Dwaj bracia

Name: Dwaj bracia
Rating: 6,7 (29 reviews)
Author: Fábio Moon
ISBN: 9788366589568

Okładka książki Dwaj bracia autora Gabriel Bá, Fábio Moon, 9788366589568

Fábio Moon, Gabriel Bá

6,7 / 10

29 ocen

8 opinii

Mucha Comics

Wydawnictwo: Mucha Comics komiksy

232 str.

Kategoria:: komiksy
Format:: papier
Data wydania:: 2021-08-31
Data 1. wyd. pol.:: 2021-08-31
Liczba stron:: 232
Czas czytania: 3 godz. 52 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788366589568
Tłumacz:: Jacek Drewnowski

Bracia bliźniacy Omar i Yaqub wyglądają może tak samo, ale nie mogliby się bardziej różnić. Zaborcza miłość matki dodatkowo komplikuje relacje między rodzeństwem. Gdy po pięciu latach pobytu u krewnych w Libanie Yaqub wraca do domu w Brazylii, jest już obcym człowiekiem dla swoich biologicznych rodziców, a napięcia miedzy nim a Omarem osiągają apogeum. Rodzinne tajemnice jeszcze mocniej wciągają czytelnika w te głęboko poruszającą opowieść o tożsamości, miłości, stracie, oszustwie i rozpadzie więzów krwi.

Oparty na powieści uznanego pisarza Miltona Hatouma i przeniesiony na karty komiksu przez wielokrotnie nagradzanych twórców – Fábia Moona i Gabriela Bá – album DWAJ BRACIA jest jedynym w swoim rodzaju hołdem dla dynamicznego życia i różnorodności Brazylii.

„Ten album natychmiast wskakuje na listę najważniejszych powieści graficznych, jakie przeczytacie w życiu. Wybitni twórcy u szczytu formy opowiadają historie tak, jak tylko oni potrafią. Co za dar! Co za frajda!”
– Brian Michael Bendis (JESSICA JONES, PULS)

„Dwaj bracia to nadzwyczajne dzieło. Moon i Bá, dwaj twórcy, którzy w tym medium nie mają sobie równych, przedefiniowali jego pojęcie. Komiks powstał jako rozrywka, ale DWAJ BRACIA stanowią dowód, ze może być tez sztuka. Im szerzej otwierasz oczy, tym bardziej ta historia chwyta za serce”.
– Brian Azzarello (KSIĘŻYCÓWKA, 100 NABOI)

Średnia ocen

6,7 / 10

8 opinii 29 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Dwaj bracia w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Dwaj bracia

Średnia ocen

6,7 / 10

29 ocen

Twoja ocena

0 / 10

0 ocen

1 ocen

9 ocen

6 ocen

8 ocen

4 ocen

0 ocen

1 ocen

0 ocen

Opinia

1377

1376

Przemek Skoczyński

02.11.2022

6 / 10

Na półkach: ,

Po fatalnym, pełnym banału "Daytripperze" podchodziłem do tego komiksu ze sporą ostrożnością - chyba niepotrzebnie. Nie znam oryginału, ale powieść graficzna powstała na jego podstawie jest zgrabną obyczajówką, trochę w klimatach południowoamerykańskich telenowel. Rzecz o więzach rodzinnych, o synu marnotrawnym, o nadopiekuńczej matce, o żalach i niezagojonych ranach. Stary jak świat motyw braci, którzy różnią sie od siebie w każdym calu, stał się podstawą do fajnie poprowadzonej i w żadnym momencie nie nużącej narracji. Nie są to artystyczne szczyty, ale dobry sposób na całkiem udany wieczór

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

54 użytkowników ma tytuł Dwaj bracia na półkach głównych

Przeczytane 34
Chcę przeczytać 20

28 użytkowników ma tytuł Dwaj bracia na półkach dodatkowych

Posiadam 12
Komiksy 6
Komiks 4
2021 2
Chcę w prezencie 1
Komiksy na półkach 1
Sprzedane 1
2021 Komiksy 1

Tagi i tematy do książki Dwaj bracia

komiks dwajbracia muchacomics mucha comics Fábio Moon Gabriel Bá Milton Hatouma Liban Brazylia Komiks Brazylijski

Inne książki autora

Więcej

0,0

Daytripper #9 Gabriel Bá, Fábio Moon

7,5

Szkło, śnieg i jabłka oraz inne historie Gabriel Bá, Colleen Doran, Neil Gaiman, Fábio Moon

