Martwy ptak

Książka „Gorsza” porusza trudne tematy, takie jak mobbing, problemy rodzinne oraz krzywdzenie innych ludzi. Pokazuje, jak bardzo zachowanie innych może wpływać na życie człowieka i jak ciężko jest radzić sobie z problemami, kiedy brakuje wsparcia ze strony bliskich. Historia skłania do zastanowienia się nad tym, jak traktujemy innych i jak ważna jest empatia. W książce widać też, że przeszłość często ciągnie się za nami i ma duży wpływ na to, kim jesteśmy i jakie decyzje podejmujemy. Wydarzenia z dawnych lat potrafią wracać i zmieniać nasze życie, nawet jeśli bardzo chcemy o nich zapomnieć. Autor pokazuje również, że osoby, które krzywdzą innych, często same zmagają się z własnymi traumami i trudnymi doświadczeniami. Przemoc w szkole bywa dla nich formą obrony albo sposobem na ukrycie własnego bólu i problemów. Nie usprawiedliwia to ich zachowania, ale pomaga lepiej zrozumieć, skąd bierze się taka postawa. Moim zdaniem w książce pojawia się trochę za dużo zbiegów okoliczności i momentami wydaje się to mało realistyczne. Mimo tego historia była dla mnie ciekawa i wciągająca. Książka mi się podobała, bo porusza ważne tematy i pokazuje, że każdy człowiek ma swoją historię i problemy, których często nie widać na pierwszy rzut oka.

W thrillerach psychologicznych tak samo jak w innych gatunkach literackich panują przeróżne trendy. Były już hitowe fabuły w stylu noir czy motyw matek poszukujących swoje dzieci, itp. tego typu historie są bardziej udane lub mniej. Główną postacią jest Helen Thorpe. "Greenwich Park" to powieść, w której akcja nie leci na łeb na szyję, a jednak czuć w niej nieustające, elektryzujące napięcie! Kto stoi za zniknięciem Rachel? Kim tak naprawdę była ta dziewczyna i dlaczego aż tak bardzo zależało jej na zbliżeniu się do rodziny Thorpe’ów? Szokujące odkrycia na zawsze zmienią życie mieszkańców Greenwich Park. Katherine Faulkner na przykładzie losów swoich bohaterów bezbłędnie pokazuje, jak kruche jest szczęście budowane na kłamstwie. Jeden z najlepszych debiutów, jakie kiedykolwiek czytałem. Świetnie przemyślany.

Całkiem udany, wciągający kryminał, nawiązujący do realnej sprawy zaginięcia nastolatki, w które zamieszany był znany warszawski adwokat, który nigdy realnie nie poniósł żadnej odpowiedzialności karnej i do dziś dzień spokojnie prowadzi kancelarię prawną. Jedynym minusem jest widoczna fobia autora na punkcie deszczu i moknięcia.

8/10 Jest to druga powieść Pani Dworak jaką przeczytałam. Pierwsza nie przypadła mi do gustu ale ta… sztos. Mimo wielu podobieństw pisarskich, długich opisów, często nie potrzebnych, trochę fabuła również zlewającą się ze sobą w obu przypadkach. To tym razem było to coś mega intrygującego i zachęcającego po każdym rozdziale do czytania. Pochłonęłam tę książkę w szybkości światła. 🙈😊 Ewa, główna bohaterka oraz Adam, jej brat bliźniak to wspaniałe rodzeństwo, które posiada bardzo silną więź. Adam niestety podczas jednej z nikomu nieznanych przyczyn, podróży ulega wypadkowi i trafia do szpitala, gdzie stara się wyleczyć rany i odzyskać pamięć. Oczywiście bez zastanowienia pomaga jemu w tym wszystkich siostra i żona, obie oddane i kochające. Ewa postanawia rozwiązać tajemnicze zachowanie brata sprzed wypadku i odkrywa mroczne dzieje swojej rodziny. Książkę zdecydowanie polecam, jedna z ciekawszych fabuł, która jest o czymś. Nie jest to może thriller ale zdecydowanie coś co trafiło w mój gust.

