Ranek, południe, noc

Name: Ranek, południe, noc
Rating: 6,8 (152 reviews)
Author: Sidney Sheldon
ISBN: 8324119795

Sidney Sheldon

6,8 / 10

152 ocen

20 opinii

Amber

Wydawnictwo: Amber Seria: Srebrna Seria kryminał, sensacja, thriller

222 str.

Kategoria:: kryminał, sensacja, thriller
Format:: papier
Seria:: Srebrna Seria
Tytuł oryginału:: Morning, noon and night
Data wydania:: 2005-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 1996-01-01
Liczba stron:: 222
Czas czytania: 3 godz. 42 min.
Język:: polski
ISBN:: 8324119795
Tłumacz:: Danuta Górska

więcej

Kiedy multimilioner Harry Stanford wyrusza swoim jachtem na Korsykę, wierzy, że szczęście znowu się do niego uśmiechnęło. Jednak niespodziewanie zjawi się zabójca - osoba, której zawsze ufał.

Trójkę jego dzieci, które po raz pierwszy od lat spotykają się podczas jego pogrzebu, dręczy pytanie, komu dostanie się ogromny majątek. Jest jednak ktoś, kto postanawia wyręczyć los w odpowiedzi na to pytanie.

Średnia ocen

6,8 / 10

20 opinii 152 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Ranek, południe, noc w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Opinia społeczności i

Ranek, południe, noc

Jak to u Sydney'a Sheldon'a i ta powieść jest mistrzowska, pełna zagadek, wielkich pieniędzy, mistrzowskich intryg i szybkich zwrotów akcji. Treść jest idealna i bardzo szybko wchodzi strona za stroną. Choć może dla wytrawnych czytelników jest trochę przewidywalna, ale może dlatego jest taka lekka i fenomenalna. Jedynym minusem jest to, że ma tylko trochę ponad 200 stron, taka na jeden wieczór. Uwielbiam tego autora i bardzo polecam.

Zgłoś

532

Oceny książki Ranek, południe, noc

Średnia ocen

6,8 / 10

152 ocen

Twoja ocena

0 / 10

7 ocen

12 ocen

22 ocen

49 ocen

34 ocen

20 ocen

4 ocen

2 ocen

1 ocen

Opinia

476

Pola

04.01.2017

9 / 10

Na półkach:

Jak to u Sydney'a Sheldon'a i ta powieść jest mistrzowska, pełna zagadek, wielkich pieniędzy, mistrzowskich intryg i szybkich zwrotów akcji.
Treść jest idealna i bardzo szybko wchodzi strona za stroną.
Choć może dla wytrawnych czytelników jest trochę przewidywalna, ale może dlatego jest taka lekka i fenomenalna.
Jedynym minusem jest to, że ma tylko trochę ponad 200 stron, taka na jeden wieczór.
Uwielbiam tego autora i bardzo polecam.

Jak to u Sydney'a Sheldon'a i ta powieść jest mistrzowska, pełna zagadek, wielkich pieniędzy, mistrzowskich intryg i szybkich zwrotów akcji.
Treść jest idealna i bardzo szybko wchodzi strona za stroną.
Choć może dla wytrawnych czytelników jest trochę przewidywalna, ale może dlatego jest taka lekka i fenomenalna.
Jedynym minusem jest to, że ma tylko trochę ponad 200 stron,...

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

295 użytkowników ma tytuł Ranek, południe, noc na półkach głównych

Przeczytane 209
Chcę przeczytać 86

48 użytkowników ma tytuł Ranek, południe, noc na półkach dodatkowych

Posiadam 28
Ulubione 5
2005 3
2012 3
Sidney Sheldon 3
Posiadam, jeszcze nie przeczytałam 2
Thriller/ Sensacja 2
2008 2

