Zdrowe gotowanie by Ann

Książkę oceniam pozytywnie, z przyjemnością mi się ją czytało. Jest napisana przestępnym językiem i szybko sie ją czyta. Myślę, że jest to fajna pozycja dla osób, które chciałbym zadbać o swoją cere, ale nie wiedzą z której strony to ugryść. Napewno zaletą jest to, że autorka nie promuje tylko i wyłącznie swojej marki tylko daje przepisy do wykonania w domu. Na plus także podejście holistyczne tej ksiązki jak i to, że najpierw autorka zaczyna treść od odżywania dopiero później przechodzą w pielęgnację samą w sobie. Plusik za końcowy słowniczek oraz odnośniki do badań naukowych. Z minus napewno trzeba uzględnić to, że niektóre przepisy są zastanawiające (majonez - kto wie ten wie ;) ). Dodatkowo autorka nigdzie nie bierze pod uwagi cen produktów oganiczych oraz bio, ktore zaleca stosować oraz czasu jaki jest wymagany do przygotowania kosmetyków, jeśli przykładowo chciało by się zaczac ich używać regularnie całą rodziną. Nie uważam tego za duży wadę tej ksiażki w końcu trudno byłoby tę informację wycyrklować tak żeby wszystkim pasowała. Książke z czystym sumieniem mogę polecić do przeczytania i przeanalizowania wedle własnych potrzeb i ewentualnego wdrożenia niektórych zaleceń w życie według swoich przemyśleń.

Dobrze czytało mi się tę książkę, autorka zachęca do prowadzenia zdrowego stylu życia bez chemii i toksycznych substancji. Przedstawia wiele propozycji na zastąpienie chemicznych środków i kosmetyków ekologicznymi preparatami przygotowywanymi w domu. Ja zdecydowanie jestem zwolenniczką takich rozwiązań i niesamowicie imponują mi ludzie, którzy tak radykalnie postanowili porzucić chemię i korzystać jedynie z ekologicznych środków. Jednak żyjemy w tak wygodnym świecie i tak bardzo przyzwyczailiśmy się do gotowych rozwiązań, że naprawdę ciężko z dnia na dzień z tego zrezygnować.

Głównie dziewczęce jedzenie (słodkie), dość proste i nieliczne pomysły na bardziej obfite posiłki. Plus, że potrawy nie są, jak w wielu przypadkach modnej, zdrowej kuchni, nie opływają w węglowodany. W połączeniu z blogiem stanowi całkiem nie najgorszą pozycję na początek.

Zacząłem przygodę ze zdrowym odżywianiem od tej książki. Do dziś korzystam z niektórych przepisów. Lubię prostotę więc, jak to w książkach kucharskich albo o zdrowym odżywianiu nie zawsze znajduje to do końca, ale tutaj idzie coś ogarnąć. Ciekawa przedmowa autora i rozpisanie teorii. Mogę polecić z czystym sumieniem.

Druga książka Joanny Glogazy nie rozczarowuje. Tym razem autorka pokazuje się nam z innej strony. To nie tylko była modowa blogerka, która nagle doznała olśnienia, że zbytnia ilość ubrań w szafie nie pomaga, ale dziewczyna twardo stąpająca po ziemi, która pokazuje, że w życiu nie warto gonić za modą, radami otoczenia, podpowiedziami bliskich, ale iść za głosem swojego serca. Przy tym wszystkim mimo młodego wieku daje wskazówki dotyczące różnych dziedzin życia - od walki z prokrastynacją i nauki realizacji najważniejszych celów, po upatrywanie ulotnych chwil, którymi możemy się zachwycić.

[546] "Gdy to, co zbędne, znika - zarówno w wymiarze materialnym, jak i niematerialnym - zostaje autentyczność oparta na ważnych dla Ciebie wartościach." Bardzo wartościowa książka zachęcająca do minimalizmu i podpowiadająca konkretne sposoby na jego wdrażanie.

