Poza schematem. Sekrety ludzi sukcesu

Jedyne czego żałuję, że tak późno odkryłem tę książkę. Autorzy w bardzo łopatologiczny sposób przedstawiają te aspekty naszej psychologii, które wiążą się z naszym pożądanym działaniem lub jego brakiem. I pokazują jak to zmienić. Jak przeprowadzić zmianę, nawet poważną zmianę w dużej firmie, bo nawet największą organizację tworzą ludzie. Książka jest dla wszystkich, uświadamia jak działamy, dlaczego nie podejmujemy pewnych logicznych zadań. A na pewno jest to książka dla osób które uczestniczą w projektach lub chcą dokonać zmiany w organizacjach. Pokazuje cały schemat jak przekonać tam, gdzie do korzystnej zmiany nie wystarczą liczby. Dzięki interesującym przykładom czyta się tę książkę lekko, nie jest przeładowana powtarzającą treścią, a jednocześnie jest niemalże podręcznikiem- na końcu dostajemy ściągawkę ze schematem działania. Wśród książek poświęconych rozwojowi jest to naprawdę diament.

Nie spodziewałam się że wciągnie mnie aż tak bardzo. Styl, lekko , nawyki jak powstają ,co oznaczają, ich skutki, są tu podane na zasadzie historii z życia wziętych. Każda z tych opowiastek była na tyle interesująca że niecierpliwie czytalam i czytalam aby dotrzeć do finału i zobaczyć skutek. W szczególności utknęła mi w głowie historia target , pewnie z uwagi że jestem handlowcem. Mechanizm ogólnie dobrze mi znany ,profil klienta i związana z tym sprzedaż celowana, mimo że większość z treści ksiazki większość z nas zapewne już tam kiedyś poznała to czyta się naprawdę ciekawie. Gdyby nie Atomowe nawyki nie trafiłabym na tą pozycję, autor Atomowych nawiązuje w swojej pozycji właśnie do tej książki, także polecam osobom które przeczytały atomowe nawyki i chciały by więcej treści o tematyce powstawania nawykow.

Książkę czyta się świetnie. Jest naprawdę zaskakująca. Miejscami tak bardzo, że aż człowiek myśli: no way! To łamie wszystko, co wymyśla moja intuicja. A potem okazuje się, że Dan Ariely ma duuuży kłopot ze swoimi badaniami i wiele z tych rzeczy jest po prostu wyssanych z palca. Czyli jeśli intuicja mówi ci: nie może być! To pewnie nie jest. I nie chodzi mi o to, żeby nie ufać badaniom i stawiać wyżej własne fantazje. Nie Ale w psychologii jest niestety potężny problem i wiele badań się nie replikuje. Dan jest jednym z przodowników trefnych badań. Dlatego - jeśli szukasz fajnej bajki - keep going. Ale do teorii Dana się nie przywiązuj.

Malcolm Gladwell to już od dawna nie tylko pisarz i dziennikarz. To instytucja natchnienia milionów mieszkańców globu. To piewca wiary, że 10000 godzin jest w stanie człowiekowi dać każdą umiejętność jaką sobie wymarzy. To orędownik tezy, że mały może pokonać giganta i że przeczucie jest zdecydowanie silniejsze niż nam się zdaje i może wywołać lawinę następujących po sobie kluczowych zdarzeń niczym efekt motyla. O tym ostatnim jest właśnie książka „Błysk”. W swoim kamieniu milowym Gladwell w sposób frapujący i dociekliwy porusza takie tematy jak: -> Co ukrywa nasze podświadomość i gdzie ona same jest ukryta -> Istota nieświadomości adaptacyjnej oraz jej przydatności w codziennym życiu -> Teoria cienkich plasterków czyli jak szybko i skutecznie możemy uzyskać trafne przewidywania, które wymagałby wielkich i długich obliczeń -> Upadek związku dwojga ludzi przez Czterech Jeźdźców: postawie obronnej, blokowaniu, krytyce i pogardzie -> Potęga wielkiej piątki: Ekstrawersji, Ugodowości, Sumienności, Stabilności emocjonalnej i Otwartości na nowe doświadczenie -> Fizyczne objawy irracjonalnych decyzji -> Co to jest torowanie/priming i jak je wykorzystać w codziennym życiu -> Większa ilość opcji do wyboru zmniejsza prawdopodobieństwo jej dokonania -> Czytanie w myślach to nic innego jak czytanie z ruchów twarzy https://www.instagram.com/biznes_na_stronach/

Najlepsza książka autora, z tych które czytałem (słuchałem). Po pierwsze skupiona wokół jednego tematu, bez wielu dygresji. Po drugie w mojej ocenie bardzo merytoryczna - spora garść porad i przykładów. A po trzecie najlepiej nagrany audiobook - w poprzednich przypadkach musiałem podkręcać prędkość.