Tagi i tematy do książki Ranek, południe, noc

bogactwo spadek morderstwo powieść

Inne książki autora

Więcej

0,0

Sidney Sheldons Reckless Sidney Sheldon

7,3

Gdy nadejdzie jutro Sidney Sheldon

6,3

Czy boisz się ciemności? Sidney Sheldon

6,6

Spadające gwiazdy Sidney Sheldon

6,4

Naga twarz Sidney Sheldon

7,2

Po drugiej stronie ciemności Sidney Sheldon

8,0

Windmills of the gods Sidney Sheldon

więcej

Sidney Sheldon

Jeden z najpopularniejszych amerykańskich pisarzy świata, autor powieści, scenariuszy filmowych i sztuk teatralnych.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Nie zapomnisz mnie

Phillip M. Margolin

Nieznana perła kryminalna. Ksiązka z 1993 roku, opowiadająca historię brutalnych morderstw w Portland, w stanie Oregon. Jednocześnie to też historia ambitnej prawniczki, która broni bogatego Martina Dariusa, bardzo kontrowersyjnego biznesmena z ciemną przeszłością. Zgadzam się, że książka przypomina "Milczenie owiec" (psychopatyczny morderca i jego psychologia) oraz w pewnej mierze też film "Lęk pierwotny" (historia sądowa, rozterki moralne prawników). Mamy tu podobną, duszną atmosferę niepewności i grozy, co w tych filmach. Co szczególnie zaciekawiło mnie w tej książce, to opowiedzenie historii od strony sądowej, z perspektywy prawników (obrońcy i prokuratora), co sprawia, że powieść spodoba się fanom amerykańskich historii sądowniczych. Nie ma tu sensacji, strzelanin i pościgów, raczej powolne odkrywanie historii i groza, która wynika z psychologii i tajemnicy. Nie przeszkadzało mi nawet, że książka jest przewidywalna (dość szybko domyślamy się, o co chodzi w intrydze), bowiem chodzi tu raczej o to, jak bohaterowie dojdą do prawdy. Moim zdaniem majstersztyk, choć chyba nie wszystkim się spodoba.

belti

ocenił na 8 6 miesięcy temu

Dziecko lodu

Elizabeth McGregor

Pomyślałam sobie, że skoro jeszcze trwa zima, to warto poczytać coś w zimowych klimatach i wygrzebałam z biblioteczki książkę, zalegającą tam od kilku lat. I nie pożałowałam. Mogłabym tę powieść określić jako marynistyczno – historyczną obyczajówkę. Dosyć dobrze napisaną, z wyrazistymi bohaterami, ciekawym tłem historycznym. Akcja przebiega w trzech płaszczyznach: współcześnie, gdzie śledzimy równocześnie dwa wątki: - zmagania Jo Harper z niezwykle rzadką chorobą dwuletniego synka o imieniu Sam, którego samotnie wychowuje po śmierci męża Douga - wyprawę przyrodniego brata Sama, Johna na Arktykę, śladami ekspedycji, którą pasjonował się jego zmarły ojciec. W dodatku okazuje się, że jest on jedyną osobą, która może być dawcą szpiku dla małego braciszka w przeszłości (1847 rok): - ekspedycja Franklina w Arktyce, gdzie miało miejsce wiele dramatycznych i tragicznych w skutkach wydarzeń i gdzie finalnie zginęła cała załoga statków Erebus i Terror Najciekawsza okazały się wydarzenia z przeszłości, w której marynarze zmagali się z górami lodowymi i żywiołem bezlitosnej Arktyki, chorobami, które dziesiątkowały marynarzy. Osobiście do głębi poruszył mnie fakt jak bezdusznie obchodzono się ze zwierzętami: niedźwiedziami, fokami, waleniami. Ja rozumiem, że stanowiły one główne źródło pożywienia, ale dręczono je bezmyślnie i łapano zwyczajnie na handel, dla zysku. Serce złamała mi historia pewnej niedźwiedzicy i jej małego niedźwiadka. Jeżeli zaś chodzi o teraźniejszość, to dopingowałam mocno Jo aby udało jej się poruszyć niebo i ziemię (co zresztą robiła) i znaleźć ratunek dla swojego synka. Na szczęście miała wokół siebie wielu życzliwych jej ludzi, którzy pomagali jak tylko mogli. Czy uda jej się dotrzeć do Johna przebywającego na drugim krańcu świata i powiadomić go, że tylko on może uratować życie braciszka? Interesujące też okazały się relacje międzyludzkie, rodzinne, konflikty. Szczególnie irytowała mnie była żona Duoga – bezduszna i egoistyczna Alicja. Miałam ochotę udusić tę babę gołymi rękami. Podczas czytania czułam ten chłodny, lodowy klimat nie tylko związany z Arktyką, ale również w stosunkach międzyludzkich, w stosunku ludzi do zwierząt. Na szczęście w końcówce książki w obu kwestiach coś niecoś zmieniło się na plus. Wisi nad tym wszystkim jakiś mrok, ale też i nadzieja. Z pewnością lektura mądra, przemyślana, dobrze napisana, jednak czegoś mi tu mimo wszystko zabrakło. Czytałam z zainteresowaniem, ale be efektu "wow”. Polecam szczególnie na ponure, zimowe wieczory.

