Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Cząstka prawdy

Okładka książki Cząstka prawdy autora Lisa Unger, 9788377479285
Okładka książki Cząstka prawdy
Lisa Unger
6,2 / 10
Wydawnictwo: W.A.B. Cykl: Ridley Jones (tom 2) Seria: Mroczna Seria kryminał, sensacja, thriller
408 str. 6 godz. 48 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
papier
Cykl:
Ridley Jones (tom 2)
Seria:
Mroczna Seria
Tytuł oryginału:
Sliver of truth
Data wydania:
2013-09-18
Data 1. wyd. pol.:
2008-01-01
Liczba stron:
408
Czas czytania
6 godz. 48 min.
Język:
polski
ISBN:
9788377479285
Tłumacz:
Zofia Uhrynowska-Hanasz
Średnia ocen
6,2 6,2 / 10
18 opinii 185 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Cząstka prawdy w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Cząstka prawdy

Średnia ocen
6,2 / 10
185 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
10 ocen
9
10 ocen
8
14 ocen
7
45 ocen
6
47 ocen
5
35 ocen
4
8 ocen
3
8 ocen
2
4 ocen
1
4 ocen

Opinia

avatar
265
265
Vittore
28.07.2021
7 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Pierwszą część dwutomowej serii o Ridley Jones, czyli "Piękne kłamstwa" przeczytałam jakiś czas temu. Zaraz po niej, zaczęłam "Cząstkę prawdy", ale z jakiegoś powodu to nie był czas na nią czas. Z książkami tak jest, że mają swój odpowiedni czas, żeby do nich usiąść i je przeczytać...

Nie pamiętałam dokładnie wszystkich szczegółów i niuansów, które tworzyły wciągającą historię w "Pięknych kłamstwach" i już planowałam trochę poprzypomniać sobie co i jak, kiedy już zaraz w drugim, może trzecim rozdziale "Cząstki prawdy" Ridley sama nam wiele przypomina i stopniowo też resztę podczas dalszej lektury.

Książka jest, według mnie, bardzo wciągająca i podobała mi się bardziej niż pierwsza. Oczywiście "Piękne kłamstwa" są bardzo dobre i, mimo wszystko, polecam przeczytać najpierw, bo chociaż można by się obyć bez tej lektury przy drugim tomie, to jednak dla samej przyjemności czytania i chronologii zdarzeń - warto. Autorka ciekawie poprowadziła losy Jake'a, Maxa i oczywiście samej Ridley. Co mi się nie podobało, za co nie ma tu 7.5 czy 8 (co jest, wg mnie, stosowną oceną), to fakt, że Max spojleruje nam "Przeminęło z wiatrem"! Kto by się spodziewał? Jedno zdanie, ale jak znaczące... (a jestem jeszcze przed lekturą)

Moim zdaniem warto. Ode mnie 7/10, takie 7+. Książka wciąga, nie od początku, ale po jakimś czasie i potem są momenty przestoju, po czym akcja znowu nabiera tempa. Historia nieprawdopodobna, tak jak i opisana tam rzeczywistość (nieprawdopodobna w sensie, że aż nie chce się wierzyć) - brudne interesy, fundacje, agencje rządowe i wiele innych. Ma w sobie to coś, że z pewnością kiedyś przeczytam ją jeszcze raz.

Pierwszą część dwutomowej serii o Ridley Jones, czyli "Piękne kłamstwa" przeczytałam jakiś czas temu. Zaraz po niej, zaczęłam "Cząstkę prawdy", ale z jakiegoś powodu to nie był czas na nią czas. Z książkami tak jest, że mają swój odpowiedni czas, żeby do nich usiąść i je przeczytać...

Nie pamiętałam dokładnie wszystkich szczegółów i niuansów, które tworzyły wciągającą...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

515 użytkowników ma tytuł Cząstka prawdy na półkach głównych
  • 289
  • 223
  • 3
123 użytkowników ma tytuł Cząstka prawdy na półkach dodatkowych
  • 102
  • 9
  • 4
  • 2
  • 2
  • 2
  • 2