Książka prezentuje w ciekawy koncepcję, w której niewielkie, pozornie nic nie znaczące zdarzenia, oddziałują w znacznym stopniu na naszą rzeczywistość. Autor dość zręcznie przeplata teorię z praktyką poprzez liczne przykłady. Przykłady te są w pewnym sensie przestarzałe (książka została wydana ponad 20 lat temu), ale dobrze ukazują mechanizmy i tendencje obecne w naszej rzeczywistości. Jest to nadal aktualna pozycja, ukazująca pozornie chaotyczny świat w nowym porządkującym świetle, gdzie każde zdarzenie można sklasyfikować i ocenić jego skutki, choć nie zawsze jest to możliwe tu i teraz. Wreszcie, trzeba powiedzieć, że książka zwyczajnie dobrze się czyta i nie stwarza wrażenia kolejnego podręcznika do rzeczywistości.

Co decyduje o naszym sukcesie? Autorka dostrzega i analizuje wagę naszego nastawienia. Rozgranicza to nastawione na TRWAŁOŚĆ i to ukierunkowane na ROZWÓJ. Zachęca nas do podejmowania wysiłku, ale popartego samopoznaniem, próbą określenia swoich mocnych stron, odkrycia pasji. Zachęca do przejęcia odpowiedzialności (locus of control w nas, nie w okolicznościach zewnętrznych czy też w rękach innych ludzi). Poświęca swoją uwagę zagadnieniu talentu, podaje bardzo liczne przykład z życia (szczególnie osób sławnych), podkreślając ich pracę, włożony wysiłek. Uczy, jak interpretować porażkę. Rzeczywiście motywuje, aby działać, tworzyć, kreować ... po prostu rozwijać się!

Audiobook. Autor w interesujący sposób zestawił ze sobą rzeczywistość wirtualnych gier wraz z życiem zawodowym, społecznym i prywatnym. Po głębszym zastanowieniu jestem skory do przyznania mu sporo racji. Bo gdy analizuje się zachowanie człowieka to nie sposób oprzeć się wrażeniu, że całe nasze życie to jedna wielka gra. Różne mechanizmy np. nagrody i kary, funkcje popytu i podaży czy też malejąca użyteczność krańcowa - są przecież codziennością, choć na pierwszy rzut oka nie rzucającą się na widok. W swoim życiu kierujemy się (podobnie jak w grze wirtualnej) wieloma motywacjami, zasadami i zachowaniem etycznym lub nie. Błyskotliwy Czytelnik zapytałby zapewne - no i na co to wszystko? Myślę, że uświadomienie sobie tych faktów pozwoli je wykorzystać i to nie tylko w życiu zawodowym. Myślę, że osoby nieco bardziej świadome życiowo stosują wiele z tych zasad nawet nieświadomie - ku własnej korzyści. Lektura tej książki jest również przydatna ze względu na wyrobienie w sobie mechanizmów obronnych dla różnego rodzaju manipulacji. Bardzo podobał mi się przykład z policjantem, który celowo zawyża taryfikator mandatowy, aby później w toku "negocjacji" z obywatelem mógł go zaniżyć - i w konsekwencji upiec dwie pieczenie na jednym ogniu - obniżyć poczucie winy w obywatelu i wyrobić "normy mandatowej". Reasumując - każdy człowiek w mniejszym lub większym stopniu w swoim życiu uczestniczy w jakiejś "grze". Robi to świadomie lub nieświadomie - ale nie sposób "wypisać się z rzeczywistości". Warto poznawać takie książki - poszerzają one wiedzę, uczą i są też przestrogą. Dlatego polecam tę książkę wszystkim Czytelnikom. Starsi - mogą mieć nieco problemów w odbiorze - bo rzeczywistości wirtualnej jest w niej sporo. Młodszym nie powinna sprawić problemów.

Drażni mnie ten ten termin, ten "przepływ". Do końca nie przemówił do mnie, nie przekonał do siebie, drażnił. Powinno pozostać oryginalne, angielskie flow. Czy wtedy jeszcze tego terminu nie było w języku polskim, ani w polskiej psychologii? Przyjemnie się czyta, bo i temat przyjemny - w dużym uproszczeniu - co sprawia, że jesteśmy szczęśliwi? Nie tak ogólnie, ale w tym momencie. Ciekawe, ale zbyt rozwlekle napisane.

