Słodkie chłopaki

Name: Słodkie chłopaki
Rating: 6,8 (39 reviews)
Author: Piotr Marzec
ISBN: 000-00-0000-00-0

Piotr Marzec

6,8 / 10

39 ocen

7 opinii

Kultura Gniewu

Wydawnictwo: Kultura Gniewu komiksy

280 str.

Kategoria:: komiksy
Format:: papier
Data wydania:: 2021-11-25
Data 1. wyd. pol.:: 2020-09-26
Liczba stron:: 280
Czas czytania: 4 godz. 40 min.
Język:: polski

więcej

"Słodkie chłopaki" to komiks dla dorosłego czytelnika. Narysowałem go dla moich przyjaciół, jako wyraz wdzięczności za wspólnie przeżyte doświadczenia. Jest to składanka "the best off" najlepszych akcji, które wszyscy nosimy w pamięci. Nie jest to jednak "nostalgiczna opowieść o skończonej młodości" (bo ciągle jesteśmy młodzi i dalej chodzimy w miejscóweczki), ale uniwersalny portret małego miasta, w którym można odnaleźć "magiczną opowieść o minionych czasach".

"Słodkie chłopaki" zostały początkowo opublikowane w selfpublishingu pod tytułem "Sweet-ass dudes like us". Pod tym tytułem komiks otrzymał kilka nagród, m.in. Złote Kurczaki - nagrodę polskiego komiksu niezależnego, w kategoriach "Najlepszy scenariusz" oraz "Komiks roku 2020".

Na potrzeby nowego wydania liczący pierwotnie 250 stron, został rozszerzony o 30 plansz dodatkowego materiału. Dzięki tym poprawkom historia Słodkich Chłopaków przyniesie czytelnikom najwyższy wymiar satysfakcji.

Średnia ocen

6,8 / 10

7 opinii 39 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Słodkie chłopaki w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Słodkie chłopaki

Średnia ocen

6,8 / 10

39 ocen

Twoja ocena

0 / 10

3 ocen

2 ocen

10 ocen

5 ocen

2 ocen

0 ocen

2 ocen

0 ocen

Opinia

1374

1373

Przemek Skoczyński

27.01.2025

8 / 10

Na półkach: ,

To chyba nie powinna być ta kolejność, bo najpierw przeczytałem fantastyczną „Smołę”, która jest jednym z najlepszych polskich komiksów w historii. Po takiej lekturze chciałoby się kolejnego kopa, chciałoby się tych dusznych klimatów, gdzie trudno o łyk powietrza, a senny koszmar śmiało przenika do posępnej rzeczywistości. I teraz co? Mam się jarać chłopacką opowieścią o młodzieńczych imprezach, rozróbach i całym tym micie braterskiej miłości?

A właśnie, że się jaram, bo mimo osiedlowego anturażu, nie przeczytacie drugiej takiej relacji, nawet jeśli macie przerobione raporty z blokowisk, od „Osiedla Swoboda” po „Tam, gdzie rosły mirabelki”. To nadal bardzo „marcowa” pozycja, balansująca na pograniczu tradycyjnej fabuły, a czymś bliższym strumienia świadomości. Jeśli miałbym użyć jakichś porównań to wskazałbym powieści, w których formalnie nie wydzielono dialogów, przez co całość się zlewa, tworząc płynną, deliryczną fabułę, w tym przypadku lawirującą między naiwnym młodzieńczym patosem, a brutalną rzeczywistością.

Koniecznie

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

74 użytkowników ma tytuł Słodkie chłopaki na półkach głównych

Przeczytane 46
Chcę przeczytać 28

20 użytkowników ma tytuł Słodkie chłopaki na półkach dodatkowych

Komiks 6
Komiksy 4
Posiadam 3
Literatura polska 2
2024 2
Komiksy/polskie 1
Komiksy/obyczaj+dramat 1
Komiks, powieść graficzna 1

