Pragnienia serc

"Miliarder do wzięcia" to trochę romans, trochę komedia, a już z pewnością portret psychologiczny dwóch skrajnie różnych osób. Mimo rażących różnic charakteru i temperamentu oraz wyraźnej niechęci bliskich, Begonię i Hayes'a coś wyraźnie do siebie przyciąga. A wiadomo jak się może skończyć takie magnetyczne przyciąganie.... Żelek skradł moje serce ❤️

Całkiem sympatyczny, lekki romans w klimacie nieco wakacyjnym. Z jednej strony fajnie, że jest motyw przewodni – Wyspy Galapagos – dla niektórych będzie to duża wartość dodana, mnie osobiście nieco męczyły częste opisy przyrody. Historia dosyć przewidywalna, jednak nie jest aż tak sztampowa jak w przypadku wielu romansów. Nawet po dłuższym czasie po przeczytaniu, pamiętam o czym była – i za to duży plus.

Wiem, że jestem chyba ostatnią osobą, która nie czytała jeszcze nic od Sarah Adams i postanowiłam to zmienić. Uwielbiam motyw przyjaciół, którzy stają się czymś więcej, więc się skusiłam na tę historii niemal od razu, gdy miałam ochotę na komedię romantyczną. Bree jest przesympatyczna i gadatliwa. W moim wyobrażeniu dokładnie taka, jak ją opisywał Nathan, czyli jak promyk słońca w pochmurny dzień. Cała książka trzyma się jednego schematu: lęk, wątpliwości, szczególnie ze strony Bree, która niemal ucieka z każdej sytuacji mogącej prowadzić do wyznania uczuć. Relacja między Bree i Nathanem była dla mnie wyjątkowa. Była kojąca, spokojna i budująca serce. Szczególnie urzekło mnie, jak bezpośrednio i życzliwie reagowali na Bree koledzy Nathana z drużyny. Ta troska i szacunek bardzo ocieplały klimat. Największy minus, jaki zauważyłam, to styl pisania. Czytałam w oryginale i ilość wykrzykników mnie pokonała. Osobiście bardzo nie lubię przesadnie entuzjastycznego języka. A tutaj było tego naprawdę sporo, co momentami wybijało mnie z rytmu i sprawiało, że trudno było mi traktować niektóre sceny poważnie. Dlatego przeszłam na audiobooka. Mimo tego, muszę przyznać, że bawiłam się dobrze. Nie ma tu scen erotycznych, co dla niektórych może być plusem, dla innych minusem. Wszystko w zależności od oczekiwań. Warto dodać, że książka porusza też trudniejsze tematy. Pojawiają się wątki związane z lękiem i atakami paniki. Książka określana jest jako romans sportowy, ale to raczej tło. Sam sport nie wysuwa się tu na pierwszy plan. Tempo akcji jest szybkie, historia lekka i idealna na odstresowanie. Jest to relacja z nutą flirtu i oczekiwania.

" Milczenie jest złotem a cisza mówi więcej niż tysiące słów" Powieść Autorstwa Dominiki Fal Jest odzwierciedleniem prawdziwej miłości i bezgranicznej tęsknoty .Przeplatana skrajnym pożądaniem. Losy Russela i Tiany są odbiciem ich własnych słabości oboje chcieli związku bez zobowiązań a teraz nie mogą bez siebie żyć .Czas rozłąki nie stanowił dla nich przeszkody .Jedna z nielicznych Książek wyjątkowo przepełniona poczuciem humoru scen jak i również naznaczona chwilami smutku sekretami i dramatem rodzinnym .Wyzwoli w czytelniku Emocje wprowadzi w stan Melancholii i rozbudzi rzekę osobistych wspomnień .Treść zarówno jak i bohaterowie są niesamowici .

