Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Wiatr

Okładka książki Wiatr autora Jozef Karika, 9788367889230
Okładka książki Wiatr
Jozef Karika
6,4 / 10
Wydawnictwo: Stara Szkoła horror
248 str. 4 godz. 8 min.
Kategoria:
horror
Format:
papier
Tytuł oryginału:
Smršť
Data wydania:
2024-03-18
Data 1. wyd. pol.:
2021-05-17
Liczba stron:
248
Czas czytania
4 godz. 8 min.
Język:
polski
ISBN:
9788367889230
Tłumacz:
Mirosław Śmigielski
Średnia ocen
6,4 6,4 / 10
228 opinii 1310 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Wiatr w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Wiatr

marcin
marcin
książek na półce przeczytane 1602 napisanych opinii 525

Oceny książki Wiatr

Średnia ocen
6,4 / 10
1310 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
28 ocen
9
45 ocen
8
194 ocen
7
352 ocen
6
421 ocen
5
182 ocen
4
52 ocen
3
21 ocen
2
12 ocen
1
3 ocen

Opinia

avatar
246
239
Adiczel
23.03.2026
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Kryminał/Thriller
,
Horror
,
2026

Niestety druga książka tego autora przeczytana przeze mnie to wiatr.
Początek mocno mnie zainteresował, jednakże podobnie jak przy jego pierwszej przeze mnie przeczytanej książce, druga połowa była o wiele gorsza.
Nie do końca wiem jak ocenić tą pozycję.
Z jednej strony bawiłem się dobrze i dopiero końcówka mnie wynudziła, z drugiej strony była to dobra pozycja na wieczór lub dwa.
Nie jest to książka wybitna ale myślę, że jak się lubi specyficzny styl pisarski pana Kariki na pewno nie będzie to nudna pozycja.

Niestety druga książka tego autora przeczytana przeze mnie to wiatr.
Początek mocno mnie zainteresował, jednakże podobnie jak przy jego pierwszej przeze mnie przeczytanej książce, druga połowa była o wiele gorsza.
Nie do końca wiem jak ocenić tą pozycję.
Z jednej strony bawiłem się dobrze i dopiero końcówka mnie wynudziła, z drugiej strony była to dobra pozycja na wieczór...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

1924 użytkowników ma tytuł Wiatr na półkach głównych
  • 1 494
  • 430
415 użytkowników ma tytuł Wiatr na półkach dodatkowych
  • 133
  • 62
  • 48
  • 42
  • 39
  • 37
  • 32
  • 22

