Nic tu po was

🔥 Dość prosta historia, ale też wyjątkowa i komfortowa. O poszukiwaniu miłości, ciepła i zrozumienia. O zwyczajnej potrzebie obecności bliskiego człowieka. Przyjemna, przystępnie i z humorem napisana, napełniająca serce nadzieją. Jest jak taki miły kocyk albo przytulas po ciężkim dniu.

🔥 Lillian otrzymuje od swojej dawnej przyjaciółki propozycję przyjazdu do niej z możliwością zatrudnienia. Kobieta miałaby opiekować się dwójką dzieci męża Madison, który jest senatorem. Kłopot leży w tym, że bliźnięta są dosłownie zrobione z ognia - pod wpływem silnych emocji mają skłonności do samozapłonu, który nie robi im krzywdy, ale zagraża otoczeniu. Lillian przekonuje się, że Madison nie żartuje, zgadza się pomóc. Z każdym kolejnym dniem dzieci stają się jej coraz bliższe, choć Lillian wie, że jej praca nie jest bezterminowa. Bessie i Roland znajdują w niej namiastkę miłości i uwagi, której tak bardzo pragną. Historia komplikuje się, gdy Jasper - ojciec dzieci - otrzymuje awans i dzieje się coś niespodziewanego, co może stanowić problem dla każdego członka ich zaaranżowanej rodziny.

🔥 Lillian jest postacią, która nie miała w życiu łatwo. Niekochana przez matkę, wydalona z upragnionej szkoły za coś, czego nie zrobiła, non stop dobijana przez zły los. Pragnie czegoś więcej, ale równocześnie wie, jak smakuje porażka i nie chce kolejny raz jej ponieść. Madison za to ma wszystko, czego pragnęła - pieniądze, rodzina, wpływy, możliwość samostanowienia i sprawowania pewnego rodzaju władzy. Mimo, że wydają się tak różne, połączyła ich specyficzna więź - Lillian jest w stanie zrobić dla Madison wszystko, nawet po wielu latach rozłąki. W przybranych dzieciach swojej przyjaciółki widzi siebie, dlatego tak szybko stają się jej tak bliskie. Zajmuje się nimi, spędza z nimi czas, ale przede wszystkim akceptuje je takie, jakie są. Nie próbuje ich w żaden sposób stłamsić ani ukryć. Poznaje je i cierpliwie uczy metod samokontroli. Ich relacja jest jak miód na serce, pełna wzajemności, szczerości i wsparcia.

🔥 Wszystkie postacie są wyraziste, mają swoje zadanie i indywidualną naturę. Madison niby ma wszystko, ale również musiała swoje poświęcić i gdy trzeba potrafi walczyć o swoje. Jej synek - uporządkowany i grzeczny. Jasper - o kilku twarzach, ale życiowo niezbyt rozgarnięty. Bliźnięta - zamknięte dzieciaki, które pozytywnie zaskakują przy bliższym poznaniu. Lillian - o dziwo - jest w tej paczce, głosem rozsądku, który stara się rozwiązywać spory z korzyścią dla wszystkich. Jest takim przewodnikiem i relacyjnym klejem w jednym. Kimś, kogo ta rodzina zdecydowanie potrzebowała.

🔥 Ktoś może się przyczepić, że w książce mało się dzieje, jest monotonnie albo, że niektóre wątki nie zostały bardziej rozwinięte. Można by rozwinąć temat rodziny głównej bohaterki, myśli Madison, jej synka lub jakikolwiek inny, ale myślę, że to nie było konieczne. Dla mnie ta książka jest pełna, elementy są trafione w punkt.

🔥 Myślę, że taka właśnie powinna być ta książka - lekka, choć wrażliwa, prosta i równocześnie głęboka. Uniwersalna i czarująca. Przeurocza, do zapamiętania na dłużej.

🔥 Dość prosta historia, ale też wyjątkowa i komfortowa. O poszukiwaniu miłości, ciepła i zrozumienia. O zwyczajnej potrzebie obecności bliskiego człowieka. Przyjemna, przystępnie i z humorem napisana, napełniająca serce nadzieją. Jest jak taki miły kocyk albo przytulas po ciężkim dniu.

🔥 Lillian otrzymuje od swojej dawnej przyjaciółki propozycję przyjazdu do niej z...