Spóźnione zaślubiny

Markiz wart grzechu, ale bohaterka irytująca, za dużo marudzenia, miałam wrażenie, że tylko rozmawiają o jej rozterkach, akcja nie posuwała się do przodu, szkoda charakteru Markiza na takie nijakie rozmowy, dopiero w połowie książki coś się ruszyło. Pani Enoch potrafi zaskoczyć, a to piwnica, a to czyny niebyczajne w pokoju obok, z jej pomysłów można stworzyć lekyskon scen, które utkwiły nam w pamięci( polecam również Nieposkromiony Colt Thunder i jego koń czy Maz którego nie znałam i przymierzalnia).

Zdecydowanie polecam! Uwielbiam motyw gdzie bohaterowie są po przejsciach z bagażem dowiadczeń i traum oraz fizycznie skrzywdzeni przez los....historia księcia i Geer jest emocjonujaca ...ich wzajemne a szczególnie jego emocje dodają smaczku tej historii...polecam!

"Jak zostać księżną” to nie tyle romans historyczny, co powieść spod znaku płaszcza i szpady. Oczywiście nie brakuje w nim opisu rodzącej się namiętności, a potem miłości (a może odwrotnie, nigdy nie wiem co spada na bohaterów jako pierwsze), ale tym razem nasi bohaterowie muszą zmagać się z trudnościami znacznie większego kalibru niż np. przyłapanie na czytaniu lektury nieodpowiedniej dla dobrze wychowanych panienek na wydaniu, kombinowanie jakby wywinąć się od wizyty największej plotkary w mieście czy nadaremne próby zwrócenia na siebie jej/ jego uwagi. Szczególne brawa należą się autorce za początek książki, kiedy to w trakcie Rewolucji Francuskiej motłoch wdziera się do zamku książąt Valere z żądzą mordu w oczach i krwiożerczymi okrzykami na ustach. Przez chwilę zupełnie zapomniałam, że to miała być opowieść o miłości z happy endem i szykowałam się na dalszy opis, jak to pozbawieni wszystkiego francuscy arystokracji starają się zachować resztki dumy i godności. Bo majątku już nie mają… Niestety, co zauważyłam z prawdziwą przykrością, pani Galen nie ustrzegła się przed pewnymi nieścisłościami w fabule. Ot, jak chociażby scena w operze: przed przedstawieniem księżna prosi Sarę o tłumaczenie libretta, które jest po włosku, który to język nasza bohaterka podobno zna wyśmienicie, w czasie kiedy rozumie raptem kilka słówek; w efekcie w panice próbuje wymyślić jakieś rozwiązanie problemu, potem po krótkim przerywniku, jakim jest scena sam na sam z księciem, Sara wraca do loży i kolejne dwie godziny spędza, spoglądając na scenę i ciesząc się przedstawieniem; krótko mówiąc całe to towarzystwo, podobnie jak i autorka, zupełnie zapomniało o wątku "językowym"… I nie dowiedzieliśmy się w jaki sposób można wybrnąć z tak kłopotliwej sytuacji, nie uświadamiając przy tym wszystkich wokół, że się jest kłamczuchą pierwszego sortu… Pomimo takich niedoróbek (na szczęście nielicznych), powieść czyta się znakomicie, główne postacie są wyraziste i (jak rzadko w takiej literaturze bywa) nie roztkliwiają się zanadto nad sobą i nie medytują przez kilka rozdziałów nad znaczeniem pojedynczego gestu, czy spojrzenia ukochanego/ ukochanej, tylko najczęściej biorą sprawy w swoje ręce i chwytają się pierwszej lepszej sposobności, żeby osiągnąć to, na czym im zależy. To lubię!