Agafitness

ocenił na 6 3 lata temu

Ogród marzeń

Barbara Delinsky

To pierwsza książka tej autorki, która zaczęłam czytać bez przekonania. Po kilkunastu stronach wiedziałam,że warto poznać koniec historii. Fabuła książki oparta jest o losy dwóch kobiet w pewnym momencie splatające się w nieoczekiwaną całość. Tytułowy ogród ma w niej szczególne znaczenie i wyobrażenie jego pozostanie na długo w mojej pamięci. Polecam książkę jako odskocznię od codzienności.

KaSia

oceniła na 6 4 lata temu

Krwawa linia

Sidney Sheldon

Niesamowite zaskoczenie książkę wziąłem na wakacje, a zdążyłem przeczytać ją w samolocie w kilka godzin. Szybko się czyta, od razu wciąga w historię ... Jest zagadka, jest morderstwo i szukamy mordercę - klasyczna Agatha Christie. ;) Ja dałem się nabrać i nie odkryłem mordercy ... polecam.

kondzio1a

oceniła na 9 1 rok temu

W martwym śnie

Greg Iles

Jordan Glass wyspecjalizowała się w fotografii wojennej i – podobnie jak jej ojciec, który zginął w Kambodży fotografując swojego zabójcę – osiągała na tym polu znaczące sukcesy i zdobywała prestiżowe nagrody. Jednak specyfika tego zajęcia, nieustanny kontakt z brutalnymi scenami zagłady, śmiercią, ranami i ludzkim cierpieniem, spowodowały, że około czterdziestki czuła się już zmęczona i wypalona zawodowo. Jordan miała siostrę bliźniaczkę; Jane była identyczna fizycznie, ale zupełnie różna pod względem osobowości i psychiki. Około dwa lata wcześniej Jane została uprowadzona. Nikt nie domagał się okupu, nie pojawiły się żadne ślady czy poszlaki. Ostatecznie rodzina musiała pogodzić się z domniemaną śmiercią młodej kobiety. W Nowym Orleanie, w bardzo podobny sposób, to jest bez jakichkolwiek śladów, zniknęło ostatnio kilkanaście kobiet. W Hongkongu, w wyrafinowanej, modnej i snobistycznej galerii sztuki, Jordan Glass oglądała przyciągające uwagę i niezwykle kosztowne obrazy z serii „Śpiące kobiety”. Jej doświadczenia z pól bitewnych skłoniły ją do podejrzeń, że modelki przedstawione na obrazach wcale nie śpią – po prostu nie żyją. Jedną z nich okazała się jej siostra, Jane. Jordan Glass postanawia odszukać malarza, autora serii obrazów, ale natychmiast okazuje się to bardzo trudne, a nawet niebezpieczne. Marszand, który oferował te obrazy, szemrany typ, naturalizowany Serb, zginął w pożarze po spotkaniu z Jordan, która sama ledwie uszła z życiem z zamachu. Wtedy do poszukiwań włączyło się FBI, a śledztwo stało się wyjątkowo profesjonalne (np. poszukiwania pojedynczych włosów pędzla w farbie na obrazie). Śledczy trafiają na trop malarza-dziwaka, Rogera Wheatona i jego trojga uczniów. FBI wykorzystuje Jordan Glass jako przynętę. Pojawiają się wątpliwości i podejrzenia co do domniemanej śmierci Jane oraz ich ojca. Wreszcie ta najważniejsza: skoro siostry są identyczne, to skąd pewność, że ofiarą miała być Jane, a nie Jordan? Całkiem niezła powieść sensacyjna. Może nieco za długa, ale zdaje się, że to teraz norma. Kryminały Agathy Christie nie pasowałyby do współczesnego rynku, chyba że w jednym tomie zawarto by ich z pięć-siedem. Ciekawe jest to, że autor, mężczyzna, bohaterką i narratorką uczynił kobietę. Wprawdzie samotną, radzącą sobie na wojnach, ale jednak – to nie zdarza się często.