Inne książki autora

Więcej
więcej
Lisa Unger
Lisa Unger
Urodziła się w 1970 roku w New Haven. Po spędzeniu roku w Holandii i Anglii, wróciła do Ameryki na studia w New School for Social Research. Pracowała kilka lat w Nowym Jorku w reklamie, zakończyła działalność by poświęcić się pisaniu. Pierwszą książkę wydała pod swoim panieńskim nazwiskiem Lisa Miscione.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Niewierna żona James Grippando
Niewierna żona
James Grippando
Książka zakupiona lata temu, zapomniana przez kilkukrotne przeprowadzki. Wreszcie doczekała się by ja przeczytać. Nie znam autora, książka ma już parę lat więc nie jest to jakaś najnowsza pozycja, mimo to warta uwagi. Fajny wątek jak podszywanie się pod kogoś w sieci może mieć odzwierciedlenie w realnym życiu. Jak niewinne wpisy mogą zniszczyć komuś życie. Dodatkowo fajnie ukazana para głównych bohaterów, którzy poprzez problemy w relacji, braku komunikacji i podejrzeniach trafiają na ławę oskarżony, gdzie muszą zmierzyć się z zarzutami, które mogą być źle zrozumiane. Dodatkowo na plus pokazane relacje pozostałych bohaterów.
Kinga - awatar Kinga
oceniła na 8 1 rok temu
Trzydziesta siódma godzina Jodi Compton
Trzydziesta siódma godzina
Jodi Compton
Babski kryminał Nie, od razu uprzedzam, że nie będzie żadnej krytyki negatywnej, że niby jak babskie to do niczego. Wiem, że wielu czytelników uważa tzw. literaturę kobieca za coś mniej wartościowego. Tym razem tak nie będzie. Chociaż na coś takiego się zapowiadało…. Książka baby czyli Jodi Campton „Trzydziesta ósma godzina” tylna okładka zapowiada jako rasowy kryminał. Kobieta i rasowy kryminał? Czemu tak…. Czemu nie… Bohaterka to też baba czyli detektyw Sara Pribek, jest również narratorem. Takie dwa w jednym. Jej najlepsza przyjaciółka policjantką jest również. Jedyny znaczący facet w powieści to mąż Sary – Shiloh. Ale długo na stronicach go nie ma, bo ginie. Znaczy się nie umiera, ale ślad po nim ginie. Oczywiście żona go poszukuje jako żona i jako policjantka. Treść powieści wydaje się być zatem bardzo banalna. Ale… i owych „ale” w sensie pozytywnym jest moim zdaniem bardzo dużo. Ubrać banalną treść w ciekawy strój to już jest sztuka. A taką tu właśnie mamy. Po pierwsze – narratorka. Opowiada całą historię z własnego punktu widzenia, jak na narratora w pierwszej osobie przystało. Jest jak wiadomo babą i czyni to z babskiego punktu widzenia. Męża kocha, co czyni jej opowieść jeszcze bardziej subiektywną. Z babskiego punktu widzenia wszystko jest nieco inne. Oczywiście są chwile, kiedy Sara zachowuje się jak rasowa policjantka, bo fachowcem w swej dziedzinie jest. Połączenie obu „funkcji” daje mieszankę, może nie wybuchową, ale na pewno interesującą. Po drugie – rzeczywistość przedstawiona (to taki termin szkolny, wszak belfrem się było). Książka zawiera wiele elementów powieści obyczajowej. Nasza bohaterka trafia w różne środowiska, rozmawia z różnymi ludźmi. Tu świat nie jest ani biały, ani czarny, ot tak jak w życiu – najczęściej szary. Ma on swoje tajemnice, nierozwiązane zagadki, które kryminałem nie pachną, a jednak mają wielki wpływ na życie całych rodzin. I po trzecie – połączenie różnych gatunków tematycznych. Wiadomo, kryminał to opowieść, w której musi być trup. Wiadomo, powieść obyczajowa – pozornie zwyczajne życie. Ale mamy również gatunek sensacyjny – dużo się dzieje, nie zawsze musi być umarły. I oczywiście thriller - jest strasznie. Książka Jodi łączy wszystkie owe gatunki, co czyni ją w miarę atrakcyjną. Można się od niej oderwać i wrócić do czytania następnego dnia. Nie czyni czytelnika niewolnikiem. Jest jednak na tyle ciekawa, że trzeba ją dokończyć, bez narzekania na treść. „Trzydziesta….” jest pierwszą powieścią pani Compton. Debiut jak najbardziej udany. Jeśli wpadną mi w ręce kolejne jest książki, na pewno przeczytam.