Ta autorka jest mi już doskonale znana. Mam już na swoim koncie kilka jej romansów i jak dotąd narzekać nie mogłam. Podoba mi się jej sposób pisania, główne bohaterki zwykle o bardzo silnym i zdecydowanym charakterze, oraz fabuła trzymająca w napięciu niemalże do ostatniej strony. Cieszyłam się więc, że mam okazję przeczytać kolejną książkę autorstwa Sabriny Jeffries licząc na to, że ponownie będę się przy niej doskonale bawić. Teraz padło na "Taniec zmysłów". Historię pewnej kobiety, która postanowiła w pełni oddać się pomocy nad dziećmi. A byli to wychowankowie zakładu poprawczego, którzy z bardzo różnych powodów wkroczyły na ścieżkę przestępczą. Oraz mężczyzny, który po krótkim, ale bardzo trudnym dzieciństwie nie potrafi uporać się z przeszłością. Ale może zacznę od początku. Clara pochodzi z bardzo dobrej, lecz niestety okrzyczanej złą sławą rodziny. Jej krewni nigdy nie stronili od hulaszczego trybu życia i hazardu. I choć Lady prowadziła się nienagannie, nie łatwo jej było znaleźć dobrego kandydata na męża. Jej samej to akurat nie przeszkadzało, ale jej ciotce, z którą mieszkała ten problem spędzał sen z powiek. Jednak Clara całą swoją uwagę skupiała na pracy w Domu. Jej wychowankowie, mali kieszonkowcy wymagali stałej kontroli. A ona potrafiła poświęcić wszystko, by nie przyszło im do głowy znów wrócić na ulicę w celu dokonywania drobnych kradzieży. Clara była bardzo odważną i zdecydowaną osobą. Nie obawiała się poruszać się po mieście (nawet w niebezpiecznej dzielnicy) wyłącznie pod obstawą nieco niezdarnego lokaja. Kobieta radzi sobie doskonale i wydaje się, że jej wysiłki z każdym dniem przynoszą coraz lepsze efekty. Do czasu, aż do sąsiadującego z Domem budynku wprowadza się pewien mężczyzna, w którym Clara natychmiast widzi pasera zagrażającego bezpieczeństwu jej "dzieci". Owym mężczyzną okazuje się być pewien kapitan i były marynarz. Rzeczywiście pan Morgan Pryce tuż obok zakładu poprawczego Lady Clary otwiera sklep, a jego zachowanie utwierdza w przekonaniu sąsiadów, że działalność ta nie jest do końca legalna. Kieszonkowcy z dzielnicy z ogromną przyjemnością pragną podjąć współpracę z nowym przybyszem licząc na większe zyski ze swojej działalności. Natomiast Clara natychmiast stara się pozbyć intruza. Boi się, że przez tak bliskie sąsiedztwo pasera, będzie jej trudniej utrzymać w ryzach swoich wychowanków, na których tak bardzo jej zależy. Niejednokrotnie dochodzi między nimi do konfrontacji, która zazwyczaj kończy się dość nietypowym szczególnie dla młodej damy obrotem sytuacji. I choć od samego początku obydwoje toczą ze sobą w pewnym sensie walkę, to jednocześnie nie mogą powstrzymać także wzajemnej fascynacji i pożądania. Nie chcę Wam zdradzać fabuły, bo jest dość zawiła i przyznam szczerze bardzo wciągająca. Mogę jedynie zdradzić, że Morgan Pryce okaże się kimś zupełnie innym niż wydawałoby się na początku, no i z pewnością to żadna tajemnica, że między nim a Clarą