W cieniu Olbrzyma

Name: W cieniu Olbrzyma
Rating: 6,5 (222 reviews)
Author: Jolanta Maria Kaleta
ISBN: 9788393399666

Jolanta Maria Kaleta

6,5 / 10

222 ocen

46 opinii

Psychoskok

Wydawnictwo: Psychoskok Cykl: W cieniu Olbrzyma (tom 1) literatura obyczajowa, romans

176 str.

Kategoria:: literatura obyczajowa, romans
Format:: papier
Cykl:: W cieniu Olbrzyma (tom 1)
Data wydania:: 2012-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 2012-01-01
Liczba stron:: 176
Czas czytania: 2 godz. 56 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788393399666

więcej

W cieniu olbrzyma to powieść o charakterze sensacyjnym i historycznym. Akcja powieści toczy się zaraz po wojnie na Dolnym Śląsku, w okolicach Gór Sowich. Do miasteczka Jedlina Zdrój przyjeżdża Antonina, młoda pani pedagog, która zamierza rozpocząć życie od nowa po ruinie jaką przyniosła jej wojna. Antonina otrzymuje od władz misję utworzenia i poprowadzenia domu dla sierot w byłym pałacu. Nasza bohaterka z ochotą zabiera się do pracy, tymczasem w okolicy jest bardzo niespokojnie. W Jedlinie jak i w okolicach mieszka jeszcze wielu Niemców i działa niemiecka partyzantka wehrwolf. Antonina nie wie jeszcze że jej los związany będzie w dziwny sposób z nazistowskim obiektem o kryptonimie riese, czyli olbrzym. To właśnie tutaj jest ulokowany ten kompleks podziemnych budowli. W powieści cały kompleks opisany jest jako ukończony a nad jego zamaskowaniem i ukryciem dla nowych władz pracuje grupa byłych esesmanów i wehrwolfu. Grupa ta wysadza w powietrze wejścia do podziemi Dalsze wypadki pokazują że Antonina jest związana z tymi esesmanami. Jeden z nich okazuje się być jej mężem sprzed wojny, który stał się volksdeutchem i wstąpił do ss. Drugi esesman tymczasem podkochuje się z daleka w Antoninie. Obaj oni jednak to zwyrodnialcy i mordercy, którzy pragną ukryć swą przeszłość z wojny wśród zwykłych ludzi. Powieść niesie ze sobą wiele sensacyjnych wątków związanych z kompleksem riese i jest w niej sporo wydarzeń zaskakujących. Czyta się łatwo i przyjemnie.

Średnia ocen

6,5 / 10

46 opinii 222 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup W cieniu Olbrzyma w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki W cieniu Olbrzyma

Średnia ocen

6,5 / 10

222 ocen

Twoja ocena

0 / 10

9 ocen

8 ocen

36 ocen

67 ocen

57 ocen

23 ocen

9 ocen

6 ocen

5 ocen

2 ocen

Opinia

3933

3313

Beata

12.11.2024

7 / 10

Na półkach: ,

Całkiem dobre (pomijając parę błędów gramatyczno-stylistycznych) czytadełko historyczno-awanturnicze. Kompleks Riese zawsze stanowił swoistą zagadkę, niepoznaną tajemnicę, dodanie fantastycznych elementów podkręciło fabułę. W sam raz na mgliste, listopadowe popołudnie.

Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

449 użytkowników ma tytuł W cieniu Olbrzyma na półkach głównych

Przeczytane 272
Chcę przeczytać 168
Teraz czytam 9

77 użytkowników ma tytuł W cieniu Olbrzyma na półkach dodatkowych

Posiadam 57
Ulubione 5
2025 4
Ebooki 4
E-booki 3
2018 2
2020 2

Tagi i tematy do książki W cieniu Olbrzyma

powieść historyczna powieść sensacyjna

Inne książki autora

Więcej

6,8

Kolekcja Hankego Jolanta Maria Kaleta

6,4

Operacja Kustosz Jolanta Maria Kaleta

6,8

Wrocławska Madonna Jolanta Maria Kaleta

7,6

Śpiew czerwonych ptaków Jolanta Maria Kaleta

7,2

Złoto Wrocławia Jolanta Maria Kaleta

6,7

Pułapka. Nic nie jest tym, czym się wydaje. Tom 2 Jolanta Maria Kaleta

6,2

Pułapka. Nic nie jest tym, czym się wydaje. Tom 1 Jolanta Maria Kaleta

więcej

Jolanta Maria Kaleta

Polska historyk i politolog, były pracownik Muzeum Historycznego i Muzeum Sztuki Medalierskiej, emerytowana nauczycielka historii i wiedzy o społeczeństwie, autorka powieści sensacyjno-przygodowo-kryminalnych. Rodzina Jolanty Marii Kalety ze strony ojca wywodzi się z Poznania, a ze strony matki z ziemi tarnopolskiej. W 1969 roku zdała maturę w II LO im. Piastów Śląskich we Wrocławiu. Studiowała historię na Uniwersytecie Wrocławskim i w 1974 roku obroniła pracę magisterską. W tym samym roku podjęła staż naukowy na Politechnice Wrocławskiej w Zakładzie Filozofii. Po odbyciu stażu zatrudniła się w Muzeum Historycznym we Wrocławiu jako asystentka, a później w Muzeum Sztuki Medalierskiej. Od 2006 roku nie pracuje już zawodowo natomiast od 2012 roku poświęciła się pisaniu powieści. Od tego czasu napisał ponad dziesięć książek.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Kryminalny Wrocław. Mroczne przechadzki po mieście

Agnieszka Krawczyk Marta Guzowska Adrianna Michalewska Zbrodnicze Siostrzyczki

91/2023 (audiobook 55/2023) “Jak do tego doszło – nie wiem” śpiewa klasyk rodzimej pieśni kiczowatej. I tym razem w pełni mogę utożsamić się ze słowami wieszcza sporej części narodu ;) A dokładnie: nie wiem, jak doszło do tego, że… pomyliłem książki. :) Zamiast “Kryminalnego Wrocławia” Izy Michalewicz sięgnąłem po… “Kryminalny Wrocław” spółki autorskiej Guzowska, Krawczyk, Michalewska. Zorientowałem się dość szybko, że “coś tu nie gra”, no ale jak zacząłem, pomyślałem – to skończę. Nigdy nie przepadałem za krótkimi formami prozatorskimi. Ani jako dzieciak, ani jako młodziak, ani jako absolwent filologii polskiej, wreszcie – ani jako boomer. Potrafię oczywiście docenić arcydzieła gatunku i bynajmniej nie uważam takich form za coś słabszego czy gorszego a priori. Lubię po prostu, jako czytelnik, wnikać, wchodzić, wsiąkać stopniowo w świat przedstawiony, stawać się jego częścią. W tych formach siłą rzeczy nie jest to możliwe z uwagi na nikłą objętość formalną i treściową: zanim się człowiek “rozejrzy” po danym świecie – już trzeba go opuszczać. “Kryminalny Wrocław. Mroczne przechadzki po mieście” to właśnie zbiór opowiadań trzech autorek. Wbrew tytułowi – nie tylko kryminalnych, związanych ze zbrodniami. Kilka z nich to opowiadania iście fantastyczne (mam tu na myśli ich treść, nie swoje entuzjastyczne określanie ich poziomu). Autorki powzięły za cel wymyślenie krótkich, fikcyjnych rzecz jasna, historyjek związanych ze znanymi wrocławskimi lokacjami, czy charakterystycznymi atrakcjami. Znajdziemy to zatem opowiadania, których akcja ma związek np. z Mostkiem Pokutnic, z Mostami – Grunwaldzkim, Tumskim, z Halą Stulecia, fontanną Szermierza, windą paternoster, mitycznym Podziemnym Miastem. Raz nawet wybierzemy się na górę Ślężę. Poznamy też Wrocławskie Krasnale z dość ciekawej strony ;) Kłopot w tym, że opowiadania nie porywają. Owszem, mają swój potencjał, widać, że autorki mają pomysły. Pomysły te mogłyby się stać zalążkiem np. powieści. Ale zamknięte w ramach opowiadania, mam wrażenie, tracą swoją atrakcyjność, nie mają okazji się rozwinąć. Najciekawsza wydała mi się historia o autorce – widmo. Tej historyjce dałem się ponieść. Książki wysłuchałem w wersji audio, w interpretacji Piotra Grabowskiego (klasyk!) oraz Marii Seweryn – miła niespodzianka, wspaniała lektorka!

