Jesteśmy inni

Jak ja uwielbiam powieści, które nie tylko zachwycają piękną okładką, ale bogatym i wartościowym wnętrzem. Taka jest debiutancka książka Małgorzaty Koch "Jesteśmy inni". W okresie premiery te lazurowe oczy pojawiały się wielokrotnie na instagramie i kusiły do poznania ich historii. Doprowadziły do dodania do półki powieści na Legimi. Jednak dopiero sama prośba autorki do zapoznania się z jej książką i zapewnienie, że trafi w mój gust sprawiły, że zgodziłam się poświęcić jej mój czas. I nie żałuję ani sekundy spędzonej z powieścią "Jesteśmy inni".

O czym jest według mnie ta książka? O tytułowej inności. Bo każdy z nas jest inny, każdy z nas w inny sposób radzi sobie z danymi problemami, sytuacjami, traumami. Każdy w tej samej sytuacji będzie czuł coś innego, inaczej się zachowa, bo każdy z nas ma inną wrażliwość. Wybaczcie za powtórzenia słowa "inny", ale jest to historia o inności, różnorodności, wszystkich odcieniach miłości. Pięknie napisała to autorka: "To nie jest zwykła opowieść o miłości, bo przecież miłość to uczucie, które przybiera wszelakie formy, a wyraża się je czynami. Człowiek nie ma obowiązku kochać rodziców, tylko dlatego, że łączą ich te same geny, jeśli zamiast opieki i troski zafundowali mu koszmar.". "Pragnę, by ta książka przemówiła do wszystkich, ale zwłaszcza do tych, którzy wciąż poszukują odwagi, by przyjąć do swojego serca zbłąkaną, poharataną przez życie istotę".

Bardzo dziękuję autorce, że traumy, jakie porusza w książce nie spłaszczyła do chwilowych, łatwo naprawiających się problemów i nie przykryła romansem, który byłby lekarstwem na wszystko. Poświęciła im natomiast sporo czasu, z szacunkiem się do nich odnosząc. "Jesteśmy inni" to historia o tym, co wewnątrz siebie przeżywa osoba żyjąca z depresją, bo musicie wiedzieć, że każdy przeżywa ją zupełnie inaczej. Stany lękowe, napady paniki również zostały przedstawione jako problemy, które są niełatwe do pokonania i zwykłe "uspokój się," "nic się przecież nie dzieje" nie pomoże. (znam to z doświadczenia). Małgorzata Kocha ukazuje także, jak wielką cierpliwością, a także i wiedzą musi wykazywać się bliska i zaufana osoba chorującego.

Marcelina, na pierwszy rzut oka ma wszystko. Wykształcenie, nietuzinkową urodę, miłość przybranych rodziców i siostry, pieniądze i wspaniałego, zdrowego, rocznego synka, którego wychowuje samotnie z pełnym wsparciem najbliższych. Jednak od dłuższego czasu walczy z depresją, lękiem przed mężczyznami, a wspomnienia z przeszłości nie pozwalają jej normalnie funkcjonować. Franko miał ukończyć medycynę, jednak został elektroautomatykiem montującym skomplikowane systemy alarmowe. Przystojny z pozoru typ playboya skrywa w sobie trudną przeszłość i wielką wrażliwość. Spotykają się pewnego wieczoru w klubie, gdzie Marcelina wpadła w oko Frankowi. Na co dzień elokwentny, przy niej nie wiedział, jak się zachować, co mówić. Komizmu sytuacji dodał fakt, iż Franek nie wyprowadził dziewczyny z błędu, gdy ta stwierdziła, że jest gejem.

Momentami przezabawna, słodko-gorzka historia o dwójce ludzi mocno poharatanych przez los. Dokąd zaprowadzi ich relacja, którą po części sami sobie skomplikowali? Jakie tajemnice skrywane od lat wyjdą na jaw? Tajemnice, kłamstwa, relacja, która rodzi się od przyjaźni, nieufność, fascynacja, błędy przeszłości, intrygi, cierpienie. Autorka serwuje nam całą gamę emocji, dopiero się rozkręcając. "Jesteśmy inni" to tak naprawdę dopiero wstęp historii Marceliny i Franka, a zakończenie wbija w fotel. Już nie mogę się doczekać, kiedy sięgnę po kolejny tom.

Jak ja uwielbiam powieści, które nie tylko zachwycają piękną okładką, ale bogatym i wartościowym wnętrzem. Taka jest debiutancka książka Małgorzaty Koch "Jesteśmy inni". W okresie premiery te lazurowe oczy pojawiały się wielokrotnie na instagramie i kusiły do poznania ich historii. Doprowadziły do dodania do półki powieści na Legimi. Jednak dopiero sama prośba autorki do...