zakwitnie piękne uczucie. Jednak jak do tego dojdzie i jak się skończy dowiedzcie się już sami. :) "Taniec zmysłów" podobnie jak inne książki tej autorki, które miałam okazję poznać mają bardzo ciekawą i przemyślaną fabułę. Sabrina Jeffries doskonale wie jak potoczą się losy jej głównych bohaterów i przez cały czas konsekwentnie dąży do celu. I nie są to losy proste i przewidywalne. Co to to nie. Tutaj stale coś się dzieje, a akcja co krok nas zaskakuje. Po za tym kreacja bohaterów w tej powieści według mnie jest także bardzo przemyślana. Clara to kobieta cnotliwa i uczciwa. Ale jednocześnie bardzo silna i odważna. Doskonale wie czego chce, pragnie prawdziwej miłości, a nie kontraktu małżeńskiego. Ma ona także bardzo niewyparzony język. Nie ukrywam, że jest też osóbką strasznie wścibską co niekiedy trochę mnie irytowało ;) Morgan natomiast miał spore doświadczenie z kobietami. Nie jest nudnym markizem czy baronem, lecz człowiekiem z ikrą nie stroniącym od niebezpieczeństwa i "przyjemnego" życia. Choć oczywiście jak się potem okaże również pochodzi z dobrego domu, ale to nie zmienia faktu, że to właśnie jego niecodzienne zachowanie tak bardzo pociąga Clarę, która nie stroni od jego towarzystwa. Ba, gotowa jest także z tym człowiekiem zgrzeszyć. Jego oczywiście pociąga w naszej bohaterce jej charyzma i niewinność. Jeśli czytaliście już jakieś książki Sabriny Jeffries to na pewno ta sytuacja bardzo Was nie zaskoczyła... Do czego dążę? Chodzi o to, że choć naprawdę uwielbiam książki tej autorki to po kilku powieściach jak dla mnie stają się one zbyt przewidywalne. I nie ukrywam, że gdyby nie bardzo ciekawa i wciągająca akcja pewnie już bym po nie nie sięgnęła. Podoba mi się fabuła tych książek, niecodzienne i zaskakujące sytuacje. To, że książka trzyma w napięciu niemalże do ostatniej strony i z ciekawości trudno jest nam się od niej oderwać. Jednak jako romans, nie jestem niczym zaskoczona. Wszystko odbywa się bardzo podobnie w każdej z tych książek, które miałam okazję czytać. Czy to źle? Nie wiem. Bo jednak jest to bardzo piękna historia miłosna i o takim uczuciu z pewnością marzy nie jedna dziewczyna/kobieta. Jednak nie wiem czemu miałam nadzieję, że choć tym razem wydarzy się coś nowego, intrygującego. Coś czego dotąd nie czytałam. Tymczasem już po kilkunastu pierwszych stronach było pewne, że tych dwoje ma się ku sobie i można się było spodziewać jak książka - jeśli chodzi o ten wątek - się zakończy. Mimo to polecam gorąco romanse historyczne Sabriny Jeffries. Poza romantycznym wątkiem miłosnym znajdziecie tu także ciekawy i zaskakujący przebieg wydarzeń, który z pewnością sprawi, że trudno Was będzie oderwać od lektury. Poza tym autorka pisze swoje książki prostym, łatwym językiem co sprawia, że z przyjemnością zagłębiamy się w ich treść. Ja osobiście jestem zadowolona i mimo tego niewielkiego minusika zdecydowanie jeszcze nie raz sięgnę po lektury tej autorki. Uważam, że warto.

