. Treścią książki jest pojęcie "hygge". Autorka opowiada nam jak ona to rozumie i przybliża nawyki, zwyczaje i podejście z nim związane. Czyta się dość szybko i lekko, chociaż jest to nieco monotonne, gdyż zawiera nieco "lania wody". Jak dla mnie była "okej" i nic ponadto powiedzieć nie mogę. Ładnie wydana. Warto przeczytać i zapoznać się z tym, czym jest słynne "hygge". Ode mnie 6/10.

Może i "Sztuka kochania" Wisłockiej nie jest najaktualniejszą pozycją, ale z pewnością wiele podstaw można z niej wyciągnąć - o zmysłach, potrzebach i seksualności. Niewątpliwie pięćdziesiąt lat temu, gdy nie było dostępu do Internetu, była to rewolucyjna pozycja, bo skąd indziej ludzie mieli dowiadywać się o nurtujących ich zagadnieniach związanych z seksualnością, która była wówczas tematem tabu. Z poradnika dowiadujemy się, z jakimi problemami mierzyli się ludzie kilka dekad temu i jak bardzo zmienił się światopogląd od tamtych czasów. Wisłocka prezentuje wiele opinii, które z perspektywy współczesności są bardzo kontrowersyjne. W takich przypadkach nie należy zapominać, że pierwsza "Sztuka kochania" została wydana 50 lat temu. Plus za dodanie rozdziału XI, w którym zaktualizowano współczesne informacje dotyczące antykoncepcji oraz wskazano, które fragmenty należy traktować jako historię medycyny, a nie aktualne porady. Z racji, że książka ma charakter naukowy, przebrnięcie przez nią zajęło mi ponad dwa miesiące, ale mimo to nie żałuję poświęconego czasu.

Gdyby nie przesadne wychwalanie wegetarianizmu i jeszcze kilka szczegółów, których nie potrafię teraz przywołać z odmętów pamięci, dałabym 10. Dzięki stosowaniu porad zamieszczonych w tej książce choruję rzadziej i naprawdę czuję się lepiej. Witamina C stosowana w dużych ilościach (kilka gramów dziennie), niacyna (2-3 g), wit. D z K2 (zatrzymanie kruszenia się szkliwa), magnez z witaminą B6 (złagodzenie PMS i bólu miesiączkowego) to już od pewnego czasu zawartość mojej domowej apteczki. Szczerze polecam tę książkę! Tak samo jak rezygnację z past z fluorem!