"Ty będziesz następna" Jennifer Hillier to historia młodej kobiety, która u progu kariery i intratnego małżeństwa trafia za kraty. Jako nastolatka Angela Wong znalazła się w nieodpowiednim czasie i miejscu. Teraz przyszło jej za to zapłacić. Jednak czy prawda będzie taka jak widzi i przedstawia ją Angela? Bardzo ciekawa i wciągająca fabuła z zaskakującym zakończeniem. To thriller z cyklu tych w których nie wszystko jest takie jakim się wydaje.

Miałam nadzieję na bardzo dobry thriller. Czytałam tutaj na ig tak dużo pozytywnych opinii, że chyba nastawiłam się za bardzo. A książka jednym słowem mnie zawiodła. Nie polubilam się z żadną z głównych bohaterek, czytanie strasznie mi się dłużyło, brakowało mi dynamiki, napięcia i efektu zaskoczenia mnie jako czytelnika. Zaskoczył mnie natomiast dopiero epilog, bo takiego zakończenia się nie spodziewałam. Trzy przyjaciółki, jeden wyjazd i skrywana tajemnica wyjawiona po latach. Czy ich przyjaźń przetrwa mimo tego, że kobiety zupełnie się nie znają pomimo 20-letniej przyjaźni?

Główny bohater powieści "Winny" - Marcin - bardzo dawno temu przyznał się do winy, gdyż wiele osób nakłaniała go do tego. Obecnie Marcin jest już dorosły, ma żonę i syna, lecz poczucie winy go nie opuszcza. Aby poukładać swoje życie jeszcze raz przenosi się on z Poznania do Inowrocławia, gdzie mieszka jego przyjaciel. Niestety ten ostatni zostaje zabity, lecz sprawca pozostaje nieuchwytny, a Marcin znów popada w kłopoty. Jednak tym razem mężczyzna postanawia walczyć o siebie. Zupełnie przypadkiem spotyka osobę z przeszłości, dzięki czemu jego walka ma jeszcze większy sens. Kogo spotkał bohater i jaki to miało wpływ na jego życie dowiecie się z kart powieści. Książka ta nie jest jednoznaczna. Do końca nie wiadomo kto jest kim i jaki jest prawdziwy cel osób otaczających Marcina. Muszę Wam powiedzieć, że go polubiłem i mu współczułem, gdyż z książki tej bardzo biła po oczach jego samotność, chociaż nie każdy może tę książkę tak odebrać. Mimo ciekawej tematyki, książkę czytało mi się średnio. Na przeczytanie 375 stron potrzebowałem sześciu dni oraz ośmiu posiedzeń. Wynik taki plasuje tytuł ten na 169 miejscu wśród 358 książek Przeczytanych na tronie. Chciałbym, żebyście przeczytali tę książkę jeśli tylko trafi ona w Wasze ręce. https://www.facebook.com/czytamnatronie/

Po raz kolejny nie do końca przekonał mnie styl autorki, a lektorka tylko uwidoczniła wszelkie mankamenty w budowaniu zdań i dialogów. Historia byłaby intrygująca, gdybym już kilkukrotnie nie spotkała się z niemal identycznym motywem, a więc dość łatwo było domyślić się finału zdarzeń. Nie zabrakło zwrotów akcji, ale nie były one szczególnie spektakularne. Tak jak bohaterowie, w których motywacje ciężko uwierzyć. Niby szybko się czyta, z jako takim zainteresowaniem, ale zabrakło większego zaangażowania. Dopiero po zakończeniu Topielisk, z opinii dowiedziałam się, że to wcześniejsze losy bohaterki z Murszu, który totalnie wypadł mi z głowy i obawiam się, że i tym razem będzie podobnie.