Meszuge

ocenił na 7 18 dni temu

Niezawodny plan

Sidney Sheldon

Po raz kolejny Sheldon pokazuje nam do czego zdolna jest kobieta :) Po raz kolejny też pokazuje nam na co go stać! Tym razem wprowadza nas przez świat polityki i Białego Domu. Czy morderca może zostać prezydentem? Wszystko wskazuje na to, ze tak o ile ma się za sobą wpływowych ludzi. Wszystko na to wskazuje... co jeszcze nie oznacza, że to prawda. Zdumiewające zakończenie! Mam wrażenie, że czytając straciłam czujność przez co zakończenie fantastycznie mnie zaskoczyło. Polecam gorąco!!!

Karol-inka

oceniła na 9 10 lat temu

Wykolejony

James Siegel

„Przez pięć dni w tygodniu uczę angielskiego w liceum East Bennington, a dwa razy w tygodniu robię to samo wieczorami w więzieniu stanowym Attica. Oznacza to, że spędzam całe życie na odmienianiu czasowników w towarzystwie skazańców. Jedni czują się jak w więzieniu, drudzy naprawdę w nim są. /…/ Osiemnastu czarnych, sześciu Latynosów, pięciu trupio bladych białych”*. Dość długo nie wiedziałem, kto właściwie jest bohaterem powieści. Może było ich dwóch? Jeden to nauczyciel angielskiego, drugi to, pracujący w reklamie, Charles. Obaj żonaci, nauczyciel jest ojcem chłopca, spec od reklamy ma nastoletnią córkę, chorującą na cukrzycę. Nauczyciel zaleca swoim uczniom w więzieniu pisanie tekstów. Jeden z nich napisał dość długi, właściwie opowiadanie. Opowiadanie jest o Charlesie, tym od reklamy. „Tego ranka, gdy Charles poznał Lucindę, spóźnił się przez Annę. Kiedy dotarł na stację, pociąg już odjechał – jeszcze słychać było jego cichnący stukot. Do przybycia następnej kolejki na peronie zgromadził się nowy oddział dojeżdżających. Tych z 8.43 znał z widzenia, ale była 9.05, więc znalazł się na obcym terytorium”*. Lucinda i Charles nawiązują znajomość, który szybko przeradza się w romans. Odwiedzają zaniedbany i anonimowy hotel Fairfax, by w nim uprawiać seks. Tam, w pokoju 1207, napada ich gangster. Obrabowuje oboje, zabierając pieniądze, dokumenty, karty kredytowe i odkrywając przy tym, że oboje zdradzają małżonków. Także gwałci Lucindę. Kilka dni później zaczyna szantażować oboje, ale zwłaszcza Charlesa, że jak nie dostanie pieniędzy, to ujawni romans ich rodzinom. Początkowo domaga się dziesięciu tysięcy, które dostaje, a następnie stu tysięcy. W tym momencie wszystko się komplikuje. Ale może to ja jestem mało rozgarnięty. „Zaskoczenie jest wtedy, kiedy nie wiemy, co się stanie. A ja wiedziałem, co się stanie za drzwiami pokoju numer 1207, od pierwszej chwili, gdy je otworzyli. Wiedziałem, co ten mężczyzna będzie robił z Lucindą przez najbliższe cztery godziny. Wszystko to pamiętałem z poprzedniego życia. W tamtym życiu budziłem się każdego ranka, nie pamiętając, dlaczego wolę nie otwierać oczu. Brałem prysznic, ubierałem się i próbowałem nie patrzeć na glukometr na kuchennym stole. Wsiadałem w kolejkę o 8.43 do Penn Station, i tak było zawsze z wyjątkiem jednego listopadowego poranka, kiedy się spóźniłem. Przez córkę. Wsiadłem w pociąg o 9.05. Tego ranka podniosłem głowę znad gazety i poproszono mnie o bilet, którego nie miałem. To moja historia. Od tego miejsca opowiem ją sam”*. Moja, czyli czyja? Więźnia, piszącego opowiadanie? Charlesa od reklamy? Nauczyciela? Bohater opowiadania sam zaczyna opisywać własną historię? Na szczęście nie jest to najważniejsze. „Wykolejony” to przeciętna powieść sensacyjna o stosunkowo łatwym do przewidzenia zakończeniu. --- * James Siegel, „Wykolejony”, wyd. Świat Książki, Maciejka Mazan, 2008.