Jeśli lubicie polskie komedie romantyczne - to to jest właśnie polska komedia romantyczna w postaci książki. Zawiera ona w sobie pełno odniesień do popkultury, które według mnie są ciekawym "puszczaniem oczka" w stronę czytelnika. Książka jest również przepełniona humorem. I dowcipnymi zdaniami. Czasem miałam wrażenie, że jest ich wręcz za dużo. Ale jestem w stanie przyjąć, że taki był właśnie zamysł autorki. - Ostatecznie dzięki temu pojawiło się dużo fragmentów, podczas których szczerzyłam się do książki. Historia była dla mnie przewidywalna. Ale dla relaksu lubię sięgać po takie właśnie lektury. Co prawda główna bohaterka często mnie denerwowała. - Będąc zaślepiona przeszłością i nie mogąc zostawić jej za sobą. Ale kto z nas czasem nie utknął rozpamiętując przeszłość... Książka dotyka też poważniejszych sziperką.

„[...] depresja niczym nie różni się od raka. To walka na śmierć i życie, a i tak nie masz gwarancji, czy znowu nie zaatakuje.” Na pierwszym planie powieści A. E. Murphy stoją Raven oraz Travis – dwoje młodych ludzi połączonych nie tylko wspólną przestrzenią domową, lecz także relacją naznaczoną napięciem, sprzecznościami oraz emocjonalnym chaosem. Travis jawi się jako postać raczej stabilna, empatyczna oraz zdolna do poświęceń, natomiast Raven to istna mieszanka buntu, impulsywności oraz autodestrukcyjnych zachowań. Już od pierwszych stron widać, że są jak ogień oraz woda – zupełnie różni, a jednak nieustannie na siebie oddziałują. Początkowo Raven może sprawiać wrażenie postaci przerysowanej. Jej zachowanie wydaje się irytujące, patologia wyolbrzymiona, a cały świat przedstawiony wręcz ocieka przepychem. Z czasem jednak okazuje się, że za tą fasadą kryje się głęboko zakorzeniona trauma, wyparcie bolesnych przeżyć oraz brak elementarnego wsparcia emocjonalnego. Moment, w którym czytelnik zaczyna łączyć fakty, nadaje historii nową głębię. Raven stopniowo dochodzi do pewnych wniosków sama, po czym próbuje wdrażać zmiany w życie. Tym bardziej boli to, co ją później spotyka. Trudno zgodzić się ze sposobem, w jaki została potraktowana, choć jednocześnie budujące pozostaje to, że potrafiła przekuć doświadczenie w impuls do dalszego działania. Gdy fabuła zaczyna się komplikować, emocje udzielają się także odbiorcy. Stawka rośnie, pojawia się ból, rozczarowanie oraz poczucie straty. Decyzja podjęta w kluczowym momencie wydaje się powierzchownie samolubna, jednak jej intencją jest uszczęśliwienie więcej niż jednej osoby. To właśnie w takich momentach książka najmocniej oddziałuje emocjonalnie – niekiedy aż do łez cisnących się pod powieki. Nie sposób jednak pominąć słabszych stron powieści. Zachowanie Raven wobec Travisa bywa nie tylko niedojrzałe, lecz także zwyczajnie okrutne. Momentami można odnieść wrażenie, że bardziej niż kolejnych używek czy przelotnych relacji potrzebuje uwagi ojca oraz profesjonalnej pomocy terapeutycznej. Największym zgrzytem fabularnym pozostaje jednak przeskok czasowy, w którym Raven niespodziewanie zostaje cenionym lekarzem. W świetle wcześniejszych informacji o jej problemach z nauką oraz słabych ocenach taki rozwój wydarzeń wypada skrajnie niewiarygodnie. Po długiej przerwie czasowej relacje między bohaterami nigdy nie zostają w pełni wyjaśnione. Brakuje szczerych rozmów, niedopowiedzenia frustrują, a część emocjonalnych wątków pozostaje zawieszona w próżni. Podobnie problematyczny okazuje się wątek przyjaciółek – bez wyraźnego wytłumaczenia przeszłych wydarzeń czy drogi prowadzącej do obecnej sytuacji. To uczucie dezorientacji nie ma w sobie nic z intrygującej tajemnicy, raczej przypomina śnieg padający w środku lipca. Mimo tych niedociągnięć historia wciąga. Motyw enemies to lovers został poprowadzony sprawnie, choć bywa przewidywalny. Dynamika zakazanej relacji, potajemne spotkania, ukradkowe spojrzenia oraz dreszczyk ryzyka budują napięcie, które trudno zignorować. Dodatkowym atutem pozostaje odwrócenie schematu znanego z wielu romansów – tym razem to kobieta jest impulsywna, nieokiełznana oraz balansująca na granicy destrukcji, natomiast mężczyzna pełni rolę bardziej stonowaną. To świeża odmiana, która działa na korzyść powieści. Sceny erotyczne zostały napisane z wyczuciem – są nasycone pożądaniem oraz namiętnością, lecz nie popadają w wulgarność. Autorka udowadnia, że da się pisać o fizyczności w sposób nie przekraczając granicy dobrego smaku. Na plus należy zaliczyć także konsekwencje wynikające z pozornie głupich decyzji bohaterów – każdy czyn pociąga za sobą skutki, często lawinowe, co nadaje historii realizmu emocjonalnego. Zastrzeżenia budzi natomiast reakcja rodziców po rozwiązaniu kluczowego konfliktu. Nawet biorąc pod uwagę dorosłość bohaterów, ich zachowanie wydaje się mało wiarygodne na gruncie realnego życia. „Przybrany brat” to powieść, która dostarcza silnych emocji – od śmiechu, przez przyspieszone bicie serca, aż po ścisk w żołądku oraz łzy. Choć nie jest wolna od fabularnych uproszczeń ani logicznych skrótów, nadrabia je lekkością stylu oraz umiejętnością angażowania. A. E. Murphy stworzyła historię, która może irytować, wzruszać oraz prowokować do dyskusji.

