Jeszcze będziemy szczęśliwi

Wiktor wraca z Londynu, gdzie skończył studia i zrobił doktorat. W Polsce nie ma zbyt wielu przyjaciół, a tym samym okazji do spotkań towarzyskich, dlatego jego rodzice umawiają go na spotkanie z dziewczyną z sąsiedztwa, z którą przyjaźnił się w dzieciństwie. Dziewczyna jednak skrywa przed światem pewną tajemnicę, w związku z czym na spotkanie z Wiktorem idzie jej przyjaciółka Lena.

Ciąg dalszy recenzji:
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1427093465880101&set=pb.100057383845845.-2207520000

Wiktor wraca z Londynu, gdzie skończył studia i zrobił doktorat. W Polsce nie ma zbyt wielu przyjaciół, a tym samym okazji do spotkań towarzyskich, dlatego jego rodzice umawiają go na spotkanie z dziewczyną z sąsiedztwa, z którą przyjaźnił się w dzieciństwie. Dziewczyna jednak skrywa przed światem pewną tajemnicę, w związku z czym na spotkanie z Wiktorem idzie jej...

Każdy kto nie miał tzw. "lekkiego" dzieciństwa czy młodości i zbyt szybko musiał wydorośleć, zbyt wcześnie wziąść odpowiedzialność nie tylko za siebie ale i za innych członków rodziny, którego nie każda decyzja z perspektywy czasu okazała się tą najlepszą lub kto skupiając się na swych ambicjach zatracił swoje prawdziwe życie i szansę na szczęście - każda z takich osób znajdzie cząstkę siebie w głównych bohaterach. Sama do tych osób również się zaliczam i sama nie raz użyłam zwrotu "zmarnowane życie" - jak nasi główni bohaterowie. Polecam książkę serdecznie, bo choć z półki "zwykłych obyczajówek" - dała mi do myślenia... Przypomniała, że zamiast rozpamiętywać, użalać się i rozdrapywać stare rany trzeba przede wszystkim otworzyć się samemu na nowe, znaleźć w sobie odwagę i pozwolić sobie na szczęście :-) Urzekła mnie też niezmiernie Babcia Helena, aż jej zazdroszczę głównej bohaterce... Przeczytajcie - warto :-)

Każdy kto nie miał tzw. "lekkiego" dzieciństwa czy młodości i zbyt szybko musiał wydorośleć, zbyt wcześnie wziąść odpowiedzialność nie tylko za siebie ale i za innych członków rodziny, którego nie każda decyzja z perspektywy czasu okazała się tą najlepszą lub kto skupiając się na swych ambicjach zatracił swoje prawdziwe życie i szansę na szczęście - każda z takich osób...

czasami strach jest silniejszy od miłości.
Marzenia są jak krople deszczu. Jest ich naprawdę wiele.
Najważniejsze to znaleźć odwagę by po nie sięgnąć.