Na tę, w gruncie rzeczy zdominowaną przez ilustracje książkę, natrafiłam przypadkiem na wyjeździe w góry a zachęcona do niej byłam poprzez jedną z uprzednio przeczytanych książek - " Małej kawiarenki w Kopenhadze" - J. Caplin. Treścią książki jest pojęcie "hygge". Autorka opowiada nam jak ona to rozumie i przybliża nawyki, zwyczaje i podejście z nim związane. Czyta się dość szybko i lekko, chociaż jest to nieco monotonne, gdyż zawiera nieco "lania wody". Jak dla mnie była "okej" i nic ponadto powiedzieć nie mogę. Ładnie wydana. Warto przeczytać i zapoznać się z tym, czym jest słynne "hygge". Ode mnie 6/10.

„Ch…owa pani domu” Magdaleny Kostyszyn to absolutny must-read dla każdej kobiety, która ma dość presji bycia perfekcyjną. To książka, która bawiąc, uczy i wyzwala. Jest to inteligentny, dowcipny i niezwykle celny anty-poradnik, który z humorem i ironią rozprawia się z mitami współczesnego perfekcjonizmu. Autorka daje nam przyzwolenie na niedoskonałość i przypomina, że prawdziwe życie to nie scenariusz z Instagrama, a chaotyczna, ale piękna rzeczywistość. Jeśli potrzebujesz dawki szczerego śmiechu i zdrowego dystansu do siebie, sięgnij po „Ch…ową panią domu”. Recenzja: https://kotkawaiksiazki.pl/chujowa-pani-domu-magdalena-kostyszyn-recenzja/

Pobiegłam po książkę po powrocie z wycieczki w Kopenhadze, która wtedy bardziej mnie zawiodła niż oczarowała, i potrzebowałam czegoś więcej. Miałam wrażenie, że będąc tam – coś mnie ominęło (warto wspomnieć, że całą duńską stolicę wyobrażałam sobie jako jeden wielki sklep Tiger). Weekend spędzony z książką duńskiego badacza szczęścia przyniósł mi dużo spokoju i refleksji, i co ciekawe, bardziej na mnie wpłynął niż wspomniana wycieczka, a może pogłębiło? Bo chyba to duńskie szczęście jest szerzej rozumiane społecznie, a jednostkowo bardzo introwertycznie? Hygge to norweskie słówko oznaczające „dobrostan” i o tym, jak tego dobrostanu doświadczyć autor stara się przekazać na duński sposób. Moje luźne notatki: ŚWIATŁO: świeczki - naturalne, wszędzie Uważne wybieranie lamp + strategiczne miejsca + łagodne światło (1800 KW, niewidoczna żarówka) POROZMAWIAJMY O HYGGE: słówka, słóweczka Manifest Hygge 1. Atmosfera: wyłącz światło 2. Tu i teraz: bądź tu i teraz, wyłącz komórkę 3. Przyjemności: kawa, czekolada, ciasteczka, cukierki! 4. Równość: nie ja, tylko my 5. Wdzięczność: bądź otwarty, może tak jest najlepiej 6. Harmonia: rywalizacja i przechwalanie jest niepotrzebne 7. Komfort: poczuj się dobrze, zrób sobie przerwę, odpręż się 8. Spokój: żadnych dramatów 9. Bycie razem: nawiązuj relacje i snuj opowieści: pamięta, jak… 10. Schronienie: twoje plemię, twoje bezpiecznie miejsce BYCIE RAZEM: równowaga między pracą a życiem osobistym Dla introwertyków - niewycieńczający sposób na bycie towarzyskim POTRAWY I NAPOJE: wypieki, słodkości i ciepłe napoje UBRANIA: szale, warstwy, luz, swoboda DOM: główna siedziba hygge kącik - kominek - świece - drewniane rzeczy - natura - książki - ceramika - myślenie dotykiem - vintage - koce i poduszki Zestaw ratunkowy: świece, czekolada, herbata, książka, film/serial, dżem, wełniane skarpety, listy, sweter, notes, koc, ołówek, muzyka, album HYGGE POZA DOMEM: dobre towarzystwo – luz, swoboda – natura – tu i teraz Praca również może być hyggeligt. HYGGE PRZEZ OKRĄGŁY ROK: jak cieszyć się każdym miesiącem HYGGE ZA MAŁE PIENIĄDZE: najlepsze rzeczy w życiu są za darmo gry planszowe – spiżarnia party – wieczór telewizyjny – książka – aktywności na świeżym powietrzu – ognisko HYGGE W KOPENHADZE: co porobić w duchu Hygge w stolicy BOŻE NARODZENIE: kulminacja nastroju hygge HYGGE LATEM: cydr – grill – ogród – piknik – rower (!!!) PIĘĆ WYMIARÓW HYGGE: smak: znajomy, słodki, przyjemny dźwięki: trzask ogniska, krople deszczu, szum wiatru, skrzypienie podłogi zapach: kojarzy się z poczuciem bezpieczeństwa, przenosi do wspomnień dotyk: drewno, ceramika, wełna, skóra // rzemieślnicze wzrok: naturalne kolory, powolny ruch (opadający śnieg), światło szósty zmysł: hygge HYGGE I SZCZĘŚCIE: szczęśliwy Duńczycy jako społeczeństwo i na co dzień Książeczka, bo tak fajnych rozmiarów, dodatkowo jest bardzo ładnie wydana (obrazki, tabelki, grafiki, zdjęcia) i oprawiona.