Meszuge

ocenił na 6 5 miesięcy temu

Cząstka prawdy

Lisa Unger

Pierwszą część dwutomowej serii o Ridley Jones, czyli "Piękne kłamstwa" przeczytałam jakiś czas temu. Zaraz po niej, zaczęłam "Cząstkę prawdy", ale z jakiegoś powodu to nie był czas na nią czas. Z książkami tak jest, że mają swój odpowiedni czas, żeby do nich usiąść i je przeczytać... Nie pamiętałam dokładnie wszystkich szczegółów i niuansów, które tworzyły wciągającą historię w "Pięknych kłamstwach" i już planowałam trochę poprzypomniać sobie co i jak, kiedy już zaraz w drugim, może trzecim rozdziale "Cząstki prawdy" Ridley sama nam wiele przypomina i stopniowo też resztę podczas dalszej lektury. Książka jest, według mnie, bardzo wciągająca i podobała mi się bardziej niż pierwsza. Oczywiście "Piękne kłamstwa" są bardzo dobre i, mimo wszystko, polecam przeczytać najpierw, bo chociaż można by się obyć bez tej lektury przy drugim tomie, to jednak dla samej przyjemności czytania i chronologii zdarzeń - warto. Autorka ciekawie poprowadziła losy Jake'a, Maxa i oczywiście samej Ridley. Co mi się nie podobało, za co nie ma tu 7.5 czy 8 (co jest, wg mnie, stosowną oceną), to fakt, że Max spojleruje nam "Przeminęło z wiatrem"! Kto by się spodziewał? Jedno zdanie, ale jak znaczące... (a jestem jeszcze przed lekturą) Moim zdaniem warto. Ode mnie 7/10, takie 7+. Książka wciąga, nie od początku, ale po jakimś czasie i potem są momenty przestoju, po czym akcja znowu nabiera tempa. Historia nieprawdopodobna, tak jak i opisana tam rzeczywistość (nieprawdopodobna w sensie, że aż nie chce się wierzyć) - brudne interesy, fundacje, agencje rządowe i wiele innych. Ma w sobie to coś, że z pewnością kiedyś przeczytam ją jeszcze raz.

Vittore

ocenił na 7 4 lata temu

Ostatni akord

Erich Segal

Mam bardzo neutralne odczucia po lekturze tego tytułu. Książka okazała się lekka, przyjemna, ale ani trochę mnie nie zaangażowała. Większa część fabuły jest mocno neutralna i mimo potencjału historii, nie wzbudza pożądanych emocji. Jednak mimo niewielu zdarzeń nie mogę powiedzieć by tytuł mnie znużył. Zaliczę go do tych przyjemniejszych romansów, w których autor chciał przekazać coś więcej poza pustym wątkiem romantycznym. Wprawdzie w moim odczuciu dałoby się wycisnąć z tytułu nieco więcej, ale styl Ericha Segala całkiem przypadł mi do gustu i liczę, że kolejne książki dostarczą mi większej dawki emocji. Bo tak naprawdę tylko tego mi w tym przypadku zabrakło. Reszta wypadła bardzo poprawnie.

