Wściekłe psy

Iście wybuchowa powieść prawdziwego mistrza w swoim fachu Duncana Falconera! Napisana po mistrzowsku i z wielkim polotem, bez żadnej ściemy, czy przesadnej fantazji. „Saper” to opowieść o zemście, o honorze i niezwykłej determinacji głównego bohatera Johna Strattona – agenta operacyjnego brytyjskich sił specjalnych, superspeca od materiałów wybuchowych – który w odstępie kilku dni traci rodzinę bliskich przyjaciół, ale musi zaopiekować się ich synem, a zarazem swoim chrześniakiem, 6-letnim Joshem. Stratton kładzie na szali swoją karierę w siłach specjalnych, by rozprawić się z niezwykle bezwzględnymi mordercami matki chłopca, który był naocznym świadkiem tego morderstwa, zaopiekować się nim i wywieźć go bezpiecznie z USA do Anglii. Sprawy jednak się komplikują. Strasznie komplikują… Powieść jest niesamowicie wciągająca, trzyma w napięciu od początku do końca, a im bliżej zakończenia tym goręcej i coraz bardziej niebezpiecznie… Bardzo trudno dziś „upolować” powieści Falconera, 5-tomowy cykl o Johnie Strattonie ani nie doczekał się wznowień, ani wydań elektronicznych. A szkoda, bo to naprawdę „bombowe” lektury. Polecam wszystkim lubiącym dobrą sensację i wartką akcję!

Książka jest bardzo wciągająca. Kiedy wziąłem ją do ręki, byłem sceptyczny - sądziłem, że nudno będzie czytać o szpiegach w czasie II wojny światowej. Jak książka szpiegowska bez wzmianki o najnowocześniejszych technologiach, komputerach kwantowych czy wojnach hakerów może być ciekawa - myślałem. A jednak! Książka przykuwa uwagę od samego początku i utrzymuje ją przez cały czas. Nie zabraknie też zrealizowanych po mistrzowsku zwrotów akcji. Zakończenie nieco trywialne i niespójne z resztą książki, ale oprócz tego rewelacja.

Niezwykle ciekawa i dobra powieść sensacyjna brytyjskiego pisarza Duncana Falconera – byłego komandosa brytyjskich służb specjalnych. Autor więc doskonale orientuje się, o czym pisze i objawia swój niezły talent w budowaniu dramaturgii, dobrze skonstruowanej fabuły i bardzo ciekawych, barwnych postaci. „Zakładnik” to pierwsza powieść cyklu o Johnie Strattonie, który na początku wcale nie wydaje się być głównym bohaterem. Schowany w cieniu, skryty i tajemniczy wchodzi do akcji dopiero w decydujących momentach. „Zakładnik” charakteryzuje się doskonałym tempem, świetną akcją, niezwykle niebezpiecznymi i dramatycznymi momentami, a zakończenie po prostu wbija w fotel! Temat IRA i jej nieustającej wojny z Brytyjczykami może wydawać się już niemodny, ale ten konflikt nigdy tak naprawdę nie wygasł, ciągle się czai, więc nic dziwnego, że autor wokół tego tematu zbudował swą powieść. Przeczytałem dotychczas trzy powieści Falconera z Johnem Strattonem. Każda z nich jest inna, akcje, wokół których autor buduje te powieści, też są zupełnie różne. Raz Stratton działa jako żołnierz sił specjalnych, innym razem na własną rękę w prywatnej sprawie, a jeszcze innym wyciągany jest gdzieś z ukrycia po odstawieniu przez przełożonych na boczny tor. Stratton jest jednak niezwykle skuteczny i ogromnego pecha mają ci wszyscy, którzy wejdą mu w drogę… Polecam wszystkim lubiącym dobrą sensację i wartką akcję. Te powieści można porównywać do najlepszych filmów sensacyjnych z udziałem największych gwiazd kina akcji…