Inne książki autora

Więcej

Okładka książki Produkt #25 Katarzyna Czarna, Sylwia Kaźmierczak, Arkadiusz Klimek, Tomasz Kontny, Kamila Król, Anna Krztoń, Marcin Łuczak, Paweł Mączewski, Piotr Marzec, Damian Masłowski, Łukasz Mazur, Katarzyna Niemczyk, Piotr Nowacki, Krzysztof Nowak, Unka Odya, Robert Sienicki, Jan Sławiński, Michał Śledziński, Bartosz Sztybor, Katarzyna Witerscheim, Krzysztof Ryszard Wojciechowski

7,1

Produkt #25 Katarzyna Czarna, Sylwia Kaźmierczak, Arkadiusz Klimek, Tomasz Kontny, Kamila Król, Anna Krztoń, Marcin Łuczak, Paweł Mączewski, Piotr Marzec, Damian Masłowski, Łukasz Mazur, Katarzyna Niemczyk, Piotr Nowacki, Krzysztof Nowak, Unka Odya, Robert Sienicki, Jan Sławiński, Michał Śledziński, Bartosz Sztybor, Katarzyna Witerscheim, Krzysztof Ryszard Wojciechowski

Okładka książki Stworzone nie kradzione. Komiksy od ludzi dla ludzi Edyta Bystroń, Agnieszka Czachór, Katarzyna Czarna, Jakub Demiańczuk, Jacek Frąś, Ernesto Gonzales, Tomasz Kontny, Janek Koza, Anna Krztoń, Jerzy Łanuszewski, Tomasz Leśniak, Piotr Marzec, Jan Mazur, Piotr Nowacki, Agata Nowicka, Unka Odya, Tomasz Pastuszka, Anna Poszepczyńska, Beata Pytko, Michał Rzecznik, Rafał Skarżycki, Rafał Skwierawski, Michał Śledziński, Tomasz Spell, Wojciech Stefaniec, Jakub Topor, Mateusz Wiśniewski, Marek Wojas, Ewa Zaremba

5,7

Stworzone nie kradzione. Komiksy od ludzi dla ludzi Edyta Bystroń, Agnieszka Czachór, Katarzyna Czarna, Jakub Demiańczuk, Jacek Frąś, Ernesto Gonzales, Tomasz Kontny, Janek Koza, Anna Krztoń, Jerzy Łanuszewski, Tomasz Leśniak, Piotr Marzec, Jan Mazur, Piotr Nowacki, Agata Nowicka, Unka Odya, Tomasz Pastuszka, Anna Poszepczyńska, Beata Pytko, Michał Rzecznik, Rafał Skarżycki, Rafał Skwierawski, Michał Śledziński, Tomasz Spell, Wojciech Stefaniec, Jakub Topor, Mateusz Wiśniewski, Marek Wojas, Ewa Zaremba

Okładka książki Błonia tajemnicy Michał Araszewicz, Stefan Grabiński, Piotr Marzec, Antoni Serkowski, Judyta Sosna, Mateusz Wiśniewski, Magdalena Zwierzchowska

6,7

Błonia tajemnicy Michał Araszewicz, Stefan Grabiński, Piotr Marzec, Antoni Serkowski, Judyta Sosna, Mateusz Wiśniewski, Magdalena Zwierzchowska

6,2

Smoła Piotr Marzec

Okładka książki Dreszczyk #4 Lekcje tonięcia Diega Fortuny Alisunki, Michał Bogulski, Martyna Bolanowska, Miko Dołhun, Feliks Fundowicz, Rafa Janko, Jovolsky, Tomasz Kontny, Kosmiczna ekspedycja kube, Błażej Kurowski, Jerzy Łanuszewski, Piotr Marzec, Błażej Milewski, Eśka Możejko, Kinga Olszańska, Joanna Rzepecka, Magdalena Rzepecka, Pies Sąsiada, Laura Skibińska, Ania Smołka, robowizor9000

9,0

Dreszczyk #4 Lekcje tonięcia Diega Fortuny Alisunki, Michał Bogulski, Martyna Bolanowska, Miko Dołhun, Feliks Fundowicz, Rafa Janko, Jovolsky, Tomasz Kontny, Kosmiczna ekspedycja kube, Błażej Kurowski, Jerzy Łanuszewski, Piotr Marzec, Błażej Milewski, Eśka Możejko, Kinga Olszańska, Joanna Rzepecka, Magdalena Rzepecka, Pies Sąsiada, Laura Skibińska, Ania Smołka, robowizor9000