"Freakonomia" Levitt'a i Dubner'a to intelektualna przygoda, która zmusza do spojrzenia na świat przez zupełnie nowe okulary ekonomiczne. Autorzy, łącząc ekonometryczną precyzję z dziennikarskiem zacięciem, zabierają czytelnika w fascynującą podróż przez nieoczywiste zjawiska społeczne - od korelacji między legalizacją aborcji a spadkiem przestępczości, przez system motywacyjny w gangu dilerów narkotyków, po wpływ imienia na szanse życiowe dziecka. Zamiast makroekonomicznych teorii i klasycznych modeli, Levitt stosuje narzędzia ekonomiczne do badania codziennych fenomenów, bezlitośnie demaskując ukryte mechanizmy ludzkiego zachowania i podważając powszechnie akceptowane "mądrości". Mimo błyskotliwości analiz i wciągającej narracji, "Freakonomia" nie jest pozbawiona wad. Niektóre z kontrowersyjnych tez autorów opierają się na selektywnie dobranych danych i mogą budzić uzasadnione wątpliwości metodologiczne. Książce brakuje też spójnej ramy teoretycznej - to bardziej kolekcja fascynujących przypadków niż kompletna teoria ekonomiczna. Co więcej, w pogoni za efektownymi wnioskami autorzy czasem nadmiernie upraszczają złożone zjawiska społeczne. Mimo tych zastrzeżeń, "Freakonomia" pozostaje stymulującą lekturą, która uczy kwestionować oczywistości, dostrzegać ukryte zależności i myśleć nietuzinkowo o codziennych zjawiskach, nawet jeśli nie ze wszystkimi wnioskami autorów się zgodzimy. Jeśli ktoś się waha, czy po nią sięgnąć, albo chce sobie przypomnieć jej kluczowe idee, polecam zajrzeć na moją stronę Lumeo.pl, gdzie znajdziecie jej szczegółową analizę.

Jak to w książkach o samorozwoju, masa niepotrzebnego bajdurzenia i sloganowych afirmacji utrzymanych w schemacie jak zrobisz X to stanie się Y i nagle zobaczysz, że Z. Irytujące jest też, że całość ubrana jest w wiarę w Boga, lub inną siłę wyższą. Niby autor rozszerza to o ogólną "duchowość", ale jednak wszystko orbituje w okół biblii. Mamy tu dużo przykładów andegdotycznych, które właściwie stanowią trzon opowieści. Przykładów badań naukowych jet za to niewiele. Autor wykorzystuje inne, nie swoje twierdzenia, co ma pewien walor edukacyjny, jak potraktujemy to jako wstęp, lub odnośnik.

Rework to inspirująca i przystępna lektura, która dobrze sprawdza się jako „odświeżacz myślenia biznesowego” — szczególnie w branżach cyfrowych i startupach. Nie zastąpi dogłębnych podręczników zarządzania ani strategii korporacyjnych, ale potrafi skłonić do przewartościowania podejścia do pracy, produktów i zasobów.