Dagmara , Lena i Zyta- trzy muszkieterki, przyjaciółki, duchowe siostry.
Kobiety, które zawsze i wszędzie mogą na siebie liczyć.
A jednak matka Dagi postanowiła solidnie namieszać- umówiła ją na randkę z przyjacielem z dzieciństwa.
Kłopot w tym ,że dziewczyna ma swoje powody by nie iść na spotkanie i wcale nie chodzi tu o upływ czasu czy brak tematów do rozmowy.
Wtedy do akcji wkracza Helena - to ona proponuje, że uda się na tę niechcianą schadzkę i skutecznie zniechęci mężczyznę do kolejnych.
I rzeczywiście to robi , choć jej zabiegi czyli dziwne odzywki i dres włożony do restauracji zdają się przynosić inne rezultaty niż oczekiwała tego Lena.
Kłamstwa jednak mają to do siebie ,że prędzej czy później zawsze wychodzą na jaw i tak było również w tym przypadku.
Wówczas jednak chłopak chce rekompensaty za swój zmarnowany czas.
Przy okazji jednej z rozmów oboje dochodzą do wniosku ,że ich życie to pasmo porażek i wspólnie tworzą listę rzeczy na które nie znaleźli wcześniej czasu i śmiałości.
Czy teraz coś się zmieni? Czy tych dwoje da szansę uczuciu, które wisi w powietrzu?
Co właściwie ukrywa Lena I czy opieka nad babcią jest tylko pretekstem do tego by odmawiać sobie prawa do bycia szczęśliwą?
Pamiętam, że książki Pani Jagody poznałam zupełnym przypadkiem i od pierwszej chwili wyczułam w nich dużo wrażliwości i nadziei.
Tak było i tym razem - ta powieść opowiadała o szukaniu własnej drogi, nawet wtedy, gdy wydaje się ona zbyt kręta, zbyt trudna albo zupełnie nie dla nas. O uczeniu się odwagi małymi krokami, o podejmowaniu decyzji wbrew lękowi i o tym, że czasem największym aktem miłości jest pozwolenie sobie na szczęście.
To także historia o przyjaźni, która nie ocenia i nie naciska, lecz daje przestrzeń – by się potknąć, zawahać, a potem spróbować jeszcze raz. O kobietach, które wspierają się nie tylko w chwilach radości, ale przede wszystkim wtedy, gdy świat zdaje się mówić „nie”.
Autorka z niezwykłą czułością pokazuje, jak łatwo zagubić siebie w obowiązkach wobec innych i jak trudno później przyznać, że własne marzenia też zasługują na uwagę. Relacja Leny i mężczyzny, który pojawia się w jej życiu w najmniej spodziewany sposób, rozwija się subtelnie, bez fajerwerków, ale za to bardzo prawdziwie – poprzez rozmowy, niedopowiedzenia i wspólne odkrywanie tego, czego oboje sobie od dawna odmawiali.
To powieść, która otula, ale jednocześnie skłania do zadania sobie niewygodnych pytań:
czy naprawdę żyję tak, jak chcę?
czy strach nie rządzi moimi wyborami bardziej niż miłość?
Po lekturze zostaje w sercu miękki ślad – przypomnienie, że marzenia nie znikają, nawet jeśli długo po nie nie sięgamy. Czekają. Cicho. Dokładnie tak jak odwaga.

czasami strach jest silniejszy od miłości.
Marzenia są jak krople deszczu. Jest ich naprawdę wiele.
Najważniejsze to znaleźć odwagę by po nie sięgnąć.

Dagmara , Lena i Zyta- trzy muszkieterki, przyjaciółki, duchowe siostry.
Kobiety, które zawsze i wszędzie mogą na siebie liczyć.
A jednak matka Dagi postanowiła solidnie namieszać- umówiła ją na randkę z...

„Jeszcze będziemy szczęśliwi” Jagoda Wochlik

Czy udało Wam się zrealizować wszystkie marzenia z dzieciństwa?

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Jagody Wochlik i muszę przyznać, że była to bardzo przyjemna, choć nieco nostalgiczna podróż.
Z pewnością sięgnę po kolejne powieści Autorki, bo ta historia zostawiła po sobie ciepły ślad.

„Jeszcze będziemy szczęśliwi” to opowieść nie tyle radosna, co dojrzała. Pełna refleksji nad życiem, wyborami i marzeniami, które z biegiem lat schowaliśmy gdzieś głęboko, uznając je za niepoważne lub „nie na ten etap”.

Poznajemy trzy przyjaciółki, nazywane Muszkieterkami oraz Jego. Mężczyznę, który po latach wraca w rodzinne strony i nieoczekiwanie burzy uporządkowany świat przyjaciółek oraz babci Heleny.

Dorosłość potrafi wkroczyć w nasze życie zbyt szybko. Nierzadko zmusza nas do brania odpowiedzialności za innych, do rezygnowania z własnych pragnień na rzecz obowiązków. Skupieni na pracy, karierze czy codziennych problemach, zapominamy o sobie i o marzeniach, które nigdy nie doczekały się realizacji. A przecież gdzieś w środku nadal żyje nasze wewnętrzne dziecko, spragnione drobnych radości, małych przyjemności. Czasem nawet wstydzimy się o nich mówić, bo „nie wypada”, bo „to już nie ten wiek”.