Okładka książki Stoned Age Marta Falkowska, Arkadiusz Klimek, Tomasz Leśniak, Piotr Marzec, Łukasz Mazur, Tomasz Niewiadomski, Piotr Nowacki, Piotr Rosner, Michał Śledziński, Bartosz Sztybor, Mateusz Wiśniewski, Filip Wiśniowski

4,0

Stoned Age Marta Falkowska, Arkadiusz Klimek, Tomasz Leśniak, Piotr Marzec, Łukasz Mazur, Tomasz Niewiadomski, Piotr Nowacki, Piotr Rosner, Michał Śledziński, Bartosz Sztybor, Mateusz Wiśniewski, Filip Wiśniowski

0,0

Mała smoła demo: "Lekcja gry na gitarze Piotr Marzec

więcej

Piotr Marzec

Piotr Marzec o sobie: Rysuję komiksy. Wydałem w selfpublishingu "Sweet-ass dudes like us", które w ZOZO dostały nagrodę Złotego Kurczaka za najlepszy scenariusz i komiks roku oraz nagrodę Maszin za komiks roku. Komiks w wersji 2.0 jako "Słodkie chłopaki" wydała Kultura Gniewu. Urodziłem się w Myślenicach. Dyplom na ASP zrobiłem u Bałki – a to podobno daje licencję na robienie rzeczy.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Sniff

Fulvio Risuleo Antonio Pronostico

Kocham dziwne komiksy, a Sniff należy do tej kategorii. Może nie jest pięknie narysowany ani nie opowiada niesamowitej historii, ale ma to coś. Autorzy opowiadają o życiu i to raczej jego smutnej odsłonie. Konkretnie o rozstaniu dwóch ludzi. Banał niby. Dziwność komiksu polega na tym, że wydarzenia, choć same w sobie nie są niezwykłe, to poznajemy je z nietypowego punktu widzenia. Para jedzie do kurortu na narty. Wydaje się, że jest to wyjazd ostatniej szansy, żeby coś naprawić w tym związku. Jednak narracja od początku nie pasuje. Pierwsze strony Sniffu wprowadziły mnie w totalny mindfuck. Nie wiedziałam kto tu do kogo gada, dlaczego tak, co tam się dzieje? 👃 Istotą jest punkt widzenia Wszystko wyjaśnia się odrobinę później, właściwie w połowie komiksu, bo nie jest on specjalnie długi. Ale też nie musi być. Jego istotą i największą wartością jest zaskoczenie czytelnika, opowiedzenie mimo wszystko banalnej historii w niebanalny sposób. Doceniam to, bo wydaje mi się, że trudno wpaść na świeży pomysł w tak oklepanym temacie. Jednocześnie jest on w sumie dość prosty. Tyle że z własnego doświadczenia wiem, że najprostsze rzeczy najtrudniej wymyślić. Ludzie się schodzą i rozstają, dają szanse i je marnują. Zdradzają, znajdują innych. To po prostu ludzkie dramaty, smutki, “sniffy”. Teoretycznie nie ma tu nic, co by specjalnie poruszało, no chyba że ktoś jest akurat po rozstaniu, to wtedy boli podwójnie. Ale nawet jeśli czujemy się szczęśliwi w związku, to jednak zakończenie tej historii wywołuje emocje i smutek. Każdy był kiedyś perfidnie okłamany czy osamotniony więc łatwo się utożsamić z uczuciami bohaterów. Każdy też kiedyś doświadczył próby manipulacji, żeby niby to nie tak jak myślisz, a decyzja o rozstaniu jest twoja, bo ja tego nie chcę. To nie moja wina. Mhm. Hehe. Dlatego warto było sięgnąć po Sniff, nawet jeśli rysunki nie należą do mojego ulubionego stylu.

PrzeCzytana

oceniła na 7 1 miesiąc temu

Jeśli zrobisz to teraz, to co będzie zaraz?