gks - awatar gks
ocenił na 7 2 miesiące temu
Klub Tajemnic Meg Gardiner
Klub Tajemnic
Meg Gardiner
Nieznana mi wcześniej autorka (dziękuję, Iwonka) niewiele mówiący tytuł a sama książka bardzo mi się podobała. Już samo to, że w śledztwo zaangażowane są dwie kobiety wzbudziło moje zainteresowanie. Psychiatra sądowa i porucznik policji w akcji. O pierwszej dowiadujemy się dużo, o drugiej niewiele ale obie doskonale się uzupełniają. Na pozór fabuła może wydawać się nieco absurdalna, ale warto wziąć pod uwagę fakt, że na świecie jest wystarczająco dużo bogatych świrów, którzy potrzebują chorych podniet, aby ich życie było ciekawe, wręcz pasjonujące. A że zaczyna się to obracać przeciwko nim samym to już inna sprawa. I motyw zemsty. Za potworność doznaną lata temu tajemniczy osobnik jest zdolny posunąć się do wszystkiego. Świetny język, równie świetne dialogi i wspaniałe opisy (sytuacja na Golden Gate to opisowy majstersztyk) powodują, że książka stanowi naprawdę doskonałą rozrywkę. 8/10.
Roman Dłużniewski - awatar Roman Dłużniewski
ocenił na 8 3 lata temu
Trzy tygodnie na pożegnanie C.J. Box
Trzy tygodnie na pożegnanie
C.J. Box
Nie lubię zbyt długich wstępów, tutaj autor postanowił w ogóle z niego zrezygnować i przejść do akcji. Wydawało mi się to dziwne, od razu zarzuciłam książce że dalej też będzie napisana w dziwnym stylu, jednak później zmieniłam zdanie. Na początku nie wciągnęła, z czasem jednak zauważyłam że ciężko mi się oderwać. Historia wzruszyła mnie, myślę że fakt iż sama mam syna w podobnym wieku dodatkowo na to zadziałał. Czytałam z wielkim przejęciem współczuąc rodzicą małej Angeliny. Mimo że jeśli chodzi o samo funkcjonowanie dziecka o które mogłabym się przyczepić na przykład w sytulacji kiedy rodzina się wybrała w kilkunastoma godzinna podróż dla mnie było to nie do pomyślenia że wzięli ze sobą córkę. Do tego było opisane jak krzyczeli w środku nocy w aucie co wydaje mi się nie realne przy dziecku. Po za tą było jeszcze kilka sytulacji, które rzuciły mi się w oczy, do tego szeroki wachlarz postaci w których można było się pogubić, ale myślę że można na to przymknąć oko, bo sama książka jako dzieło jest dobra. Ma krótkie rozdziały, a w nich częste pauzy żeby się skupić dodatkowo niecodzienny pomysł i fajne wykonanie. Bardzo się cieszę że moglam ją kupić i przeczytać. :) Na koniec mogę dodać że bardzo polubiłam postać wujka Jereta i jego tekst: No więc zadzwoniłem i w słuchawce usłyszałem taką nagraną informację: "Język angielski, wciśnij jeden, espanol, wciśnij dwa". I to się działo w Helenie, w Montanie chłopcy! No więc wkurzyłem się jak cholera, pojechałem do nich i zlikwidowałem konto, a kiedy kierownik spytał mnie dlaczego, powiedziałem: "Język angielski, wciśnij jeden, espanol, wciśnij dwa, ty mały kutasie". PS: Nie uważam żeby autor podobnie pisał do Cobena. Bo książki Cobena są nudne.
Isia - awatar Isia
oceniła na 8 5 lat temu
Amnezja Gregg Hurwitz
Amnezja
Gregg Hurwitz
Skusiłam się entuzjastyczną recenzją Lee Childa na okładce książki "Fantastyczny thriller - po prostu rzuca na kolana". Żeby taki od razu fantastyczny i na kolana rzuca to nie, ale owszem książka napisana bardzo przystępnie i z zachowaniem wszystkich cech tego gatunku. Jest szybka akcja, krótkie konkretne rozdziały i naprawdę zaskakujące zakończenie. Momentami może trochę ( ale tylko trochę ) za dużo dygresji i przemyśleń autora, ale to już tak tylko, żeby się do czegoś przyczepić :) Dobra w swoim gatunku, godna polecenia książka.