Właśnie w takim miejscu znajdują się główni bohaterowie tej historii – Lena i Wiktor. Ich znajomość zaczyna się zupełnie przypadkowo, a właściwie od przysługi, jaką Lena wyświadcza Dagmarze. To ona sprawia, że poznaje Wiktora.

Wiktor i Dagmara znali się w dzieciństwie, dlatego po jego powrocie rodzice bardzo chcą ich zeswatać. Czy ten plan ma szansę powodzenia? Niekoniecznie, sami zainteresowani nie są zachwyceni wizją aranżowanej randki. Na spotkanie zamiast Dagmary idzie Lena, której zadaniem jest skutecznie zniechęcić do siebie mężczyznę. Jak się jednak okazuje, obrana metoda zamiast odstraszyć… intryguje Wiktora.

Jak to zwykle bywa, kłamstwa mają krótkie nogi i prawda szybko wychodzi na jaw. W ramach zadośćuczynienia Lena zobowiązuje się stworzyć listę marzeń, które wspólnie z Wiktorem będą realizować, punkt po punkcie. Z pozoru niewinna zabawa szybko nabiera głębszego znaczenia. Oboje na chwilę zapominają o codziennych problemach i pozwalają sobie na odrobinę dziecięcej beztroski, radości z małych rzeczy.

Czy uda im się otworzyć na zmiany?

Moje serce bezapelacyjnie skradła babcia Helena, kobieta pełna życiowej mądrości, dystansu i humoru. Idzie z duchem czasu, nie boi się zmian, a swoje Muszkieterki kocha bezgranicznie. Ma w sobie więcej luzu niż wszystkie trzy razem wzięte 🙂

Lena to osoba bardzo zamknięta w sobie, unikająca zmian i wszystkiego, co mogłoby zaburzyć jej poukładany świat. Zyta , najbardziej racjonalna z Muszkieterek, stawia na stabilność i porządek, a swoje emocje rozładowuje… sprzątając mieszkanie brata. Dagmara natomiast bywa irytująca, nie do końca wie, czego chce i często ucieka od problemów. Jednak razem tworzą idealnie niedoskonałe trio.

Gorąco polecam tę wyjątkową historię, to książka, która pozwala na chwilę się zatrzymać, zwolnić i ponownie zajrzeć do sfery marzeń, o których być może dawno zapomnieliśmy.

Dziękuję Wydawnictwu Filia za egzemplarz recenzencki.

„Jeszcze będziemy szczęśliwi” Jagoda Wochlik

Czy udało Wam się zrealizować wszystkie marzenia z dzieciństwa?

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Jagody Wochlik i muszę przyznać, że była to bardzo przyjemna, choć nieco nostalgiczna podróż.
Z pewnością sięgnę po kolejne powieści Autorki, bo ta historia zostawiła po sobie ciepły ślad.

„Jeszcze będziemy szczęśliwi” to...

Ta książka jest tak pełna absurdów, że trudno ją ocenić. Z jednej strony autorka kreuje bohaterów na nowoczesnych i postępowych - homoseksualny związek prawie wszyscy traktują jak coś naturalnego, nawet pani w wieku 70+. Tymczasem kiedy Lena ma problem z wyrzutami sumienia, które gnębią ją od wielu lat, nikt z tych postępowych ludzi nie sugeruje jej, żeby poszukała pomocy i poszła na terapię - jakby nie wiedzieli, że to jest możliwe! Również kiedy pojawia się kwestia dziedziczenia mieszkania babci Leny, nikt nie mówi, że wystarczy jedna wizyta u prawnika, aby załatwić sprawę. Czy ci nowocześni, wykształceni ludzie żyją w średniowieczu?

Ta książka jest tak pełna absurdów, że trudno ją ocenić. Z jednej strony autorka kreuje bohaterów na nowoczesnych i postępowych - homoseksualny związek prawie wszyscy traktują jak coś naturalnego, nawet pani w wieku 70+. Tymczasem kiedy Lena ma problem z wyrzutami sumienia, które gnębią ją od wielu lat, nikt z tych postępowych ludzi nie sugeruje jej, żeby poszukała pomocy...