Simon Undervin

ocenił na 6 2 lata temu

Likwidator '44

Dominik Kozar

Rzadko napotykam audiobooki, od których trudno się oderwać. Jednak w tym wypadku właśnie tak było. Moim zadaniem - bardzo dobra pozycja! Trochę obyczaju, sensacji, historii, ale co najważniejsze - solidny warsztat pisarski. Akcja toczy się wartko, a przerywniki obyczajowe, o których ktoś pisał, że spowalniają akcję też są dobrze i ciekawie napisane. Polecam!

Marta Górska

oceniła na 8 2 lata temu

Operacja Rafael

Marcin Faliński Marek Kozubal

Tytuł nie kłamie. Chodzi o Rafaela. Tego z wielkiej trójki renesansu, który specjalizował się w Madonnach i freskach w Pałacu Apostolskim. Dla nas, Polaków, to przede wszystkim Portret młodzieńca z 1511 roku, obraz, który zaginął w czasie wojny i do dziś się nie odnalazł. Powieść Operacja Rafael próbuje w sensacyjnej formie spekulować, co się z nim stało. Akcja toczy się w dwóch planach czasowych. Po pierwsze współcześnie, kiedy to major Łodyna zostaje wysłany do Bagdadu, by przyjrzeć się bliżej teorii, że portret trafił w czasie wojny na Bliski Wschód i w 1990 roku został skradziony przez irackich żołnierzy. Problem w tym, że informator nie żyje, na ma miejscu międzynarodowe wywiady prowadzą swoją, zawiłą grę. Przebić się nie jest łatwo. Drugi plan czasowy, przeplatający się z tym pierwszym, to oczywiście czasy drugiej wojny światowej. Wiąże się on z Mieczysławem Kleinerem, z jednej strony przemytnikiem, z drugiej współpracownikiem polskiego wywiadu. Otrzymuje on rozkaz przejęcia dzieła i wywiezienia go z kraju. Problem w tym, że obraz Rafaela znajduje się w muzeum kontrolowanym przez Niemców i z powodu zbliżającego się frontu przygotowywany jest do wywozu. Operacja Rafael jest fikcją literacką, ale mocno umocowaną w rzeczywistości. W końcu Faliński służył do 2017 roku w wywiadzie, a Kozubal jako dziennikarz zajmował się przestępczością zorganizowaną, choć jednocześnie pasjonował się poszukiwaniem zaginionych dzieł sztuki. Ich proza jest dzięki temu wiarygodna, nie obraża uproszczeniami czy naciąganymi wątkami. Jasne, czasami pojawiają się dłużyzny, a mniej uważny czytelnik może pogubić się w natłoku nazwisk, miejsc i faktów, ale książkę nieźle się czyta. Przemyca sporo ciekawych wiadomości i obserwacji. Emocjonuje. Nie przez przypadek powstały jeszcze dwie pozycje z tej serii… Więcej recenzji: https://zdalaodpolityki.pl/category/ksiazka/

Michał Zacharzewski

ocenił na 7 4 dni temu

Lawina

Jolanta Maria Kaleta

Powieść Jolanty Marii Kalety to nie tylko sprawnie napisany thriller historyczny, ale przede wszystkim studium osaczenia jednostki przez tryby wielkiej polityki. Autorka przenosi nas do 1948 roku, kiedy polskie Karkonosze stały się areną najbardziej strzeżonej tajemnicy bloku wschodniego – wydobycia uranu. W centrum wydarzeń stoi Jędrek Madej, postać o pękniętej tożsamości. Z jednej strony to wybitny chirurg, którego życiową misją jest ratowanie ludzi, z drugiej – były żołnierz AK o wymownym pseudonimie „Lawina”. Jego przyjazd do Kowar miał być nowym otwarciem, próbą ucieczki od traumy więzienia i wojennego koszmaru. Kaleta pokazuje jednak, że w realiach stalinowskich „nowy początek” jest luksusem niedostępnym dla ludzi z AK -owską przeszłością. Zakłady Przemysłowe R-1 Kowary w opisie powieści to miasto-więzienie, gdzie strach przed promieniowaniem uranu miesza się ze strachem przed donosicielstwem. Autorka z precyzją dokumentalistki kreśli jaskrawy kontrast społeczny i architektoniczny powojennego Dolnego Śląska. W jej opisie duszna atmosfera epoki materializuje się w obrazach skrajnie różnych przestrzeni: z jednej strony widzimy odpychające, przesiąknięte cierpieniem piwnice ubeckich katowni, z drugiej zaś – odebrane prawowitym właścicielom, pełne przepychu rezydencje, które stały się nowym domem dla radzieckiej elity władzy. „Lawina” to opowieść o niemożności zachowania neutralności w świecie rządzonym przez ideologię. Powieść sugeruje, że losy jednostki są nierozerwalnie splecione z historią ziemi na której żyje. Nawet jeśli bohater, niczym chirurg, próbuje precyzyjnie oddzielić swoją przeszłość od teraźniejszości, „lawina” dziejów i tak doprowadzi do nieuchronnej konfrontacji, niszcząc po drodze iluzję spokoju.