Ella - awatar Ella
oceniła na 6 9 lat temu
Piękne kłamstwa Lisa Unger
Piękne kłamstwa
Lisa Unger
Bardzo dobry kryminał. Nieco zbyt hollywodzkie zakończenie, ale niedogodność tę rekompensuje swietnie zarysowana postac głównej bohaterki i zaskakująco dużo, jak na krmyniał, trafnych przemyśleń na temat istoty naszej egzystencji. Także język powieści bardzo pozytywnie zaskakuje. Więcej niż się spodziewałam, polecam.
zoska111 - awatar zoska111
ocenił na 7 8 lat temu
W martwym śnie Greg Iles
W martwym śnie
Greg Iles
Jordan Glass wyspecjalizowała się w fotografii wojennej i – podobnie jak jej ojciec, który zginął w Kambodży fotografując swojego zabójcę – osiągała na tym polu znaczące sukcesy i zdobywała prestiżowe nagrody. Jednak specyfika tego zajęcia, nieustanny kontakt z brutalnymi scenami zagłady, śmiercią, ranami i ludzkim cierpieniem, spowodowały, że około czterdziestki czuła się już zmęczona i wypalona zawodowo. Jordan miała siostrę bliźniaczkę; Jane była identyczna fizycznie, ale zupełnie różna pod względem osobowości i psychiki. Około dwa lata wcześniej Jane została uprowadzona. Nikt nie domagał się okupu, nie pojawiły się żadne ślady czy poszlaki. Ostatecznie rodzina musiała pogodzić się z domniemaną śmiercią młodej kobiety. W Nowym Orleanie, w bardzo podobny sposób, to jest bez jakichkolwiek śladów, zniknęło ostatnio kilkanaście kobiet. W Hongkongu, w wyrafinowanej, modnej i snobistycznej galerii sztuki, Jordan Glass oglądała przyciągające uwagę i niezwykle kosztowne obrazy z serii „Śpiące kobiety”. Jej doświadczenia z pól bitewnych skłoniły ją do podejrzeń, że modelki przedstawione na obrazach wcale nie śpią – po prostu nie żyją. Jedną z nich okazała się jej siostra, Jane. Jordan Glass postanawia odszukać malarza, autora serii obrazów, ale natychmiast okazuje się to bardzo trudne, a nawet niebezpieczne. Marszand, który oferował te obrazy, szemrany typ, naturalizowany Serb, zginął w pożarze po spotkaniu z Jordan, która sama ledwie uszła z życiem z zamachu. Wtedy do poszukiwań włączyło się FBI, a śledztwo stało się wyjątkowo profesjonalne (np. poszukiwania pojedynczych włosów pędzla w farbie na obrazie). Śledczy trafiają na trop malarza-dziwaka, Rogera Wheatona i jego trojga uczniów. FBI wykorzystuje Jordan Glass jako przynętę. Pojawiają się wątpliwości i podejrzenia co do domniemanej śmierci Jane oraz ich ojca. Wreszcie ta najważniejsza: skoro siostry są identyczne, to skąd pewność, że ofiarą miała być Jane, a nie Jordan? Całkiem niezła powieść sensacyjna. Może nieco za długa, ale zdaje się, że to teraz norma. Kryminały Agathy Christie nie pasowałyby do współczesnego rynku, chyba że w jednym tomie zawarto by ich z pięć-siedem. Ciekawe jest to, że autor, mężczyzna, bohaterką i narratorką uczynił kobietę. Wprawdzie samotną, radzącą sobie na wojnach, ale jednak – to nie zdarza się często.
Meszuge - awatar Meszuge
ocenił na 7 16 dni temu
Śpiąca królewna Phillip M. Margolin
Śpiąca królewna
Phillip M. Margolin
To moje pierwsze spotkanie z tym autorem. Powieści nie nazwałbym kryminałem, to raczej thriller. Nie przekonuje mnie zapożyczenie tytułu od znanej bajki. Treść... no w dużej mierze obyczajówka zahaczająca o operowość mydlaną (niemal cudowne obudzenie się z wieloletniej śpiączki, to odnalezienie utraconej córki...).
Florian Konrad - awatar Florian Konrad
ocenił na 6 1 rok temu
Architekt Keith Ablow
Architekt
Keith Ablow