Uwielbiam mieć swoje zdrowie we własnych rękach! To przede wszystkim ten tytuł, który mi to gwarantował, skłonił mnie do zajrzenia do środka. Dodatkowym atutem była informacja umieszczona u dołu tytułowej okładki. Tytuł doktora autora też był plusem, ale z ograniczonym zaufaniem. Dieta doktora Dukana i kontrowersje wokół niej mocno nadwyrężyły mój entuzjazm do stopni naukowych. Ten doktor był sprawdzony przez francuskie gwiazdy, a na okładkowym skrzydełku dodatkowo przeczytałam, że jest kardiologiem, dietetykiem i specjalistą oraz promotorem profilaktyki medycznej. Jednak przede wszystkim przekonał mnie do siebie jednym, ale ważnym zdaniem – „nie istnieje cudowny lek odchudzający, a te, które stosowano w przeszłości, okazały się wręcz niebezpieczne”. Święte słowa! Co proponuje zatem? Wykorzystanie własnych mocy tkwiących w nas samych, by zdrowiej żyć. Trochę filozoficzne podejście jak na lekarza, ale w medycynie holistyczne traktowanie człowieka nie jest niczym nowym, chociaż rzadkim. Dla mnie bardzo pożądanym.Treścią swojej wiedzy przypomina mi trochę teorię długowieczności, o której czytałam niedawno w „Ikigai”. Też opiera ją na kilku podobnych filarach. Tyle że jej nie nazywa i, tu ogromna zaleta!, jest dostosowana do człowieka Zachodu. Mówi raczej o radach, „które pozwolą każdemu przeciwstawić się wielu chorobom i dbać o siebie, jak należy. Chodzi tutaj o nowy sposób myślenia o medycynie. Dzięki niemu będziemy wykorzystywać zasoby swojego organizmu, by tworzyć i wzmacniać odporność. Nasze ciało i umysł, to prawdziwe skarby. Musimy je poznać i codziennie pielęgnować”. Kluczem do wykorzystania tych naturalnych, tkwiących w nas mocy są konkretne zasady, dobre nawyki, odruchy służące zdrowiu, a nawet zwykłe myki oszukujące nasz umysł. Zaskakująco proste! Rady te zgrupował „w pięciu częściach stanowiących zarazem filary dobrego zdrowia. Są to: odżywianie, zarządzanie ciałem, codzienna pielęgnacja w celu zachowania go w dobrej formie, utrzymywanie kondycji umysłu oraz panowanie nad sobą i optymizm”. Każdy rozdział poprzedził myślą celnie oddającą i podsumowującą jego treść. Każdą radę zawartą w krótkim rozdzialiku uzasadniał medycznie, powołując się na najnowsze badania naukowe. Najlepsze jest to, że nie proponuje katujących diet i ćwiczeń, ale zasady, które może stosować nawet najbardziej leniwy człowiek. Wystarczy chęć i dobra wola. Chociaż z doświadczenia wiem, że to właśnie o nie rozbija się większość postanowień. Zwłaszcza że część z nich polega na zmianie złych nawyków. A z tym jest najtrudniej. Warto jednak powalczyć o chociażby wolniejsze przeżuwanie pokarmu czy mycie rąk po przyjściu do domu. Niby oczywiste, ale w praktyce już nie, co autor statystycznie udowadnia. Część jest bardzo odkrywcza w swojej prostocie jak oszukiwanie apetytu aromatem mięty umieszczonej w wazoniku na stole. Część wywołuje uśmiech niedowierzania, jak drapanie kostek (muszę spróbować! )przynoszące rozluźnienie i relaks w sytuacji stresowej. A część trudna do uwierzenia jak śpiewanie, które podobno jest rodzajem sportu! Nic, tylko zapamiętać, stosować codziennie, prowadząc do zmiany nawyków! Być „niczym mama, która czujnie troszczy się o niemowlę” – jak podsumowuje autor. Wystarczy odrobinę świadomej troski o siebie. O swoje ciało, umysł i psychikę. Wiele tych rad znałam i stosuję z korzyścią. Kilka przypomniałam sobie. Część zweryfikowałam, a część wzięłam sobie do serca. Jedną z nich jest ograniczenie ilości codziennie wypijanej kawy. Wprowadziłam jej odpowiednik stosowany przez naszych przodków, gdy nieznana była „arabica”, sporządzony na bazie topinamburu. W smaku lekko przypomina kawę zbożową. Natomiast niezwykły aromat zawdzięcza dodanemu cynamonowi i goździkom. Mogą ją pić wszyscy, a zwłaszcza cukrzycy. Jedna wada – trzeba ją gotować 1-2 minuty i odstawić na krótki czas przed wypiciem. Za to zalet całe mnóstwo! Autor dał mi do ręki dobre karty do gry o szeroko pojęte zdrowie, podpowiadając , którymi grać, a których w ogóle nie brać do ręki. Resztę pozostawił w moich rekach. Ode mnie zależy, ile wezmę ich z tego poradnika i jak rozegram swoją partię życia. Dokładnie tak, jak w tytule – moje zdrowie w moich rękach! http://naostrzuksiazki.pl/

Czy warto inwestować parę godzin w przeczytanie książki, której podstawowy przekaz zna się z 20- minutowej prezentacji na TED? Moim zdaniem, tak! Zwłaszcza jeśli przekaz wydał się interesujący, ale sama idea ciut pachnąca mambo jumbo rodem z tanich poradników poppsychologii. Ja zdecydowałem się powiedzieć sprawdzam i... nie żałuję. Rozległość przytoczonych badań i wiele znakomitych osobistych historii, które autorka przywołuje, a których w formacie wystąpienia na TED siłą rzeczy z racji ograniczeń czasowych być nie mogło znakomicie wynagradzają tę inwestycję. Polecam zatem i tym, którzy prezentację Amy Cuddy widzieli i tym, którzy dopiero po lekturze zechcą do niej sięgnąć. Jako doskonałe dopełnienie tej pozycji potwierdzające wpływ ciała na nasze umysły polecam książkę innej weteranki TEDa Kelly McGonigal: Siła aktywności. Jak wzmocnić ciało, przywrócić nadzieję, znaleźć odwagę i naprawić relacje. Dwie pozostałe jej pióra zresztą też: Siła woli oraz Siła stresu. Nie będziecie zawiedzeni!