Greg Iles ,,Gra w Boga" David Tennat naukowiec, lekarz związany z projektem Święta Trójca, na jego czele stoi Peter Godin. Celem tego projektu jest stworzenie myślącego komputera o nieograniczonych możliwościach. Jednak David zaczyna mieć pewne wątpliwości, uważa, że Godin planuje wykorzystać tą innowacyjną technologię do własnych celów, które mogą zagrozić całej ludzkości. Czy David będzie w stanie zniweczyć plan Godina? Czy projekt Święta Trójca zostanie doprowadzony do końca? Czy ludzkość przestanie istnieć? Jeśli chodzi o fabułę książki, to jestem pod ogromnym wrażeniem, ciekawa alternatywa stworzenia myślącego komputera z nieograniczonymi możliwościami. Wizja bardzo przerażająca i taka adekwatna do naszych czasów, gdzie technologia jest na bardzo wysokim poziomie. Już w pierwszym rozdziale autor powieści potrafił wprowadzić czytelnika w zaciekawienie i zadawanie pytań: dlaczego? Po co? O co tak naprawdę chodzi? Każda akcja stopniowo zaczęła nabierać rozpędu. Rozbudowana w taki sposób aby czytając można było się we wszystkim połapać i zrozumieć całą kwintesencję projektu Świętej Trójcy. W każdym rozdziale akcji było coraz więcej z jeszcze większym przytupem i rozwinięciem, że nie sposób było się oderwać. Minusem był niekiedy bardzo naukowy język, przez co nie zawsze się miało pojęcie o co tak naprawdę chodzi. Z czasem jednak ten język przerodził się w prosty i zrozumiały sposób. Bohaterowie różnią się od siebie nie tylko charakterem ale także tym jak postrzegają świat, ludzi oraz Boga. Jedni są bardzo negatywnymi postaciami, od których również można czegoś się nauczyć a jedni to bardzo pozytywne postacie, które same przeżywają swoje wewnętrzne rozterki i próbują nauczyć się czegoś innego, nowego, co sprawi, że jednak zmienią ten świat na lepszy, bardziej czystszy. Takim bohaterem w szczególności był doktor Tennat. Pomimo przeciwności miał tylko jeden cel, do którego dążył za wszelką cenę. Chciał po prostu dociec prawdy i wskazać różne kwestie dotyczące całej ludzkości. Czy mu się udało dowiecie się czytając książkę. Książka bardzo mnie urzekła i zaskoczyła pod względem pomysłu autora na jej napisanie ale także na wizję tego wszystkiego co się tam wydarzyło, co może również dotknąć nas współcześnie. Na początku co prawda myślałam, że będzie nudna ze względu na naukowy język. Aczkolwiek z każdym kolejnym rozdziałem kiedy akcje zaczęły być coraz dłuższe i bardziej rozbudowane, wiedziałam już jak się pomyliłam. Nie mogłam się oderwać, bo musiałam poznać dalsze losy oraz poznać o co tak naprawdę chodzi w całym tym projekcie Świętej Trójcy. Polecam każdemu kto lubi science fiction i wszelkie technologie razem wzięte.