„Niewinna kochanka” Tracy Anne Warren Cykl „Kochanki” Cześć I Romans historyczny 🌶️ Ona chce ochronić brata Niemoralna propozycja Zemsta Londyński finansista Rafe Pendergast ma reputację człowieka bezwzględnego i nieprzejednanego. Zimny i nieprzystępny pragnie tylko jednego: zemsty na odwiecznym wrogu. Julianna - wdowa, chce skłonić za wszelką cenę przystojnego bankiera do umorzenia długu jej brata. Chce ratować rodzinną posiadłość i zadbać o debiut siostry! Rafe ulega jej namowom... i wdziękom więc wychodzi z pewną niemoralną propozycją. Sądzi, że wystraszy tym Juliannę, ale ona się zgadza! Czy pięknej młodej wdowie udaje się poruszyć jego serce? Czy Rafe wie, że wkrótce przyjdzie mu wybierać między miłością a planowaną od lat zemstą? Uwielbiam tą serię! Rafe ma serce i te romanse naprawdę kwitną i są gorące! Okoliczności też dodają fabule akcji - zemsta, porwanie, zabójstwa!

Bardzo przyjemnie się czytało, mogłam się zrelaksować i odpocząć, a i treść wciągająca. Autorka zamieniła rolami bohaterów tzn. hrabia jako sługa i odwrotnie, interesujące pokazanie postaci z ich uczuciami, często prawdziwymi, a nie takimi, jakie chcieliby pokazać innym. Przyznam, że było sporo momentów, gdy Daniel podobał mi się bardziej, niż hrabia :) I znane rozwiązanie - kiedy w grę wchodzi miłość, zawsze zwycięża z ambicjami i wszystkimi innymi uczuciami, które wydawały się dotąd najważniejsze. A nawiasem mówiąc, to przydałaby się może jeszcze "korekta korekty" :)) jednak za dużo błędów, literówek. W sumie miło spędzony czas.

Historia prostej guernantki, Felicity i jej podopiecznego, rosłego i pozbawionego umiejętności mówienia, Armanda. Początek czytałam do bladego świtu, bo tak mnie zauroczyła relacja tej dwójki. Armand to typ przystojnego i prostolijnego barbarzyńcy. Komunikuje się gestami, nikomu nie pozwala się dotknąć i chodzi boso po rezydencji. Nagle w jego życiu pojawia się kobieta o blond włosach, która jako jedyną daje mu swoją osobą ukojenie. Jest piękna, czaruje go muzyką, a jej dotyk nie sprawia mu bólu. Miłość kwitnie, Armandowi powoli rozwija się mowa, lecz nad horyzontem zbierają się chmury w postaci przeszłości. Oto zjawiają się rzezimieszkowie z więzienia i pewien szantażysta. Od tego momentu mój zapał osłabł, bo akcja staje się mniej ekscytująca i przewidywalna. Koniec końców daję osiem gwiazdek i polecam fankom gatunku.

Przyjemny romans, chociaż trochę przegadany. Mam wrażenie, że autorka ma tendencję do nadmiernego dramatyzowania. Bohaterowie są irytująco uparci, zamiast normalnie porozmawiać wikłają się w różne dziwne sytuacje. No ale cóż, uroki konwencji. Jeśli chodzi o plusy, to na pochwałę zdecydowanie zasługują świetnie napisane sceny miłosne oraz urocze przekomarzanki Genevieve i Richarda. Nie można też nie wspomnieć o najjaśniejszym punkcie historii- Syriuszu ;) Z braku laku- przyjemne czytadło, choć momentami przewracałam oczami że zniecierpliwienia.

„Przypadkowa kochanka” Tracy Annę Warren Cykl „Kochanki” Cześć II Romans historyczny 🌶️ Ucieczka z domu Ukrywanie właśnie tożsamości Tajemnice Do czego można się posunąć aby uciec przed niechcianym małżeństwem? Lily pozoruje własną śmierć. Ten desperacki krok mógł kosztować ją życie... Potem w przebraniu, pod fałszywym nazwiskiem dociera do Londynu gdzie staje się stateczną wdową. Tam jednak staje przed nieoczekiwanym wyzwaniem: zalotami wpływowego i niebezpiecznie pociągającego markiza. Oszołomiony urodą tajemniczej dziewczyny Ethan Andarton pragnie uczynić z niej swą kochankę. Przysięga sobie, że pozna wszystkie jej sekrety. I wzbudzi w niej nieznane dotąd pragnienia... Czy Ethan zdobędzie Lilly? Czy Lilly uda się zachować swoją tożsamość w tajemnicy? Jakie niebezpieczeństwa czyhają na tych dwoje? Czy dawne zobowiązania Ethana staną na drodze jego szczęściu? Ta seria jest jedną z moich ulubionych! Polubiłam Lilly i Ethana od pierwszej strony! Jest tu dużo emocji i końcówka trzyma w napięciu! Żałuję że ta seria jest taka krótka bo wciągała mnie całkowicie!