Tagi i tematy do książki Wiatr

Literatura słowacka powieść grozy

Inne książki autora

Więcej
więcej
Jozef Karika
Jozef Karika
Autor thrillerów, horrorów i powieści sensacyjnych, laureat wielu nagród literackich, jeden z najpopularniejszych pisarzy słowackich. Laureat najbardziej prestiżowej nagrody literackiej na Słowacji - Anasoft Litera w kategorii nagroda czytelników (2017)
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Głód Marcin Majchrzak
Głód
Marcin Majchrzak
Ja Wam dobrze radzę - nie rzucajcie wszystkiego i nie jedźcie w Bieszczady!🤣 Koleżanka mnie zaintrygowała tą książką, powiem Wam, że nie mogłam się oderwać, choć to pewnie lektura nie dla wszystkich. Ale czytałam już gorsze rzeczy, więc aż takiego wrażenia jak na niej na mnie nie zrobiła. Ale mimo całej groteski i makabry ja się świetnie bawiłam 🤭 Bieszczady, straszna zima, niesamowite opady śniegu i dwójka jakże różnych osób, trafiających do pensjonatu, o którym nikt nie wie i nie ma go na żadnej mapie. Gdy zaczynają się jakieś, nie dające się wytłumaczyć historie np nie da się opuścić pensjonatu, książka nabiera z goła innego kierunku. Gdy na dodatek znika Natalia, to już wiadomo, że będzie jazda bez trzymanki. Bardzo fajnie skonstruowana fabuła, mnóstwo czarnego humoru, który serio wywoływał u mnie salwy śmiechu. Ciekawe relacje między głównymi bohaterami. I choć momentami było to pierdółkowate, to nie ma się do czego przyczepić, bo przecież większość horrorów to pierdoły, tylko stopień "straszności" jest różny. Autor ma bardzo fajny styl pisania, to jego druga książka, jak będę miała okazję przeczytać pierwszą, to zrobię to z prawdziwą przyjemnością.
Małgorzata S - awatar Małgorzata S
ocenił na 7 24 dni temu
Kuklany las Anna Musiałowicz
Kuklany las
Anna Musiałowicz
o powiecie na baśń grozy? A może zawsze w baśniach jest dużo mroku? Ja chyba właśnie przez czytanie baśni polubiłam thrillery i książki grozy, bo przecież Baśnie Braci Grimm to nie jest przyjemna lektura. Taką dla mnie baśnią jest #kuklanylas Anny Musiałowicz. Już sam tytuł wymyślony przez syna autorki jest taki metafizyczny. Tu wszystko jest wieloznaczne, realność miesza się z czymś magicznym, tworząc mroczny, duszny i bardzo refleksyjny klimat. Chłopiec, który po wycieczce do lasu, bardziej przypomina kukłę niż żywe dziecko. Matka, która niby zauważa inność dziecka, ale nie reaguje. Mężczyzna, który dobrze znał las, nagle się w nim gubi i zachowuje irracjonalnie. Kobieta, która obserwuje swoje sąsiadki i choć widzi ich biedę, ułomność, chorobę, to lubi tylko ich podglądać i nie reagować. Duch lasu, który pcha ludzi ku złu. Lalki, które wyłaniają się z różnych zakątków lasu. Dziewczyna, która choć już dorosła, w środku jest dzieckiem. Stara matka, która negocjuje ze śmiercią, bo boi się zostawić chore dziecko. Alkohol, który jak eliksir zła, pcha ludzi ku przemocy. Choć to objętościowo krótka powieść, całkowicie osacza czytelnika. Jest duszna, lepka i przerażająca. W „Kuklanym lesie” nie straszy tania magia. Przeraża nasza ludzka ułomność. Przeraża społeczna znieczulica. Uderza nas w twarz to wygodne, codzienne przekonanie: „po co reagować?”, „lepiej się nie wtrącać”, „przejdźmy obok”. Książka Anny Musiałowicz brutalnie przypomina, że odwrócenie wzroku nie zmazuje z nas winy i odpowiedzialności za zło, które dzieje się tuż za naszą ścianą.
smolkosia - awatar smolkosia
oceniła na 8 1 miesiąc temu
Zabawmy się u Adamsów Mendal W. Johnson