Joanie

ocenił na 7 2 miesiące temu

Noc zimowego przesilenia

Agnieszka Krawczyk

Kraków, rok 1941. Siostra słynnego jasnowidza zgłasza jego zaginięcie. Detektyw Załuski szukając zaginionego spotyka na swej drodze tajne stowarzyszenia, martwe, odarte ze skóry kobiety, zostaje wciągnięty do konspiracji, napotyka niebezpieczną kobietę rabującą dzieła sztuki. Mimo to, książka aż tak bardzo nie wciąga, wojna jest niejako tłem do akcji, choć okupacyjny Kraków został wiernie oddany.

ALEKSANDRA

oceniła na 6 4 lata temu

Wrocławska Madonna

Jolanta Maria Kaleta

Rewelacyjna powieść o poszukiwaniu bezcennego obrazu "Madonna pod jodłami" lub po prostu "Wrocławska Madonna", namalowanego w 1510 roku przez samego Łukasza Cranacha Starszego, jednego z najwybitniejszych malarzy niemieckiego renesansu. Dzieło zniknęło w tajemniczych okolicznościach z kaplicy arcybiskupów wrocławskich krótko po zakończeniu II wojny światowej. Akcja książki toczy się w okresie PRL. Autorka zaserwowała nam powieść sensacyjną, której nie powstydziłby się Frederick Forsyth z wątkami szpiegowskimi w stylu Johna le Carre. Powieść należy zdecydowanie do kategorii "nieodkładalne".

Maciej Brzeziński

ocenił na 8 2 miesiące temu

Hotel Zaświat

Przemysław Borkowski

Podobało mi się. Początek z tymi zwierzętami trochę mnie zaskoczył, ale później było już nostalgicznie, z dużą dozą szczegółów, z historyjkami z przeszłości. A nawet z opowiadaniem w opowiadaniu. Niespieszna narracja, ciekawe dygresje. Klimat kraju lat dziecinnych, ale później coraz bardziej onirycznie, coraz mroczniej. Zastanawiałam się czy bohater w ogóle ma tę rodzinę, czy naprawdę ma żonę do której pisze listy, no właśnie listy, a nie maile! Nie używa komórki (bo nie ma zasięgu). Atmosfera tego miejsca go wciąga, choć zaczyna się robić niebezpiecznie i upiornie, zwłaszcza od momentu, gdy przenosi się do pensjonatu. Doceniam wartość literacką tej powieści. Zakończenie trochę takie ad hoc i pozostawia niedosyt, ale trudno. Fajnie było się zanurzyć w tę fabułę.

Eldoret

ocenił na 7 3 miesiące temu

Kamień

Małgorzata Fugiel-Kuźmińska Michał Kuźmiński

Kolejny etnokryminał z dużą ilością wątków, niektóre z nich można byłoby pominąć,bo nic nie wnoszą do książki. Problemy ukazane w powieści skłaniają do myślenia, szkoda tylko, że autorzy nie zamieścili przekładów dialogów z języka romskiego ,to mnie trochę irytowało.

CynamonkA

oceniła na 6 22 dni temu

Ornat z krwi

Krzysztof Beśka

Książka zapowiadała się ciekawie. Trochę czasu zabrało mi wczytanie się w nią, szczególnie we fragmenty z innych czasów. Dużo wątków, nie wszystkie zostały wyjaśnione (przynajmniej wg mnie). Część z nich tak jakby nie miała nic wspólnego z główną historią. Nie takiego zakończenia się spodziewałam. Mimo wszystko sięgnę po kolejną część, choćby w celu sprawdzenia czy autor się rozwija.