Piotr Nowacki Bartosz Sztybor

Przede wszystkim świetna cartoonowa krecha, 10/10 w swojej kategorii lekką ręką. Fabularnie - fajny koncept i spoko pomysły na poszczególne wątki, ale mam wrażenie, że choć puzzle na koniec się łączą, to obrazek, który powstaje, nie ukazuje nic szczególnie satysfakcjonującego. Tak czy siak jednak warto sprawdzić, bo ciekawy to eksperyment (zastanawiam się nawet, czy nie lepiej by się sprawdziła całość jako komiks niemy, bez tej narracji - trochę więcej by pozostało czytelnikowi do domysłów i interpretacji, i może by to wyszło historii na dobre). https://www.instagram.com/michaljachimek/

Michał Jachimek

ocenił na 6 1 rok temu

Pawełek Pinokio

Lucas Varela

Pinokio był dupkiem, więc trafił do piekła - proste. Kolejna zabawna bzdurka od autora "Najdłuższego dnia przyszłości". Chwytliwy koncept, świetna kreskówkowa oprawa, sporo kreatywnych pomysłów... Mam jednak wrażenie, że epizodyczna formuła nieco powstrzymuje ten komiks przed staniem się czymś więcej niż tylko wspomnianą "zabawną bzdurką". Gdyby dołożyć tutaj ciągłą fabułę i choć szczątkową przemianę bohatera, moglibyśmy otrzymać coś naprawdę wybitnego. https://www.instagram.com/polishpopkulture/

Michał Jachimek

ocenił na 6 3 lata temu

Zasada Trójek

Tomasz Spell

O homo ale nie sapiens, są też ciotki i inne stworki. Bajka super kolorowa a jednak nie męcząca oczu, taka spokojna, niby dla dzieci ale nie całkiem bo jest przemoc nie wspominając o gorszym. Zakończenia nie pojąłem - zaraz poczytam je jeszcze raz. Za fantazję, kolory, rysunki i ciekawe pomysły. Książka podchodzi pod nurt LGBT ale delikatnie. Zasada trójek z pewnością dla kogoś na kogo nie ma takiego wpływu zło z przemocy gdyż pod cukierkową sielanką kryją się poważne problemy. Dla kogo? Od 15+, może a może dopiero od 30+? Z pewnością kontrowersyjne dzieło przez duże E-O. Chciałbytm tak rysować jak Tomasz Spell!!! Chyba, że to AI? (Przepraszam, podziwiam) A i duże wydanie (format) na PLUS!

Ziemowit

ocenił na 8 2 miesiące temu

Stworzyć komiks

Scott McCloud

Chcesz narysować komiks? Kup i przeczytaj! Lubisz rysować? Kup i przeczytaj! Lubisz komiksy? Kup i przeczytaj! Uzupełnienie wiedzy nabytej w "Zrozumieć komiks" tego samego autora. Nie lada gratka dla każdego miłośnika tej sztuki. Wręcz pozycja obowiązkowa.

Czochruniasty

ocenił na 9 1 rok temu

Załoga "Promienia"

Tillie Walden

Przyjemny komiks, którego fabuła zamyka się w jednym (masywnym) tomie. Liczyłam trochę na lepiej zarysowany świat, ale po chwili można "kupić" wizję autora. Jest to dosyć nietypowa wizja podboju kosmosu, ale to jest na plus. Niestety niektóre postacie mają dosyć płytkie charaktery. Mimo to bardzo polecam.

