Książka o kupie. Epicka podróż przez ludzki układ pokarmowy

Żarty, eksperymenty i mnóstwo ciekawostek o wzroku, słuchu i smaku. To podróż do świata zmysłów. Zaczynamy od mózgu. Nigdy nie śpi. By odpowiednio reagować, potrzebuje ciągle nowych informacji. W tym celu zatrudnia agentów specjalnych. Oczy, uszy, nos, skóra, język. Dzięki tej książce poznajemy ich wszystkich oraz jak funkcjonują. Dowiemy się, jak węszy wąż, bo przecież nie ma nosa, kto najdoskonalszy zmysł powonienia wśród ssaków. Kto wysyła chemiczne sms'y? Ile jest jest smaków? I czy znacie nowość, umami- japońskie słowo oznaczające coś wyśmienitego. Kto słucha brzuchem? Co to echolokacja? I najciekawsze dla dla mnie, czucie głębokie? Aaaa wiecie co to, bezczynność zmysłów? Kiedy do naszego mózgu dociera zbyt wiele informacji i bodźców, jesteśmy zmęczeni i rozkojarzeni. A gdyby tak, wszystko wyłączyć? Brzmi kosmicznie. Hmm, spróbujmy. Warunki zmuszające narządy zmysłów do nieróbstwa panują w komorze izolacyjnej. To kapsuła wypełniona płynem o temperaturze ludzkiej skóry. Jest tam całkowicie ciemno, cicho, brak jakichkolwiek zapachów. Dziwnie, a jak sądzicie, co przeżywa człowiek w takiej kapsule? Na początku rozluźniamy się i odpoczywamy. Ale tylko przez godzinkę, potem nasz mózg nudzi się. I jak to głowa, wymyśla czasem głupotki. Bo jak wiemy, mózg nigdy nie odpoczywa. Po trzech godzinach w komorze izolacyjnej człowiek zaczyna się niepokoić i czuje lęk. Mózg zaczyna dostarczać sobie fałszywych bodźców. Tzn, mamy halucynacje; słyszymy głosy, których nie ma, czujemy dziwne smaki, powstaje wrażenie, że coś nas dotyka. Przerażające, ale jednocześnie fascynujące. Dlatego tak bardzo spodobała nam się ta książka od wydawnictwa Nasza Księgarnia.