Kochani dziś zgodnie zgodnie z naszym rozkładem jazdy mam dla Was recenzję kolejnej książki napisanej przez @Agnieszka Pietrzyk pod tytułem "Kto czyni zło" Nim przejdę do odkrycia moich wrażeń dotyczących tej powieści pozwolę sobie tutaj napisać, że dzięki tworzeniu mojej kolekcji książek pisanych przez Agi, odkrywam również nowe nazwiska. Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki. Książkę przeczytałam w dwa wieczory, choć główna bohaterka czyli Ula wzbudziła we mnie różne emocje. Lubię kiedy zakończenie historii mnie zaskakuje, tak właśnie było w tej powieści chociaż nie jestem przekonana czy takie zakończenie historii do mnie przemawia, jednak choć historia była dość ciekawa, dużo się w niej działo, jednocześnie prowadzone były trzy sprawy i śledztwa, to jednak nie była to lektura od której nie da się oderwać. Po tej jednej lekturze, nie mogę jeszcze zbyt wiele powiedzieć o stylu pisania autorki, choć czytało mi się ją dość dobrze, mimo wrażenie w czasie lektury, że wszyscy bohaterowie są źli, że świat to miejsce w którym dobro nie istnieje. Długo zastanawiałam się nad oceną tej książki, ale uznałam, że będzie to 6/10 Oczywiście uważam, że aby wyrobić sobie zdanie o danej powiesić należy ją przeczytać. Bardzo nie lubię gdy osoby, które nie czytały danej książki, a nawet nie miały jej w swoich dłoniach wypowiadają się na temat treści. Wkrótce do mojej kolekcji dołączą kolejne powieści tej autorki, myślę, że mogą być lepsze.

Dla mnie, czytającej thrillery tylko sporadycznie, ta historia była porażająca. Choć muszę przyznać, że początek bardziej wpisuje się w nurt obyczajówek i nie buduje zbytnio napięcia. Poznajemy byłą gwiazdę telewizyjną i jej przyjaciółki, które wybierają się do tajemniczej osady, aby na łonie natury rozprawić się ze swoimi demonami. Kiedy dochodzi do tajemniczego zniknięcia jednej z nich i pojawienia się zakrwawionego noża, wówczas zaczynają wychodzić na jaw przeróżne tajemnice każdego z uczestników tej wyprawy. Autorka sprytnie podsuwa nam kolejne możliwości rozwiązania zagadki, kluczy, wyciąga fakty z dawnego życia bohaterów - tak, że w końcu obwiniałam kolejno każdego. Tymczasem finał zweryfikował wszystkie moje nietrafione domysły i poprowadził fabułę tam, gdzie się tego w ogóle nie spodziewałam.

Wahałem się między 5 a 6 gwiazdek. Dlaczego? Dlatego że książka jest zdecydowanie za długa. Gdyby się wycięło kilka pobocznych wątków, nic by się nie stało. Ale co tam, niech stracę. Plusik za poruszenie trudnych tematów, ale nie powiem dokładnie jakich, bo byłby to spoiler. No i plus za opowiedzenie historii z perspektywy dwóch osób.

Mam mieszane uczucia. Książka mnie zaintrygowała od początku: niby zaginięcia, niby porwania, sylwetki bohaterów rysują się ciekawie: uciekinier z psychiatryka, były wojskowy, nad wiek dojrzały nastolatek, kobieta - Matka - która od 20 lat nie ma kontaktu z córką. Książka pisana bardzo fajnym tempem, czytam na Kindle, każdy rozdział mniej więcej równy 5-6 minut. Bez zbędnych opisów sytuacji, krajobrazów, konkretnie i na temat. 6 zamiast 8 - nie zrozumiałam zakończenia , jakieś takie inne się wydaje niż cała książka.