Chociaż spędziłam z nią półtorej dnia to nie mam dosyć, wręcz przeciwnie końcówka aż za szybko przeleciała, brakowało mi opisu trzech ostatnich lat 🫣. Polecam książka opowiada o dwojga ludzi, którzy w dzieciństwie nie nauczyli się co to miłość, którzy uczą się tego na swoich błędach, nie potrafią mówić o uczuciach a tym bardziej wierzyć że ktoś może ich pokochać. Super historia. Polecam

Zacznę od tego, że lubię książki autorki, ale ta pozycja nie podbiła mojego serca nawet w połowie. Ciekawa historia, on znany zawodnik moto, ona kelnerka i tancerka erotyczna. Mają wspólny mały cud, o którym on nie ma pojęcia. Szybko wydaje rozkazy co do wspólnego życia, ona chce się buntować, ale tak na prawdę nie robi nic w tym kierunku.

Jak ja lubię takie niespodzianki! Nie wiem już skąd pomysł dodania książki zupełnie nieznanej mi autorki - Carian Cole - do listy audiobooków. Chyba jej nazwisko skojarzyło mi się z Martiną Cole, której książkę kiedyś czytałam, ale to zupełnie inny gatunek. Tytuł jak z harlequina może sugerować jakieś romansidło. Są tu jego elementy Nie będę zaprzeczać. Jednak ta książka to sporo więcej i za tę wartość dodaną ode mnie jedna gwiazdka więcej. To długa (ponad 500 stron) dobrze i z wyczuciem napisana powieść właściwie obyczajowa. Wątek małżeństwa z rozsądku z dużą różnicą wieku, bo ona ma 18 lat, a on jest już po trzydziestce. Facet właściwie z początku wchodzi w rolę ojca, którego tutaj zabrakło, a matka przysparza więcej problemów niż daje oparcia. Bardzo podobał mi się styl autorki - całość jest płynna i przemyślana. Fajne naprzemienne rozdziały, które pozwalają spojrzeć na problemy, emocje i uczucia oczami każdej osoby z tej pary. Niewątpliwa chemia pomiędzy nimi jedne sprawy utrudnia inne ułatwia. Pisarka umiejętnie wplata w akcję sporo kwestii: zaburzenia psychiczne, kwestie społeczne i zdrowotne, prześladowanie w szkole, różnicę wieku w związkach i związany z tym ostracyzm środowiskowy. Ta powieść płynie i aż chce się ją czytać. Nie jest to jakaś ambitna literatura, ale nie jest też słaba. Sprawdzę jeszcze kiedyś tę pisarkę.

