Jan Borysewicz. Mniej obcy

Name: Jan Borysewicz. Mniej obcy
Rating: 6,6 (337 reviews)
Author: Marcin Prokop
ISBN: 9788326840081

Okładka książki Jan Borysewicz. Mniej obcy autora Jan Borysewicz, Marcin Prokop, 9788326840081

Okładka książki Jan Borysewicz. Mniej obcy

Marcin Prokop, Jan Borysewicz

6,6 / 10

337 ocen

76 opinii

Agora

Wydawnictwo: Agora biografia, autobiografia, pamiętnik

352 str.

Kategoria:: biografia, autobiografia, pamiętnik
Format:: papier
Data wydania:: 2022-09-28
Data 1. wyd. pol.:: 2022-09-28
Liczba stron:: 352
Czas czytania: 5 godz. 52 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788326840081

Fani mogą spodziewać się pełnej zaskoczeń i wzruszeń opowieści. Nie zabraknie też trudnych tematów i kontrowersji.

Marcin Prokop w szczerej rozmowie z Artystą dotyka spraw, o których opinia publiczna i fani wcześniej nie mieli szansy usłyszeć. Jak sam mówi, warunkiem powstania tej książki była obietnica 100% otwartości ze strony Borysewicza.

Nie interesuje mnie stawianie Borysewiczowi pomnika. Nie napiszę epopei o dzielnym Janku, który uzbrojony tylko w gitarę stawiał czoła całemu światu, stworzył kilkadziesiąt pokoleniowych przebojów, swoją popularnością wywoływał masową histerię i od pięciu dekad dowodzi zespołem Lady Pank, utrzymując go na szczycie. Bo jest też Janek, który pijany i naćpany zawalał koncerty oraz ubliżał ludziom. Janek, który nie zawsze potrafił być dobrym, obecnym ojcem. Janek, który szukał radości w ramionach prostytutek. Janek, który miał szansę na międzynarodową karierę, ale nie dźwignął jej ciężaru. Dlatego umawiamy się, że warunkiem powstania tej książki będzie pełna szczerość. Konieczność zmierzenia się z tematami i pytaniami, jakich zwykle unika w publicznych wypowiedziach. Czasami będzie bolało.

Marcin Prokop

W książce znajdzie się mnóstwo do tej pory niepublikowanych materiałów fotograficznych, które wraz z poruszającym tekstem tworzą dogłębny obraz życia najsłynniejszego polskiego gitarzysty ostatniego półwiecza. Mniej obcy to opowieść o życiu Jana Borysewicza, zmianie priorytetów, wzlotach i upadkach.

Tamto dawne życie było naprawdę bardzo bogate, balangowe, wesołe, czasami człowiekowi noga się powinęła i musiał swoje wycierpieć, ale ja to moje życie naprawdę uwielbiałem. (…) Teraz jadę na koncert, potem grzecznie wracam do domu, siadam w studiu, mam czas na wszystko. A wtedy mi tego czasu brakowało. Teraz mogę przestrzegać młodych ludzi, żeby bardziej się kontrolowali, bo naprawdę lot bez trzymanki, bez żadnych hamulców, nigdy się dobrze nie kończy.

Jan Borysewicz

Średnia ocen

6,6 / 10

76 opinii 337 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Jan Borysewicz. Mniej obcy w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,1

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,5

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Opinia społeczności i

Jan Borysewicz. Mniej obcy

Wywiad z liderem popularnego zespołu lat 80. Lady Pank. Książka dla mnie była okazją, aby przypomnieć sobie dawne przeboje Lady Pank. Przynajmniej ja od razu puściłem sobie w tle płytę. Można poznać kilka smaczków z działalności zespołu i przypomnieć stare dzieje. Borysewicz jawi się to jako zdolny muzyk, lider, kompozytor> trochę razie zarozumiałość artysty, lubi podkreślać, że wszystko należy mu zawdzięczać, no ewentualnie Mogielnickiemu. Dla fanów pozycja obowiązkowa!

Zgłoś

660

Oceny książki Jan Borysewicz. Mniej obcy

Średnia ocen

6,6 / 10

337 ocen

Twoja ocena

0 / 10

8 ocen

15 ocen

45 ocen

113 ocen

102 ocen

37 ocen

12 ocen

3 ocen

1 ocen

Opinia

338

KsiazkiPoCichu

23.03.2026

6 / 10

Na półkach: , , , , ,

Audiobook „Mniej obcy” to dla mnie dość przyjemna, choć nierówna propozycja. Najbardziej doceniam ciekawostki z życia muzycznego i świetną interpretację Filipa Kosiora, która zdecydowanie podnosi odbiór całości. Sam Jan Borysewicz jawi się jako utalentowany artysta, ale momentami jego wypowiedzi sprawiają wrażenie zbyt mocno skoncentrowanych na własnych заслugach. Zabrakło mi też większej głębi i refleksji. Dobra pozycja na jedno przesłuchanie, szczególnie dla fanów.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