Bardzo ciekawa książka na temat tego, jak podchodzić do motywacji w wymiarze osobistym i w skali organizacji. Omawia 3 różne rodzaje motywacji oraz to, kiedy działają, a kiedy nie. Wskazuje głównie, że im bardziej świat oraz praca i wyzwania stają się skomplikowane, tym bardziej ważniejszy jest trzeci rodzaj motywacji. Na początek omówmy motywacje 1.0, 2.0 oraz 3.0: Motywacja 1.0 – podstawowe impulsy i instynkty, które sprowadzają się do „nieumarcia”. Głód, pragnienie, sen. Motywacja 2.0 – kij i marchewka. Klasyczny system kar i nagród. Motywacja 3.0 – samozaangażowanie, większe idee, zaangażowanie dla dobra sprawy i czegoś większego od nas samych. Kilka fajnych myśli z książki i moich uwag: ● Pink dzieli zadania na algorytmiczne i heurystyczne. Zadania algorytmiczne to takie, gdzie masz zestaw instrukcji i jedną ścieżkę do końca – jest algorytm rozwiązania. Zadania heurystyczne wymagają eksperymentowania i wymyślania nowatorskich rozwiązań, bo takiego algorytmu nie ma. Badaczka Teresa Amabile z Harvard Business School odkryła, że zewnętrzne nagrody i kary działają dobrze przy zadaniach algorytmicznych. No ale potrafią w niszczycielski sposób wpływać na zadania heurystyczne. Ambitne zadania – rozwiązywanie nowych problemów czy tworzenie czegoś, czego światu brakowało – są w wysokim stopniu uzależnione od motywacji wewnętrznej. ● Niestety paradoksalnie nagrody mogą utrudniać realizowanie pewnych celów i zmienić ciekawe zajęcie w harówkę. Marchewka i kij mają siedem fatalnych wad: mogą zgasić wewnętrzną motywację, obniżać wyniki, zmiażdżyć kreatywność, wyprzeć dobre zachowanie, zachęcać do oszukiwania i korzystania ze skrótów oraz do nieetycznego zachowania, uzależniać, a także sprzyjać myśleniu krótkowzrocznemu. ● Jeden z rozdziałów omawia też, jak ważny jest growth mindset. Dzięki niemu ciężka praca jest postrzegana jako wartość, a nie dowód na to, że jesteśmy niewystarczający. ● Jeden z głównych wniosków z książki to taki, że firmy muszą uczyć się, jak angażować pracowników na wyższym poziomie niż jedynie poprzez premie finansowe. I nie, jeśli jakiś Janusz biznesu już zaciera ręce, że nie trzeba pracownikom płacić, tylko dać im „super-misję”, to tak nie działa :). Badania przytoczone w książce jasno wskazują, że by motywacja 3.0 miała rację bytu, tacy pracownicy muszą wiedzieć, że zarabiają standardowe stawki lub powyżej średniej. Ulubiony cytat: Badacze tacy jak Teresa Amabile z Harvard Business School odkryli, że zewnętrzne nagrody i kary – i marchewki, i kije – mogą dobrze działać przy zadaniach algorytmicznych. Ale potrafią w niszczycielski sposób wpływać na zadania heurystyczne. Tego typu ambitne zadania – rozwiązywanie nowych problemów albo tworzenie czegoś, czego światu brakowało, a on nawet o tym nie wiedział – w wysokim stopniu uzależnione są od trzeciego popędu Harlowa. Fajna książka. Głównie pewnie skorzystają z niej menedżerowie oraz właściciele firm. Najlepiej ci starej daty, bo publikacja podważa wiele standardowej wiedzy.

Bardzo dużo badań i naukowych przypadków , natomiast jest też omówionych pod kątem psychologicznym kilka ciekawych zachowań ludzi / konsumentów. Generalnie nie trzeba czytać od deski do deski , chyba że ktoś lubi zagłębiać się we wszystkie eksperymenty amerykańskich naukowców ;)

Jednak z kilku książek, które uważam za bardzo wartościowe jeśli chodzi o biznes i zarządzanie. Nie wszystko da się przełożyć na mniejsze firmy, ale bardzo duża część to uniwersalne zasady. Dla mnie motywująca. Oczywiście na przestrzenie lat wiele rzeczy się zmieniło, jednak pewne rzeczy dalej pozostają aktualne. Wiedzę z tej książki można uzupełnić i powinno się to zrobić. Ale nie spotkałam się inną podobną książką napisaną przez osobę z tak dużym doświadczeniem jak Welch. Chwilami brutalna i nie pasująca do dzisiejszych czasów. Ale wystarczy odnaleźć w tym wszystkim równowagę. Dla mnie jedna z kilku książek do których mam większy sentyment. Polecam, sama do niej wracam co jakiś czas.

Paweł Tkaczyk ma to coś, co sprawia, że się go świetnie słucha. Zanim trafiłem na jego książkę oglądałem sporo materiałów i wystąpień z jego udziałem. Takie obycie z osobą Pawła sprawiło, że czytając "Zakamarki marki" miałem wrażenie, że mam w głowie lektora z głosem Tkaczyka - świetne doświadczenie :D "Zakamarki marki" to bardzo przydatny materiał zarówno dla osób z branży marketingu, jak i dla przedsiębiorców, którzy sami planują zbudować, poprawić lub odmienić wizerunek swojej marki. Myślę, że warto ją nie tylko przeczytać, ale także od czasu do czasu sięgać po nią, aby zerknąć do oznaczeń lub notatek sporządzonych podczas lektury.