Mam z Quinnellem pozytywne skojarzenia dzięki 'Człowiekowi w ogniu'. Wielu kojarzy ten tytuł dzięki adaptacji z Denzelem Washingtonem w roli tytułowej. Adaptacji mocno zmienionej, dodam. Była też adaptacja bardziej zgodna z książką, z doskonale dobranym Scottem Glenem w roli Creasy'ego. 'Człowieka w ogniu' czytałem na kryminale. Tak mi się spodobał, że kolejną książkę Quinnella odpaliłem na ślepo! To nie jest taki mięsisty akcyjniak jak ww. Bardziej bym to określił jako global conspiracy thriller w stylu Ludluma. Potężna tajemna organizacja- jest. Everyman w jej szponach- obecny. Idealiści różnych proweniencji chcący złą hydrę ukatrupić- na miejscu. Wątki romantyczne też w dobrym stylu. Te ostatnie wyjątkowo lubię :) W sensacjach działają lepiej niż w tradycyjnych romansach, bo są niby na drugim planie. W 'Szlaku łez' są nawet dwa, a jeden niezwykle uroczy. Sami zrozumiecie który :) Dziwi mnie sam tytuł książki, a raczej jego zbyt mało istotna obecność w książce. Jakby to był jeden z wątków, który autor zaczął, a nie miał czasu skończyć. Szkoda. To o tyle ważne, bo łączy się z dość kontrowersyjnym- wg mnie- wątkiem mniejszości rasowo- etnicznych. Zauważyliście, że w klasycznych sensacjacj większość 'tych złych' to biali republikanie, a inni to zwykle pozytywni bohaterowie? Bym się nie czepiał, gdyby mi to dramaturgii nie psuło, a psuje. Japończyk, Latynos albo Indianin to zwykle dobry gość. W 'Szlaku łez' zwróciło to moją uwagę też z powodu błędnego acz politycznie poprawnego wyjaśnienia sensu indiańskich skalpów. Obecnych w kulturze prekolumbijskiej na długo przed białymi! Niby drobiazg, ale jednak stereotyp. O naukowe wartości książki się nie zakładam, bo się nie znam. W kilku momentach bohaterowie zachowują się dziwnie, jakby urągali własnej inteligencji. Kilka wątków się urywa albo nie jest do końca przemyślanych. 7/10. Ale ogólnie porządnie, fajnie napisany klasyczny sensacyjniak. Nie ten poziom co 'Człowiek w ogniu', ale daje radę. Wersję audio czyta Leszek Filipowicz. Jego zaśpiew może niektórych denerwować, ale ja go uwielbiam. Jeszcze bardziej uwielbiam staromodną wersję tego nagrania. Kto zna audiobooki ten zrozumie: 'Szlak łez, taśma druga, koniec ścieżki pierwszej' :) Od czasu do czasu muszę sobie włączyć tego typu nagranie. Cudeńko! Często zdarzają się w tych wersjach problemy techniczne, ale nie tym razem. Czysta robota, bez szumów i charkotów.

Ciekawy pomysł na książkę, ale całość jakby niedopracowana. Zaczyna się jak u Hitchcocka, od trzęsienia ziemi, ale później napięcie wcale nie rośnie. Mało tego, akcja ślimaczy się przez 450 stron, żeby przyspieszyć w końcówce. Czy rekompensuje ona kilkanaście godzin średniej rozrywki? Poniekąd. Przeszkadzała mi mała liczba bohaterów i wątków pobocznych, przez co książka mało wciąga. Wszystko kręci się wokół jednej intrygi, której motywy okazują się niezbyt przekonujące. Choć dzieje się sporo, trudno mówić o zwrotach akcji czy ślepych zaułkach w odkrywaniu prawdy. Karen Embry, prowadząca dziennikarskie śledztwo, mimo że nie je, chla do nieprzytomności, pali jak smok, a strefy czasowe przekracza częściej, niż próg własnego mieszkania, stopniowo (powoooli) odkrywa prawdę, która nie jest dostępna dla wszystkich służb wywiadowczych razem wziętych. Irytuje notorycznie powtarzany banał o tym, co widać w czyichś oczach. I nie są to tylko podstawowe emocje, ale też skrywana tajemnica czy chęć do zrobienia konkretnej rzeczy. Trudno nie uśmiechnąć się z politowaniem. I największy chyba minus - w wielu, zbyt wielu sytuacjach książka jest przewidywalna, a to, co zaskakuje, niezbyt trzyma się kupy. Zeman ciekawie opisuje okoliczności, w których najpotężniejsze państwo na świecie daje się zastraszyć jednej osobie. Przyjemnie czyta się o kulisach politycznych i bezwzględnych działaniach, których celem jest zdobycie/utrzymanie władzy. Największy dla mnie plus - końcówka. Nie tylko efektowne rozwiązanie całej intrygi, ale i jej symboliczny wymiar robią wrażenie.

Na początku troszkę się ciągnęła, żeby pod koniec dać kopa i znowu "nocka zarwana". Jak dla mnie rewelacyjnie napisana książka i pozostałe tego autora. Dawno nie trafił mi się tak dobry autor. Zaczytywałem się w D. Silvie, V. Flynn`ie. J. Abbot`cie aż trafiłem na A. Folsoma. I tu zaczyna się problem... przeczytałem wszystko i znowu muszę szukać tak dobrego autora. :((((