W zasadzie jest to średniej jakości powieść sensacyjna, może nawet thriller, w którym psychopata zabija bogatych i prominentnych Amerykanów, powiązanych ze studenckim stowarzyszeniem Czaszka i Kości z uniwersytetu w Yale. Zresztą, tożsamość mordercy znana jest właściwie od początku. Wyjątkowa jest w tej powieści pewna okoliczność: gdy współpracujący z FBI psychiatra, Frank Clevenger (główny bohater), jakiś agent FBI lub policjant, odwiedza rodzinę ofiary, by zawiadomić o śmierci męża lub ojca, to bliscy właściwie nie są zrozpaczeni. Zaskoczeni – tak, ale po pierwszym szoku okazuje się, że wiadomość sprawiła im ulgę. Dodam może, że blurb jest właściwie spojlerem, prezentuje fabułę książki, może bez drobnych detali, ale wyczerpująco.
Meszuge - awatar Meszuge
ocenił na 7 5 miesięcy temu
Nie zapomnisz mnie Phillip M. Margolin
Nie zapomnisz mnie
Phillip M. Margolin
Nieznana perła kryminalna. Ksiązka z 1993 roku, opowiadająca historię brutalnych morderstw w Portland, w stanie Oregon. Jednocześnie to też historia ambitnej prawniczki, która broni bogatego Martina Dariusa, bardzo kontrowersyjnego biznesmena z ciemną przeszłością. Zgadzam się, że książka przypomina "Milczenie owiec" (psychopatyczny morderca i jego psychologia) oraz w pewnej mierze też film "Lęk pierwotny" (historia sądowa, rozterki moralne prawników). Mamy tu podobną, duszną atmosferę niepewności i grozy, co w tych filmach. Co szczególnie zaciekawiło mnie w tej książce, to opowiedzenie historii od strony sądowej, z perspektywy prawników (obrońcy i prokuratora), co sprawia, że powieść spodoba się fanom amerykańskich historii sądowniczych. Nie ma tu sensacji, strzelanin i pościgów, raczej powolne odkrywanie historii i groza, która wynika z psychologii i tajemnicy. Nie przeszkadzało mi nawet, że książka jest przewidywalna (dość szybko domyślamy się, o co chodzi w intrydze), bowiem chodzi tu raczej o to, jak bohaterowie dojdą do prawdy. Moim zdaniem majstersztyk, choć chyba nie wszystkim się spodoba.
belti - awatar belti
ocenił na 8 6 miesięcy temu
Przysięga milczenia Linda Castillo
Przysięga milczenia
Linda Castillo
Przeczytałam w swoim życiu mnóstwo kryminałów, a ten wywarł na mnie wyjątkowo dziwne wrażenie. Z jednej strony dla osób oczytanych w tym gatunku literackim - zakończenie powieści było dosyć oczywiste, a mimo to lektura ta trzymała mnie w napięciu aż po ostatnią stronę. Za wszelką cenę chciałam zagłębić się w historię jeszcze bardziej. Polecam tę pozycję na okres wakacyjny! Nie znam wielu dzieł tej autorki, jednak ta książka według mnie nadaje się dla osób o mocniejszych nerwach i zaprawionych w świecie brutalnych zbrodni
de4thz0ne - awatar de4thz0ne
ocenił na 7 2 lata temu
Osaczeni Brian Freeman
Osaczeni
Brian Freeman
W tej części poznajemy bliżej Maggie. Jej problemy osobiste, kontrowersyjne życiowe decyzje i czynniki, które na takowe wpłynęły. Zagłębiamy się także w przeszłość Sereny, która ją ściga już tak długo. Freeman umiejętnie tworzy atmosferę seksualnego węzła, w którym plączą się bohaterowie. Nie ma tutaj tabu. Zbrodnia teraźniejsza, zbrodnia z dawnych lat, kolejne tajemnice, mroczne, wstydliwe, niesmaczne. Czy autor przesadził? Dla mnie ani trochę. Uwolnił tutaj skryte ludzkie fantazje i pragnienia, o których wstydzimy się mówić. Każdy chce być doceniany, adorowany, kochany, pożądany. Przez to "Osaczeni" są lekturą z pieprzem. A morał z tego taki, że im więcej tajemnic, tym węzeł trudniej rozwiązać.
Jessica - awatar Jessica
oceniła na 8 7 lat temu
Psychopata Keith Ablow
Psychopata
Keith Ablow