Pobiegłam po książkę po powrocie z wycieczki w Kopenhadze, która wtedy bardziej mnie zawiodła niż oczarowała, i potrzebowałam czegoś więcej. Miałam wrażenie, że będąc tam – coś mnie ominęło (warto wspomnieć, że całą duńską stolicę wyobrażałam sobie jako jeden wielki sklep Tiger). Weekend spędzony z książką duńskiego badacza szczęścia przyniósł mi dużo spokoju i refleksji, i co ciekawe, bardziej na mnie wpłynął niż wspomniana wycieczka, a może pogłębiło? Bo chyba to duńskie szczęście jest szerzej rozumiane społecznie, a jednostkowo bardzo introwertycznie? Hygge to norweskie słówko oznaczające „dobrostan” i o tym, jak tego dobrostanu doświadczyć autor stara się przekazać na duński sposób. Moje luźne notatki: ŚWIATŁO: świeczki - naturalne, wszędzie Uważne wybieranie lamp + strategiczne miejsca + łagodne światło (1800 KW, niewidoczna żarówka) POROZMAWIAJMY O HYGGE: słówka, słóweczka Manifest Hygge 1. Atmosfera: wyłącz światło 2. Tu i teraz: bądź tu i teraz, wyłącz komórkę 3. Przyjemności: kawa, czekolada, ciasteczka, cukierki! 4. Równość: nie ja, tylko my 5. Wdzięczność: bądź otwarty, może tak jest najlepiej 6. Harmonia: rywalizacja i przechwalanie jest niepotrzebne 7. Komfort: poczuj się dobrze, zrób sobie przerwę, odpręż się 8. Spokój: żadnych dramatów 9. Bycie razem: nawiązuj relacje i snuj opowieści: pamięta, jak… 10. Schronienie: twoje plemię, twoje bezpiecznie miejsce BYCIE RAZEM: równowaga między pracą a życiem osobistym Dla introwertyków - niewycieńczający sposób na bycie towarzyskim POTRAWY I NAPOJE: wypieki, słodkości i ciepłe napoje UBRANIA: szale, warstwy, luz, swoboda DOM: główna siedziba hygge kącik - kominek - świece - drewniane rzeczy - natura - książki - ceramika - myślenie dotykiem - vintage - koce i poduszki Zestaw ratunkowy: świece, czekolada, herbata, książka, film/serial, dżem, wełniane skarpety, listy, sweter, notes, koc, ołówek, muzyka, album HYGGE POZA DOMEM: dobre towarzystwo – luz, swoboda – natura – tu i teraz Praca również może być hyggeligt. HYGGE PRZEZ OKRĄGŁY ROK: jak cieszyć się każdym miesiącem HYGGE ZA MAŁE PIENIĄDZE: najlepsze rzeczy w życiu są za darmo gry planszowe – spiżarnia party – wieczór telewizyjny – książka – aktywności na świeżym powietrzu – ognisko HYGGE W KOPENHADZE: co porobić w duchu Hygge w stolicy BOŻE NARODZENIE: kulminacja nastroju hygge HYGGE LATEM: cydr – grill – ogród – piknik – rower (!!!) PIĘĆ WYMIARÓW HYGGE: smak: znajomy, słodki, przyjemny dźwięki: trzask ogniska, krople deszczu, szum wiatru, skrzypienie podłogi zapach: kojarzy się z poczuciem bezpieczeństwa, przenosi do wspomnień dotyk: drewno, ceramika, wełna, skóra // rzemieślnicze wzrok: naturalne kolory, powolny ruch (opadający śnieg), światło szósty zmysł: hygge HYGGE I SZCZĘŚCIE: szczęśliwy Duńczycy jako społeczeństwo i na co dzień Książeczka, bo tak fajnych rozmiarów, dodatkowo jest bardzo ładnie wydana (obrazki, tabelki, grafiki, zdjęcia) i oprawiona.

Na początku jak mam być szczera to się troszkę przestraszyłam że ta książka będzie trochę „nawiedzona” - w sensie przeróżnych praktyk, filozofii oderwanych od mojej rzeczywistości. Natomiast jak już przebrnęłam przez pierwsza cześć to książka zaczeła mi się podobać. Jest dużo fajnych przepisów z których już zaczęłam korzystać, poczułam też że rozumiem o co chodzi autorce kiedy mówi o dbaniu o swoje ciało i narządy wewnętrzne a także „głowę” + świadome oddychanie. Myśle że warto ją przeczytać bo daje do myślenia i zachęca do refleksji (chociaż z końcowych ćwiczeń korzystać zapewne nie będę). Książka jest też bardzo ładna, zawiera apetyczne zdjęcia zdrowych przekąsek. Grafika na pewno na plus!