7,4

Hellboy: Opowieści Gabriel Bá, Richard Corben, Gary Gianni, Mike Mignola, Fábio Moon

8,2

B.B.P.O. - 1946-1948. John Arcudi, Paul Azaceta, Gabriel Bá, Joshua Dysart, Max Fiumara, Mike Mignola, Fábio Moon

8,0

BBPO. 1946–1948 John Arcudi, Paul Azaceta, Gabriel Bá, Joshua Dysart, Max Fiumara, Mike Mignola, Fábio Moon, Dave Stewart

6,1

How to Talk to Girls at Parties Gabriel Bá, Neil Gaiman, Fábio Moon

0,0

Daytripper #7 Gabriel Bá, Fábio Moon

więcej

Fábio Moon

Fábio Moon jest pisarzem, rysownikiem, inkerem, kolorystą, liternikiem i artystą okładkowym w branży komiksowej. Jest bratem bliźniakiem i od dawna współpracuje z Gabrielem Bá. Mieszka w São Paulo w Brazylii.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Piękna

Kerascoët Hubert

"Piękna" to alternatywna wersja bajki o Kopciuszku. Pewna biedna i brzydka dziewczyna, o wiele mówiącym imieniu "Flądra", zyskuje od wróżki dar. Od tej chwili inni będą widzieli ją jako piękną, choć w rzeczywistości pozostawać będzie szpetna. Konsekwencje rzuconego na dziewczynę czaru są ogromne. Mężczyźni szaleją na jej punkcie. Gotowi są zabijać i wydawać wszystkie pieniądze, a nawet toczyć wojny. Nasza główna bohaterka w końcu czuje się pożądana, czego wcześniej zazdrościła innym dziewczętom. Czy staje się bardziej empatyczna dzięki doswiadczeniu wcześniej życia w niedoli? Wiele tu się dzieje, a bohaterowie obdarzeni są charakterystycznymi cechami. Jak to w baśniach. W miarę rozwoju akcji każdy z nich zmienia się i to radykalnie. A my zadajemy sobie pytania: czy piękno to jest coś obiektywnego, wynikającego z istoty osoby lub rzeczy? Czy może piękno jest sprawą czysto subiektywną i wynika z indywidualnego postrzegania i oceny? Czy piękno jest dobre? Czy piękno daje szczęście? Do czego może doprowadzić uleganie skłonnościom i chęć "posiadania" pięknej osoby lub rzeczy na wylacznosc? Niby dorośli ludzie mają te sprawy poukładane. Ale powrót do tych nastoletnich rozważań może nas poprowadzić do innych odpowiedzi. Rysunki tutaj są płaskie, czarno-białe z dodatkiem plam jednego koloru. Mają swój prosty, szlachetny styl. Kadry rysowane bardzo pewną ręką. Robią dobre wrażenie i pasują do bajkowej konwencji. To jest ciekawy komiks, ale jakiejś głębi tu nie odnalazłem. Warto zapoznać się z tą bajką dla dorosłych, bez nadmiernych oczekiwań.

Adam

ocenił na 7 8 miesięcy temu

Aldobrando

Gipi Luigi Critone

Kristo - krótko. Co tu opowiadać, ten komiks trzeba obejrzeć. Brutalno - delikatny, sentymentalno - realistyczny, historyzujący, ale bliski. Miałem różne skojarzenia z innymi komiksami, z filmami, ale "Aldobrando" jest jedyny w swoim rodzaju. Umowny i plastyczny.

Kristo

ocenił na 8 2 miesiące temu

Tajemniczy kapelusz pana Pinon

Bartosz Sztybor Grazia La Padula

Podobało mi się - za emocje i ich ewolucję na twarzy tytułowego magika gwiazdka w górę. Szkoda że historia jest dość szkicowa, wielu rzeczy nie wiemy, można się ich tylko domyślać, i czasem tak jest ok, ale tutaj jednak brakło mi jakiegoś spięcia klamrą tej historii i losów obecnych i przeszłych dwójki głównych bohaterów.

mrpriv

ocenił na 7 2 lata temu

Ptaszyna

Ian Bertram Darcy Van Poelgeest

Jest to rysowane z niewątpliwym talentem i oryginalnością ale ile można nużać się w flakach i szatkowanych ciałach. W konsekwencji po kilkudziesięciu stronach robi się czlowiekowi niedobrze od tych poronionych, popier.olonych rysunków. Po przewroceniu ostatniej karty czułem się jakbym wyszedł z basenu flaków. Wiedeńscy akcjoniści lubią to. Ja niekoniecznie. Na minus również chaotyczna często narracja.