Każdy z nas, jestem tego całkowicie pewna, przeżył lub poczuł na własnej skórze opisane w tej książce emocje. Negatywne emocje. Bywa, że bolą nas one bardziej niż powinny. Pytanie brzmi: co z tym robimy? Zostawiamy? Bagatelizujemy? Mówimy sobie: "nie przeżywaj, nic się nie stało"? Może tutaj popełniamy błąd? Może warto się zastanowić nad naszymi emocjami, zrozumieć jak dana sytuacja na nas wpłynęła, dlaczego właśnie w ten sposób, a nie inaczej odczuwamy czyjeś słowa, dlaczego nas to dotknęło i co możemy zrobić, aby ból zelżał. Autor opisywanej książki poradził sobie znakomicie z tematem. Rozdziały są schematyczne, nie ma tu psychologicznej paplaniny typu "uwierz w siebie i będziesz królem własnego życia", są za to konkretne wskazówki jak sami możemy sobie pomóc. Przy okazji, uczymy się co nieco o empatii czy przepraszaniu, a te umiejętności skutecznie ułatwiają nam relacje z innymi osobami. Szalenie polecam tę pozycję, zwłaszcza tym osobom, które mają czasami problem z niskim poczuciem własnej wartości, z rozpamiętywaniem czy poczuciem winy. Autor zajmuje się także tematem straty, odrzucenia oraz samotności.

Warta przeczytania dla osób, które zaczynają pracę nad sobą i czują się przytłoczone szalonym, pędzącym światem. Ja nie znalazłam w niej odkrywczych tematów, ale jest to rzetelne podsumowanie dobrych praktyk by utrzymać (lub przywrócić) spokój. Oczywiście książka to element większego biznesu, ale nie odrzuca promocją własnych produktów jak np. 'Miracle morning' I wiele pozycji amerykańskich wydawnictw. Do tego jest pięknie wydana, z mnóstwem ilustracji, cytatów. Brakuje w niej bibliografii. Warto jednak po nią sięgnąć by usystematyzować wiedzę, a następnie sięgnąć po merytoryczne pozycje by poszerzyć wybrane tematy.