Christopher Hyde to kanadyjski pisarz o wszechstronnych zainteresowaniach: analityka rynkowa, redagowanie, dziennikarstwo telewizyjne, aż wreszcie pisarstwo. Jako dziennikarz zajmował się takimi tematami jak ochrona środowiska i nowoczesne technologie, jednak kiedy zaczął pisać, skupił się głównie na fikcji politycznej oraz thrillerach z wątkiem historycznym. Tworzy również pod pseudonimem Paul Christopher. "Fala" jest debiutem pisarza z 1979 roku. Wyobraź sobie, że jesteś inżynierem geologiem i pracujesz w Biurze Kontroli i Bezpieczeństwa Środowiska Naturalnego jako Dyrektor regionalny. Do Twoich obowiązków należy nadzorowanie stanu wszystkich amerykańskich zapór na rzece Kolumbia. Nie jest Ci łatwo, bowiem Twoja praca zależy od działania zapór po kanadyjskiej stronie, ale informacji o tamtych niestety nie posiadasz. A przecież w zakresie Twoich obowiązków leży również zapewnienie bezpieczeństwa zakładom pracy położonym wzdłuż rzeki, że nie wspomnę o wielu istnieniach ludzkich. Czyż takie życie nie odciska śladu na człowieku? Czy taka praca nie wymaga wiele siły, zwłaszcza psychicznej? Zwłaszcza dla osoby, która jest w trakcie rozwodu, bo partnerka okazała się być osobą nieskorą do bycia żoną zwykłego urzędnika? Taką osobą jest główny bohater książki - Jonathan Kane. Nie podoba mu się fakt, że w żaden sposób nie jest w stanie dowiedzieć się nic na temat stanu kanadyjskich zapór. A przecież to one mogą - w razie awarii - spowodować wielkie straty również po amerykańskiej stronie granicy. Od dawna przecież padało a Kanadyjczycy stworzyli zapory nie z betonu, ale z ziemi. Nie są tak trwałe! Nikt nie chciał - lub nie mógł - Jonathanowi pomóc w zdobyciu informacji. Dopiero Charlene Daly, dziennikarka i nowa partnerka inżyniera, postanowiła zaspokoić jego ciekawość i skontaktowała go z Halleranem, kanadyjskim dziennikarzem, który zajmuje się tematem zapór. Jonathan wybiera się do niego i lecą wspólnie w miejsca, które budzą ciekawość Kane'a. Okazuje się, że geolog miał rację - stok uległ pod powierzchnią wody erozji, która może doprowadzić do poważnego osunięcia. Po powrocie do domu Jonathan zostaje zaatakowany i traci przytomność. Kto i w jakim celu zrobił zamach na jego życie? Czy Kane'owi uda się uratować miliony ludzi przed ogromną katastrofą skoro on sam stał się celem polowania? Czy obecność dziennikarki pomoże głównemu bohaterowi w walce o wysłuchanie jego teorii i podjęcie działań? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie już w książce. Równolegle do akcji z tamami na rzece toczy się drugi wątek - ekologiczny. Grupa młodych ludzi prowadzi działania zmierzające do wtargnięcia do bazy nuklearnej. Ale czy cała trójka chce tego w tym samym celu? Czy to tylko pozory? Co się stanie jeśli im się nie uda? A może dotrą do swojego celu i zdobędą reaktor? Tylko co tak naprawdę będzie bardziej opłacalne...? "Fala" to również tajemnicze spotkania, dziwne rozmowy, ucieczki, ranni i zabici. Ofiar jest sporo, ale tak naprawdę śledztwo nie ma się jak odbyć... Dlaczego? Nie zdradzę. Jak czyta się książkę Hyde'a? Początkowo okropnie... małe literki, małe marginesy, a przez to dużo tekstu na stronie, co męczy trochę oczy. Akcja rozkręca się naprawdę powoli. Miałam kilka myśli o porzuceniu tej lektury. Ale teraz nie żałuję, że przetrwałam ten kryzysowy moment, ponieważ jak już się akcja rozkręciła to podniosło mi się ciśnienie... Były takie momenty, że musiałam na kilka sekund przerwać czytanie, żeby emocje opadły. Tak więc podsumowując - książka jest warta poznania, mimo że porusza trudne tematy i naukową wiedzę. Jeśli ktoś potrafi przetrwać trud grafiki i nudzący wstęp to niech sięgnie koniecznie.