"Zabijaj uważnie" autorstwa Karsten Dusse to jedna z najbardziej zaskakujących książek, jakie ostatnio czytałam. Już sam pomysł połączenia mindfulness z… morderstwami brzmi absurdalnie, a jednak działa i to zaskakująco dobrze. To czarna komedia, która momentami bawi, momentami szokuje, a chwilami zmusza do zastanowienia się, czy przypadkiem nie śmiejemy się z czegoś, co jest trochę zbyt prawdziwe. Głównym bohaterem jest Björn zapracowany adwokat, który żyje w ciągłym biegu. Telefon, mail, kolejny klient… i to nie byle jaki, bo wielu z nich ma delikatnie mówiąc „wątpliwą reputację”. I właśnie to jest ciekawe jego praca już na starcie osadzona jest w świecie, gdzie moralność jest mocno rozmyta. Björn po prostu robi swoje, zarabia i nie zadaje zbyt wielu pytań. Do czasu. Bo w pewnym momencie jego życie zaczyna się sypać. Żona stawia ultimatum terapia albo koniec małżeństwa. I to nie jest tylko groźba. To moment, w którym Björn musi się zatrzymać i spojrzeć na swoje życie z boku. I właśnie wtedy pojawia się mindfulness. Muszę przyznać, że to, jak autor wykorzystuje motyw uważności, jest genialne. Björn naprawdę bierze sobie do serca terapeutyczne wskazówki zaczyna skupiać się na „tu i teraz”, analizować swoje emocje, podejmować bardziej świadome decyzje. Problem w tym, że jego świat nie jest zwyczajny… więc i efekty tej pracy nad sobą nie są do końca standardowe. Bo kiedy zaczyna rozwiązywać swoje problemy „z uważnością i konsekwencją”, szybko okazuje się, że niektórzy ludzie… po prostu przestają być problemem. Dosłownie. To, co mnie najbardziej ujęło, to sposób, w jaki książka balansuje między humorem a mrokiem. Z jednej strony mamy naprawdę zabawne sytuacje i absurdalne momenty, z drugiej czujemy, że to wszystko dzieje się w świecie, gdzie stawką jest życie. I to połączenie działa zaskakująco dobrze. Świetny jest też styl pisania. Lekki, ironiczny, momentami wręcz suchy, co tylko podkreśla komizm sytuacji. Czyta się to bardzo szybko, bo cały czas chce się zobaczyć, do czego doprowadzi kolejna „uważna decyzja” Björna. I powiem szczerze kilka razy byłam naprawdę zaskoczona tym, w którą stronę to wszystko idzie. Podobało mi się też to, że pod warstwą humoru kryje się coś więcej. To nie jest tylko książka „dla śmiechu”. To też historia o wypaleniu, o presji, o tym, jak łatwo zatracić się w pracy i zapomnieć o tym, co naprawdę ważne. Björn w pewnym sensie robi to, co wielu z nas chciałoby zrobić zatrzymuje się i zaczyna żyć bardziej świadomie. Tylko że jego sposób na to jest… delikatnie mówiąc, nietypowy. Nie mogę też nie wspomnieć o tym, jak ciekawie została pokazana moralność. Bo czy Björn naprawdę się zmienia? Czy staje się lepszym człowiekiem, czy po prostu bardziej „efektywnym” w rozwiązywaniu problemów? I czy uważność może być narzędziem do wszystkiego nawet do rzeczy, które zdecydowanie nie są etyczne? To są pytania, które pojawiały mi się w trakcie czytania i które zostały ze mną po skończeniu książki. Fakt, że powstał na jej podstawie serial na Netflix wcale mnie nie dziwi, bo to historia wręcz stworzona do ekranizacji dynamiczna, pełna wyrazistych scen i nietypowego humoru. Ale mam wrażenie, że książka daje coś więcej pozwala wejść w głowę bohatera i lepiej zrozumieć jego tok myślenia. Dla mnie "Zabijaj uważnie" to jedna z tych książek, które trudno jednoznacznie sklasyfikować. Trochę thriller, trochę komedia, trochę satyra na współczesne życie. I właśnie to połączenie sprawia, że jest tak ciekawa. Po przeczytaniu miałam ochotę zapytać innych: czy was to bardziej bawiło, czy przerażało? Bo u mnie te dwie reakcje mieszały się przez całą lekturę. Jeśli ktoś szuka czegoś oryginalnego, z czarnym humorem i nietypowym podejściem do tematu rozwoju osobistego to zdecydowanie warto sięgnąć po tę książkę. Tylko uprzedzam… po niej mindfulness już nigdy nie będzie się kojarzył tak samo.