478 użytkowników ma tytuł Jan Borysewicz. Mniej obcy na półkach głównych

Przeczytane 394
Chcę przeczytać 72
Teraz czytam 12

123 użytkowników ma tytuł Jan Borysewicz. Mniej obcy na półkach dodatkowych

Posiadam 61
2023 16
2022 15
Audiobook 13
Muzyka 7
Audiobooki 6
Biografie 5

Tagi i tematy do książki Jan Borysewicz. Mniej obcy

Jan Borysewicz Jan Bo Lady Pank muzycy piosenkarze wokaliści

Inne książki autora

Więcej

8,3

Gaz do dechy! Odjazdowe opowieści o samochodach Marcin Prokop

7,0

Pół na pół. Rozmowy nie dla dzieci Szymon Hołownia, Marcin Prokop

7,6

Chłopaki chojraki Marcin Prokop

6,6

Prokop prawdę ci powie Marcin Prokop

7,4

Longin. Tu byłem Marcin Prokop

7,2

Jego Wysokość Longin Marcin Prokop

6,3

Wszystko w porządku. Nasz świat w 75 pudełkach Szymon Hołownia, Marcin Prokop

więcej

Marcin Prokop

Dziennikarz, redaktor naczelny czasopisma „Stuff", w TVN prowadzi programy Mam talent!, Dzień dobry TVN oraz Milion w minutę. Wcześniej prezenter MTV Polska i TVP2, juror trzeciej edycji Idola, redaktor naczelny „Filmu" oraz „Machiny". Autor cyklu Radia Zet Duży wywiad.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Peszkografia. Będzie się działo

Sebastian Staszewski Sławomir Peszko

Bardzo lubię "Peszkina", z resztą jest taką osobą, którą raczej nie da się lubić. Przesympatyczny, umie zrobić dobre pierwsze wrażenie, pierwszy do imprezy. Jako piłkarz jakiś Himalajów piłkarstwa nie osiągnął, ot wyjechał do średniaka niemieckiej bundesligi i trochę pokopał w Anglii w tamtejszej drugiej lidze. Wydaje mi się że gdyby jego nastawianie było bardziej profesjonalne - jak np. Lewego osiągnął by zdecydowanie więcej - no ale wtedy nie byłby "Peszkinem". Czyta się to zdecydowanie fajnie choć na początku przeszkadzało mi ciągłe "rzucanie mięsem" bo to jednak książka i nie wypada (ostatni raz tyle bluzgów chyba było w "365dni"), później się przyzwyczaiłem. Przez całą książkę przewija się non stop alkohol. Nie twierdzę że Peszkin ma z tym problem ale ewidentnie dużo "nieprzyjemnych" rzeczy wydarzyło się u Niego po spożyciu. Miałem blisko osobę uzależnioną od alko i było dokładnie tak samo jak czytam w książce. Na imprezie była duszą towarzystwa tylko po jakimś czasie ta impreza nie kończyła się, rano na klina było piwo i od początku picie. Dlatego ja inaczej patrzę na te opisy imprez, mnie to zniesmacza i odrzuca. A jeżeli słyszę że na kadrze jest dobrze bo sobie "pany pilkarzy siadają na 2h i piją kilka piwek a za Hajty to piło dwa dni wódę" no to ja się pytam czy to jest normalne? Czy jest profesjonalne? Każdy z Nas jest człowiekiem ale gdy jesteś na kadrze to wydaje mi się że nawet po meczu będąc nadal w turnieju Euro to wciąż jesteś reprezentem kraju i ja bym się jedno piwo napił ale nie kilka i poszedł na odnowę biologiczną po meczu. Mam tylko nadzieję że teraz w kadrze jest inaczej. Reasumując książka super się czyta, choć przesiąknięta alko i przekleństwami. Polecam 👍😉