Kiedy sięgnęłam po książkę, spodziewałam się romansu historycznego z ciekawą fabułą i dobrze zbudowanymi bohaterami. Lubię powieści, których akcja rozgrywa się w dawnych czasach, dlatego ta książka od razu zwróciła moją uwagę. Po jej przeczytaniu mam jednak dość mieszane odczucia. Akcja powieści rozgrywa się w XIX-wiecznej Anglii i skupia się głównie na relacji dwóch bohaterów: Jonasa Merricka i Sidonii Forsyth. Jonas jest mężczyzną, który po dramatycznych wydarzeniach z przeszłości odciął się od świata i żyje samotnie w swojej posiadłości. Unika ludzi i uchodzi za osobę niebezpieczną oraz tajemniczą. Jego życie zmienia się, gdy pojawia się u niego Sidonia. Początkowo ich relacja opiera się wyłącznie na umowie, jednak z czasem między bohaterami zaczyna pojawiać się coraz więcej emocji. Stopniowo poznają się lepiej i odkrywają swoje tajemnice oraz trudną przeszłość. Ten motyw przemiany bohaterów i powolnego budowania relacji był jednym z ciekawszych elementów książki. Ciekawie skreowana postać Jonasa Merricka. Jest to bohater skomplikowany, zamknięty w sobie i naznaczony traumą. Z jednej strony sprawia wrażenie chłodnego i nieprzystępnego człowieka, ale z drugiej można zauważyć, że pod tą maską kryje się ktoś bardzo zraniony. Dzięki temu jego postać wydaje się bardziej wielowymiarowa. Sidonia również jest ciekawą bohaterką – odważna i zdeterminowana, ponieważ decyduje się na bardzo ryzykowny krok, aby pomóc swojej siostrze. Momentami jednak miałam wrażenie, że jej zachowanie jest trochę zbyt idealistyczne. Styl pisania autorki jest dość lekki i przystępny, dzięki czemu książkę czyta się szybko. Z jednej strony jest to zaleta, bo fabuła potrafi wciągnąć i łatwo się ją śledzi. Z drugiej strony momentami historia wydawała mi się oklepana. Niektóre wydarzenia można było łatwo przewidzieć, a część scen była przerysowana, co czasami sprawiało wrażenie przesady. Miałam też wrażenie, że akcja skupia się prawie wyłącznie na relacji między bohaterami, przez co tło historyczne nie jest zbyt rozbudowane. Mimo tych wad książka ma też swoje dobre strony. Przede wszystkim autorka potrafi budować napięcie między bohaterami i stopniowo rozwijać ich relację. Dzięki temu można obserwować, jak zmieniają się ich uczucia i podejście do siebie nawzajem. Historia porusza również temat samotności, zaufania i tego, jak trudna przeszłość może wpływać na życie człowieka. Książka bardziej dla fanów romansu. Mimo to czytało mi się dość dobrze jednak nie zrobiła na mnie aż tak dużego wrażenia.

O, proszę, panna okularnica naukowiec, przyznam, że coś nowego :) Książka równie dobra, jak trzy pozostałe w tym cyklu. Z przyjemnością śledzi się "naukowe badania" Pipy i próby oparcia się im przez Crossa. Wiadomo, jak się skończy, bo panna jest na tyle uparta, a potem już zdeterminowana, że usidli swojego asystenta :) Dla mnie dodatkowy plus za inteligentne i prowadzone z dużym humorem dialogi. No i na zakończenie świetna scena w kasynie. Jedyny minusik za zbyt długie rozmyślania i bicie się w piersi Crossa, w przekonaniu o swojej winie. Polecam, warto przeczytać.