Azalia

oceniła na 7 10 miesięcy temu

Życie i czasy Charliego Chan Hock Chye

Sonny Liew

Książkę dostałam na urodziny z racji, że lubię czytać mangi i ktoś pomyślał, że ta pozycja mi się spodoba. Powiem szczerze, mimo dziwacznej treści, czytało się naprawdę fajnie. Książka jest tak pięknie wydana, że każdą kolejną stronę przewracałam z ciekawością, jaka nowa grafika się pojawi mi przed oczami. Zgadzam się z innymi recenzjami pod tym tytułem: początek książki wciągał swoją nieszablonowością i kolorowymi stronicami, jednak w połowie miałam zastój i to na parę długich miesięcy nie mogłam się przemóc żeby wrócić do czytania. Ostatnio postanowiłam dać jej szansę i po połowie znów zaczęło być ciekawie, ale do pewnego stopnia - te wszystkie nazwiska premierów i innych politycznych postaci były totalnie nie do spamiętania. Mimo to uważam, że przedstawienie polityki w formie satyrycznych komiksów to świetna sprawa żeby zrozumieć co się dzieje na świecie. Jednak czasem długość danego komiksu nużyła. Dla osoby, która nic a nic nie wie o Singapurze (to ja), poznanie problemów tego społeczeństwa na przestrzeni kilku dziesięcioleci poprzez grafikę i krótkie teksty sprawiało, że byłam ciekawa co się dalej będzie działo. Końcówka wyszła trochę nijak, czuję, że brakowało tam czegoś. Co najbardziej mnie zaskoczyło to to, że Charlie Chan Hock Chye to zmyślona postać, a przez całą książkę byłam przekonana, że przeglądam prace i poznaję życie prawdziwego człowieka. Teraz jak znam prawdę to czuję się oszukana i mam taką myśl "no i po co ja to w ogóle czytałam i się zachwycałam pracami kogoś, kto nie istnieje." Strata czasu zamieszczać w książce "prace autorskie", które się nie sprzedały - po co tracić czas czytelnika na takie głupoty, przez które właśnie miałam zastój. Niby fajny pomysł i podziwiam, ale z drugiej głupie to. W życiu sama z siebie bym tej książki nie kupiła, ale jako prezent to spoko.

tombraiderka009

ocenił na 6 1 rok temu

Ptaszyna

Ian Bertram Darcy Van Poelgeest

Jest to rysowane z niewątpliwym talentem i oryginalnością ale ile można nużać się w flakach i szatkowanych ciałach. W konsekwencji po kilkudziesięciu stronach robi się czlowiekowi niedobrze od tych poronionych, popier.olonych rysunków. Po przewroceniu ostatniej karty czułem się jakbym wyszedł z basenu flaków. Wiedeńscy akcjoniści lubią to. Ja niekoniecznie. Na minus również chaotyczna często narracja.

Pieriedyszka

oceniła na 6 2 miesiące temu

Piękna

Kerascoët Hubert

"Piękna" to alternatywna wersja bajki o Kopciuszku. Pewna biedna i brzydka dziewczyna, o wiele mówiącym imieniu "Flądra", zyskuje od wróżki dar. Od tej chwili inni będą widzieli ją jako piękną, choć w rzeczywistości pozostawać będzie szpetna. Konsekwencje rzuconego na dziewczynę czaru są ogromne. Mężczyźni szaleją na jej punkcie. Gotowi są zabijać i wydawać wszystkie pieniądze, a nawet toczyć wojny. Nasza główna bohaterka w końcu czuje się pożądana, czego wcześniej zazdrościła innym dziewczętom. Czy staje się bardziej empatyczna dzięki doswiadczeniu wcześniej życia w niedoli? Wiele tu się dzieje, a bohaterowie obdarzeni są charakterystycznymi cechami. Jak to w baśniach. W miarę rozwoju akcji każdy z nich zmienia się i to radykalnie. A my zadajemy sobie pytania: czy piękno to jest coś obiektywnego, wynikającego z istoty osoby lub rzeczy? Czy może piękno jest sprawą czysto subiektywną i wynika z indywidualnego postrzegania i oceny? Czy piękno jest dobre? Czy piękno daje szczęście? Do czego może doprowadzić uleganie skłonnościom i chęć "posiadania" pięknej osoby lub rzeczy na wylacznosc? Niby dorośli ludzie mają te sprawy poukładane. Ale powrót do tych nastoletnich rozważań może nas poprowadzić do innych odpowiedzi. Rysunki tutaj są płaskie, czarno-białe z dodatkiem plam jednego koloru. Mają swój prosty, szlachetny styl. Kadry rysowane bardzo pewną ręką. Robią dobre wrażenie i pasują do bajkowej konwencji. To jest ciekawy komiks, ale jakiejś głębi tu nie odnalazłem. Warto zapoznać się z tą bajką dla dorosłych, bez nadmiernych oczekiwań.