Pieriedyszka

oceniła na 6 2 miesiące temu

Wyjątkowe chwile ze sztucznymi brawami

Gipi

Piękny komiks o tym, jak człowiek czuje się, a jak chciałby się czuć, w obliczu zbliżającej się śmierci własnej matki... Główny bohater jest zamknięty w sobie nawet przed sobą, boi się tematów, z którymi przyszło się mu zmierzyć, dlatego dużo mówi się tu między wierszami. Co ważne: "mówi się", a nie "kryje się": pomimo niebanalnej formy i dość abstrakcyjnego porządku chronologicznego komiks zrozumiemy z łatwością, nic nie zostało tu zaszyfrowane, nic nie musimy odszyfrowywać. Po prostu czujemy to, na co nie pozwolił sobie bohater. O grafice nie mam dużo do powiedzenia -- jest po prostu fenomenalna.

halo33

ocenił na 8 2 lata temu

Pawełek Pinokio

Lucas Varela

Pinokio był dupkiem, więc trafił do piekła - proste. Kolejna zabawna bzdurka od autora "Najdłuższego dnia przyszłości". Chwytliwy koncept, świetna kreskówkowa oprawa, sporo kreatywnych pomysłów... Mam jednak wrażenie, że epizodyczna formuła nieco powstrzymuje ten komiks przed staniem się czymś więcej niż tylko wspomnianą "zabawną bzdurką". Gdyby dołożyć tutaj ciągłą fabułę i choć szczątkową przemianę bohatera, moglibyśmy otrzymać coś naprawdę wybitnego. https://www.instagram.com/polishpopkulture/

Michał Jachimek

ocenił na 6 3 lata temu

Słodkie chłopaki

Piotr Marzec

To chyba nie powinna być ta kolejność, bo najpierw przeczytałem fantastyczną „Smołę”, która jest jednym z najlepszych polskich komiksów w historii. Po takiej lekturze chciałoby się kolejnego kopa, chciałoby się tych dusznych klimatów, gdzie trudno o łyk powietrza, a senny koszmar śmiało przenika do posępnej rzeczywistości. I teraz co? Mam się jarać chłopacką opowieścią o młodzieńczych imprezach, rozróbach i całym tym micie braterskiej miłości? A właśnie, że się jaram, bo mimo osiedlowego anturażu, nie przeczytacie drugiej takiej relacji, nawet jeśli macie przerobione raporty z blokowisk, od „Osiedla Swoboda” po „Tam, gdzie rosły mirabelki”. To nadal bardzo „marcowa” pozycja, balansująca na pograniczu tradycyjnej fabuły, a czymś bliższym strumienia świadomości. Jeśli miałbym użyć jakichś porównań to wskazałbym powieści, w których formalnie nie wydzielono dialogów, przez co całość się zlewa, tworząc płynną, deliryczną fabułę, w tym przypadku lawirującą między naiwnym młodzieńczym patosem, a brutalną rzeczywistością. Koniecznie