Paapieroowaa

oceniła na 6 1 rok temu

Nikomu nie ufaj

Wojciech Wójcik

Analityk Abwehry (ABW) zostaje operacyjnym. Ściga zbójów, rozwiązuje sprawę śmierci swojego ojca. Czyta się bardzo szybko ale dwie rzeczy kładą się cieniem na tej książce. Pierwsza. Po strzelaninie wiadomo kto donosi zbójom. Średni inteligentny czytelnik domyśli się kto. Ale niestety nie nasz bohater. To jest właśnie jak nie myśli się głową tylko czymś innym....... Druga. Zakończenie. To nie western i zachodzące słońce. Powieść na leżaczek

Marcin

ocenił na 7 9 miesięcy temu

Sierpniowe kumaki

Robert Ostaszewski Violetta Sajkiewicz

Książka początkowo się dłuży i mało się dzieje. Jednak im dalej się czyta to akcja zaczyna przyspieszać. Policjanci zaczyna sprawniej działać. Zaczynają się pościgi. Jednak to się zaczyna dziać kiedy przyjeżdża as ze śląska nadkomisarz Polański. W książce za dużo jest złych ludzi i człowiek zaczyna się gubić kto jest kim i dla kogo pracuje.

cafka

oceniła na 6 2 lata temu

Śmiertelne zlecenie

Katarzyna Rygiel

Bardzo przyzwoita książka. Nieco przewidywalna i sztywna, ale czyta sie sprawnie i przyjemnie. Gdyby Autorka zastosowała nieco finezji w pisaniu, gdyby nieco podrasowała treść byłaby świetna książka. Najbardziej żałuję, że relacje międzyludzkie w tej książce są na zasadzie połknięcia kija od miotły. Mam nadzieję, że Autorka nad tym popracuje w kolejnych książkach ;)

ElViento

ocenił na 6 11 lat temu

Święta tajemnica

Krzysztof Koziołek

Książka, którą przeczytałam drugi raz po dłuższej przerwie. Za każdym razem odbieram ją trochę inaczej. Historia księdza, tajemnicy spowiedzi i brutalnego mordercy. Ale to też historia o ,,urokach" nieskrępowanej władzy, pieniędzy, które otwierają wszystkie drzwi i tępego vox populi. Akcja szybka, bohaterowie smacznie napisani. I ten smuteczek na końcu. Czytasz i masz nadzieję, że prawda zwycięży.

AgaCzytam

ocenił na 9 1 rok temu

Młoda krew

Wojciech Wójcik

Ciekawe wątki, choć niektóre opisy niepotrzebnie przydługawe. Tematyka przyciąga, książka napisana dobrym językiem. Jednak były momenty, że dłużyło mi się czytanie i oczekiwałam końca. Wcześniej czytałam Garść popiołu i była to znacznie ciekawsza pozycja. Mam jeszcze jedną tego autora. Zobaczymy. Ale najpierw mam potrzebę chwycenia za coś bardziej wartkiego.

Iza S

ocenił na 6 11 miesięcy temu

Pionek

Małgorzata Fugiel-Kuźmińska Michał Kuźmiński

Już przy lekturze "Ślebody" byłam zachwycona lekkością pióra i pomysłowością autorów na oddanie problematyki regionu, ale "Pionek" jeszcze bardziej przypadł mi do gustu. Może to ten klimat i Śląsk, z którym jestem związana i którego kryminalne zagadki ciekawią mnie od wielu lat. Nie daję 10 gwiazdek, bo zawsze mogłoby być lepiej (właściwie jedyny minus, to fakt, że początkowo powoli się rozkręcała, a później akcja szła już pędem), ale książka naprawdę mi się podobała. Fantastyczny pomysł na zawiłą, ale nieprzesadzenie zawiłą fabułę. Mogę z czystym sercem polecić! Nie mogę się doczekać lektury 3 tomu i mam wielką nadzieję, że i "Pionek" doczeka się tak dobrej ekranizacji, jak "Śleboda", bo Maciej Musiał świetnie współgra mi z rolą bezczelnego dziennikarza Bastiana Strzygonia:)