Kolega polecił mi tego autora. Wcześniej zupełnie go nie znałem ani o nim nie słyszałem. Postanowiłem przeczytać trzy książki Ablowa (lekarza i psychiatry sądowego) i tak trafiłem na jego „Architekta”, „Psychopatę” i „Przymus”. Architekt” okazał się szóstym tomem cyklu Frank Clevenger, „Psychopata” to tom czwarty, a „Przymus”, który mam w planie na później, tom trzeci. Niechcący zacząłem czytać nie w kolejności chronologicznej, ale specjalnie to nie przeszkadza. Głównym bohaterem powieści jest Frank Clevenger, wybitny psychiatra. W tym tomie FBI zwraca się do niego o pomoc w sprawie identyfikacji i ujęcia Autostradowego Zabójcy – psychopaty, który morduje przypadkowe osoby w całym kraju, ale zwykle przy autostradach. Mordercą jest Jonah Wrens, również bardzo dobry, może nawet wyjątkowo utalentowany psychiatra, i jest to wiadome od samego początku. Zorientowałem się już, że w powieściach z tego cyku, Ablow nie proponuje czytelnikowi rozwikływania jakichś tajemnic i zgadywania, kto jest zabójcą. Podobnie jak w „Architekcie” jest to sprawa znana. Fabuła opiera się na specyficznym pojedynku dwóch psychiatrów, bo w pewnym momencie Jonah Wrens rzuca wyzwanie Frankowi Clevengerowi; Frank miałby uzdrowić mordercę-psychopatę poprzez listy zamieszczone w „New York Timesie”. W powieści jest też drugi wątek, prawie równie ważny, to problemy Clevengera z przybranym synem oraz… samym sobą.
Meszuge - awatar Meszuge
ocenił na 7 5 miesięcy temu
Obietnica kłamstwa Howard Roughan
Obietnica kłamstwa
Howard Roughan
Ta książka mnie zachwyciła. Dawno nic mnie tak nie wciągnęło. Po ok 40 stronach nie byłam w stanie jej odłożyć. Mogło by się wydawać, że właściwie autor podaje nam wszystko "na talerzu". Przecież od początku jest wiadomo kto zabił więc cóż ciekawego może być w dowiedzeniu tego faktu. Nic bardziej mylnego. Autor właściwie robi czytelnika "w konia". Sądzimy że, wiemy wszytko - tak naprawdę nie wiemy nic. Ta książka ma dokładnie to czego szukam w kryminałach. Wartką i ciekawą akcje, tajemnice oraz zbrodnie. Dodajmy do tego pięknych i inteligentnych ludzi i mamy przepis na świetną powieść. Według mnie lepszą nawet od Cobena, którego uwielbiam. Tak więc polecam gorąco!
katka_94 - awatar katka_94
ocenił na 8 11 lat temu
To coś James Grippando
To coś
James Grippando
Na końcu nie bardzo wiedziałem czemu morderca mści się, za nieswoje ""(?) winy. No i dlaczego musiał zorganizować swój odwet w tak spektakularny sposób, budując scenę zbrodni z takim rozmachem, zaangażowaniem środków, własnego udziału tak intensywnego - to , jakby chciał pokazać swoją niezwykłą sprawność. Ale konstrukcja opowieści całkiem nieźle trzyma do końca...
AK17 - awatar AK17
ocenił na 6 3 lata temu
Koroner M.R. Hall
Koroner
M.R. Hall
To książka na którą trafiłam całkiem przypadkiem, gdzieś w markecie za grosze. Po przeczytaniu poniższego opisu wydawcy, uznałam, że może nie będzie taka głupia 😅. Przeczytałam ją już bardzo dawno temu, ale pamiętam, że super się czytało. Ciekawa postać Jenny Cooper i jej śledztwo w sprawie rzekomego samobójstwa nastolatków. Ostatnio pojawił się serial nagrany na podstawie tej książki. Powiem Wam, że oglądałam może kilka odcinków i nie mogłam przez niego przebnąć. Jakoś serial mi nie podszedł, a książka już tak. Polecam 😊 Depresja, ataki paniki, środki uspokajające łykane garściami – to codzienność Jenny Cooper. Niecodzienna – zdawałoby się – dla prawniczki, która obejmuje stanowisko koronera bristolskiego dystryktu. Jenny liczy na dobrą pensję i święty spokój, by dojść do siebie po rozwodzie i załamaniu nerwowym. Ale już pierwszego dnia natrafia w aktach na sprawę tragicznych śmierci w miejscowym więzieniu dla młodocianych. Przyczyny zgonu chłopca, który popełnił samobójstwo, i piętnastoletniej narkomanki, która przedawkowała heroinę, nie wydają się tak oczywiste, jak stwierdził poprzedni koroner. Jenny wznawia dochodzenie i natrafia na mur milczenia. Ktoś nie chce, by dotarła do prawdy – i pogrzebanych dowodów zbrodni… I zrobi wszystko, by ją przed tym powstrzymać. (Opis wydawcy)