Dopiero niedawno stwierdziłam że chce wejść bardziej w temat pielęgnacji . Ta książka posłużyła mi za dobry przewodnik na start. Autorka dobrze podzieliła rozdziały i w łatwy sposób przekazuje wiedzę. Dodatkowy plus za podzielenie się przez autorkę własną historią i przedstawienie kultury koreańskiej.

Książka bardzo dobra idealnie się wpisuje w mój klimat i moje przemyślenia. Bardzo dobrze się czyta, przejrzysta, nie ma tu dla mnie może nic odkrywczego , bo masę poradników już mam za sobą jednak styl, wiedza, wszystko mi tu pasowało. Wiele rzeczy się poprzypominało i zachęciło do kolejnych prób dbania o siebie tak by weszło w krew. Polecam

Książkę przeczytałam dwa razy, jeśli dobrze pamiętam to pierwszy raz był 7 lat temu. Lubię styl pisania Kasi, może nawet nie pisania ale komunikowania się z odbiorcą czy to w SM czy za pomocą książek. W bardzo życiowy i wydaje się, że w szczery sposób opisuje swoje historie, częściej te bardziej wstydliwe niż należące do jej sukcesów. Kasia to elegancka ale swojska kobieta i taki jest elementarz stylu: elegancki, prosty, dla każdego, przejrzysty i merytoryczny. Żyjemy w czasach, w których mamy przepełnione sklepy odzieżowe typu fast fashion, wolność wyrażania swojego stylu i mnóstwo modowych influ, a to wszystko ostatecznie może prowadzić do ogromnego zagubienia w doborze garderoby i jak pisze Kasia w konsekwencji w naszej szafie nic do siebie nie pasuje. Właśnie dlatego warto przeczytać książkę Kasi i zatrzymać pędzącą machinę bezmyślnego konsumpcjonizmu.

Dobry przypominacz o oczywistych oczywistościach. Wysypiaj się, nie stresuj, jedz sezonowo, cukier to zło, pij zieloną herbatę i wodę z cytryną, jedz awokado, banany, orzechy, jajka i dzikiego łososia, unikaj chemii w kosmetykach, gluten i nabiał to twoi wrogowie, a świadome oddychanie i medytacja jest cool. Za mała czcionka. Brak zdjęć. Toporny styl. Nadużywanie sformułowania "eat pretty - piękna dieta". Aż robi się mdło i niesmacznie. Ale za każdym razem, jak siegałam po "Eat pretty", to biegłam po chwili do kuchni po coś zdrowego do jedzenia, a i moje zakupy też były jakieś bardziej wyważone i zdroworozsądkowe. Pożyteczny katalizator zdrowych nawyków.

„Szkoła wdzięku Madame Chic” trafiła do mnie trochę przypadkowo. Po przeczytaniu poprzedniego tomu (recenzję znajdziecie w poście z 10.03) nie planowałam sięgać po inne książki autorki. Przyznać muszę, że jednak pisze ona bardzo lekko, a czytanie takich poradników sprawia mi przyjemność, więc gdy zobaczyłam tę książkę na półce u mojej przyjaciółki po prostu nie mogłam się powstrzymać... Właściwie wszystko co napisałam w recenzji „Lekcji Madame Chic” mogłabym napisać i tutaj. I to jest mój największy zarzut względem tego tytułu. Autorka wzięła na warsztat właściwie ten sam temat i napisała po raz kolejny… to samo. Może znalazło się tu trochę więcej informacji o tym jak dbać o urodę (sporo treści poświęcone jest np. makijażowi), ale to akurat mnie nie zainteresowało. Książkę polecam szczególnie młodym kobietom i nastolatkom, które chciałyby żyć bardziej elegancko, bardziej „chic”, przy czym jeśli czytałyście już wspomniane „Lekcje Madame Chic” to raczej wielu nowych wskazówek już tu nie znajdziecie. Moja ocena jest zatem nieco niższa niż byłaby, gdybym sięgnęła najpierw po ten tytuł.