"Od Lukova z miłością" - Mariana Zapata Jasmine Santos poświęciła dla swojej łyżwiarskiej kariery wszystko, jednak mimo ogromnej pasji i uporu nigdy nie osiągnęła wymarzonego sukcesu. Teraz Jasmine wie, że jest już u schyłku swojej sportowej kariery, kończy się jej czas, a ona została bez partnera i nie ma już szansy na złoto. Nagle z propozycją do łyżwiarki przychodzi jej największy wróg i jednocześnie brat jej najlepszej przyjaciółki. Człowiek, który osiągnął wszystko to, o czym ona marzyła - Ivan Lukov. Mężczyzna potrzebuje partnerki na jeden rok, Jasmine miałaby towarzyszyć mu na lodzie, a wtedy mają szansę na ogromny sukces. Jest tylko jeden problem, muszą się dogadać, a przecież oni nie potrafią ze sobą rozmawiać, nie mówiąc o jakiejkolwiek współpracy... Perspektywa sukcesu mobilizuje Jasmine i ta postanawia zacisnąć zęby i mimo wszystko zrobić wszystko by dorównać umiejętnościom Lukova. Choć łyżwiarze nie potrafią się dogadać i często się konfrontują, robią też wszystko, aby przetrwać wspólny rok i odnieść sukces. Okazuje się, że mają wspólne priorytety, a także zaskakująco dużo ich łączy. Jasmine i Ivan są do siebie bardzo podobni, łączy ich miłość do wspólnej pasji, zawsze to łyżwiarstwo stawiali na pierwszym miejscu, choć wiele ich to kosztowało i dużo dla niego poświęcili. Ivan chowa swoje uczucia do łyżwiarskiej partnerki bardzo głęboko, często okazuje jej niechęć, żartuje z niej i Jasmine może czuć się przez to gorzej. A dziewczyna od lat ma problemy z pewnością siebie. Nigdy nie osiągnęła wymarzonego sukcesu, dodatkowo ciągle musiała walczyć o swoje marzenia, czuła się inna od pozostałych członków swojej rodziny. Pomimo miłości, która panuje w rodzinie Santosów Jasmine może czuć się trochę inna i odtrącona. To w jaki sposób jest traktowana przez swojego ojca bardzo boli bohaterkę. Dopiero Ivan uświadamia Jasmine, jak ważna jest ona sama i ile warta jest jej kariera. O ile podobała mi się relacja głównych bohaterów, bo uwielbiam slow burn Zapaty, mam kilka zastrzeżeń do innych elementów tej historii. Oczywiście pokochałam Jasmine, Ivan czasem mnie drażnił, ale z każdym kolejnym rozdziałem coraz bardziej rozumiałam jego zachowania. Zabrakło mi trochę perspektywy głównego bohatera, szkoda że w tych starszych książkach autorki skupiamy się tylko na od odczuciach bohaterek. Żałuję też, że mimo tej długości książki zostaliśmy bez odpowiedzi na pewne pytania. Nie wiemy, jak ostatecznie wygląda relacja Jasmine z jej ojcem oraz jak potoczyła się sprawa ze stalkerem łyżwiarki. Nie jest to moja ulubiona książka od Zapaty, ale mimo wszystko cieszę się, że ją przeczytałam, bo brakowało mi ostatnio slow burn. "Od Lukova z miłością" daje też jeszcze idealny zimowy, sportowy klimat, który wpasował się w ten igrzyskowy czas, który niebawem się zakończy. Polecam 🔥🩵