Każdy rodzić, chyba, w swoim życiu staje w sytuacji, i to niejednej, w której jest zasypywany tysiącami pytań. Czasem nawet całymi milionami. W życiu dziecka przychodzą różne etapy ciekawości. Pierw poznaje świat jako taki, później sfery zainteresowań zaczynają zataczać coraz szersze kręgi, a jeden z nich zahacza o świat zwierząt. Świat barwny i wielce interesujący, ale przede wszystkim obszerny. Nawet dla rodzica. Ale jeśli już doszliście do tego etapu, że Wasza pociecha domaga się informacji o tym, gdzie mieszkają zwierzęta i jak te ich domy wyglądają, to oto przed Wami książka, która zaspokoi głód wiedzy niejednej małej latorośli. Co budują zwierzęta? Emilii Dziubak bowiem są nieocenioną skarbnicą odpowiedzi na pytania młodych entuzjastów zwierząt. Autorka odkrywa przed nimi i nami rodzicami świat, o którym nam się nie śniło (filozofowie pewno wiedzieli co nieco) lub do tej pory nie przywaliwszy do tego wagi. Wszak gniazdo to gniazdo, a nora to nora. Jak się jednak okazuje gniazdo gniazdu nierówne tak jak i nora norze. Emilia Dziubak, która jest jednocześnie autorką tekstu i ilustracji ukazała to dobitnie. Ale nie tylko to. Zacznijmy jednak chronologicznie, a przynajmniej tak mniej więcej. Pierwsze, o czym przeczytamy, to niejako legenda odczytywania znaków dotyczących tego gdzie zlokalizowany jest zwierzęcy dom. Czy powinniśmy go szukać pod ziemią, a może na niej? A być może wysoko w koronach drzew lub wewnątrz pni? Następnie poznajemy materiały, z których wykonywane są owe domostwa – zwierzaki mają równie duży wybór co ludzie, z tym że w większości wypadków są w stu procentach eko. :) Dalej przechodzimy już do domów. Różnych. Moje dzieci co rusz wzdychały lub wołały „wow, a patrz tutaj”. Jest więc co oglądać. Na pierwszy rzut mamy ptaki – chyba nikogo nie dziwi ten wybór. Gniazda, które budują, mają bowiem tyle form i kształtów, że nie sposób nie czuć podziwu wobec ich pracy przy budowie. I mowa tutaj i o rodzimych gatunkach, które znamy i możemy obserwować w Polsce, ale też i odrobinie egzotyki np. taki Kiwi, czy Tukan. Zajdziecie tutaj także owady, co też nie powinno Was dziwić. Poznacie budowę pszczelego królestwa, zajrzycie też do termitów i kilku innych gatunków. Nie brak także słów kilku o pajęczakach – ten rozdział wzbudził we mnie... No cóż, dla tych, co mnie znają, żadną tajemnicą nie jest, że pająki wzbudzają we mnie paniczny strach, więc gdy tylko niczego niespodziewająca ja trafiła na te strony... Gęsia skórka to było takie minimum, jeśli chodzi o reakcję, jednak... Same domy tych ośmionożnych stworzeń są doprawdy fascynujące (i przerażające zarazem). Po kilku chwilach grozy wchodzimy z butami do mieszkań ssaków, jakich konkretnie dowiecie się tylko wtedy, gdy zgłębicie Co budują zwierzęta?. Ale to nie koniec. Znajdziecie w tej publikacji także informacje o budowlach wodnych, czy też o domach będących kamuflażem. Słów kilka przeczytacie także o działalności człowieka w tym temacie... I wszystkie te informacje, które są naprawdę ciekawe i w zupełności zaspokoją głód wiedzy dzieci, oczywiście do pewnego wieku, opatrzone są ilustracjami, od których nie sposób oderwać wzroku. Całość jest po prostu fenomenalna. Być może ciut nieporęczna, bo to spory format, ale jeśli nie da się jej wygodnie trzymać w rękach, to wygodnie przegląda się ją na podłodze. :) Jeśli więc Wasi milusińscy kochają przyrodę i zwierzęta i są zwyczajnie ciekawi, jak to z tymi domami dużych i małych stworzeń jest, to koniecznie zaopatrzcie się w Co budują zwierzęta? Emilii Dziubak – nie pożałujecie.

Fakty i plotki o smokach trafiły do nas za sprawą fascynacji tymi magicznymi stworami. Przyznać trzeba, że zarówno opis, jak i szata graficzna przekonuje, by zajrzeć do środka nie tylko małych czytelników, ale i mola książkowego w każdym wieku. Co zatem skrywa w sobie ta publikacja? http://zapatrzonawksiazki.pl/index.php/2021/02/01/fakty-i-plotki-o-smokach-nikola-kucharska/

To szerokie kompendium wiedzy z zakresu klimatu, jego uwarunkowań, postępujących zmian, wpływu ludzi i ich działań, hodowli zwierząt i uprawy czy niszczenia roślin. Rozdziały są mega solidnie dopracowane, pełne treści, których na próżno szukać w innych książkach dla dzieci. Zagadnienia potraktowane naprawdę poważnie, dla tych, co chcą rozumieć, wiedzieć więcej, żyć z większą świadomością i korzyścią dla środowiska. To wyczerpująca lekcja przyrody i ekologii dla każdego, kto chce żyć lepiej. http://madebybibi.blogspot.com/2020/09/palmy-na-biegunie-ponocnym-wielka.html

Skoro dziki na stałe wpisały się w krajobraz miasta Szczecina to postanowiłam poznać bliżej te stworzenia :) niby książka skierowana do dzieci, ale ja jako osoba dorosła z zainteresowaniem czytałam "od deski do deski". Bardzo fajnie napisana książka, zawiera same interesujące ciekawostki. Niby dzik to takie pospolite zwierzę leśne, a tak mało o nim wiemy. Jestem zachwycona ta pozycją, myślę, że nie raz do niej wrócimy.