juliakv

ocenił na 9 7 dni temu

Tajemnica pułkownika Kowadły

Tadeusz Cegielski

Tadeusz Cegielski, ojciec Maxa (Masala), a przy okazji historyk, profesor Uniwersytetu Warszawskiego oraz wolnomularz, dał się poznać jako autor całkiem przyzwoitego kryminału Morderstwo w Alei Róż. Swoich bohaterów musiał polubić, bo wrócił do nich w powieści Tajemnica pułkownika Kowadły. Dzięki niemu po raz kolejny przeniesiemy się w czasy PRL-u i pomożemy komisarzowi Ryszardowi Wirskiemu rozwiązać sprawę inspirowaną rzeczywistym śledztwem. Jest grudzień 1957, prawdziwa polska zima, nie jakieś barachło, które ostatnio fundują nam rządzący pogodą. Nieoczekiwanie dochodzi do brawurowego skoku na sklep jubilerski w Warszawie. Sposób działania przestępców jednoznacznie sugeruje, że to ludzie doświadczeni w swoim fachu. Jednym słowem tacy, którzy po raz kolejny zaatakują. Milicja rozpoczyna śledztwo. Wirski zarządza obserwację urzędów pocztowych i banków. Musi jednak borykać się z brakami kadrowymi oraz niekompetencją swoich podwładnych. A do tego jeszcze ma dwa trupy, które bardzo go niepokoją. Więcej: https://zdalaodpolityki.pl/2018/07/01/tajemnica-pulkownika-kowadly/

Michał Zacharzewski

ocenił na 7 7 lat temu

Złoty pył

Jakub Szamałek

Książkę czyta się lekko i przyjemnie, a całość przełamują momenty z subtelnym, trafnym humorem. Historia wciąga na tyle, że z dużą chęcią sięgnę po kolejne tomy serii. Niestety zakończenie jest smutne i zostawia czytelnika z poczuciem straty – szczególnie dlatego, że bardzo przywiązałam się do bohaterów, zwłaszcza do Demoklesa i Scytów, a najbardziej do Scylesa.

Barbara Myszka

oceniła na 10 2 miesiące temu

Każdy żyje jak umie

Andrzej Mularczyk

Tak sobie myślę, że mało który Polak nie zna filmu "Sami swoi". Wielu z nas dobrze pamięta historię bohaterów przybyłych na tzw. "Ziemie Odzyskane". Prawdę powiedziawszy dopóki przypadkiem w bibliotece nie wpadła mi w rękę książka "Każdy żyje jak umie" nie zastanawiałam się nigdy, co było przed tym zanim zapiszczały koła hamującego wagonu na widok krowy z ułamanym rogiem. Dlaczego los, pomimo tak dogodnej okazji, zamiast na zawsze uwolnić człowieka od znienawidzonego wroga ponownie rzucił w ramiona dwie zwaśnione dusze, dlaczego wymalował na twarzy uśmiech na myśl samą o tym, że gehenna trwająca od lat nie ma szansy dobiec kresu, a świadomość, że w nowe życie można wejść bez starych zgryzot wcale nie cieszyła. Autor zarówno książek jak i scenariuszy trylogii „Sami swoi” zabiera nas w podróż w drugą stronę, prowadzi przez pola kłosem szumiące, przez wiejskie ścieżki, stara pokazać się nam wszystko to, co ukształtowało bohaterów znanych nam z ekranu, przedstawia również genezę relacji między nimi i bagaż wspomnień, który ukształtował ich w obraz, który przyszło nam poznać, zapamiętać i oceniać w subiektywny dla każdego sposób. Choć jak sam autor pisze potrzeba było dużo czasu żeby losy tych ludzi ukazać w komediowych charakterze to nie zabrakło w niej tematów, które w takowym świetle pokazać po prostu nie sposób. Całość pozwala jednocześnie nieźle się przy czytaniu uśmiać, ale również zasmuca powrotem do tragicznych wydarzeń na Kresach Wschodnich. Autor nie odbiega ani na jotę od klimatu swojej trylogii, zatem zabierając się do lektury możemy być pewni tego, czego domyślając sie spodziewamy. Kolejny raz dane nam jest wrócić do bohaterów, których rzec by można było, narodowo kochamy. Do opowieści, które są historią wielu polskich rodzin. Polecam!

netha

oceniła na 8 8 lat temu

Toksyczni

Tomasz Duszyński

Jest trochę gangsterki, za sprawą Seby. Jest też emerytowany glina Janek, a cała opowieść splata się z kilkoma wątkami, które z czasem zaczynają do siebie pasować i zostają sensownie domknięte. Początkowo może się wydawać, że będzie to prosta historia, tak jak prosta wydaje się osobowość podrzędnego gangstera. Szybko jednak okazuje się, że nic tu nie jest takie oczywiste. Powieść ma kilka warstw i z każdą kolejną stroną odkrywa coś nowego. Dzięki temu wyraźnie wyróżnia się na tle wielu książek pisanych dziś według jednego schematu.