Zabawmy się u Adamsów
Mendal W. Johnson
Książka naturalnie porównywana do „Dziewczyny z sąsiedztwa” Jacka Ketchuma. Już po okładce możemy stwierdzić, o czym będzie. Dobra, psychologiczna podróż po bohaterach, którymi są dzieciaki. Najpierw to, w jaki sposób widzi ich ofiara, później to, w jaki sposób widzą sami siebie. Hierarchie, charaktery, osobne wizje, które się docierają. Niektóre rzeczy dzieją się po prostu, na zasadzie: no bo właściwie czemu nie, skoro możemy. Zimna obojętność i brak sprawiedliwości powodują ten efekt, że mamy ochotę przestać czytać. Frustruje — bo taki ma zamierzony efekt. ALE Autor ma sprawne pióro, fajnie prowadzi akcję, buduje brudne napięcie, czytelnika ciekawi, jaki będzie następny ruch. Chwilami opowieść przypomina „Grę Geralda” Stephena Kinga, bo główna bohaterka w chwilach słabości wyobraża sobie swoją przyjaciółkę, rozmawia z nią, widzi ją, opisuje. Zbiera od niej słowną chłostę i kazania na temat natury człowieka. Sierpniowy, leniwy, upalny klimat: wakacje, woda, znudzone dzieciaki i ich opiekunka. Dookoła pusta przestrzeń, jeden dom, brak dorosłych. Poza tym spryt tych smarkaczy tuszuje pewne okoliczności. Zabawy, fantazje, ukryte żądze. Te najgorsze — nieśmiałe, z rumieńcami, ale z każdą stroną coraz śmielsze. Z czasem spodziewamy się najgorszego. Ale czy nadchodzi? Warto się przekonać.
dark - awatar dark
ocenił na 8 2 miesiące temu
Strach Jozef Karika
Strach
Jozef Karika
Strach” bardzo przypomina „Szczelinę”, ale niestety wypada od niej wyraźnie słabiej. Klimat grozy i napięcie są budowane sprawnie, jest tajemniczo i momentami naprawdę niepokojąco, jednak to nie wystarcza, żeby w pełni wciągnąć w historię. Największym problemem okazał się dla mnie główny bohater, który jest irytujący, egocentryczny i trudny do polubienia, przez co trudno było mi przejmować się jego losem. Jego rozważania wydają się przekombinowane i w gruncie rzeczy niewiele wnoszą. Sama fabuła jest ciekawa, ale końcówce brakuje siły i efektu, który naprawdę zapada w pamięć. Pojawiają się też nielogiczności i dziwne rozwiązania, które wybijają z rytmu, jak choćby sposób interpretacji dziennika czy niespójności czasowe. I najważniejsze: czy to jakaś kryptoreklama iPhone? A może autor chciał jakiś barter? Używanie słowa „iPhone” zamiast telefon, zachwalanie funkcji typu latarka, FaceTime, nawigacja… miejże litość xd To nadal przyzwoita lektura z dobrym klimatem, ale zabrakło jej tego „czegoś”, co wyróżniałoby ją na tle „Szczeliny”.
Jill - awatar Jill
ocenił na 6 14 dni temu
Dom stu szeptów Graham Masterton
Dom stu szeptów
Graham Masterton
Początek bardzo mnie wciągnął, fabuła była ciekawa i szybko chciałam wiedzieć, co dalej. Niestety w środku książka trochę zwalnia i brakuje budowania napięcia, przez co trudniej było mi się zaangażować. Za to końcówka zdecydowanie nadrabia, pojawia się strach i dużo się dzieje, a ostatnie zdanie naprawdę zaskakuje. Dobre wrażenie na koniec, choć na razie mam dość horrorów.
blodreinareads - awatar blodreinareads
ocenił na 6 12 dni temu
Ciemność Jozef Karika
Ciemność
Jozef Karika