Sięgając po ledwo 64-stronicową książkę Anny Skowrońskiej pt. „Wiatr” nie spodziewałam się, że temat ten zostanie tak dogłębnie potraktowany. Tu bohaterem jest sam wiatr: siła, która może napędzać turbiny wiatrowe, unosić w powietrzu zarówno nasiona jak i samoloty, tworzyć tornada i cyklony. Na tym jednak autorka nie poprzestała. Dzieci dowiedzą się sporo o zielonej energii i dlaczego właściwie tak bardzo nam na niej zależy. Porusza także dość aktualne problemy jak wiatr w miastach – zarówno przewietrzenie zasnutego smogiem Krakowa, jak i zmniejszenia przeciągów w Toronto. Wreszcie możemy też dowiedzieć się ciekawostek związanych z wiatrem w kosmosie: od wiatru na Marsie, po cyklony na Jowiszu i sztormy na Neptunie. Więcej na: https://konfabula.pl/jak-wytlumaczyc-cos-czego-nie-widac-np-wiatr/

Świetna książka napisana przystępnym dla młodzieży językiem. Jedyne co mnie martwi to to, że dzisiejsza młodzież jest zbyt delikatna i może nie poradzić sobie z niektórymi rozdziałami tej książki. Ja bawiłam się świetnie, książka zainspirowała mnie do tego by poszukać dalszych informacji, czy zdjęć w Internecie. Rodzice przeczytajcie sami zanim poczytacie dzieciom, być może niektóre fakty będziecie chcieli zachować dla siebie, narazie nie dzieląc się nimi z pociechami.

Cudowna zabawa słowem. Brawo pani Marto! Styl pisania bardzo do mnie przemawia. Ksiazka o przyjazni..owszem. ale przewinelam kilka opinii i aż mi trudno bylpuwierzyć, że nikt nie napisał,że to rowniez ksiazka o śmierci ... Hmmm...no nic;) tym intrygującym akcentem - zachęcam;) I dużych i malych

Cudowne słowotwórstwo. Rymy wpadają dziecku w ucho tak, że samo recytuje treść. Jest dużo środka o niechęci dwóch gatunków, za to brakuje mi rozwinięcia wątku o pojednaniu. Myślę, że niewystarczająco to wybrzmiewa przez co morał może umknąć małemu czytelnikowi.

7 dni do wigilii to idealny moment, by zapoznać dzieciaki z genezą Świąt Bożego Narodzenia, ale także ze zwyczajami, jakie pielęgnowane są w innych krajach w tym szczególnym czasie. Kto robi to w sposób ciekawy i rzetelny? Monika Utnik w jej pięknej książce "Idą święta"! Siadając do czytania nie spodziewałam się, że ta książka będzie tak solidnie opracowana i ciekawa. To małe kompendium wiedzy o świętach na świecie — nie tylko pokazuje to co w świętach ważne w naszym najbliższym otoczeniu, ale na całym świecie. To, co najbardziej mnie urzekło w "Idą święta" to właśnie łączenie wiedzy z magią świąt. Autorka tłumaczy trudne pojęcia i zwyczaje w sposób prosty, a jednocześnie pełen szacunku. Momentami miałam wrażenie, że sama na nowo odkrywam święta: nie tylko jako czas prezentów, ale jako bogactwo tradycji i wspólnoty ludzi na całym świecie. 💬"Idą święta!" odpowiada na dziecięce pytania, ale też przywraca zachwyt nad świętami. Czytając ją można poczuć głębię tradycji, która łączy nas wszystkich, niezależnie od kraju, języka czy zwyczajów. To książka l, do której będziemy wracać co grudzień… jak do świątecznego rytuału 🎄📖