,,Sowniki" to kryminał bazujący na rodzinnych mrocznych tajemnicach, zbrodniach skrzętnie skrywanych przed bliskimi. Bernard, architekt z Białegostoku, przeżywa żałobę po śmierci żony, Weroniki. Nigdy nie miał kontaktu z jej rodziną, taka była jej decyzja, którą szanował. Teraz mężczyzna próbuje to zmienić. Wyjeżdża do tytułowych Sownik, niewielkiego miasteczka. Tam mieszkają teściowie, oraz szwagierka, księgowa Magda z mężem Adamem. Bernard jest w szoku na wieść o wydarzeniach, które rozgrywały się poza jego wiedzą. Okazuje się, że jego żona Weronika miała w przeszłości narzeczonego i wyznaczoną datę ślubu, o czym nigdy nie wspominała. A przed laty w Sownikach doszło do dwóch podejrzanych zaginięć: Jadwigi, jego teściowej oraz Olgi, dziewczyny, którą bez pamięci kochał mąż jego szwagierki, Magdy. Obie kobiety nigdy nie zostały odnalezione. Wdowiec postanawia więcej dowiedzieć się o mętnej przeszłości rodziny swojej żony. Im głębiej kopie w próbach dotarcia do prawdy, tym bardziej ponure fakty poznaje, i zaczyna łączyć ze sobą historie zasłyszane od mieszkańców Sownik. Sabina, kelnerka z baru ,,U Joego". Były narzeczony Weroniki, Janek. Gertruda, matka właścicielki pensjonatu, w którym zatrzymał się Bernard. Czy ich wyznania przyczynią się do rozwikłania tajemnic? Sytuacja komplikuje się, gdy pewnego dnia bez śladu znika również szwagierka Bernarda, Magda... W poszukiwaniach bierze udział policja i zaangażowani mieszkańcy. Jaki los spotkał trzy kolejne kobiety, powiązane z rodziną? Historia ,,Sowniki" miałaby na pewno większy potencjał- gdyby tylko została lepiej skonstruowana. Było trochę niedociągnięć w budowie akcji, dialogów, niedociągniętych wątków, nierealistycznych, mało logicznych rozwiązań. Zakończenie tak napisane, że trzeba sobie samemu sporo dopowiedzieć. Dobrze natomiast została oddana atmosfera małego, sennego miasteczka. Oraz jego niewielkiej społeczności, gdzie ludzie dużo o sobie wiedzą, potrafią też sporo ukrywać albo zamykać oczy na niewygodne fakty. Klimat też jest nieźle oddany- malowniczo opisana jesień, a także atmosfera lęku, niepewności, marazmu człowieka w depresji po odejściu bliskiej osoby. Jak na debiut autorki, nie była to wcale taka zła i nudna lektura.

John Marrs nigdy nie zawodzi! Ta książka jest trochę inna poprzednie tego autora, które czytałam ale nadal majstersztyk! Chciałabym powiedzieć, że w tej książce nic nie jest takie jak wydaje się od początku i zdecydowanie zachęcam żeby czytać i się skupić bo detal ma znaczenie! Myślisz, że plot twist Cię już nie zaskoczy? John says: hold my beer.