Przemek Skoczyński

ocenił na 8 1 rok temu

Szeryf Babilonu

Mitch Gerads Tom King

Tom King królem. To już chyba wiecie. Czego od niego nie przeczytałem, to robiło robotę poziomem obyczajowości, emocjonalności, mimo że historie zawsze były wpisane w konwencje, którym zazwyczaj nie po drodze z tymi wartościami: choćby marvelowski „Vision” czy „Mister Miracle” od DC. „Szeryfa Babilonu” kupiłem trochę z przypadku. To znaczy, planowałem go kiedyś nabyć, ale akurat się zdarzyło że odwiedziłem @centrumkomiksu jakiś czas temu i poprosiłem o polecenie (dosłownie) „jakiegoś ponurego gnojka”. I tak został włożony w moje dłonie „Szeryf”. Otóż okazuje się, że po 11 września Tom King przez jakiś czas służył w CIA. I komiks ten mocno doświadczeniami z tej służby był inspirowany. Jest to komiks o Amerykanach w Iraku; jak się można spodziewać, kolorowo nie jest. Jak to po ataku terrorystycznym. Niepokój, nieufność, pochopność. Strach. Łatwość w podejmowaniu okrutnych w skutkach decyzji. Łatwość w pociąganiu za spust. Obserwujemy policjanta zakontraktowanego przez wojsko aby szkolić lokalną policję w Zielonej Strefie, którego jeden z podopiecznych zostaje zamordowany. Mężczyzna, jak się można spodziewać, próbuje znaleźć osobę odpowiedzialną, co pokieruje go w objęcia zaskakujących ludzi i okoliczności. Bardzo wielowymiarowy to komiks, z bogactwem relacji, nieoczywistych sojuszy i odcieni szarości. Sporo tu o religii, religii jako broni, jako tarczy, jako pretekście. O fanatyzmie, ale i świadomym wykorzystaniu ładnych słówek. Ale też o wielu innych rzeczach: rodzinie, odpowiedzialności, Tom King umie pisać oddychających, prawdziwych i autentycznych w swojej ewolucji bohaterów i tworzyć dla nich głębokie dylematy. Jeśli coś odróżnia ten komiks na tle poprzednich recenzowanych tu Kingów, to zbudowanie przez autora niesamowicie wyrazistej i złożonej tożsamości samego miejsca akcji. Wypala ono obrazy w pamięci, czasem przeraża, ale też zachwyca skrupulatnie zarysowanym charakterem. Polecam. Mocno. Po więcej recenzji zapraszam na Instagram: @traczytanko

Krzysztof Traczyk

ocenił na 7 6 miesięcy temu

Maska Omnibus. Tom 1

John Arcudi Doug Mahnke

Bardzo brutalna, czasem śmieszna, ale wszystko tutaj idealnie gra. Odnalazłem nawet niektóre sceny z filmu, który przy oryginale jest tylko niewinną igraszką. Kreska to moje ulubione lata 90 i najbardziej spodobały mi się przerysowane twarze i miny oraz sceny przywodzące na myśl gagi ze zwariowanych melodii.

KamilossPL

ocenił na 10 6 miesięcy temu

Zasada Trójek

Tomasz Spell

O homo ale nie sapiens, są też ciotki i inne stworki. Bajka super kolorowa a jednak nie męcząca oczu, taka spokojna, niby dla dzieci ale nie całkiem bo jest przemoc nie wspominając o gorszym. Zakończenia nie pojąłem - zaraz poczytam je jeszcze raz. Za fantazję, kolory, rysunki i ciekawe pomysły. Książka podchodzi pod nurt LGBT ale delikatnie. Zasada trójek z pewnością dla kogoś na kogo nie ma takiego wpływu zło z przemocy gdyż pod cukierkową sielanką kryją się poważne problemy. Dla kogo? Od 15+, może a może dopiero od 30+? Z pewnością kontrowersyjne dzieło przez duże E-O. Chciałbytm tak rysować jak Tomasz Spell!!! Chyba, że to AI? (Przepraszam, podziwiam) A i duże wydanie (format) na PLUS!

Ziemowit

ocenił na 8 2 miesiące temu

Dracula

Alberto Breccia

Alberto Breccia przyzwyczaił mnie do niezwykle realistycznych grafik, może momentami ocierającymi się karykaturę, ale jednak bliskie realizmowi, doskonałej zabawie światłem. Dlatego "Dracula" okazał się być bardzo zaskakującym komiksem. Jest to album pozbawiony tekstu, ale też graficznie zupełnie odmiennym od tego, co tej pory mogliśmy przeczytać z dokonań Brecci, które pojawiły się na polskim rynku. Postać Draculi jest tutaj tylko pretekstem do pokazania satyry, ale też wypunktowania społeczeństwa. Wytknięcia mu dwulicowości, przesadnego konsumpcjonizmu, czy innych przywar, które trapią współczesne społeczności. Komiks specyficzny i na pewno nie dla każdego.