Jest tu wszystko, co potrzeba w romansie historycznym z nutką kryminału - i dwójka bohaterów spotykających się przez przypadek, i niezbyt przytłaczający wątek kryminalny, choć może bardziej detektywistyczny, no i oczywiście świetny romans z lekką nutką erotyki. Wszystko wyważone odpowiednio, a bohaterowie są ciekawi, więc naprawdę przyjemnie się czytało.

Muszę przyznać, że czegoś mi w tym wszystkim zabrakło.. Akcja porywa od pierwszych stron i nagle... Choć wiele się dzieje mam wrażenie, że wszystko zaczyna toczyć się w zwolnionym tempie, bez porywów. Mimo tego odczuwałam przyjemność czytając tę książkę i daję tej pozycji dużego plusa za wykreowane postaci głównych bohaterów

Bardzo fajny romans, nie podobny do jej wcześniejszych. Zazwyczaj stosuje chwyt na mnogość scen miłosnych, a tym razem skupiła się na złożonych osobowościach i to pociągnęło akcję. Ciemnowłosy libertyn, ale z honorem, to Ash, głowa rodziny Wilde'ów. Zostaje on skojarzony z przyjaciółką siostry, Maurą. Jego młodsza siostra wpadła bowiem na pomysł kojarzenia par na zasadzie kochanków literackich i tak Ashowi i Maurze przypadły role Księcia i Kopciuszka. Czarnym koniem akcji okazje się... czarny koń, to znaczy Emperor, ukochany ogier Maury. W odzyskaniu zwierzęcia pomaga jej Ash. Podczas ucieczki para doznaje nie lada atrakcji: spanie w stodole na sianie, w lesie na stercie liści, poranna toaleta w strumieniu. No który mężczyzna nie zauroczyłby się pięknością o bujnych piersiach i kształtnych biodrach (chyba w tej kolejności, a może to piersi były kształtne...). Ash ratuje z opałów temperamentną dziewczynę i przy okazji wpada jak śliwka w kompot :) Polecam, mimo iż książę zamiast zaginionego pantofelka wręcza ukochanej podkowę.

Moja kolejna pozycja Karyn Monk i cóż mogę powiedzieć... świetna! Podobała mi się tak, jak poprzednie, a może nawet bardziej. Charlotte - nieśmiała i choć ułomna - absolutnie niezłomna. Jako dziecko żyjąca z brutalnym ojcem i znająca ciężkie życie na ulicy, prowadzi przytułek dla prostytutek i złodziei. Mamy też Harrisona - hrabiego, byłego przestępcę, szukającego człowieka, który w ramach zemsty chce ujawnić i wykorzystać przeszłość lorda. W wątku kryminalnym, w który wciąż uwikłani są bohaterowie pojawia się złodziej klejnotów - Czarny Cień i ojciec Charlotte. Walcząc ze swoimi demonami z przeszłości i obecną trudną sytuacją Harrison i Charlotte obdarzają się zaufaniem i poznają uczucie, o którym nie myśleli, że istnieje. Akcja toczy się bardzo szybko, a cała historia wyjątkowo wzruszająca. Gorąco polecam!

Bardzo przyjemna książka, a skoro to pierrwsza część, to mam nadzieję, ze następne też będą dobrymi romansami. Świetnie się czyta, dużo odsłon,szybka, wartka akcja, dużo splecionych ze sobą intryg i cała gama namiętności. Jest romans, jest sensacja i warto przeczytać, żeby się odprężyć.

Zabawny i przemyślany romans, choć pisarka nadrabia w pewnych momentach scenami miłosnymi, to pierwszą część cyklu uważam za udaną. Jest wszystko, co w romansie lubię czyli przystojny i nieugięty w swoich zalotach Marcus i pełna temperamentu, rozsądna (do czasu aż się zakochała) Arabella, którzy prowadzą jedyną w swoim rodzaju grę miłosną. On i ona decydują się na zakład. Jeżeli czarujący Marcus, w ciągu dwóch tygodni nie zdoła jej przekonać do ożenku, Arabella zyska całkowitą niezależność od swojego opiekuna. Jasnym jest, że Marcus wygrywa, ale jakim sposobem, o tym trzeba się przekonać czytając książkę.