WlodiQla

oceniła na 7 17 dni temu

Świat według Kiepskich. Zwariowana historia kultowego serialu Polsatu

Jakub Jabłonka Paweł Łęczuk

Książka „Świat według Kiepskich. Zwariowana historia kultowego serialu Polsatu” to obowiązkowa lektura dla każdego fana tego legendarnego sitcomu. Autorzy odsłaniają kulisy produkcji, serwując czytelnikom mnóstwo ciekawostek i anegdot, które rzucają nowe światło na proces powstawania serialu. Dużym atutem jest szczegółowe przedstawienie relacji między twórcami a obsadą (także między samymi aktorami i twórcami), a także obszerne fragmenty poświęcone pracy scenarzystów, bez których serial nie stałby się tak kultowy (legendarne teksty). Lektura tej książki to prawdziwa sentymentalna podróż pełna nostalgii, momentami wzruszająca, ale też przypominająca, dlaczego „Świat według Kiepskich” zapisał się w historii polskiej telewizji. Czytając, można na nowo docenić geniusz produkcji i ludzi, którzy ją tworzyli. Niestety, książka nie jest pozbawiona wad. Największym minusem jest oprawa graficzna wiele zdjęć nie pasuje do treści, a zamiast zakulisowych ujęć otrzymujemy głównie dobrze znane kadry z serialu. Drugim mankamentem jest fakt, że publikacja powstała już po śmierci Dariusza Gnatowskiego, Ryszarda Kotysa i innych osób związanych z produkcją. Zabrakło więc ich wspomnień i osobistych refleksji, co mogłoby jeszcze bardziej wzbogacić treść. Mimo tych drobnych niedociągnięć książka wciąż jest niezwykle wartościową pozycją, która pozwala lepiej zrozumieć fenomen „Świata według Kiepskich”. To pozycja, której nie może zabraknąć w biblioteczce prawdziwego fana serialu.

FastSnakePL

ocenił na 8 1 rok temu

No i pogadali. "Szkło Kontaktowe", gdy gasną kamery

Tomasz Jachimek

Książka raczej dla psychofanów Szkła Kontaktowego. Jak dla mnie za dużo samouwielbienia i zadowolenia z wykonywanej misji. Moi faworyci to: Jerzy Iwaszkiewicz oraz Grzegorz Markowski. Te osobowości podniosły jakość lektury. Zwyczajnie, luźne gadki kolegów (i koleżanek) z pracy...

Gabriel Rogowski

ocenił na 6 8 miesięcy temu

Andrzej Grabowski. Jestem jak motyl

Andrzej Grabowski Jakub Jabłonka Paweł Łęczuk

Sentymentalna książka. Kto by pomyślał. Ja się mocno zaskoczyłem że Grabowski taki sentymentalny, cichy i wrażliwy jest. Książka może zmylić bo oczekiwał człowiek więcej smaczków z planu filmowego - szczególnie Kiepskich a tu otrzymało się sporo ciekawostek o których się nie wiedziało - masa ról w teatrze, występów kabaretowych i to jak najbardziej na plus. To z pewnością książka inna niż zapewne większość czytelników myślała, co nie znaczy że jest ona zła. Wręcz przeciwnie! Ciekawa, sporo wierszy mimo że nie jestem fanem, to jednak zawsze warto zapoznać się z czymś nowym i wyrobić sobie opinię.

Robert_Sekowski

ocenił na 7 1 rok temu

Himilsbach. Ja to chętnie napiłbym się kawy

Ryszard Abraham

Po prostu zbiór anegdot z życia Himilsbacha i nic poza tym. Część szeroko znanych, niemal ikonicznych, które weszły na stałe do kultury powszechnej czy też zadomowiły się w języku, inne zaś to historyjki o mniejszym ciężarze gatunkowym, które ciekawe są o tyle, o ile ciekawy jest sam Himilsbach, bo rzeczy podobne przydarzają się każdemu. Dla zainteresowanych postacią. 7/10