Est85

ocenił na 7 4 lata temu

Hołd dla ziemi

Joe Sacco

Odkrycie masowych dziecięcych grobów w Kanadzie w 2021 r. zwróciło moją uwagę na kwestię traktowania rdzennych mieszkańców w Kanadzie. Lektura książki „27 śmierci Toby’ego Obeda” w głównej mierze skupiała się na traktowaniu dzieci w szkołach z internatem. Z kolei „Hołd na Ziemi” ujawnia, że problem jest bardziej obszerny. Ten komiksowy reportaż skupia się na relacjach ludzi jakich Joe Sacco spotkał w czasie swojego pobytu w Kanadzie. Są to przede wszystkim rdzenni mieszkańcy Kanady reprezentujący różne warstwy społeczne. Są tu zarówno działacze społeczni, przedsiębiorcy, jak i zwykli ludzie. Przedstawiają różne poglądy i punkty widzenia. Dzięki temu nie ma tutaj demonizowania czy gloryfikowania różnych zjawisk, ale po prostu zostają zaprezentowane fakty i to czytelnik musi je ocenić. W pewnym momencie jednak taka forma zaczyna się robić męcząca. Na pewnym etapie straciłem więź emocjonalną z opisywanymi wydarzeniami i tłumaczenia kolejnych układów rdzennych mieszkańców z rządem zaczęły mnie nużyć. Rysunki to przede wszystkim zaprezentowanie rozmówców i ilustrowanie ich opowieści. Stanowią one raczej dodatek do historii niż jej integralną część. Ułatwiają jednakże one pokazanie pewnych zjawisk, a także dawnych zdarzeń, które nie mogły być uwiecznione na fotografiach. Lektura tego komiksu nie jest tak wstrząsająca jak zapoznanie się z książką „27 śmierci Toby’ego Obeda”. Jednakże poszerza horyzonty zarówno jeśli chodzi o obyczaje rdzennych mieszkańców Kanady, jak i współczesną sytuację gospodarczą tego kraju. Warto przeczytać, żeby dowiedzieć się trochę więcej, chociaż nie jest to lekka lektura.

Grzegorz_S

ocenił na 7 1 rok temu

Życie i czasy Charliego Chan Hock Chye

Sonny Liew

Książkę dostałam na urodziny z racji, że lubię czytać mangi i ktoś pomyślał, że ta pozycja mi się spodoba. Powiem szczerze, mimo dziwacznej treści, czytało się naprawdę fajnie. Książka jest tak pięknie wydana, że każdą kolejną stronę przewracałam z ciekawością, jaka nowa grafika się pojawi mi przed oczami. Zgadzam się z innymi recenzjami pod tym tytułem: początek książki wciągał swoją nieszablonowością i kolorowymi stronicami, jednak w połowie miałam zastój i to na parę długich miesięcy nie mogłam się przemóc żeby wrócić do czytania. Ostatnio postanowiłam dać jej szansę i po połowie znów zaczęło być ciekawie, ale do pewnego stopnia - te wszystkie nazwiska premierów i innych politycznych postaci były totalnie nie do spamiętania. Mimo to uważam, że przedstawienie polityki w formie satyrycznych komiksów to świetna sprawa żeby zrozumieć co się dzieje na świecie. Jednak czasem długość danego komiksu nużyła. Dla osoby, która nic a nic nie wie o Singapurze (to ja), poznanie problemów tego społeczeństwa na przestrzeni kilku dziesięcioleci poprzez grafikę i krótkie teksty sprawiało, że byłam ciekawa co się dalej będzie działo. Końcówka wyszła trochę nijak, czuję, że brakowało tam czegoś. Co najbardziej mnie zaskoczyło to to, że Charlie Chan Hock Chye to zmyślona postać, a przez całą książkę byłam przekonana, że przeglądam prace i poznaję życie prawdziwego człowieka. Teraz jak znam prawdę to czuję się oszukana i mam taką myśl "no i po co ja to w ogóle czytałam i się zachwycałam pracami kogoś, kto nie istnieje." Strata czasu zamieszczać w książce "prace autorskie", które się nie sprzedały - po co tracić czas czytelnika na takie głupoty, przez które właśnie miałam zastój. Niby fajny pomysł i podziwiam, ale z drugiej głupie to. W życiu sama z siebie bym tej książki nie kupiła, ale jako prezent to spoko.