Podtrzymuję swoje zdanie. Klaudia Muniak z książki na książkę jest coraz lepsza! To już było bardzo wyborne czytanie i do tego prawdziwy thriller medyczny. To najnowsza książka tej autorki i szczerze mam nadzieję, że niebawem będzie coś nowego. Gaja jest młodą kobietą, w szczęśliwym wolnym związku z Dawidem. Ma bardzo kochającą matkę. Gdy matka była z Gają w ciąży okazało się, że dziecko jest śmiertelnie chore. Dzięki nowoczesnej medycynie i leczeniu modyfikacji genomu w okresie prenatalnym, Gaja urodziła się jako zdrowe dziecko i prowadzi normalne życie. Ta sama sytuacja dotyczyła jej przyjaciela Kajtka, który niestety zaginął ponad rok temu. Tymczasem w kraju nasilają się protesty. Rząd chce zakazać in vitro. Przez tą sytuację zaczyna się nacisk na "modyfikowane dzieci'. Gaja już nie czuje się bezpiecznie i coraz bardziej zaczyna się też interesować zaginięciem przyjaciela. Dokąd ją to wszystko zaprowadzi już musicie przeczytać sami. Drugą połowę książki czytałam prawie na bezdechu. 😂 ‼️polecam‼️

Jestem pod wrażeniem książki, moje pierwsze spotkanie z autorką. Dobre, ach to było naprawdę dobre. Ciekawa fabuła, zwroty akcji, które nie pozostawiają czytelnikowi czasu na nudę. Zakończenie równie spektakularne. Miłość do matki pod koniec historii wzruszyła mnie do łez, gdyż swojej już nie mam, stąd odbiór bardziej dotkliwy,osobisty 😔🥺 Polecam!

Książka dostarczyła dokładnie tego, czego od niej oczekiwałam – kilku godzin przyzwoitej rozrywki. Czyta się ją szybko; fabuła jest ciekawa i wciągająca, choć momentami dość przewidywalna. Niektóre decyzje autora sprawiły jednak, że historia w moich oczach nieco straciła na wiarygodności. Lubię podczas lektury wyobrażać sobie, czy dane zdarzenia mogłyby mieć miejsce w prawdziwym świecie, a w tym przypadku kosmiczne wręcz zrządzenia losu i zbyt daleko idące podobieństwa między dwiema bohaterkami sprawiły, że zaczęłam w to wątpić. Zakończenie? Zdecydowanie na nie – zbyt cukierkowe.

Po lekturze Wilków, podchodziłem do tej książki z pewną obawą. Na szczęście były to płonne obawy gdyż lektura wciąga od pierwszych stron. Ciekawe kreacje bohaterów, dobrze zaplanowana, wartka i realistycznie poprowadzona akcja umiejscowiona w Gorcach. Tytułowy Saal to wprawdzie najemnik, ale przez całą historię czytelnik ma problem z jednoznacznym określeniem, czy jest to ostatecznie postać pozytywna czy negatywna. Ma on jednak swoje żelazne zasady, dzięki którym odbiega od powszechnie znanego obrazu najemnika, oraz jest niezwykle skuteczny. Autor nie wyjaśnia dlaczego przyjął zlecenie stanowiące sedno całej historii.

O samotności w rodzinie. Bohaterami książki jest trzech braci, którzy wybierają się do starego domku nad jeziorem, w którym dawniej spędzali wakacje, aby rozsypać tam prochy zmarłej matki, zgodnie z jej ostatnim życzeniem. Akcja toczy się dwutorowo. Jedna część dotyczy właśnie tego dnia pogrzebu, relacjonowanego godzina po godzinie, ale od końca. Druga część sięga do przeszłości, pokazując relacje rodzinne od dzieciństwa braci aż do dorosłości. Całość tworzy historię o rozluźniających się więziach rodzinnych. Każdy z członków tej rodziny jest samotny na swój własny indywidualny sposób. To ludzie, którzy są do siebie bardzo przywiązani, kochają się i tęsknią za bliskością, a z drugiej strony jakoś nie potrafią się z sobą komunikować, często się ranią, czasem nawet nieświadomie. Przez długi czas w zasadzie nie rozumiemy, czemu to tak wygląda, co spowodowało taki rozkład relacji - w zasadzie aż do ostatnich stron, w których w końcu wszystko trafia w odpowiednie przegródki. To wielka zasługa specyficznej konstrukcji książki, a zwłaszcza bardzo trafnej decyzji o opowiadaniu od końca.