Stalker_biblioteczny

ocenił na 6 3 lata temu

Adwokat

Phillip M. Margolin

Intrygująca opowieść o oszustwach i przestępczych machinacjach ze świata wielkich firm farmaceutycznych. "Adwokat" to typowy thriller sądowy, Akcja koncentruje się na kilku wątkach ze świata przestępczego i prawniczego. Głównym bohaterem jest młody, świetnie zapowiadający się adwokat jednej z kancelarii w Oregonie, Daniel Ames. Klientem owej kancelarii zostaje firma farmaceutyczna Geller Pharmaceuticals, oskarżona o produkcję leku zagrażającemu zdrowiu kobiet w ciąży i ich nienarodzonych dzieci. Twórczość Phillipa Margolina polecam każdemu miłośnikowi intrygujących thrillerów

Stefan Horn

ocenił na 7 1 rok temu

Ostatni świadek

Jilliane Hoffman

Po genialnym "Odwecie" z wielką przyjemnością sięgnąłem po kontynuację. I zdecydowanie było warto, pisarka zostawiła sobie furtkę do kontynuacji wydarzeń z pierwszej części. Akcja znów toczyła się w Miami, co pozwoliło mi przy okazji przypomnieć sobie jeden z najlepszych seriali kryminalnych "Dexter", którego akcja również rozgrywała się w tym mieście na Florydzie. C.J. Townsend nie może uwolnić się od swojego oprawcy i wizja powrotu gwałciciela na wolność pojawia się wraz z wniesieniem przez niego apelacji. Jednak zaczynają ginąć w straszliwych okolicznościach policjanci i w dodatku każdy z nich miał związek z uknutym spiskiem przed paroma laty. Równolegle prowadzone jest zaawansowane śledztwo policyjne i rozprawy sądowe. Związek głównej bohaterki z policjantem Dominickiem przeżywa kryzys, pisarka dodała tu trochę elementów melodramatycznych. Podobnie jak w pierwszej części na końcu thriller najmocniej dochodzi do głosu. Powieść była ciekawa, spójna z pierwszą częścią, wydarzenia przedstawione logicznie, dialogi bardzo przyzwoite. Po prostu znakomita kontynuacja i jak komuś podobał się "Odwet", to nie zawiedzie się "Ostatnim świadkiem".

Bitel

ocenił na 8 2 lata temu

Mężczyzna, kobieta i dziecko

Erich Segal

Prosta historia miłosna. Były momenty intrygujące, ale i takie ociekające banałem. Fabuła niezbyt wyszukana, ale może dzięki temu autentyczna. Autor postawił na dość szybkie tempo akcji, nie ma tu rozbudowanych sylwetek bohaterów czy głębokich emocji. Ot lektura na jeden wieczór, na tyle przyjemna by nie znużyć, ale nie wiem na ile interesująca by zapamiętać ją na dłużej.

Stalker_biblioteczny

ocenił na 6 2 lata temu

Stan krytyczny

Peter Clement

Mega! Świetna książka w tym gatunku! Kathleen Sullivan doznaje udaru mózgu i - sparaliżowana i niema - trafia do szpitala na Manhattanie. Jej przyjaciel Richard Steele, szef oddziału nagłych wypadków, ma świadomość, że w najlepszym razie Kathleen dozna nieodwracalnego uszkodzenia mózgu, ale nie może nic zrobić. Tymczasem bezbronna kobieta, oddana w ręce neurochirurga Tony'ego Hamlina, przeżywa koszmar na jawie, stając się ofiarą nielegalnego eksperymentu medycznego. Może tylko modlić się i walczyć o nawiązanie jakiegokolwiek kontaktu z Richardem Steele'em.