Adam

ocenił na 7 8 miesięcy temu

Tajemniczy kapelusz pana Pinon

Bartosz Sztybor Grazia La Padula

Podobało mi się - za emocje i ich ewolucję na twarzy tytułowego magika gwiazdka w górę. Szkoda że historia jest dość szkicowa, wielu rzeczy nie wiemy, można się ich tylko domyślać, i czasem tak jest ok, ale tutaj jednak brakło mi jakiegoś spięcia klamrą tej historii i losów obecnych i przeszłych dwójki głównych bohaterów.

mrpriv

ocenił na 7 2 lata temu

Dwaj bracia

Fábio Moon Gabriel Bá

Po fatalnym, pełnym banału "Daytripperze" podchodziłem do tego komiksu ze sporą ostrożnością - chyba niepotrzebnie. Nie znam oryginału, ale powieść graficzna powstała na jego podstawie jest zgrabną obyczajówką, trochę w klimatach południowoamerykańskich telenowel. Rzecz o więzach rodzinnych, o synu marnotrawnym, o nadopiekuńczej matce, o żalach i niezagojonych ranach. Stary jak świat motyw braci, którzy różnią sie od siebie w każdym calu, stał się podstawą do fajnie poprowadzonej i w żadnym momencie nie nużącej narracji. Nie są to artystyczne szczyty, ale dobry sposób na całkiem udany wieczór

Przemek Skoczyński

ocenił na 6 3 lata temu

Ostatni pisarz

Robert Sienicki Jan Mazur

Świetna próba zmierzenia się z problemami AI w dzisiejszym świecie. Z jednej strony przeraża nas wszechobecność robotów i komputerów wokół nas. ChatGPT pisze książki, tworzy zdjęcia i grafiki, kreuje deepfake'i. Z drugiej strony, gdyby nagle wyłączyć wszystkie komputery to większość ludzkości nie poradziłaby sobie z czynnościami dnia codziennego. Gdzie jest złoty środek? Ten komiks ma dobre fundamenty socjologiczne. Na tym autorzy stworzyli dobry scenariusz plus wspaniałą postać tytułowego ostatniego pisarza. Uśmiałem się co niemiara. Polecam. I dla dorosłych, którzy chcieliby powrotu do prostoty świata sprzed dekad. I dla młodych, którzy innego świata niż ten z AI, po prostu nie znają.

Michał

ocenił na 10 1 rok temu

Boska komedia Oscara Wilde’a

Javier de Isusi

"Przybyłeś, bym nauczył cię przyjemności życia i przyjemności sztuki. Być może zostałem wybrany, żeby nauczyć cię czegoś o wiele wspanialszego: Znaczenia bólu i jego piękna." Komiks wykreowany z wielką skrupulatnością. Klimatyczne ilustracje w kolorze sepii. Dodatkowym atutem są "wywiady" z postaciami i umieszczenie ich przemyśleń, co zmniejsza lekko dystans między czytelnikiem a pojawiającymi się tu bohaterami. Oprócz krótkiego wstępu dostajemy również między innymi notkę biograficzną Wilde'a, galerię przyjaciół, krótki zbiór informacji na temat osób umieszczonych w powieści graficznej. Mam na uwadze fakt, że to co piszę brzmi trochę ogólnikowo, jednak uważam, że ten komiks trzeba po prostu przeczytać, by docenić jego wyjątkowy całokształt. Każdy entuzjasta twórczości Oscara Wilde'a będzie moim zdaniem zadowolony. Dla osób niezaznajomionych z Jego dorobkiem będzie to zapewne ciekawa lektura, która być może skłoni czytelników do zaznajomienia się z dziełami tego wyjątkowego człowieka. 9.5/10

memento_mori

ocenił na 10 1 rok temu

Pacjent

Timothe Le Boucher

Tej grafiki nie da się pomylić. Postaci realistyczne, ale bardzo uproszczone. Kolory stonowane. Wykorzystywane są do budowania nastroju. Całość zawsze czytelna. Tutaj dostajemy thriller. Mamy pacjenta z lukami w pamięci. Nie wszystko tutaj się zgadza. Czymś trzeba wypełnić te luki. Odrobina paranoi, a po lekturze czytelnik ma co roić 😉 Nie jest to mój ulubiony komiks, ale warto dla klimatu.