Pierwsza część książki jest rewelacyjna. Cela skazańca, krzesło elektryczne i wielki dramat dziennikarza, któremu świat nagle wywrócił się do góry nogami. Bardzo przejmująca, dramatyczna końcówka. Ale to był dopiero środek, a nie koniec. Potem jest znacznie gorzej. Miałem wrażenie, że pisali to jacyś posługacze, a pisarz wrócił do biurka, by postawić ostatnią kropkę. Dłużyzny, męczące wspomnienia, straszne dialogi, duszna atmosfera, błyskotliwe porównania typu: „Noc owinęła się dookoła niego jak niedopasowany garnitur.” Na szczęście są pewne elementy humorystyczne: penetracja wygódki, szaleńcze jazdy wynajmowanymi samochodami, wystraszona policjantka nosząca broń w torebce, dziennikarz z notesem, dzika pogoń detektywa za młodym Murzynem, uparcie nazywanym zabójcą (zabójca to, zabójca tamto). No i jest jeszcze babcia z dubeltówką. I jest trzech tłumaczy, którzy chyba na zmianę pracowali nad powieścią, i są redaktorzy, i są liczne pomyłki w druku. O ile pierwszą część oceniłbym nawet na „10”, to dalszy ciąg najwyżej na trzy gwiazdki, więc wychodzi 6,5.

Joseph Finder to ekspert od thrillera „korporacyjnego”, opisującego sposób funkcjonowania wielkich firm. Fabuła dzieli się na dwie drogi: kryminalną i firmową. Pierwsza przeprowadza nas przez interesujące wątki, a druga to takie trochę lanie wody. Przez tą drugą książka jest sztucznie wydłużona i spokojnie mogłaby być dużo krótsza. W “Instynkcie zabójcy” wątki firmowe były ściśle powiązane z fabułą, a tutaj mogłyby zejść na dalszy plan i nie być tak bardzo eksponowane. Za to pierwsza droga trochę przypomina motyw ze “Zbrodni i kary” Dostojewskiego. Nick jako główny bohater zachowuje się nijako. Nie jest panikarzem, ani też zbyt pewny siebie jeżeli chodzi o sytuację stresowe. Lepiej wychodzi to Eddiemu Rinaldiemu, który trzyma rękę na pulsie. Początkująca śledcza Audrey ma wiele do zaoferowania, ale cały czas jest pomijana w męskim świecie policji. Gdy dostaje sprawę zabójstwa może w końcu pokazać swoje umiejętności. Historia ma jeden wielki zwrot akcji zawarty w zakończeniu. Według mnie trochę zbyt przekombinowany, ale nie zmienia to faktu, że samo zakończenie jest oryginalne. Reasumując książka byłaby lepsza gdyby nie pewne wątki, które wydają się tu być zbędne. Nick to dyrektor finansowy wielkiej firmy, który jest nękany przez włamywacza wandalistę. Zbiega się to z redukcją zatrudnienia w jego firmie. Policja jednak lekceważy incydenty w jego domu. Dlatego Nick postanawia wziąć sprawy we własne ręce, przez co doprowadza do tragedi. Ten problem zmieni całkowicie jego życie.

Muszę powiedzieć że książka sprawia korzystniejsze wrażenie, gdy ma się przeczytaną również część wcześniejszą. Niestety polityka wydawnicza Albatrosa jest taka jaka jest, i trzeba serię czytać w wybitnej akolejności, dodatkowo w dużych odstępach czasowych. Więc nie dziwię się niskiej sprzedaży, bo to pewnie jest powodem tak cienkiej obecności w planie wydawniczym. Arkady Renko po przeżyciach w czarnobylskiej Zonie, znów jest w Moskwie, i jak zawsze wtyka nos w nie swoje sprawy. Tym razem jego zwierzchnik, prokurator Zurin zleca rozwiązanie zagadki ukazywania się Stalina na jednej z moskiewskich stacji metra. Niedługo potem trafia na kilka różnych morderstw, które prowadzi dziwna para detektywów. Obaj służyli kiedyś w czarnych beretach, a teraz mają ambicje polityczne. Przy okazji dorabiają jako zabójcy na zlecenie. Świetna pozycja, i aż żal pomyśleć że na kolejne (i wcześniejsze) trzeba pewnie będzie długo poczekać.