Interesująca pozycja, która czytałam bardzo długo. Jednak nie dlatego, że była nudna, a ze względu na jej strukturę. Każdy kolor to osobny rozdział, więc daje czytelnikowi swobodę czytania i z tej swobody śmiało korzystałam 😁. Ciekawe spojrzenie na świat barw z uwzględnieniem różnych kultur, rejonów geograficznych oraz dziejów. I nawet jeśli wydaje się nam, że o kolorach wiemy już wszystko, to w tej książce I tak znajdziemy jakąś zaskakującą ciekawostkę.

Bardzo dobra książka. Adresowana do dzieci, pisana językiem lekkim, lekko humorystycznym i prostym, aczkolwiek nie prostackim czy infantylnym. Prawie przy każdym haśle znajduje się jakaś humorystyczna ilustracja. Świetny prezent dla młodszych, żeby zachęcić ich do czytania, jednak i starszy czytelnik będzie się świetnie bawił. Zaręczam, że o dobrej połowie rzeczy nikt wcześniej nie słyszał. Co jakiś czas wyrywkowo sprawdzałem prawdziwość haseł w Internecie i nic nie wzbudziło mojej podejrzliwości.

Rewelacyjna książka! Została stworzona z myślą o dzieciach, jednak informacje, jakie w sobie zawiera będą w dużej części nowością również dla starszych czytelników. Książka wyjaśnia znaczenie poszczególnych symboli, które możemy znaleźć na flagach, a także barw. Zawiera wiele zaskakujących ciekawostek, faktów historycznych i pokazuje ewolucje flag różnych państw. Informacji jest mnóstwo, więc zdecydowanie warto sięgnąć po tę pozycję, a nawet przeczytać ją więcej niż jeden raz. Gorąco polecam każdemu, nie tylko tym, którzy interesują się geografią!

Już widzę, jak rodzice-dialektolodzy czytają tę książeczkę swoim dzieciom. Tylko, dlaczego Kujawy zostały pominięte? Nawet na mapie nie zostały zaznaczone! W takich sytuacjach, chce się zmienić seminarium na językoznawcze i udowodnić, że gwara kujawska wciąż istnieje...

Polecam dla dzieci ciekawych świata technologii - przewodnikiem po historii robotów i dronów jest sympatyczny ptaszek Pouli, który tłumaczy czytelnikowi historię powstania szeroko rozumianych robotów, komputerów i finalnie dronów. Treść ogarnia dziecko 6-letnie i szkolne również.

„Rok w górach” to kolejna część serii, która przenosi młodego czytelnika w świat górskich zwierząt przez rok. W bardzo ciekawy sposób autorka przedstawia nam różne gatunki zwierząt ptaków, ssaków, owadów. Autorka pokazuje też najmłodszym czytelnikom co porabiają turyści w górach i górale. Książeczka jest miła dla oka. Na każdym z obrazków dziecko może nam dokładnie opisać historię jaka tam jest. Mamy tutaj górski potok, chatę górala hodującego owieczki czy wyciąg narciarski. W sumie mamy tutaj 12 rozkładówek przedstawiających kolejne miesiące. Na pierwszej rozkładówce mamy wszystkie przedstawione w książce postacie oraz leśnego duszka. Na ostatniej stronie jest zagadka w znalezieniu 10 różnic na zdjęciu. Polecam dla każdego malucha.

To jest hit hitów, który nigdy nie znudzi. Od dwóch lat ulubiona książka synka, nie ma tygodnia, żebyśmy jej nie czytali. A właściwie to opowiadali, bo tekstu nie ma, za to są piękne ilustracje. Książka rozwija wyobraźnie i spostrzegawczość . Za każdym razem odkrywamy coś nowego.