Po przeczytaniu Dzikiej przygody rozumiem, dlaczego jest tu tyle skrajnie różnych opinii i recenzji tej lektury. Autorki połączyły w tej książce kilka gatunków: powieść przygodową, obyczajową z elementami thrillera i romansu. I w mojej opinii nie jest to do końca udana próba. Całościowo książka się spina, sens i przesłanie są czytelne, ale… czytając Dziką przygodę momentami miałam wrażenie, że fabuła i dialogi są zbyt infantylne. Główni bohaterowie, opisani jako mniej więcej trzydziestolatkowie, rozmawiali ze sobą jakby mieli conajmniej dziesięć lat mniej. Dziecinnie i żenująco to miejscami brzmiało. Opisy przyrody, umiejscowienie akcji w pięknym i dzikim miejscu oceniam pozytywnie. Jeśli ktoś lubi, kiedy akcja powieści dzieje się poza miastem, to polecam. Opisy scen miłosnych między Leo i Lily też ok, emocjonalne, pełne życia ekspresyjne, tak jak też w innych propozycjach duetu pisarskiego Christina Lauren. Rozważania natury moralnej w związku z jedną zaistniałą sceną trochę niejednoznaczne i skłaniające czytelnika do własnych przemyśleń na temat: jak bym się zachował/ła w danej sytuacji, jaką decyzję bym podjął/ęła. Autorki na szczęście dość zgrabnie z tego wybrnęły. Główny wątek książki bazuje na zamiłowaniu ojca Lily do zagadek i łamigłówek i dzięki temu czytelnik również zostaje trochę wciągnięty w rozwiązywanie szarad, znajdowanie kluczy i łamanie szyfrów. Zgadywanie i przewidywanie, co wydarzy się za chwilę zawsze sprawia frajdę czytającemu, prawda? Podsumowując, Dzika przygoda nie jest jednak powieścią, którą po przeczytaniu chciałabym zachować na półce, żeby do niej jeszcze kiedyś zajrzeć. Stąd moja ocena 6/10, a książkę puszczam dalej w świat.

Lidka i Sebastian niespodziewanie stają się współwłaścicielami starego domu odziedziczonego po zmarłym Macieju, narzeczonym Lidki i bracie Sebastiana. Mamy tu motyw #enemiestolovers a  bohaterowie szczerze się nie znoszą jednak aby sprzedać dom, muszą podjąć się wspólnego remontu i zamieszkać pod jednym dachem. Prowadzi to do wielu konfrontacji, początkowo złośliwych i nieprzyjemnych a z czasem gorących 😁 Przed bohaterami trudne zadanie pogodzenia się i współpracy jednak komuś albo czemuś zależy by nastraszyć lokatorów i w domu dzieją się dziwne rzeczy. Fajny pomysł na fabułę jednak mocno przewidywalny i mało straszny 😅 Liczyłam na bardziej jesienny/halloweenowy vibe i dość szybko się czytało więc doczytałam do końca jednak nie porwała mnie ta historia a romans z bratem zmarłego narzyczonego chwile po tym jak wylądował w grobie jakoś mnie nie przekonał 😅  @odnaleziona.w.ksiazkach

Nie tego się spodziewałam, sięgając po tę książkę. Myślałam, że to będzie lekki, słodki romans z prostą fabułą, a okazało się, że kryje się w niej także bardzo ważne przesłanie! Zauważyłam, że nasze polskie pisarki często starają się przekazać czytelnikom coś głębszego — nie ograniczają się do banalnych historii opartych na utartych schematach. W tej powieści poznajemy Jagodę i Adama — dwoje ludzi, którym życie nie szczędziło trudności. Adam wychował się w domu dziecka i wciąż szuka swojego miejsca na świecie, a Jagoda tkwi w małżeństwie z przemocowym, narcystycznym mężem. Podczas gdy Adam próbuje samodzielnie poukładać swoje życie, Jagoda potrzebuje pomocy. Ich ścieżki przecinają się w momencie, gdy Adam dostrzega, że kobieta straciła swój blask — i próbuje go przywrócić dzięki swoim smakowitym wypiekom. 🍰 Książka jest momentami smutna i refleksyjna, ale daje też nadzieję. Pokazuje, że każdy z nas ma w sobie siłę, by coś zmienić — czasem wystarczy tylko mała zachęta. Akcja rozgrywa się w Toruniu — nigdy tam nie byłam, ale po tej lekturze bardzo chciałabym odwiedzić to miasto i spróbować słynnych pierników! 😍 Choć sama historia bardzo mi się podobała, to styl autorki nie do końca przypadł mi do gustu. Czasami miałam trudność ze zrozumieniem niektórych fragmentów i nie byłam pewna, czy coś mi umknęło, czy to kwestia narracji. Mimo to uważam, że to naprawdę wartościowa i warta przeczytania książka! 💛