Maggie_w_książkach - awatar Maggie_w_książkach
ocenił na 6 4 lata temu
W dół rzeki John Hart
W dół rzeki
John Hart
Kolejna książka Harta, która nie jest typowym kryminałem. Hart snuje tajemniczą opowieść o kłamstwach i rodzinnych sekretach. Pokazuje jak daleko posunie się człowiek dla rodziny, pieniędzy, zemsty. Bohater, to zagadka - czasem pełen gniewu, gwałtowny, ale też lojalny i wrażliwy. Niesłusznie oskarżony – może wybierać tylko między żalem i gniewem, lub samotnym polowaniem na mordercę. Jeszcze mi się John Hart nie znudził. Zabrał mnie w dół rzeki głębokich emocji. Zawsze tak robi.
wiech - awatar wiech
ocenił na 7 8 lat temu
Okiem obserwatora David Ellis
Okiem obserwatora
David Ellis
Morderstwa brutalnie zgwałconych kobiet łączy tekst pierwszej zwrotki piosenki. Za kratkami siedzi morderca który wyjawia prowadzącemu śledztwo że nie działa sam. Nagle zaczynają ginąć ludzie według drugiej zwrotki piosenki związani z dawno zamkniętą sprawą. Co łączy te zbrodnie?
Patrycja - awatar Patrycja
oceniła na 7 13 lat temu
Odwet Jilliane Hoffman
Odwet
Jilliane Hoffman
Najpierw, niestety, przeczytałem drugi tom serii, teraz dopiero - ten. Taki niezapowiedziany spoiler :) Parę kiksów dało się wychwycić, np na okładce jest literówka w nazwisku Chloe Larson (tam: Garson), coś tam w tłumaczeniu nie pykło; "naświetliłem cały film" - mówi technik kryminalistyczny mając na myśli coś przeciwnego, że wyrobił całą rolkę w aparacie na klisze, raz "szafując forsą na prawo i lewo" (ja bym przetłumaczył: szastając). Bardzo nie podobało mi się spolszczenie: "pigułka ekstazy" - jakby chodziło o jakąś inną wywołującą ekstazę, różną od ecstasy. Co do treści: (jedna z bohaterek, o gwałcie): "W tym kraju spotyka to co czwartą studentkę zamieszkującą w akademiku": - co proszę? To chyba był sarkazm w wypowiedzi postaci, bo jak nie,. to - litości... Ogólnie co do książki - bardzo mi się podobała.
Florian Konrad - awatar Florian Konrad
ocenił na 8 11 miesięcy temu
Co wiedzą zmarli Laura Lippman
Co wiedzą zmarli
Laura Lippman
Kryminał prawie doskonały. Nie z akcją obłędnie i nieprawdopodobnie zakręconą, a głupawą trochę, jak to w filmach akcji bywa, lecz ze starannie skonstruowaną narracją, świetnym literackim językiem. I zaskakującym zakończeniem. Gdy, jak w dobrze prowadzonym thrillerze, jedna sekunda, jedno zdanie przewraca dotychczasowe przekonanie czytelnika, że już wszystko odgadł i wszystko jest jasne. A to przecież w powieściach kryminalnych główna zaleta. Oczywiście, dla miłośników książek jak komiksy powieść Laury Lippman może wydać się nudna, bo trup nie pada co sekundę i intryga nie jest wyłożona jak kość psu na talerzu - łopatologicznie, prosto, ze zdaniami nieskomplikowanymi i opowieścią banalnie oczywistą i psychologicznie wyssaną z palca. Lecz dla tych, ktorzy widzą w powieściach kryminalnych także literaturę, "Co wiedzą zmarli" nie będzie rozczarowaniem.
Jacek Jarosz - awatar Jacek Jarosz
ocenił na 9 4 lata temu

Cytaty z książki Cząstka prawdy

Więcej
Lisa Unger Cząstka prawdy Zobacz więcej
Lisa Unger Cząstka prawdy Zobacz więcej
Lisa Unger Cząstka prawdy Zobacz więcej
Więcej