Zbytnio się nie rozpiszę, bo musiałabym spojlerować, a nie chcę psuć przyjemności z czytania tym, którzy sięgną po tę książkę. To moje pierwsze spotkanie z tym słowackim autorem i myślę, że nie ostatnie, bo książka jest świetna. Niesamowite zakończenie, ale nim do niego dojdziemy przejdziemy przez całą masę wrażeń, nerwów i przerażenia, i nie o strach tu chodzi. Scenarzysta serialowy ma kłopoty w małżeństwie. Postanowił wyjechać w góry do chatki, którą odziedziczył po ojcu. Zima, kupa śniegu i chatka gdzieś w górach na końcu świata, brzmi okropnie, prawda? Jedno niepozorne zdarzenie.. no dobra, napiszę to - po przyjeździe i dojściu piechotą do chaty, nasz główny bohater traci wzrok. I to był początek jego gehenny. Autor świetnie buduje atmosferę grozy, nie można się było oderwać. Polecam dla lubiących literaturę z dreszczykiem.
Małgorzata S - awatar Małgorzata S
ocenił na 6 24 dni temu
Grobowiec Tom I. Zaraza Paweł Ciećwierz
Grobowiec Tom I. Zaraza
Paweł Ciećwierz Łukasz Radecki Robert Ziębiński Grzegorz Kopiec Krzysztof Wroński Kamil Staniszek Bartłomiej Grubich Maciej Krzywiński Jakub Bielawski Dawid Lipski Anna Maria Wybraniec Konrad Możdżeń Wojciech Uszok Tomasz Sablik Sebastian Królikowski
Do antologii zawsze podchodzę z dużą rezerwą, a przeważnie ich unikam. Tu dałam szansę ze względu na ulubione wydawnictwo i się nie zawiodłam. Bardzo spójny i klimatyczny zbiór opowiadań, które są naprawdę na wysokim poziomie i mimo, że historie są dość krótkie to większość wciąga i intryguje niczym najlepsze powieści. Motywem przewodnim jest tytułowa Zaraza i każdy z autorów ograł temat na swój sposób. Jest to doprawdy niezwykłe w jak różnym kierunku jest w stanie pójść ludzka wyobraźnia mimo tego samego punktu wyjściowego. Dużym zaskoczeniem było dla mnie opowiadanie autorstwa Jakuba Bielawskiego, które powiązane jest ze znienawidzoną przeze mnie Ćmą. Na raptem kilkudziesięciu stronach autor przemycił więcej emocji niż w całej wspominanej książce. Tak naprawdę tylko jedna historia kompletnie do mnie nie trafiła (nie będę wymieniać która). Cała reszta to solidna dawka grozy i emocji. Polecam.
Stalker_biblioteczny - awatar Stalker_biblioteczny
ocenił na 8 1 rok temu
Umarli nie wracają Bartłomiej Fitas
Umarli nie wracają
Bartłomiej Fitas
17-letni syn Darii i Sławka umiera na raka. Pewnego dnia odwiedza ich starsza kobieta, która twierdzi, że Artur do nich powróci... Michał budzi się z olbrzymim kacem po zakrapianej imprezie, po której zaczyna słyszeć głos i widzi jaśniejącą postać... To wydarzenie rozpoczyna serię niewyjaśnionych śmierci nastolatków i młodych mężczyzn w małym, spokojnym miasteczku. Co łączy pogrążonych w rozpaczy rodziców i zupełnie obcych im chłopaków? O tym wszystkim przeczytacie na stronach „Umarli nie wracają”. Jest to książka z typu „ciężko się czytających”. Nie dlatego, że jest słaba, źle napisana. Nie. Wręcz przeciwnie. Czyta się ją ciężko, bo jest potwornie emocjonalna, tak bardzo, że wwierca się w głowę i nie daje o sobie zapomnieć. I mimo, że to świetnie napisany horror, mocno trzymający w napięciu a co najważniejsze nie „obrzydliwy”, to śmiem twierdzić, że sporo osób, szczególnie rodziców, nie zwróci uwagi na przemoc i okrucieństwo, tylko skupi się na tym, co przeżywają główni bohaterowie. Ta książka jest przesycona złością, niezrozumieniem i zwykłym ludzkim bólem. Te wszystkie uczucia aż uderzają w czytelnika. Na zmianę jest mu smutno, czuje wściekłość, żal. Dawno nie miałam takich odczuć po jakimkolwiek tytule. I po jej lekturze w głowie mam tylko jedno - uważaj o czym marzysz, bo marzenia niespodziewanie mogą się spełnić.
Joanna - awatar Joanna
oceniła na 10 3 lata temu
Wróć przed zmrokiem Riley Sager
Wróć przed zmrokiem
Riley Sager