Chociaż, ta historia była bardzo przewidywalna , to i tak bardzo mnie wciągnęła. Na pierwszy rzut oka Xavier i Evie byli swoimi całkowitymi przeciwieństwami , ale gdy się w to bardziej zagłębiałam, to tak naprawdę oni się doskonale uzupełniali. Evie była szczerą dziewczyną, która była bardzo zakompleksiona na punkcie swojej zaokrąglonej figury. Zaś Xavier przed wszystkimi udawał złego chłopca/playboya , ale tak naprawdę, Xavier, tak jak Evie, był oddany swojej rodzinie, lojalny wobec przyjaciół i niedoświadczony w miłości. Ich historia miłosna nie była ani planowana, ani oczekiwana, ale była wszystkim, czego oboje potrzebowali.

Dawno nie czytałem tak emocjonującej książki. Zaczynałem z myślą, że to kolejne romansidło, ale szybko okazało się, że ta książka ma dobrze rozbudowaną głębię emocjonalną. Szczególnie przemówił do mnie motyw zrzucenia maski człowieka, który musi robić wszystko zgodnie z cudzymi oczekiwaniami. Zmusza też do refleksji kim obecnie jesteśmy a kim już nie...

Typowe romansidło, typowe czytadło — lekkie, nieskomplikowane i idealne na reset głowy 🫶 To jedna z tych książek, które czyta się szybko, łatwo i przyjemnie, po prostu dla czystej rozrywki i miłego wieczoru z historią miłosną. Fabuła jest raczej sztampowa: dziewczyna plus size i szkolne ciacho, które kiedyś ją prześladowało… a życie po liceum, jak wiadomo, potrafi wszystko przewrócić do góry nogami 😉 Dorosłość zmienia perspektywę i nagle okazuje się, że dawne role przestają mieć znaczenie. Końcówka trochę chaotyczna, całość momentami skrótowa — widać potencjał na coś bardziej rozbudowanego, bo bohaterowie mają ciężkie historie i sporo traum, ale te wątki zostały potraktowane dość powierzchownie. Gdyby je pogłębić, mogłaby z tego wyjść naprawdę epicka historia miłosna ❤️ Ale! Jako lekka książka „na raz”, na przerwę między cięższymi tytułami albo po prostu na spokojny wieczór — sprawdza się świetnie 📚✨ Czasem właśnie czegoś takiego potrzeba. Idealna propozycja na zbliżające się walentynki 💌