Małgorzata S

ocenił na 7 12 dni temu

Trzydziesta siódma godzina

Jodi Compton

Babski kryminał Nie, od razu uprzedzam, że nie będzie żadnej krytyki negatywnej, że niby jak babskie to do niczego. Wiem, że wielu czytelników uważa tzw. literaturę kobieca za coś mniej wartościowego. Tym razem tak nie będzie. Chociaż na coś takiego się zapowiadało…. Książka baby czyli Jodi Campton „Trzydziesta ósma godzina” tylna okładka zapowiada jako rasowy kryminał. Kobieta i rasowy kryminał? Czemu tak…. Czemu nie… Bohaterka to też baba czyli detektyw Sara Pribek, jest również narratorem. Takie dwa w jednym. Jej najlepsza przyjaciółka policjantką jest również. Jedyny znaczący facet w powieści to mąż Sary – Shiloh. Ale długo na stronicach go nie ma, bo ginie. Znaczy się nie umiera, ale ślad po nim ginie. Oczywiście żona go poszukuje jako żona i jako policjantka. Treść powieści wydaje się być zatem bardzo banalna. Ale… i owych „ale” w sensie pozytywnym jest moim zdaniem bardzo dużo. Ubrać banalną treść w ciekawy strój to już jest sztuka. A taką tu właśnie mamy. Po pierwsze – narratorka. Opowiada całą historię z własnego punktu widzenia, jak na narratora w pierwszej osobie przystało. Jest jak wiadomo babą i czyni to z babskiego punktu widzenia. Męża kocha, co czyni jej opowieść jeszcze bardziej subiektywną. Z babskiego punktu widzenia wszystko jest nieco inne. Oczywiście są chwile, kiedy Sara zachowuje się jak rasowa policjantka, bo fachowcem w swej dziedzinie jest. Połączenie obu „funkcji” daje mieszankę, może nie wybuchową, ale na pewno interesującą. Po drugie – rzeczywistość przedstawiona (to taki termin szkolny, wszak belfrem się było). Książka zawiera wiele elementów powieści obyczajowej. Nasza bohaterka trafia w różne środowiska, rozmawia z różnymi ludźmi. Tu świat nie jest ani biały, ani czarny, ot tak jak w życiu – najczęściej szary. Ma on swoje tajemnice, nierozwiązane zagadki, które kryminałem nie pachną, a jednak mają wielki wpływ na życie całych rodzin. I po trzecie – połączenie różnych gatunków tematycznych. Wiadomo, kryminał to opowieść, w której musi być trup. Wiadomo, powieść obyczajowa – pozornie zwyczajne życie. Ale mamy również gatunek sensacyjny – dużo się dzieje, nie zawsze musi być umarły. I oczywiście thriller - jest strasznie. Książka Jodi łączy wszystkie owe gatunki, co czyni ją w miarę atrakcyjną. Można się od niej oderwać i wrócić do czytania następnego dnia. Nie czyni czytelnika niewolnikiem. Jest jednak na tyle ciekawa, że trzeba ją dokończyć, bez narzekania na treść. „Trzydziesta….” jest pierwszą powieścią pani Compton. Debiut jak najbardziej udany. Jeśli wpadną mi w ręce kolejne jest książki, na pewno przeczytam.

gks

ocenił na 7 2 miesiące temu

Cel

Catherine Coulter

Catherine Coulter miała świetny pomysł na fabułę książki. Akcja jest wartka i wciągająca. I wszystkie luki na koniec zostają wyjaśnione. Jedyne co odczuwam jako lekki minus, to nadmierno przesłodzenie niektórych bohaterów oraz sytuacji. Chociaż może to zwiększa emocjonalne zaangażowanie czytelnika/słuchacza? Słuchałam lektora Mirosława Utta – dobry jest.

Krystyna Parczyk

ocenił na 8 2 lata temu

Odwet

Jilliane Hoffman

Najpierw, niestety, przeczytałem drugi tom serii, teraz dopiero - ten. Taki niezapowiedziany spoiler :) Parę kiksów dało się wychwycić, np na okładce jest literówka w nazwisku Chloe Larson (tam: Garson), coś tam w tłumaczeniu nie pykło; "naświetliłem cały film" - mówi technik kryminalistyczny mając na myśli coś przeciwnego, że wyrobił całą rolkę w aparacie na klisze, raz "szafując forsą na prawo i lewo" (ja bym przetłumaczył: szastając). Bardzo nie podobało mi się spolszczenie: "pigułka ekstazy" - jakby chodziło o jakąś inną wywołującą ekstazę, różną od ecstasy. Co do treści: (jedna z bohaterek, o gwałcie): "W tym kraju spotyka to co czwartą studentkę zamieszkującą w akademiku": - co proszę? To chyba był sarkazm w wypowiedzi postaci, bo jak nie,. to - litości... Ogólnie co do książki - bardzo mi się podobała.