Okres wakacyjny = porzucanie zwierząt. To chyba żadna nowość dla nas, co rok ten scenariusz się powtarza. Byliście kiedyś świadkiem takiego zdarzenia? . Ptyś jest właśnie jednym z tych psów, który został porzucony na dworcu kolejowym. Wakacje trwały w najlepsze, więc po co ciągać za sobą "ogon"? Ptyś jak to pies, zawsze wierny swemu Panu nie mógł sobie wybaczyć, że poszedł obwąchać śmietniki. To wtedy widział właściciela ostatni raz, ale my wiemy, jak naprawdę było. W pogoni za pociągiem pies dobiega na spokojny dworzec za miastem i tam wiele się w jego życiu zmienia. Poznaje psy zamieszkujące opuszczony pociąg, których przeszłość była dokładanie taka sama. Żyją tam m.in. Beza, Bruce, Mamutka oraz ku zaskoczeniu kotka, robiąca za psią kucharkę! Wraz z Brucem chodził pod szkołę, by otrzymać od dzieci trochę ciepła i miłości zaś z Mamutką chadzał na grządki pełne porów, z których przyrządzali pyszną tartę porową z sosem śmietnikowym, mhmm łapki lizać! Mimo upływających tygodni Ptyś całe dnie spędzał również w okolicach dworca, mając nadzieję na spotkanie Pana. Nic z tego! Zamiast niego Ptyś znalazł bardzo smutną, opuszczoną suczkę. Domyślacie się, co zrobił? . Przyznam, że jest to pierwsza książka tego wydawnictwa, która mnie nie porwała. Mam wobec niej mieszane uczucia choć wiem, że temat jest poważny. Lektura sama w sobie nie jest zła, można czytać ją z mniejszymi dziećmi jako mało zobowiązującą czytankę lub ze starszakami podejmując trudne tematy jak: opuszczenie, przedmiotowe traktowanie zwierząt, tęsknota, wierność, okrucieństwo. Jednak na samym końcu opowieści mamy zdanie, które totalnie mnie rozbiło i choć to "tylko" książka, obawiam się, by dzieci nie zrozumiały tego źle, na opak, że bezdomne psy sobie świetnie radzą i są szczęśliwe. Wiem, że to do nas należy odpowiednie wytłumaczenie treści, jednak...ja niestety jestem na nie albo na nie z plusem (+ za sympatię do wydawnictwa). Widok błąkających się psów przecież nie napawa nikogo optymizmem, prawda?

Książka o wirusach, która w przystępny i atrakcyjny dla przedszkolaków sposób opowiada o wirusach i ich wpływie na nasze życie. Nie jest to może najpiękniejsza książka i nie każdemu styl ilustracji przypadnie do gustu, ale myślę, że to wartościowa pozycja i warto ją przeczytać.

Publikacja w ciekawy sposób przedstawia sylwetki dwudziestu wspaniałych twórców, głównie malarzy. Znajdziemy w niej wierszyki dotyczące życia m.in. Vincenta van Gogha, Gustava Klimta, Jana Matejki, Fridy Kahlo, a nawet Banksy’ego. Atutem książki są piękne ilustracje nawiązujące do twórczości artystów. Z tej serii ukazała się również „Kto to puka? Nauka”, którą również serdecznie polecam. O książce Vanevskiej przypomniałam sobie przy okazji zwiedzania wystawy immersyjnej „Van Gogh & Friends”. Chyba nie muszę pisać, że obowiązkowo musicie ją odwiedzić? 😊 Czy już kilkuletnie dzieci powinny zapoznawać się z dziełami sztuki takiego formatu? Czy to nie za wcześnie? Zdecydowanie nie! Pamiętajmy - czym skorupka za młodu nasiąknie… Podsumowując – jeśli chcecie zaznajomić maluchy z „poważnym” malarstwem w przystępny sposób, sięgnijcie po „Kto to puka? Sztuka” oraz odwiedźcie wystawę „Van Gogh & Friends” (lub na inną ciekawie zorganizowaną wystawę , która zaangażuje dzieciaki). Satysfakcja gwarantowana!