MOJA RECENZJA ⤵️
Czy da się uciec przed zmarnowanym życiem?
W tej pięknej historii w której poznajemy Lenę i Wiktora , którzy poznali się przypadkiem i to w sytuacji która nie zapowiadała by się dobrze ale jednak..
Ona zapomniała o sobie przez pomaganie innym, a On przez przez rozwój kariery również gdzieś zatracił swoje marzenia.
Gdy postanowią spełnić swoje marzenia i choć na chwilę trochę inaczej spędzić czas to mimo , że z pozoru nie chcą być razem, a bardziej ona to czasem życie wie samo, a czasem dobra dusza też czuwa jak w przypadku Babci Leny, która w tej historii otwiera oczy nie tylko naszym bohaterom ale daje dobrą lekcje dla nas czytelników.
To historia o życiu, o tym żeby żyć naprzód, spełniać marzenia i nie marnować życia i czasu.
Czasem wystarczy dotknąć słońca.
Historia o miłości, jej szukaniu, również szukaniu szczęścia, ale też historia o prawdziwej przyjaźni , bo Lena ma też cudowne przyjaciółki, które są przy niej.
To historia z tych nie odkładalnych, bardzo polecam i nie tylko dla kobiet.
Spełniajcie marzenia, nawet te małe , korzystajcie z życia na ile możecie.

MOJA RECENZJA ⤵️
Czy da się uciec przed zmarnowanym życiem?
W tej pięknej historii w której poznajemy Lenę i Wiktora , którzy poznali się przypadkiem i to w sytuacji która nie zapowiadała by się dobrze ale jednak..
Ona zapomniała o sobie przez pomaganie innym, a On przez przez rozwój kariery również gdzieś zatracił swoje marzenia.
Gdy postanowią spełnić swoje marzenia i...

„Jeszcze będziemy szczęśliwi” to książka, która porusza bardzo czułe struny. Czytając ją, miałam wrażenie, że autorka nazywa emocje, z którymi sama często się mierzę — ból, zagubienie i cichą nadzieję na lepsze jutro.

To historia, która nie obiecuje szybkiego szczęścia, ale pokazuje, że czasem wystarczy przetrwać kolejny dzień. Bohaterowie są autentyczni, a ich emocje prawdziwe i bliskie czytelnikowi. Największą siłą tej powieści jest szczerość oraz znaczenie słowa „jeszcze” — jako obietnicy, że nawet po trudnych chwilach może nadejść coś dobrego. To książka, która zostaje w sercu i daje poczucie, że w swoich uczuciach nie jest się samotnym.

„Jeszcze będziemy szczęśliwi” to książka, która porusza bardzo czułe struny. Czytając ją, miałam wrażenie, że autorka nazywa emocje, z którymi sama często się mierzę — ból, zagubienie i cichą nadzieję na lepsze jutro.

To historia, która nie obiecuje szybkiego szczęścia, ale pokazuje, że czasem wystarczy przetrwać kolejny dzień. Bohaterowie są autentyczni, a ich emocje...

Recenzja w całości na https://czytadlapegrota.blogspot.com

Wiktor i Lena to główni bohaterowie powieści, którzy poznają się w wyjątkowych i można by rzec, oryginalnych okolicznościach. Lena idzie na spotkanie z Wiktorem w zamian za swoją koleżankę, czego oczywiście chłopak nie jest świadomy. Co dalej z tak dziwnie rozpoczętą znajomością i czy w ogóle będzie jakieś „dalej?”.

„Jeszcze będziemy szczęśliwi” to powieść emocjonalna, przepełniona uczuciami, otulająca w te zimne dni. Było to moje pierwsze spotkanie z autorką i zapewne nie ostatnie. Historia Leny i Wiktora bardzo mnie zaintrygowała i zaciekawiła. Autorka podkreśla w swojej powieści jak ważne są przyjaźń, miłość czy lojalność.

Bezsprzecznie nie jest to powieść, o której da się szybko zapomnieć. To jedna z tych powieści po ukończeniu której człowiek nadal o niej myśli i ją przeżywa. Takie historie uwielbiam i pragnę czytać jak najczęściej! :) Czytelnik jest zaangażowany w 100 procentach w fabułę. Śledzi losy bohaterów i im kibicuje z całych sił.

