Między niebem a Lou

„Nie wiemy, na co umrzemy, ale możemy zdecydować, jak żyć.”

Znacie serię „Gorzka Czekolada”? Jeśli nie, oto krótki opis: „Niesztampowa i emocjonująca, pozostawia na długo słodki posmak z nutą goryczy. Rozjaśnia umysł i dodaje ducha. Jest antidotum na codzienność, powierzchowność i pośpiech. Mocna w tematyce, lekka w odbiorze. Ta seria uzależnia”. Na stronie wydawnictwa możemy znaleźć również informację, że seria podzielona jest na dwie podserie: „czarną” – z kryminałami i „białą” z powieściami obyczajowymi, więc dla każdego znajdzie się coś dobrego. :)

„Między niebem a Lou” to powieść, która zabiera nas na wycieczkę na francuską wyspę Groix. Tam poznajemy pewną rodzinę, która właśnie musiała pożegnać Lou – ukochaną żonę, matkę i babcię. Wydawać by się mogło, że w obliczu takiego nieszczęścia rodzina zechce być blisko, by się wspierać… Niestety, okazuje się, że Lou była ogniwem, które trzymało wszystkich razem, a po jej odejściu wszystko posypało się jak domek z kart. Wygląda jednak na to, że Lou przewidziała, że tak będzie i dlatego przed śmiercią postanowiła zadbać o przyszłość swoich najbliższych. W jaki sposób? Poprzez zostawienie u notariusza listu, w którym wyznaczyła swojemu mężowi zadanie dotyczące ich dzieci. W takiej sytuacji pogrążony w rozpaczy Joseph nie ma wyjścia – musi zawalczyć o swoją rodzinę.

W książce Lorraine Fouchet ważny element stanowi wieloosobowa narracja. Dzięki niej możemy dobrze poznać każdego członka rodziny i zobaczyć jak próbują oni radzić sobie nie tylko z dotyczącą wszystkich żałobą, ale również ze swoimi osobistymi problemami.
I muszę przyznać, że pod tym względem jest to (czasami do bólu) realistyczna książka. Każdy bohater ma swoje za uszami, ale też za każdym bohaterem stoi jakaś historia, co daje nam możliwość zobaczenia, że człowiek zachowuje się tak, jak się zachowuje, z jakiegoś powodu. Nikt nie rodzi się neurotyczny, czy nieufny. To w dużej mierze nasze przeżycia i pozostawione przez nie blizny czynią z nas takie osoby. Oczywiście nie można wszystkiego usprawiedliwiać przykrymi doświadczeniami, ale można znaleźć w sobie więcej zrozumienia dla innych i można to zrobić czytając książki takie jak ta, które pokazują, że każdy popełnia jakieś błędy, każdy kiedyś kogoś zranił i nie oznacza to automatycznie, że jesteśmy złymi ludźmi.

Książka podejmuje też takie tematy jak: próby korzystania z uroków życia pomimo choroby, niekiedy katastrofalne w skutkach wychowywanie dziecka pod kloszem, czy mylące pozory, które każą nam przypuszczać, że czyjeś życie jest idealne, gdy tymczasem może się okazać, że do ideału mu bardzo daleko. Ucieszyło mnie jednak, że to wszystko zostało podane w taki sposób, że cała historia nie jest przygnębiająca.

Autorka ujęła mnie również klimatem, jaki stworzyła w tej książce, stylem, w jakim ją napisała, jak też emocjami, które we mnie wywołała. Dzięki niej niejednokrotnie miałam okazję się wzruszyć, ale i na rozbawienie znalazło się tu miejsce, najczęściej gdy bohaterowie żartowali z tego jak okropną kucharką była Lou. ;)

Mam tylko małe „ale” – jak na ilość zawartej tu słodyczy – było tutaj dla mnie odrobinę za dużo goryczy. I nie chodzi mi o to, że książka jest smutna, a o to, że niektóre zachowania bohaterów sprawiały, że nóż mi się w kieszeni otwierał, na przykład w sytuacji, gdy pewien mało lubiany przeze mnie mężczyzna narzekał, że córki mają go gdzieś. A to przecież dorosły kształtuje relację z dzieckiem i za nią odpowiada.

W każdym razie – książkę mimo to jak najbardziej polecam.
„Między niebem a Lou” zawiera piękną historię ukazującą, że z przykrymi rzeczami łatwiej mierzyć się mając u boku innych ludzi, a także, że gdy chodzi o rodzinę, naszych najbliższych – nie można się poddawać, bo rodzina to największe błogosławieństwo i nasza największa siła. :)
Dla miłośników powieści obyczajowych jest to moim zdaniem pozycja obowiązkowa. Uprzedzam jednak, że możliwym skutkiem ubocznym jest chęć wskoczenia na statek, który zabierze nas na jakąś wyspę. ;)

„Nie wiemy, na co umrzemy, ale możemy zdecydować, jak żyć.”

Znacie serię „Gorzka Czekolada”? Jeśli nie, oto krótki opis: „Niesztampowa i emocjonująca, pozostawia na długo słodki posmak z nutą goryczy. Rozjaśnia umysł i dodaje ducha. Jest antidotum na codzienność, powierzchowność i pośpiech. Mocna w tematyce, lekka w odbiorze. Ta seria uzależnia”. Na stronie wydawnictwa...