Co mi się nie podoba u Sagera to fakt, iż nie potrafi pisać inaczej niż o słabych kobietach, które muszą znaleźć w sobie siłę (wyjątkiem jest Quincy Carpenter z "Jedynych ocalałych" - debiutu autora, i książka "Tylko ona została" - jako całość). Przez większość czasu "Wróć przed zmrokiem" wygląda jak nędzne nawiązanie do "Horroru w Amityville" i "Smętarza dla zwierzaków", podwójna narracja irytuje. Jednak podwójna niespodzianka pod koniec (jak w najlepszej książce autora - "Tylko ona została" - wynagradza to niemal w pełni.) Mimo wszystko polecam.
Shiloh - awatar Shiloh
ocenił na 8 4 dni temu
Lęk Tomasz Sablik
Lęk
Tomasz Sablik
Hejo Lubisz otwarte zakończenia w powieściach? Przyznam szczerze, że dla mnie są jedną z najgorszych zmor w książkowym świecie. No, bo tak: autor snuje swą opowieść, prowadzi nas przez świat, który powstał w jego głowie i nagle urywa i zostawia nas w "zawieszeniu". W "Lęku" Tomasz Sablik pokazuje nam świat po zab0jczej epidemii. Miasta pełne trup0w, pustych domów i sklepów i tylko nieliczni ocaleńcy. Jednymi z nich jest małżeństwo Jakuba i Julii, mieszkające w drewnianej chacie na granicy lasu i pustyni. W niewielkim oddaleniu mieszkają Daniel z Martą. Drugie małżeńsrwo ma dom, wyposażony w prąd z agregatów i wiele udogodnień. Jakub i Julia też mogliby zająć lepsze lokum, a jednak skromna chatka była ich wyborem. To w większości oczami Jakuba obserwujemy wydarzenia, i powoli narastające napięcie gdy jego żona nocami wyrusza na senne wędrówki. Gdy do ich chaty puka młoda piękna dziewczyna oboje są zaskoczeni, gdyż od dawna nie widzieli obcych. Jeszcze większym zaskoczeniem jest przybycie drugiej- poranionej, ledwo żywej. Marta jako lekarka podjęła się ratowania jej, Jakub z Julią przygarnęli Żywię. Od tego dnia nic w ich życiu nie jest takie jak zawsze. Dziwne wydarzenia wprowadzają atmosferę mroku i zagrożenia. Lęk pomieszany z pożądaniem wikła ich niczy lepka pajęczyna. Ostatnie rozdziały to apogeum przerażenia, tragedii i jednocześnie zagubienia. Podoba mi się sposób kreacji bohaterów- na początku polubiłam Jakuba, ale szybko okazało się, że to nie typ, z którym chciałabym się przyjaźnić, a wybory jego i żony są tylko pozornie wspólne. Tak było w zasadzie z każdą postacią- były wielomiarowe z zaletami i wadami, nie dało się ich jednoznacznie ocenić. Bardzo podobał mi się nastrój tej ksìażki- powolna, klimatyczna narracja, króra stopniowo odsłania przed czytelnikiem kolejne etapy szleństwa i koszmaru, doskonale buduje napięcie. Świat po epidemii, opuszczony przez ludzi jest doskonałą sceną dla mrocznych wydarzeń. I w tym całym koszmarze... brakuje mi właśnie ostatecznego zamknięcia, akcja urywa się w niepokojącym momencie, ale nie ma wyjaśnienia czym tak naprawdę były niektóre istoty? Co usłyszała Marta w domu za pustynią? Czemu Żywia czciła akurat trójkąt?
Czytamtu - awatar Czytamtu
ocenił na 7 1 miesiąc temu
Stacja Marcin Majchrzak
Stacja
Marcin Majchrzak
Cieszę się, że w końcu mogę napisać pozytywną opinię, bo niestety rzadko mi się to zdarza. Autor wniósł sporo świeżości: pisze lekko i naturalnie, potrafi świetnie operować słowem, a bohaterowie i dialogi naprawdę żyją. Nie oceniam tej książki w kategorii horroru, raczej jako całość. Moja ocena byłaby prawdopodobnie jeszcze wyższa, gdyby w drugiej połowie historia nie zaczęła mi się trochę dłużyć, bo zabrakło mi jakiejś zagadki do rozwiązania czy bardziej odkrywczego kierunku, ku któremu fabuła by nas prowadziła. Tak czy inaczej na pewno sięgnę po inne książki tego autora, ponieważ potencjał i talent są tu bardzo wyraźne.