Ewelina

oceniła na 6 2 miesiące temu

Resident Alien - 2 - Obcy w Nowym Jorku

Steve Parkhouse Peter Hogan

Zdecydowanie moje serce skradł tytułowy Obcy w Nowym Jorku. Nie chcę zbytnio spoilerować, ale nasz kosmiczny bohater zauważa w TV reportaż o pewnym zaginionym artyście. Harry dostrzega wśród jego dzieł coś, co przypomina pismo jego ludu. Postanawia więc odnaleźć tajemniczego waszmościa, by zdobyć odpowiedzi na nękające go pytania. Bardzo intrygująca i smutna historia, jednocześnie mająca w sobie coś, czego dokładnie nie umiem określić. Ale wbiła mi się w głowę i wątpię, bym szybko o niej zapomniał. Więcej przeczytasz tutaj: https://popkulturowcy.pl/2021/10/20/resident-alien-tom-2-recenzja-komiksu-ale-jak-to-koniec/

Popkulturowcy_pl

ocenił na 8 2 lata temu

Aldobrando

Gipi Luigi Critone

Kristo - krótko. Co tu opowiadać, ten komiks trzeba obejrzeć. Brutalno - delikatny, sentymentalno - realistyczny, historyzujący, ale bliski. Miałem różne skojarzenia z innymi komiksami, z filmami, ale "Aldobrando" jest jedyny w swoim rodzaju. Umowny i plastyczny.

Kristo

ocenił na 8 2 miesiące temu

Dom

Paco Roca

Ciepła, pełna nostalgii graficzna opowieść o pewnej hiszpańskiej rodzinie; o czasie, przemijaniu i pamięci. Rok po śmierci seniora rodu trójka dorosłych już dzieci, ustabilizowanych życiowo, Vincente, Jose i Carla, odwiedza dom na wsi i musi podjąć decyzję co z nim zrobić. Pierwszym pomysłem jest sprzedaż. Ale odżywają wspomnienia o rodzicach, wspólnej pracy przy budowie i urządzaniu domu. Młodzi przywołują w pamięci weekendowe wyjazdy, pobyty wakacyjne, letnie zabawy. Także niekoniecznie lubiane zajęcia. Ich ojciec kochał wiejską siedzibę, nie umiał żyć bezczynnie, pracował bez wytchnienia, angażując do pomocy żonę i dzieci. Majsterkował, uprawiał ogród, pucował samochód. „Praca to było jego jedyne hobby”. Odwiedzając teraz dom na wsi rodzina widzi jak ważne jest dla nich to miejsce. Oczywiście, nie obywa się bez sporów między rodzeństwem, ale stopniowo czują się razem coraz lepiej, miło spędzają czas, pracując i biesiadując. Od sąsiada dowiadują się także o ostatnich latach ojca, który na emeryturze zamieszkał tam na stałe. Zanosi się na to, że dom jednak zostanie w rodzinie; będzie służył jako miejsce spotkań i wspomnień. To wzruszająca książka autobiograficzna. O normalnym życiu i awansie społecznym. Czyta się dobrze: grafika jest przyjemna, bogata w detale, kolorystyka stonowana, postaci dobrze zróżnicowane, plany czasowe także. Fajna, ciepła lektura

Mikila

oceniła na 7 29 dni temu

Dracula

Alberto Breccia

Alberto Breccia przyzwyczaił mnie do niezwykle realistycznych grafik, może momentami ocierającymi się karykaturę, ale jednak bliskie realizmowi, doskonałej zabawie światłem. Dlatego "Dracula" okazał się być bardzo zaskakującym komiksem. Jest to album pozbawiony tekstu, ale też graficznie zupełnie odmiennym od tego, co tej pory mogliśmy przeczytać z dokonań Brecci, które pojawiły się na polskim rynku. Postać Draculi jest tutaj tylko pretekstem do pokazania satyry, ale też wypunktowania społeczeństwa. Wytknięcia mu dwulicowości, przesadnego konsumpcjonizmu, czy innych przywar, które trapią współczesne społeczności. Komiks specyficzny i na pewno nie dla każdego.