Z ogromną radością zachęcam Was do poznania losów Wiktora i Leny. Będziecie się dobrze bawić, wzruszać i cieszyć. Ta powieść dostarcza mnóstwo emocji. Serdecznie polecam!

Recenzja w całości na https://czytadlapegrota.blogspot.com

Wiktor i Lena to główni bohaterowie powieści, którzy poznają się w wyjątkowych i można by rzec, oryginalnych okolicznościach. Lena idzie na spotkanie z Wiktorem w zamian za swoją koleżankę, czego oczywiście chłopak nie jest świadomy. Co dalej z tak dziwnie rozpoczętą znajomością i czy w ogóle będzie jakieś...

Wiktor wraca do kraju z konkretnymi planami zawodowymi. Jego matka natomiast od razu postanawia zeswatać go z koleżanką z dzieciństwa. Dagmara jednak zupełnie nie jest zainteresowana spotkaniem. Finalnie na randkę wysyła swoją przyjaciółkę Lenę.
Jak potoczą się losy bohaterów i ich najbliższych po tym dziwnym spotkaniu?

Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i uważam je za bardzo udane. Wykreowana historia jest niezwykle ciepła, emocjonalna i otulająca. Niesie niezwykle ważne przesłanie. Przyjaźń, lojalność i więzi rodzinne są tu na pierwszym planie. Szczęście wynika z małych rzeczy których często nie doceniamy. Lektura sprawia, że nie tylko angażujemy się w losy bohaterów ale także zmusza do refleksji nad własnym życiem.
Polecam ❤️

Wiktor wraca do kraju z konkretnymi planami zawodowymi. Jego matka natomiast od razu postanawia zeswatać go z koleżanką z dzieciństwa. Dagmara jednak zupełnie nie jest zainteresowana spotkaniem. Finalnie na randkę wysyła swoją przyjaciółkę Lenę.
Jak potoczą się losy bohaterów i ich najbliższych po tym dziwnym spotkaniu?

Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością...

🔹️Zachęcona intrygującym opisem, ochoczo sięgnęłam po tę książkę, licząc na wciągającą historię i emocje, które nie pozwolą mi się od niej oderwać. Niestety, muszę przyznać bez bicia, że tym razem nie do końca się to udało. Choć doceniam pomysł autorki i widzę w nim potencjał, sama lektura nie porwała mnie tak, jakbym tego oczekiwała.

🔹️W moim odczuciu akcja rozwija się bardzo powoli, a momentami wręcz nuży. Zabrakło mi napięcia i emocji, które mogłyby utrzymać moją uwagę. Główny bohater, Wiktor, wydał mi się dość miałki i mało wyrazisty, a Lena – mimo że miała szansę stać się ciekawą postacią – pozostała dla mnie nijaka i trudna do polubienia.

🔹️Na szczęście jest ktoś, kto tę historię ratuje – babcia! To zdecydowanie najbarwniejsza i najcieplejsza postać w całej książce. Jej mądrość, spokój i życiowe podejście sprawiają, że każda scena z jej udziałem nabiera głębi i autentyczności.

🔹️Szkoda, że niektóre wątki nie zostały bardziej rozwinięte. Czuć, że autorka miała ciekawy pomysł, ale zabrakło mu pełnego rozwinięcia i emocjonalnego „pazura”.

🔹️Podsumowując – to książka z potencjałem, który nie do końca został wykorzystany. Nie była to lektura dla mnie, ale wiem, że inni czytelnicy mogą odebrać ją zupełnie inaczej.

🔹️Zachęcona intrygującym opisem, ochoczo sięgnęłam po tę książkę, licząc na wciągającą historię i emocje, które nie pozwolą mi się od niej oderwać. Niestety, muszę przyznać bez bicia, że tym razem nie do końca się to udało. Choć doceniam pomysł autorki i widzę w nim potencjał, sama lektura nie porwała mnie tak, jakbym tego oczekiwała.

🔹️W moim odczuciu akcja rozwija się...