"Strategia błękitnego oceanu" W. Chana Kima i Renée Mauborgne to fascynująca propozycja rewizji tradycyjnego myślenia o strategii biznesowej. Autorzy przekonująco przedstawiają alternatywę dla wyniszczającej konkurencji w "czerwonych oceanach" (rynkach o ustalonych granicach i regułach gry), proponując metodologię kreowania "błękitnych oceanów" – nowych przestrzeni rynkowych, gdzie konkurencja staje się nieistotna. Siła książki leży w systematycznym podejściu do tworzenia innowacji wartości – równoczesnego obniżania kosztów i podnoszenia wartości dla klientów – poprzez narzędzia takie jak kanwa strategii, cztery działania (eliminuj, redukuj, podnieś, stwórz) czy pięć kroków formułowania strategii. Autorzy ilustrują swoje tezy przekonującymi studiami przypadków, od Cirque du Soleil przez Southwest Airlines po [yellow tail], pokazując, jak firmy z różnych branż skutecznie wyszły poza ograniczenia istniejących rynków. Choć koncepcje przedstawione w książce są inspirujące i poparte solidnymi badaniami, niektórzy czytelnicy mogą odczuwać pewien niedosyt konkretów dotyczących identyfikacji potencjalnych błękitnych oceanów czy zarządzania ryzykiem związanym z radykalną innowacją. Dodatkowo, część przykładów może wydawać się analizowana z perspektywy czasu, co zawsze ułatwia dostrzeżenie innowacyjności danych rozwiązań. Niemniej jednak, "Strategia błękitnego oceanu" pozostaje jedną z najbardziej wpływowych książek biznesowych ostatnich dekad, oferującą systematyczne podejście do tworzenia przełomowych innowacji i ucieczki z pułapki hiperkonkurencji, co czyni ją cenną lekturą zarówno dla przedsiębiorców, jak i menedżerów poszukujących nowych ścieżek wzrostu. Jeśli ktoś się waha, czy po nią sięgnąć, albo chce sobie przypomnieć jej kluczowe idee, polecam zajrzeć na moją stronę Lumeo.pl, gdzie znajdziecie jej szczegółową analizę.

MARZENIA A RZECZYWISTOŚĆ Gdy słucham tego po prawie trzydziestu latach od pierwszego wydania, to nie mam już dreszczy odkrywcy i łączyciela kropek, tylko konstatację, że bardzo się już upowszechniły te odkrycia, badania i teorie w języku rozmaitych grup wsparcia, psychoterapii, coachów i trenerów personalnych. W przychodniach, klinikach i szpitalach a mimo to tak niewiele z tego wynika. W szkołach lekcje treningu inteligencji emocjonalnej powinny być obowiązkiem (nie chcę wchodzić w mądrości jak i kiedy), powinny tak jak historię powinno się uczyć rozumieć, a nie znać. Tak jak powinno się uczyć korzystania z finansów i umieć rozróżniać pętle zagrożeń kredytowych, polis ubezpieczeniowych, inwestycji i oszustw internetowych. Ale co zrobić, jeśli dysponujemy tak twardą podstawą i nie ma woli na wprowadzenie jej w praktyce? Łatwiej jednak hodować pieczarki, czasem przed wyborami ściągnąć z nich folię i dać im karty wyborcze, a po robocie zakryć znowu. Z pewnością jestem niesprawiedliwy i widzę tylko niedociągnięcia, może przesadzam, ale książka, pomimo że nauka poszła dalej nadal powinna być podstawą w każdym domu i zagrodzie.

Świat potrzebuje zarówno głośnych, jak i cichych, a problem w tym, że za długo słuchał tylko tych pierwszych. Przesłuchałam audiobooka Ciszej, proszę! i mam mieszane, ale raczej pozytywne odczucia. Choć książka jest dość obszerna i momentami rozwleczona, to jej najważniejsze wnioski spokojnie mogłyby zmieścić się w krótkiej pigułce, z którą powinien zapoznać się każdy pracodawca, nauczyciel i rodzic. Susan Cain pokazuje, że cichość, refleksyjność i potrzeba samotności nie są wadą, tylko innym stylem funkcjonowania, który często bywa niedoceniany w świecie premiującym głośność i przebojowość. Warto przeczytać (lub przesłuchać), żeby lepiej zrozumieć siebie i innych, nawet jeśli nie każdy fragment jest równie wciągający.

Ciężko mi się jakoś odnieść do książki bo porusza ona tak wiele tematów. Najważniejsze, o czym wspomina sam autor, to żeby czytać tylko te rozdziały które nas interesują. Jako ciąg tekstu zamienia się to w połączenie biohackingu z doświadczeniami i badaniami wplecionymi w treść. Nie mniej jednak jest to książka ciekawa. Warto zajrzeć, jeżeli chce się dowiedzieć więcej na jakiś temat.