B E S T I A Rosie nie wierzy, że będzie mogła przeprowadzić wywiad z zespołem Scarlet Luck. Ich piosenki towarzyszą jej w najtrudniejszych momentach życia, a ona jest zafascynowana tajemniczym perkusistą. O Adamie wiadomo tylko tyle, że nie cierpi, gdy ktoś go dotyka. Ktokolwiek by to był. Wywiad kończy się wielką katastrofą, po którym na Rosie wylała się fal hejtu. Pewnego dnia, Rosie znowu staje twarzą w twarz z Adamem. W jego oczach dostrzega niewyobrażalny ból i już wie, że nie zdoła się do niego zbliżyć. Jak potoczą się ich losy? Uwielbiam Rosie i jej ogromne cudowne serce. Boli mnie, że niczemu nie zawiniła, a tyle złego ją spotkało, ALE mimo wszystko starała się iść do przodu z podniesioną głową - jasne miała momenty załamania, ale walczyła. Adam jest poranioną duszą, więc z automatu go uwielbiam. Jego historia była dla mnie przykra, młody chłopak, który ucieka w alkohol, żeby uśpić demony, które go dręczą. Ich relacja głównie opierała się na rozmowach telefonicznych, a mimo to potrafili dać sobie wsparcie, szczęście i zrozumienie. Nie było łatwo, ale coś się między nimi i ich podejściem się zmieniło. Przyznam, że robiłam reread przed trzecim tomem i ta książka bolała mnie tak samo jak za pierwszym razem. Pomimo, że mamy do czynienia z młodymi osobami, które wchodzą w dorosłość, w ich życiu jest wiele bólu, poczucia straty i samotności. Książka świetnie pokazuje, jak łatwo zatracić się w otchłani i ciężko z niej wyjść, ale też jak trudno jest prosić o pomoc. To nie jest łatwa historia, ale taka, która daje nadzieję. Polecam z całego serca. PS uwielbiam chłopaków z zespołu 🥹

18/2025 4/03.2025 Przeczytałam na Legimi 7/10 Ale myślę, że 7,5/10 to będzie to. Lekka, zwiewna, bez większych ekscesów. Przyjemna ksiaza. Bardzo mi się podobało. Jedynie chciałabym troszkę więcej szczegółów. Czasem brakło tego dodatkowego opisu. Ale było ok. Polecam

Cudowna historia. Powiem szczerze, że nawet się tego nie spodziewałam! Wcześniej przeczytałam dwie książki tej autorki – „Ups!” oraz „Niech to szlag”. Były to płytkie i głupie romansidła. Nie sądziłam, że jeszcze kiedyś wrócę do twórczości Celuch, ale skusiły mnie opinie o tej serii i nie rozczarowałam się! To naprawdę głęboka historia, miejscami nawet ciężka, z dobrze przemyślanymi bohaterami i ciekawą fabułą. Tego, co będzie na końcu, od razu się domyśliłam, ale nie był to duży problem. Od razu zabieram się za część drugą, bo jestem bardzo ciekawa, jak to wszystko się potoczy. W tej serii autorka naprawdę się spisała.

❄️,,Dwie gwiazdki" od @katarzyna_bester to książka, która zasiliła, niestety, mój stos hańby w zeszłym roku i dlatego w tym roku szybciutko nadrobiłam :) Nie jest to moje pierwsze spotkanie z piórem Autorki, którą bardzo lubię. Poznajemy Imogen i Willa - poznają też oni siebie nawzajem, bowiem do tej pory kontaktowali się jedynie mailowo w sprawach zawodowych. Właśnie za sprawą tych maili Will jawi się dziewczynie jako niezaradny bufon i pierdoła. Kiedy Imogen przylatuje ze Stanów do Londynu, z lotniska odbiera ją przystojny i zabawny mężczyzna. ,,Mailowy" Will znacznie różni się od tego realnego. Sama Imogen nie może się nadziwić, jak błędna była jej wizja. I tutaj rozpoczyna się ich wspólna londyńska przygoda, która nie będzie trwała wiecznie, bowiem dzieli ich tysiące kilometrów. Oboje mają tego świadomość od początku znajomości. Żadne z nich bowiem nie myśli o zmianie kontynentu. Czy jest to książka świąteczna? Raczej zimowa, bym powiedziała, ale nie zmienia to faktu, że to ciepła i sympatyczna komedia romantyczna, która idealnie wpisuje się w zimowy wieczór pod kocykiem z kubkiem parującej herbaty. Czyta się lekko, miło i przyjemnie. Lubię książki Autorki za humor i za to, że potrafi zainteresować czytelnika swoją historią bez wylewających się z każdego zdania wulgaryzmów i przesadzonych scen erotycznych. Wszystko ze smakiem i klasą przyprawione lekkim humorem. Bardzo polecam i od razu zdradzę, że przede mną jeszcze dwie zimowo - świąteczne historie tej Autorki ❤️