Evilla - awatar Evilla
oceniła na 7 4 miesiące temu
Dom Maynarda Herman Raucher
Dom Maynarda
Herman Raucher
Ciekawy pomysł na horror, który zachwyci każdego złaknionego mocnych wrażeń czytelnika. Koncept świetny. Niestety szwankuje wykonanie. Powieść Rauchera cierpi na kilka poważnych problemów. Pierwszym jest główny bohater. Wizja młodego weterana z traumą powojenną jest bardzo atrakcyjna, jednak zamiast niego dostajemy opryskliwego chłystka, który co rusz zaczepia innych, a jego emocje skaczą raz w stronę agresora, raz w stronę śmieszka. Kompletnie nie rozumiałem w czasie lektury jego zachowania i nie sądzę, by autor wiarygodnie przedstawił psychikę żołnierza. Druga bolączka to... pedofilski wątek romantyczny. Rany, na jak wielu poziomach – nie tylko moralnym – to było złe. Mamy tu dosłownie jedną kobiecą postać i mam wrażenie, że zarówno główny bohater, jak i sam autor, dostali tu uderzenia hormonów do głowy. Bardzo niesmaczne. W końcu trójka. A w niej scena z sarną, która stara się odgryźć głównemu bohaterowi penisa. Dorosły mężczyzna, weteran wojenny, nie jest w stanie poradzić sobie z sarną. Takich momentów jest w książce więcej, ale ten wydaje mi się najbardziej jaskrawy. Budziły one we mnie takie poczucie, że sam autor nie wie, o czym pisze, a domek w głuszy i życie w lesie widział on tylko na filmach. Książka zaopatrzona jest w posłowie, którego autor bardzo stara się jakoś wybronić Rauchera z tych wszystkich bolączek. Tyle tylko, że opisując tę książkę i rozkładając ją na czynniki pierwsze, nie mogłem oprzeć się wrażeniu, że czytaliśmy dwie różne powieści. Sam odczułem wielkie rozczarowanie. Koncept na książkę był świetny i nie wiem, jak można to było tak zepsuć.
Adrian Pezda - awatar Adrian Pezda
oceniła na 6 7 miesięcy temu
Kantata Klaudia Zacharska
Kantata
Klaudia Zacharska
" [...] Wspo­mnie­nia, które przez całe lata trzy­ma­ła pod klu­czem, przy­pu­ści­ły gwał­tow­ny szturm na jej świa­do­mość i mu­sia­ła wy­ko­rzy­stać całą siłę woli, by po­now­nie za­mknąć je w klat­ce na dnie mózgu. [...]" Czy śnią wam się  koszmary, po których nie możecie dojść do siebie? "Kantata" Klaudii Zacharska to dobry rockowy horror. Można się bać. Dla lepszych wrażeń i emocji tę powieść radzę czytać lub słuchać po zapadnięciu zmroku. Tutaj zło czyha na każdym kroku. Uważajcie na meble, bo lubią się przemieszczać. Postacie tutaj występujące mają wizje — halucynacje, które mnie osobiście przerażały. Chyba o to autorce chodziło. Poproszę o więcej takich historii. "Kantatę" polecam starszej młodzieży i osobom dorosłym. Czy zawsze powrót w rodzinne strony jest miły i satysfakcjonujący? Klaudia Zacharska przedstawiła nam alternatywne rozwiązanie. Kinga — tytułowa Kantata, będzie musiała zmierzyć się z własnymi demonami głęboko skrywanymi. Jest wokalistką i gitarzystką rockowej kapeli oraz młodszą siostrą Karoliny, która chce zaadoptować małą dziewczynkę o imieniu Maja. Czy dojdzie do wyczekiwanej adopcji? Czy obie siostry będą zadowolone z nowego członka rodziny? Powiem wam tylko tyle, że Majka, to wyjątkowa dziewczynka. "Kantata", to wciągająca historia, która łapie czytelnika w swoje szpony i nie puszcza po jej zakończeniu. Dziękuję pewnej bookstagramerce, za to, że dzięki niej trafiłam na tę wyjątkową opowieść. Od razu wam powiem, że to nie jest taki typowy horror. On ma swoją głębię, która prosi o odkrycie. Czy jesteście gotowi na nadejście rockowej dziewczyny — Kantaty i zmierzenie się z jej demonami? Jeżeli cenicie sobie powieści debiutantów, to śmiało sięgnijcie po "Kantatę".
