Na dłużej niż na zawsze

"... na niepamięć nie ma lekarstwa."
Kto się z tym zgodzi? To takie okrutne, gdy traci się własną tożsamość, dzień po dniu...
Eliza Orzechowska to ceniona aktorka, która chce zostać zapamiętana. Występuje na deskach teatru, uczęszcza na premiery, czyta audiobooki oraz pracuje w dubbingu. Dlaczego zatem chce, by o niej pamiętano? Przed kilkunastu laty, jako uczennica liceum, wracała z udanego szkolnego spektaklu do domu. Ale mama nie czekała w domu, ona siedziała na przystanku, zagubiona. W owym dniu jej świat nagle się zatrzasł. Jej matka zachorowała na Alzheimera, podzielając tym samym los babki.
"Jej mama, osoba, która zawsze powinna być po jej stronie, osoba, która powinna ją chronić, która zawsze powinna stać między nią a światem zniknęła. W jednej chwili, właśnie w tamtym momencie, na przystanku, Eliza Orzechowska dorosła. Stała się dorosłą osobą odpowiedzialną za... inną dorosłą osobę. Ktoś rzucił monetą i role się odwróciły. I nic już nie miało znaczenia. " Musiała zmienić swoje zamiary, marzenia, zerwała ze swoim chłopakiem, Feliksem, z którym nie widziała się 17 lat, aż do pewnego dnia, kiedy ujrzała go na parkingu, kiedy czekał na swojego siostrzeńca,dawne wspomnienia ożyły. Postanawiają ze sobą zamieszkać, ale na warunkach ustalonych przez Aktorkę i do premiery spektaklu. Feliks nie ma pojęcia o chorobie jej matki. Co wydarzy się po drodze? Czy Eliza powie Feliksowi o swojej sytuacji rodzinnej? Tego wam nie zdradzę i zachęcam do lektury.
Świat Elizy runął, kiedy dowiedziała się o okrutnej chorobie swojej mamy. Jej młodzieńczy związek, marzenia, okazały się niemożliwe do spełnienia. W ciągu tych lat nigdy się z nikim na stałe nie związała. Oswajała myśl, że i ona podzieli również los matki i babki, że zapomni nie tylko swoich bliskich, ale też kim jest. Dlatego zawsze grała swoje role perfekcyjnie. I w życiu zawodowym i prywatnym.
Przyznam, iż początkowo bohaterka ta mnie irytowała. Myślałam, że jest osobą zbyt wyrachowaną, wygodną i nieczułą. Z czasem lepiej ja poznawałam, zaczęłam jej tak naprawdę współczuć i nigdy nie chciałabym znaleźć się na jej miejscu.
Książka Jagody Wochlik opowiada historię wzięta z życia. Eliza rezygnuje ze swoich pragnień i potrzeb, ponieważ potrzeby jej mamy są ważniejsze, mimo, iż ta niejednokrotnie jej to powtarza, by korzystała z życia i się z kimś związała. Ona zatraca się. Zamiast cieszyć się życiem, tak naprawdę w głowie ma tylko uporczywe myśli, że i ona kiedyś zachoruje. Ale to nie zawsze jest regułą. I owszem matka jest dla niej najważniejsza i nic tego nie zmieni, jednak nie powinno się zapominać o sobie. Przez to staje się nieszczęśliwa i trochę zgorzkniała, traci wiarę w to, że i ona może być szczęśliwa. No bo jak? Skoro sama tak naprawdę z tego zrezygnowała
"Na dłużej niż na zawsze" to książka, która pokazuje, że aby nadać życiu na nowo barw i sensu, należy pozwolić sobie, ale także tej drugiej połowie wziąć sprawy w swoje ręce.
Przejmująca, życiowa opowieść o przewrotnosci losu. To historia pięknej miłości, która wraca po tylu latach, kierując się swoimi prawami. Przepiękna, pełna empatii, poruszająca do granic możliwości o podstępnej chorobie, która każdego dnia okrada chorych z tożsamości. Obok niej nie sposób przejść obojętnie. Zapada głęboko w pamięć. Skłania do refleksji. Polecam Waszej uwadze.

"... na niepamięć nie ma lekarstwa."
Kto się z tym zgodzi? To takie okrutne, gdy traci się własną tożsamość, dzień po dniu...
Eliza Orzechowska to ceniona aktorka, która chce zostać zapamiętana. Występuje na deskach teatru, uczęszcza na premiery, czyta audiobooki oraz pracuje w dubbingu. Dlaczego zatem chce, by o niej pamiętano? Przed kilkunastu laty, jako uczennica liceum,...