IzaAzia

oceniła na 8 1 miesiąc temu

Wzgórze Piastów

Krzysztof Koziołek

Kto lubi kryminały retro, które nie tylko snują pewną intrygę, ale również opowiadają o przeszłości miasta czy terenu, to pewnie spodobają mu się książki autorstwa Krzysztofa Koziołka. Po raz pierwszy spotkałam się z jego powieściami, ale i samym autorem, w lipcu minionego właśnie roku, na drzwiach otwartych w Wieży Braniborskiej w Zielonej Górze. Tam zakupiłam książkę "Wzgórze Piastów" (oczywiście wraz z autografem) by od tego zacząć swoją przygodę z książkami autora. "Wzgórze Piastów" to kryminał, którego główną bohaterką jest hrabina Franziska von Häften, Polka z pogranicza polsko-niemieckiego. Wyszła ona za mąż za inżyniera, który uczestniczy w pracach mających na celu modernizację umocnień Środkowej Odry w rejonie Międzyrzecza. Jest wiosna 1939 roku. Niemcy szykują się do wojny, siejąc zamęt i dezinformację na temat Polaków. Franziska, poza tym, że stara się być dobrą żoną Aleksandra, jest też gorącą polską patriotką i...polskim szpiegiem. Do trudnego zadania szpiegowania dołączają jeszcze perypetie miłosne. No i nieoczekiwana, tajemnicza śmierć, która pociągnie za sobą szereg wydarzeń i wciągnie Franziskę w krąg podejrzanych. Ciekawie napisana, barwna powieść. Może nie wszystko tu przekonuje, ale ja z zainteresowaniem przeczytałam tę książkę dwukrotnie. Dla mnie osobiście najciekawszą częścią kryminału była przedwojenna historia Grünbergu (Zielonej Góry), przemycane między kartkami całe bogactwo informacji o dawnych zakładach przemysłowych miasta, ich właścicielach, dawnych obiektach, kafejkach i restauracjach czy ulicach, placach i parkach. Chętnie śledziłam współczesną mapę by dowiedzieć się o jakie miejsce czy budynek chodzi 😄 A że swego czasu schodziłam też bunkry i umocnienia Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego, to i te tematy są mi bliskie. Kolejnym razem, jak będę w Zielonej Górze, to chętnie przejdę trasę śladami hrabiny von Häften 😄 Polecam ♥️

Magda Juraszewska

oceniła na 6 1 miesiąc temu

Cytaty z książki W cieniu Olbrzyma

Co jakiś czas zerkał na zegarek, ale widocznie wybrana przez niego godzina jeszcze nie nadeszła, bo czekał nadal. Umiał być cierpliwy. Dzięki temu potrafił wiele osiągnąć. Teraz poddał w wątpliwość to wszystko.

Co jakiś czas zerkał na zegarek, ale widocznie wybrana przez niego godzina jeszcze nie nadeszła, bo czekał nadal. Umiał być cierpliwy. Dzięk...

Rozwiń

Jolanta Maria Kaleta W cieniu Olbrzyma Zobacz więcej

Na dworzec przyszli też ci, którym wojenny los zabrał rodzinę, dom, życie całe i chcieli szukać nowego miejsca dla siebie. Wszyscy jednakowo zziębnięci, zmęczeni oczekiwaniem, głodni, wpatrzeni w nadjeżdżający pociąg zastanawiali się, czy to właśnie ten zabierze ich w końcu do miejsca, gdzie czekał na nich dom.

Na dworzec przyszli też ci, którym wojenny los zabrał rodzinę, dom, życie całe i chcieli szukać nowego miejsca dla siebie. Wszyscy jednakowo...

Rozwiń

Jolanta Maria Kaleta W cieniu Olbrzyma Zobacz więcej

Niech pan nie narzeka, że ma pan teraz złe czasy! Posiedziałby pan tam na dole kilka godzin, to dopiero mógłby pan tęsknić za przeszłością!

Jolanta Maria Kaleta W cieniu Olbrzyma Zobacz więcej

Więcej