mommy_and_books - awatar mommy_and_books
ocenił na 8 6 miesięcy temu
Miasto i rzeka Wojciech Gunia
Miasto i rzeka
Wojciech Gunia
Miasto i rzeka stoi u mnie na półce już od dłuższego czasu. Z racji tego, że postanowiłam w tym roku głównie czytać moją kolekcję to właśnie ją wylosowałam jako czwartą ze słoja 😉 Jest to moje pierwsze spotkanie z autorem. Książka jest dość krótka. Ma 190 stron z posłowiem i zawiera 2 nowelki. Pierwsza to tytułowe „Miasto i rzeka” a druga „Droga zjednoczenia” Obie historie bardzo mi się podobały i ciężko powiedzieć, która jest lepsza. Początkowa opowiada o stracie syna, rozpadzie codziennego życia, zemście i bezwzględności. Główny bohater jest złą osobą, a jego dusza skazana została na potępienie. Podczas swojej pracy dostrzega jednak iskierkę nadzieji. Kolejna jest o stracie brata, obłąkańczym poszukiwaniu, eksperymentach i rozpaczy. Rozłąka sprawia, że oddalamy się od siebie ale w przypadku tragedii potrafimy się na nowo zjednoczyć. Przedstawione historie cechuje tajemniczy klimat, niepewność, delikatny dreszczyk grozy i magia. Czuć zbliżający się nieunikniony koniec. Czyta się lekko, z zaciekawieniem i bardzo szybko. Duża czcionka i przyjazny język sprawiają, że przez lekturę się wręcz płynie. Zakończenia nie pozostawiają zbyt wiele do interpretacji, co ja bardzo lubię 😉 Idealna lektura na weekendowe wieczory. Serdecznie polecam 😈
Innekarta - awatar Innekarta
oceniła na 8 1 miesiąc temu
Eksperyment Grzegorz Kopiec
Eksperyment
Grzegorz Kopiec
Lubicie chodzić na spotkania autorskie czy konwenty związane z ulubionym gatunkiem literackim ? Po tej książce mocno się zastanowicie, czy dla bezpieczeństwa lepiej nie zostać wtedy w domu 🫣🤭 "Eksperyment" Grzegorz Kopiec Trójka znajomych wybiera się do Krakowa na Kfason-festiwal grozy. Po nim znikają w tajemniczych okolicznościach. Sprawę zaginięcia nastolatków próbuje rozwikłać detektyw Michał Majer ,który wyrusza do Francji aby pomóc ichniejszej Pani detektyw w podobnej sprawie. W tym samym czasie dziennikarka Magdalena ,zafascynowana książkami z gatunku horroru ,dostaje szansę wyjazdu do Paryża, na wyjątkowe spotkanie z jednym z lepszych autorów grozy. Czy w jakiś sposób drogi Magdaleny i trójki przyjaciół się połączą? Co takiego dzieje się na spotkaniach fanów grozy? Wow! Grzegorz Kopiec po raz kolejny wbił mnie w fotel oryginalnością powieści! Od pierwszych stron dostajemy scenę mrożącą krew w żyłach, która jest tylko przedsmakiem tego, czego czytelnik może się spodziewać. Tempo akcji rozkręca się z biegiem czytania, potęgując tym samym ciekawość dalszych wydarzeń. Autor nie szczędził w powieści opisów brutalności - krew lała się poprostu strumieniami. Pomysł na fabułę jest niesamowicie oryginalny ,tym bardziej ,że spotkania z autorami czy konwenty literackie są autentycznymi wydarzeniami. Na uznanie zasługuje cały motyw związany z pradawnym bóstwem oraz całą rytulogią- czacha dymi! Książka, mimo swojej obojętności,czyta się sama i gdyby nie fakt,że kiedyś należało się położyć spać ,pewnie przeczytałabym ją jednym tchem. Jeśli lubicie grozę w najlepszym wydaniu ,polecam Wam sięgnąć!
pijackawe_czytam - awatar pijackawe_czytam
ocenił na 10 4 miesiące temu
Pętla Kamil Staniszek
Pętla
Kamil Staniszek