Florian Konrad

ocenił na 8 11 miesięcy temu

Przyjdź i mnie zabij

Mary Higgins Clark

O kobiecie skazanej za zabójstwo męża, która po wyjściu na wolność próbuje dociec, kto naprawdę jest za to odpowiedzialny. Trochę kryminał, trochę thriller medyczny, literacko niewybitny, ale trzymający w napięciu i w dużej mierze zaskakujący, a bohaterka uwikłana w spisek, otoczona przez całą galerię fałszywych postaci, może budzić sporo współczucia.

niedź

ocenił na 7 7 miesięcy temu

Anioł z Missisipi

Greg Iles

W tej książce mam wrażenie, że dzieje się bardzo dużo, a jednocześnie niewiele. Akcja nie zwalnia ani na moment, co z czasem staje się nieco męczące. Przydałoby się okroić fabułę z mniej istotnych wątków i rozwinąć te naprawdę kluczowe. Nadmiar zwrotów akcji pod koniec sprawił, że rozwiązanie zagadki wydało mi się mniej wiarygodne. Na plus zdecydowanie wyróżniają się pełne napięcia interakcje między bohaterami, wykorzystanie zbrodni jako elementu lokalnej polityki oraz ukazanie prawdy o ludzkiej naturze – nikt nie jest tym, kim się wydaje, a pozory potrafią mylić. Ogólnie to solidna pozycja, choć nie zaliczam jej do najlepszych książek autora.

Jaga

oceniła na 7 6 miesięcy temu

Przymus

Keith Ablow

Tom trzeci cyklu Frank Clevenger. Wcześniej przeczytałem czwarty i szósty (tak mi wpadły w ręce). Tym razem jednak czytanie nie w kolejności chronologicznej okazało się pomysłem chybionym. Powieści z tego cyklu składają się z dwóch głównych wątków: kryminalnego i ten zwykle jest zamkniętą całością oraz osobistego, psychologicznego, dotyczącego emocjonalnych rozterek głównego bohatera, jego narkomanii, problemów z kobietami i z adoptowanym synem. Ten drugi wątek w każdym tomie jest kontynuowany chronologicznie. W „Przymusie” czytelnik poznaje Billa Bishopa, problematycznego nastolatka, którego później doktor Clevenger adoptował, przedstawiona jest też zbrodnia w Nantucket – o rozwiązaniu tej zagadki czytałem w późniejszych tomach. Na wyspie milionerów, Nantucked, zamordowana została kilkumiesięczna córka milionera Bishopa. Podejrzenie pada na przybranego syna Bishopów, Billa. Psychiatra, Frank Clevenger, rozpoczyna rozwiązywanie zagadki – choć na początku kompletnie nie ma ochoty zajmować się tą sprawą, ale to dość częste w powieściach sensacyjnych. Reasumując – wiedziałem, jak się to wszystko skończy, ale czytałem, żeby poznać detale. Powieść, a raczej cykl, całkiem niezły, ale radzę jednak czytać we właściwej kolejności.

Meszuge

ocenił na 7 5 miesięcy temu

Krzyk pośród nocy

Mary Higgins Clark

I jak ja mam ją ocenić? Jeżeli ktoś od czasu do czasu sięga po thrillery to może mu się spodobać, bo jest dobrze napisana i nie ma błędów logicznych. Postać bohaterki może być denerwująca, ale ja jej wybaczam, bo naprawdę są takie osoby, które dają się tak omamić i pozwolić komuś obezwładnić zdrowy rozsądek. Początkowe rozdziały o przesłodzonym romansie trzeba przeczekać. Jeżeli ktoś jednak czyta więcej, to ta historia jest jak wiele innych tego typu już napisanych w wielu aranżacjach.

dianasz

ocenił na 6 5 miesięcy temu

Cytaty z książki Ranek, południe, noc

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Ranek, południe, noc