Skuszony dobrymi opiniami o autorze zacząłem lekturę "Wiecznego uciekiniera" i przez większość książki było dość średnio i nie odczuwałem większej satysfakcji. Akcja w miarę szybka, wiele wątków, bohaterowie znośni, pojawiła się tajemnica i intryga (choć trochę wydumana ale realna), wszystko w średnio-dobrym schemacie sensacyjnej literatury popularnej. Brakowało mi jednak czegoś czego oczekujemy od lektur tego typu, czegoś nieokreślonego co nazywa się często klimatem książki. To oczywiście odczucie subiektywne, ale tak to zadziałało w moim przypadku. Do tego główny bohater adwokat Jack Swyteck, został moim zdaniem tak słabo opisany przez autora, w taki sposób, iż trudno było się z nim identyfikować, polubić lub znienawidzić, a dla mnie to dość duży mankament w tego typu literaturze. Kiedy oczekiwałem, że dotrwam jakoś z lekturą do spodziewanego końca, autor gdzieś po 2/3 książki zaskoczył mnie niebywale. Kulminacyjny punkt fabuły, jakieś 150 stron przeczytałem jednym tchem. Wszystkie dotychczasowe wątki zostały świetnie poprowadzone i okazały się fabularnie uzasadnione, intryga się zagęszczała, tajemnice powoli wychodziły na światło dzienne a całość napisana obrazowo, z werwą i trzymała mocno napięciu. Brawo dla autora. Z tego względu zasłużona 6/10 i zachęta dla mnie po sięgniecie na półkę po inne lektury pana Grippando.

Książka długo trzyma w napięciu i jest naprawdę godna polecenia. Postacie są ciekawe a zarazem tajemnicze. Wątek 2 wojny światowej zawsze mnie ciekawi więc to kolejny plus. Jedynym minusem jest fakt iż fabuła w samej końcówce jest lekko zbyt naciągana lecz i tak uważam tą książkę za godną polecenia.

Druga po "Północy" powieść, która pomagała mi pisać "Dzień wagarowicza". Morrell czyli ojciec Johna Rambo w odsłonie horrorowej - male miasteczko i coś złego. Szybka narracja, proste, ale nie prostackie budowanie postaci i przede wszystkim kapitalne budowanie grozy. Może nie jest to rzecz najlepsza na świecie, ale od technicznej strony: świetnie zrobiona. No i wciaga!

79/2021 Rasowy thriller wojenny. Choć dokładniej: powojenny, gdyż akcja rozgrywa się już po kapitulacji Niemiec i zakończeniu wojennych działań. Reich wykorzystuje sprawdzony patent: na ramie prawdziwych wydarzeń z udziałem autentycznych ówczesnych postaci - rozciąga fikcyjną historię powołując do życia wymyślonych bohaterów. Owym tłem jest miejsce akcji, czyli zrujnowane Niemcy w roku 1945, podzielone na strefy wpływów przez zwycięskie armie. Klamrą spinająca akcję powieści jest niesławna masakra pod Malmedy oraz konferencja w Poczdamie. Autor wykorzystuje także do swych celów zagadkową śmierć generała Pattona, która do dziś pozostaje wielką niewiadomą sprawą, jakiej wówczas szybko "ukręcono łeb". Christopher Reich niezwykle sugestywnie pokazuje powojenną rzeczywistość i Niemcy okupowane przez wojska alianckie. Ów krajobraz po bitwie to jeden wielki chaos, korupcja, polityczne targi, walka o zakres wpływów, czarnorynkowy handel i sieć układów pomiędzy zwycięzcami a pokonanymi. W tym anarchicznym świecie rozgrywa się akcja właściwa, czyli konfrontacja między dwoma antagonistami. Chętnie zobaczyłbym soczystą ekranizację tej książki. Dobry scenariusz w rękach dobrego reżysera mógłby uczynić taką produkcję klasykiem kina wojenno-sensacyjnego.

Po jednej stronie ona - zastępca prokuratora generalnego , po drugiej stronie on adwokat. Na co dzień mąż i żona, którym jednego dnia przyszło stanąć między sobą na sali sądowej w walce o najwyższą stawkę. Jeżeli przegra ona- zginie on, jeżeli przegra on to zginie ona...