tombraiderka009

ocenił na 6 1 rok temu

Sniff

Fulvio Risuleo Antonio Pronostico

Kocham dziwne komiksy, a Sniff należy do tej kategorii. Może nie jest pięknie narysowany ani nie opowiada niesamowitej historii, ale ma to coś. Autorzy opowiadają o życiu i to raczej jego smutnej odsłonie. Konkretnie o rozstaniu dwóch ludzi. Banał niby. Dziwność komiksu polega na tym, że wydarzenia, choć same w sobie nie są niezwykłe, to poznajemy je z nietypowego punktu widzenia. Para jedzie do kurortu na narty. Wydaje się, że jest to wyjazd ostatniej szansy, żeby coś naprawić w tym związku. Jednak narracja od początku nie pasuje. Pierwsze strony Sniffu wprowadziły mnie w totalny mindfuck. Nie wiedziałam kto tu do kogo gada, dlaczego tak, co tam się dzieje? 👃 Istotą jest punkt widzenia Wszystko wyjaśnia się odrobinę później, właściwie w połowie komiksu, bo nie jest on specjalnie długi. Ale też nie musi być. Jego istotą i największą wartością jest zaskoczenie czytelnika, opowiedzenie mimo wszystko banalnej historii w niebanalny sposób. Doceniam to, bo wydaje mi się, że trudno wpaść na świeży pomysł w tak oklepanym temacie. Jednocześnie jest on w sumie dość prosty. Tyle że z własnego doświadczenia wiem, że najprostsze rzeczy najtrudniej wymyślić. Ludzie się schodzą i rozstają, dają szanse i je marnują. Zdradzają, znajdują innych. To po prostu ludzkie dramaty, smutki, “sniffy”. Teoretycznie nie ma tu nic, co by specjalnie poruszało, no chyba że ktoś jest akurat po rozstaniu, to wtedy boli podwójnie. Ale nawet jeśli czujemy się szczęśliwi w związku, to jednak zakończenie tej historii wywołuje emocje i smutek. Każdy był kiedyś perfidnie okłamany czy osamotniony więc łatwo się utożsamić z uczuciami bohaterów. Każdy też kiedyś doświadczył próby manipulacji, żeby niby to nie tak jak myślisz, a decyzja o rozstaniu jest twoja, bo ja tego nie chcę. To nie moja wina. Mhm. Hehe. Dlatego warto było sięgnąć po Sniff, nawet jeśli rysunki nie należą do mojego ulubionego stylu.

PrzeCzytana

oceniła na 7 1 miesiąc temu

Niepamięć absolutna

Antoni Serkowski Mariusz Pitura

Jeden z tych komiksów, którego warstwa wizualna spodobała mi się o wiele bardziej, niż fabularna. Historia jakich w SF wiele – dystopijna przyszłość, wszechobecne roboty i nasz bohater – buntownik z wyboru i kontestator rzeczywistości. Na plus – uniwersum, fantastyczne, ekspresyjne rysunki, niezły koniec. Bez szału – główny bohater i fabuła. Nie oczekiwałem niczego przesadnie rozbudowanego, ale mam wrażenie, że z tej historii naprawdę można było wycisnąć więcej. Z tego co się orientuję „Niepamięć absolutna” jest debiutanckim komiksem obydwu autorów. Za to daję jedną gwiazdkę ekstra. I z niecierpliwością czekam na to, co jeszcze wymyślą.

Tristero

ocenił na 6 2 miesiące temu

Załoga "Promienia"

Tillie Walden

Przyjemny komiks, którego fabuła zamyka się w jednym (masywnym) tomie. Liczyłam trochę na lepiej zarysowany świat, ale po chwili można "kupić" wizję autora. Jest to dosyć nietypowa wizja podboju kosmosu, ale to jest na plus. Niestety niektóre postacie mają dosyć płytkie charaktery. Mimo to bardzo polecam.

Azalia

oceniła na 7 10 miesięcy temu

Korzenie rodzinne

Jeff Lemire Phil Hester

Jeff Lemire lubi i umie operować na relacjach ludzkich w formie komiksowej i jak wiadomo od czasu "Łasucha" potrafi też bawić się wątkami postapokaliptycznymi. A w "Korzeniach rodzinnych" łączy te dwa tematy. I wiadomo, że nie będzie to kiepski komiks. Jest w miarę oryginalny pomysł na koniec świata, jest sięgnięcie po splątane i trudne rodzinne losy, są w tle konflikty, jest obawa o życie najbliższych, jest pewien rodzaj odkupienia, jest zmuszanie bohaterów do zmiany perspektywy w ocenie swoich bliskich. Wszystko jest i w miarę działa, ale do tego, żebym ten komiks uznał za świetny czegoś zabrakło. Z jednej strony jest tu pewna powtarzalność motywów, już to znamy, już nas nie zaskakuje, i to nasuwają się skojarzenia zarówno z wcześniej wydanymi u nas dziełami Lemire'a jak i z dziełami innych komiksiarzy. W efekcie jest to trochę przewidywalne, nawet jeśli fajnie zmieszane i przyzwoicie rozgrywane. Z drugiej strony brakuje mocniejszych zagrań, scen podnoszących adrenalinę, takich w których czytelnik boi się rozwiązań fabularnych, wzdryga się przed nimi albo bulwersuje. Jakby autor trochę stawiał za każdym razem jeden krok do tyłu. A też może te pomysły nie rozwinął tak aby zrobiły się nośne dla głębszej opowieści. Tytuł solidny, do tego sprawnie narysowany, trochę jakby kreską nasuwającą skojarzenia z uboższą wersją"100 naboi" z takim sznytem jakby udającym kreskę Lemire'a mimo że rysunki nie jego autorstwa. Fani tego twórcy, tacy jak ja, będą zadowoleni, ale chciałbym czegoś większego.