Bardzo pożyteczna książka, w której można poczytać o najczęstszych błędach językowych popełnianych przez Polaków. Wszystko napisane klarownie, z polotem i na luzie. Podziwiać trzeba również cierpliwość i tolerancję autorki dla ludzkiej różnorodności. A poza tym można się z tej książki dowiedzieć jak trudno jest czasem prowadzić popularnego vloga/bloga...

Jedna z lepszych książek, jaką może pochwalić się branża Beauty. Napisana jest lekkostrawnym językiem, zatem każdy laik powinien ją zrozumieć. Dla osób związanych z branżą, może to być pozycja zbyt powierzchownie traktująca o skórze lub też szukająca, gdy autorka apeluje o minimalizm w pielęgnacji. Książka nie jest wolna od błędów merytorycznych.

Przyznam, że treść mnie zaskoczyła, ale jak szybko się przekonałam, było to pozytywne zaskoczenie. Książka mówi o sposobie żywienia w Japonii, ale nie jest to podane w formie suchych faktów, choć dane liczbowe i statystki też się przewijają. Sposób, w jaki Autorka opowiada o żywieniu odebrałam jako głębszą wartość, wręcz sposób życia czy pewną filozofię związaną z holistycznym podejściem do zdrowia i własnego ciała. Całość poprzeplatana jest przepisami japońskiej kuchni, ale i osobistymi opowieściami z życia Autorki. Wszystko to sprawia, że książka ma bardzo przyjemny, ciepły wydźwięk, a strony same przeskakują. U mnie rozbudziła apetyt na zgłębianie japońskiej kuchni.

Makijaż zawsze był dla mnie czarną magią. Wiedzą tajemną, mitycznym bytem, legendarnym potworem, po którego zabiciu, wypadają rzadkie itemy. Podkłady, korektory, maskary... co to kurde jest?! W sumie nigdy mnie to nie interesowało i raczej pod tym względem nic się nie zmieni, ale od czasu do czasu fajnie by było zrobić coś więcej niż makijaż oka i to jeszcze taki "pucuj dziada" W książce "Red Lipstick Monster. Tajniki makijażu", którą napisała Ewa Grzelakowska - Kostoglu, dowiecie się wszystkiego, co jest Wam potrzebne do zrobienia makijażu. Ewa krok po kroku przeprowadzi Was przez cały proces jego tworzenia. Począwszy od wyboru pędzli, doborze koloru cieni, skończywszy na dopasowaniu szminki. Moim zdaniem książka "Red Lipstick Monster. Tajniki makijażu", którą napisała Ewa Grzelakowska - Kostoglu, jest dedykowana osobom początkującym, które na prawdę nie wiedzą od czego zacząć. Ci dla których tworzenie makijażu to nie pierwszyzna, mogą nie być zadowoleni z kupna tej pozycji. O wiele więcej dowiedzą się z filmów na You Tubie, gdzie Ewa udostępnia cały czas nowe odcinki i z pewnością nie ma w nich prostych, łopatologicznych rozwiązań, tylko bardziej zaawansowane. "Ciekawostka: jednym z kosmetyków najbardziej niszczących pędzle jest pomadka, dlatego do niej zdecydowanie lepiej jest przeznaczyć pędzelek z włosia syntetycznego." Dla mnie faktycznie jest to poradnik, który mogę otworzyć na interesującej mnie stronie i wspomóc się nim podczas robienia makijażu. Do tej pory robiłam jedynie makijaż oczu, a i ten pozostawia wiele do życzenia. Niedobrane pędzle, produkty, to wszystko sprawia, że prawdopodobnie gdybym użyła rzeczy dobranych pod siebie, wyglądałoby to o wiele lepiej niż teraz, nawet jeśli w sumie nie mogę narzekać i zauważyłam progres jeszcze przed sięgnięciem po tę pozycję. KONTYNUACJA RECENZJI NA BLOGU: https://oxfordka.blogspot.com/2022/01/ewa-grzelakowska-kostoglu-red-lipstick.html