Est85

ocenił na 7 4 lata temu

Incel

Jan Mazur

„Incel”, jak tytuł wskazuje, jest historią o mężczyźnie odnajdującemu przyjaźń i zrozumienie tam, gdzie najmniej się tego spodziewał - w Lesie Bielańskim. Nie no. Tak serio to o przegrywie. Archetypicznym, zdawałoby się, warszawskim przegrywie, pracującym w Żabce, bojącym się zagadać do płci przeciwnej, bez przyjaciół, co namiętnie wrzuca w internet atmosferyczno-black metalowe playlisty i posty na temat własnego spierdolenia na przegrywczan.org. Jan Mazur bardzo wdzięcznie tworzy obraz postaci, z którą z początku momentami człowiek (ja) się może utożsamiać, acz finalnie jednak budzi głównie pogardę. Osoby mało odpornej, ukształtowanej przez bolesne momenty, bez tarczy ochronnej, osoby głęboko samotnej i podatnej na wpływy. Osoby siedzącej we własnej głowie i gnojącej się za wszystko. To wszystko przy użyciu ukochanego przeze mnie estetycznego minimalizmu, który doskonale spaja tę historię, dzięki czemu jest tym bardziej wyrazista zwraca uwagę dokładnie na to, na co powinna. Przy takiej formie nic nie może być dziełem przypadku i treść komiksu jest niejako obnażona, a autor treścią się totalnie wybronił. Jest jakaś namacalność w tym komiksie. Jest ponury i lekki, swojski i przerażający. Dużo tu samotności i black metalu. Tak jak należy. Po więcej recenzji zapraszam na Instagram: @traczytanko

Krzysztof Traczyk

ocenił na 8 6 miesięcy temu

Pewna historia

Gipi

Pewna historia należy do rodzaju komiksów ambitnych, o których nie do końca wiem, co sądzić. Jeśli ktoś wciąż jeszcze myśli, że komiks jako medium, to głupiutkie i proste historyjki obrazkowe, niech spróbuje zmierzyć się z tym albumem Gipiego. Sięgnęłam po niego w bibliotece spontanicznie. Nie znałam autora, nic nie słyszałam o tytule. Postanowiłam spróbować i niewątpliwie trafiłam na coś innego. Pewna historia to opowieść o pisarzu z problemami, który ostatecznie ląduje w szpitalu psychiatrycznym po jakiejś zapaści związanej z niedookreślonym kryzysem emocjonalnym. Niewiele tu wiadomo na pewno. Opowieść wyłania się z poszarpanych migawek – chwili obecnej i retrospekcji. Najwięcej jest wyobrażeń głównego bohatera i wspomnień wojennych jego dziadka, które są powiązane z listami jakie wysyłał do rodziny z frontu, a którymi pisarz się fascynował. Są także punkty widzenia innych osób dookoła – lekarzy w szpitalu, czy jego córki. 🌌 Forma a treść Autor używa kilku stylów rysunku, żeby opowiedzieć te fragmenty. Niektóre momenty wykonane są niechlujnymi szkicami, a niektóre wyglądają na namalowane akwarelami. W efekcie komiks jest jednocześnie i ładny i brzydki. I taki ma w sumie być, ma zadawać pytania, zmuszać do zastanowienia, a nie olśniewać kreską. Forma jest tu głównym środkiem do wywarcia wrażenia na czytelniku i zmuszenia go do zastanowienia. Ja zadaję sobie jednak pytanie, czy to nie jest jednak jej przerost nad treścią. Jak na mój gust, Gipi daje za dużo powietrza i przestrzeni czytelnikowi. Za dużo tu puzzli w kolorze nieba, za mało kształtów, których można się chwycić. Opowieść przez to traci na wyrazistości. Ma niby skupiać uwagę na dramatycznych doświadczeniach wojennych dziadka, nadawać im największą wagę w kształtowaniu problemów psychicznych wnuka. Wizja to jednak rozmyta i zagmatwana. A jednak pewna historia jest komiksem na tyle innym, że mimo wszystko warto po niego sięgnąć. Najlepiej wyrobić sobie własne zdanie na temat tej opowieści i sposobów użytych przez autora do prowadzenia narracji. Mi one nie do końca podeszły, ale niewątpliwie autor miał na to swój pomysł.

PrzeCzytana

oceniła na 6 6 miesięcy temu

Cytaty z książki Słodkie chłopaki

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Słodkie chłopaki