Tomasz_K

ocenił na 7 1 rok temu

Wszędzie biały

Wilfrid Lupano Stéphane Fert

Kiedy siły łączą scenarzysta genialnego cyklu "Azymut" oraz rysownik przepięknej "Skóry z tysiąca bestii" - można być pewnym, że efekt będzie co najmniej zadowalający. Tym razem panowie biorą na tapet prawdziwą historię pierwszej w USA szkoły dla ciemnoskórych dziewcząt, która powstała na 30 lat przed zniesieniem w kraju niewolnictwa. W rezultacie otrzymujemy mądrą, poruszającą oraz wspaniale zilustrowaną opowieść o wadze i potędze edukacji. Z takim dream teamem chyba nie mogło być inaczej. Polecam gorąco! https://www.instagram.com/polishpopkulture/

Michał Jachimek

ocenił na 7 3 lata temu

Dom

Paco Roca

Ciepła, pełna nostalgii graficzna opowieść o pewnej hiszpańskiej rodzinie; o czasie, przemijaniu i pamięci. Rok po śmierci seniora rodu trójka dorosłych już dzieci, ustabilizowanych życiowo, Vincente, Jose i Carla, odwiedza dom na wsi i musi podjąć decyzję co z nim zrobić. Pierwszym pomysłem jest sprzedaż. Ale odżywają wspomnienia o rodzicach, wspólnej pracy przy budowie i urządzaniu domu. Młodzi przywołują w pamięci weekendowe wyjazdy, pobyty wakacyjne, letnie zabawy. Także niekoniecznie lubiane zajęcia. Ich ojciec kochał wiejską siedzibę, nie umiał żyć bezczynnie, pracował bez wytchnienia, angażując do pomocy żonę i dzieci. Majsterkował, uprawiał ogród, pucował samochód. „Praca to było jego jedyne hobby”. Odwiedzając teraz dom na wsi rodzina widzi jak ważne jest dla nich to miejsce. Oczywiście, nie obywa się bez sporów między rodzeństwem, ale stopniowo czują się razem coraz lepiej, miło spędzają czas, pracując i biesiadując. Od sąsiada dowiadują się także o ostatnich latach ojca, który na emeryturze zamieszkał tam na stałe. Zanosi się na to, że dom jednak zostanie w rodzinie; będzie służył jako miejsce spotkań i wspomnień. To wzruszająca książka autobiograficzna. O normalnym życiu i awansie społecznym. Czyta się dobrze: grafika jest przyjemna, bogata w detale, kolorystyka stonowana, postaci dobrze zróżnicowane, plany czasowe także. Fajna, ciepła lektura

Mikila

oceniła na 7 29 dni temu

Ostatni pisarz

Robert Sienicki Jan Mazur

Świetna próba zmierzenia się z problemami AI w dzisiejszym świecie. Z jednej strony przeraża nas wszechobecność robotów i komputerów wokół nas. ChatGPT pisze książki, tworzy zdjęcia i grafiki, kreuje deepfake'i. Z drugiej strony, gdyby nagle wyłączyć wszystkie komputery to większość ludzkości nie poradziłaby sobie z czynnościami dnia codziennego. Gdzie jest złoty środek? Ten komiks ma dobre fundamenty socjologiczne. Na tym autorzy stworzyli dobry scenariusz plus wspaniałą postać tytułowego ostatniego pisarza. Uśmiałem się co niemiara. Polecam. I dla dorosłych, którzy chcieliby powrotu do prostoty świata sprzed dekad. I dla młodych, którzy innego świata niż ten z AI, po prostu nie znają.

Michał

ocenił na 10 1 rok temu

Cytaty z książki Dwaj bracia

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Dwaj bracia