Świetny romans historyczny! Polecam kazdemu kto lubi gatunek. Bardzo fajnie pogłębione postaci glownych bohaterów, zero nudy, sporo akcji, sporo wzruszen i tez cos co sie rzadko zdarza - dosc wiarygodnie poprowadzona historia rozwoju uczucia. Jeden z najlepszych romansow jakie czytalam, a mam ich „na koncie” baaardzo duzo :) zachecona ta ksiazka od razu wchlonelam 3 inne tej samej autorki i niestety mialy juz nizszy poziom, po prostu „Mistyfikacja” jest wyjatkowo udana :)

Sympatyczna historia odważnej dziewczyny, która chce mieć własny świat, a nie podporządkować się wymogom socjety i aroganckiego markiza, który ma zostać księciem. Wiadomo, że nie pasują do siebie ale...., jedno i drugie z charakterkiem, w równym stopniu aroganccy, uparci i pilnujący swoich zasad, czy swojego zdania. Z dużym humorem pokazane słowne utarczki, dokuczanie sobie, a praktycznie każda rozmowa z dowcipem i można się uśmiechać czytając. Powoli odkrywają sie przed partnerem mówiąc o bolącej przeszłości - tak jest w 80% z markizem, który widzi, że ktoś go rozumie. Momentami prawie poleciała mi łezka. W całej książce ciekawe postacie - tragiczna poprzednia miłość markiza, czy postać jego ojca. Dla mnie ciut za dużo tych "niegodny ciebie", "zasługujesz na lepszego" itd. Myślałam o innym zakończeniu ale i tak całość oceniam wysko.

Klasyczny motyw, ale całość do czytania przyjemna i sympatyczna. Bez zbędnych słów, motywów czy jakiś pojawiających się czasami, gdzieniegdzie zbędnych ozdobników. Fabuła szybka i zwarta, bez przeciągania. Jestem przekonana, że gdybym przeczytała Szlachetną przysięgę na początku swojej przygody z romansem historycznym, podobałaby mi się bardzo i zapamiętałabym ją dokładnie, ale po takiej ilości, podobieństwie motywów, maskarad, zamian, niechcianych narzeczonych i wymuszonych małżeństw, to dla mojej głowy, jak się okazuje, zbyt duże obciążenie. Myślę, że to co zostanie w mojej pamięci to zarys fabuły i dobre wrażenie. Wypośrodkowane. Ani zbytnio na plus, ani na minut. W pamięć może zapaść panna Fraser, jej przywiązanie do Richarda i uczucia jakie wzbudzała w niektórych i jakich nie potrafiła wzbudzić w innych. Taka perełka, która ozdabia całość. I jeszcze ciotka Sofie z całym swoim problemem. To miło otuliło mnie. I właściwie cała scena w noc przedślubną. I ta szalona miłość w obawie przed miesięczną przypadłością. Nie wiem na ile rzeczywiście mogło dojść do takiej intymności głównie słownej, ale dla czytelnika – dla mnie, wypadło to bardzo miło. I Miles mi się podobał. Lubię autorkę, choć przyznaję, że bardziej na szybko i aktywnie niż do zastanawiania się po jakimś czasie od lektury. Basso potrafi nadać lekkości swoim historiom, wpleść w wątki elementy humorystyczne, stworzyć postacie ciekawe i interesujące. Tym razem chyba nie do końca wszystko zagrało, choć i tak uważam, że Szlachetna przysięga to książka zasługująca na zainteresowanie. Znakomita do odprężenia, odpoczynku po ciężkim dniu i zawiłych lekturach z innego gatunku.