Podoba mi się styl autora, czytałem z dużym zainteresowaniem, ciekawa i pokrętna historia. Często nie byłem w stanie jej odłożyć, ale pod koniec mocno się pogubiłem, a zakończenie jest dla mnie niezrozumiałe, może taki był zamysł, że można je interpretować na wiele sposobów. Mimo wszystko książka godna polecenia, nietuzinkowa. Pięknie wydana, twarda okładka, porządny gruby papier, fajna grafika zarówno na zewnątrz jak i wewnątrz książki.
raphson - awatar raphson
ocenił na 7 3 miesiące temu
Po zbutwiałych schodach Anna Musiałowicz
Po zbutwiałych schodach
Anna Musiałowicz
Przez prawie całą książkę czytelnik ma wrażenie, że w rękach trzyma zwyczajną (taką nawet w leniwym tempie) obyczajowkę. No może troszkę odmieną od tych tradycyjnych, bo o losach mieszkańców kamienicy "opowiadają" jej... ściany. Dopiero zakończenie zmienia perspektywę. Ale żeby katalogować opowieść jak horror, to się raczej nie zgadzam.
Zena - awatar Zena
oceniła na 6 3 miesiące temu
Poradnik zabójców wampirów Klubu Książki z Południa Grady Hendrix
Poradnik zabójców wampirów Klubu Książki z Południa
Grady Hendrix
Nie do końca spełniła moje oczekiwania. Bawiłam się nawet nieźle, ale... No właśnie, jest ale. To niestety było tylko czytadło, z irytującymi bohaterami, zarówno głównymi, jak i pobocznymi. Nie polubiłam tu nikogo, a Pani Greene doprowadzała mnie do szału. Miałam nadzieję na więcej akcji, strachu i śmiechu.
Malina2707 - awatar Malina2707
ocenił na 6 3 miesiące temu
Plon Grzegorz Kopiec
Plon
Grzegorz Kopiec
Kolejne moje podejście do niekoniecznie ulubionego gatunku jakim jest horror. I trzeba przyznać, że wyszło całkiem przyzwoicie. Autor wrzuca do jednego wora sporo znanych motywów. Jest rodzina, trauma, izolacja, są zgony, duchy, psychopaci, a nawet egzorcyzmy. Brzmi jak chaos? Trochę tak, ale mimo momentów, które działają jak kołysanka to ten literacki bigos potrafi nawet smakować. Podobało mi się zakończenie. Grzegorz Kopiec potrafi pójść pod prąd i nie boi się łamać schematów. Jest ok
obli - awatar obli
ocenił na 6 7 dni temu
Mexican Gothic Silvia Moreno-Garcia
Mexican Gothic
Silvia Moreno-Garcia
Tytuł może być trochę mylący - „Mexican” sugeruje mocniejsze osadzenie w kulturze czy folklorze Meksyku, tymczasem dostajemy przede wszystkim klasyczną powieść gotycką z wyraźnymi elementami horroru (szczególnie w drugiej połowie). Akcja w zdecydowanej większości toczy się w jednej, odizolowanej posiadłości, która równie dobrze mogłaby znajdować się w dowolnym innym kraju - i niewiele by to zmieniło. Trochę szkoda, bo potencjał na wykorzystanie meksykańskich motywów był tu spory i liczyłem na więcej w tym kierunku. Mimo tego książkę czyta się dobrze - jest wciągająca, ma odpowiednie tempo i kilka naprawdę udanych zwrotów fabularnych. Klimat narasta stopniowo i potrafi być momentami niepokojący, co zdecydowanie działa na plus. Sam pomysł na historię jest ciekawy i, choć nie zawsze w pełni wykorzystany, to jednak wyróżnia się na tle typowych schematów gatunku. Bohaterowie nie są szczególnie złożeni, ale są na tyle dobrze napisani, że łatwo ich polubić i śledzić ich losy bez znużenia. Całość to solidna, klimatyczna lektura – może nie wybitna, ale zdecydowanie warta uwagi dla fanów gotyckiego horroru.
pk1991 - awatar pk1991
ocenił na 7 13 dni temu

Inne materiały dotyczące książki Wiatr

Cytaty z książki Wiatr

Więcej
Jozef Karika Wiatr Zobacz więcej
Jozef Karika Wiatr Zobacz więcej
Jozef Karika Wiatr Zobacz więcej
Więcej