Fidel-F2

ocenił na 7 4 miesiące temu

Bielmo. Co wiedział Jan Paweł II

Marcin Gutowski

Przytoczę kilka cytatów z książki, a resztę niech każdy dopowie sobie sam. Karol W.: "Wykorzystywanie nieletnich jest poważnym przejawem kryzysu, który dotyka nie tylko Kościół, lecz także całe społeczeństwo. Jest to głęboko zakorzeniony kryzys moralności seksualnej, a nawet relacji międzyludzkich, a jego pierwszymi ofiarami są rodziny i nieletni." Ofiara księdza-pedofila: "Kompletnie nie byłem w stanie zrozumieć, o czym on mówi. Można było wysnuć z tego wniosek, że to, co wydarzyło się w moim małym, liczącym kilkadziesiąt tysięcy mieszkańców miasteczku w Massachusetts, to, że ksiądz zmuszał mnie do oralnego seksu, było efektem tego, co wtedy puszczano w telewizji?" Ofiara księdza-pedofila McCarricka o spotkaniu z Karolem W.: "Powiedziałem mu wtedy, że Theodore McCarrick wykorzystuje mnie od czasu, gdy byłem dzieckiem. Wtedy zmarszczył brwi i spojrzał na mnie w taki sposób, że byłem pewien, że mnie usłyszał. Ale nie wiem, czy mi współczuł. Miałem nadzieję, że mnie wysłucha i będzie mi współczuł. A on tylko położył dłonie na mojej głowie, wymamrotał coś i dał mi pudełko z krzyżykiem i listem do ojca – opowiada z trudem." O zbrodniarzu seksualnym Degollado: "Choć znane już były wszystkie zarzuty i trwało dochodzenie, Jan Paweł II wypowiedział się przy okazji obchodów sześćdziesięciolecia kapłaństwa Marciala Maciela Degollado w 2004 roku. (...) Podczas uroczystości Jan Paweł II skierował oficjalne podziękowania "za dar takiego kapłana, którego życie jest naznaczone misjonarską i duchową płodnością", posyłając ojcu Macielowi specjalne błogosławieństwo. Słowa papieża, odczytane przez kardynała Sandriego, słyszały też ofiary Degollado, które Jan Paweł II zdawał się ignorować." O austriackim księdzu-pedofilu Groërze: "Kiedy w 1998 roku do Austrii wybiera się z pielgrzymką Jan Paweł II, sprawa Groëra znów nabiera rozgłosu. Gdy papież odwiedza Sankt Pölten, gdzie gorąco wita go biskup Kurt Krenn, głośny obrońca Groëra, część niezadowolonych wiernych wychodzi na ulice z transparentami. Jeden z duchownych skomentował tę wizytę: "Papież odwiedza dom, który płonie, ale zamiast mówić o ogniu, mówi o ślicznych kwiatkach przed domem".

Darosław

ocenił na 8 1 miesiąc temu

Urszula

Ewa Anna Baryłkiewicz Urszula Kasprzak

Świetna! Urszula i biografia. Dmuchawce. Latawce. I wiatr. Zostaną ze mną na całe życie. Czy pani Urszuli się to podoba czy nie. Bo może tak stereotypowo. Ale ja, gdy je usłyszałam miałam pewnie 10 lat. Czas kształtujący (późniejszego) dorosłego człowieka. Więc i mnie ukształtował. Choć pewnie niewiele z nich zrozumiałam. Z tych dmuchawców i betonowego świata i bosko zmęczonych. Ale klimat tego teledysku! Rozgrzana, pachnąca łąka. To naprawdę działało na wyobraźnię. Nawet dziecka. No i już zupełnie współcześnie. Pani Urszula czyta książki!!! Cudowna kobieta.

Monika

oceniła na 7 3 miesiące temu

Johnny. Powieść o księdzu Janie Kaczkowskim

Maciej Kraszewski

Mam wrażenie, że większość czytelników ocenia tę książkę tylko za to, że jest o szlachetnej postaci Kaczkowskiego - z takim kryterium tak wysoka średnia jest uzasadniana. Oceniając trzeba jednak brać także pod uwagę sposób przedstawienia historii, a tu jest gorzej. Emocje są wyrażane dosyć sztucznie, za dużo tu mało wyrafinowanej ironii, a chuligański sposób bycia jest hiperbolizowany, zupełnie jak w nieśmiesznych rolkach czy skeczach kabaretowych. Dodatkowo całość jest chaotyczna, bo książka pędzi na złamanie karku, ledwo przedstawiono parę sytuacji, a dowiadujemy się, że minęły 2 lata. Podsumowując, wartościowy temat nie powinen przesłaniać nam lekko grafomańskiego charakteru tej pozycji, czekam na opowieść o tych postaciach w trochę innej formie.

Adam

ocenił na 6 1 miesiąc temu

Zełenski

Wojciech Rogacin

Co mogę powiedzieć o tej książce? To nic innego, jak historia komika, który wspiął się na szczyt i został prezydentem Ukrainy. Jako człowiek mi się podoba. Ma honor, ma swoją godność. W przeciwieństwie do naszych polityków. Przypominam, że jak wybuchła druga wojna światowa, to nasi przywódcy uciekli za granicę, troszcząc się o własny tyłek. Na Ukrainie jest inaczej. Wołodymyr to ukraiński Dawid, który stawia czoło rosyjskiemu Goliatowi-Putinowi. Fragmenty z książki: ,,Marzenia o tym, że prosty człowiek wejdzie do polityki i odmieni ją pstryknięciem palcami, nie mogły się spełnić". ,,To idealista, chce dobrze dla Ukrainy, ale czasem strasznie się miota, słuchając doradców. Kiedy w jakichś sprawach nie ma własnego zdania albo kompetencji, przychyla się do opinii, które brzmią dla niego atrakcyjnie, nowatorsko, co nie znaczy, że są realistyczne". Myślę, że z każdym kandydatem antysystemowym tak jest. Pięknie mówią, a sami nic nie wskórają. Są beznadziejnymi idealistami. Głową muru się nie przebije. Polityka to jest świat, gdzie jedynym priorytetem jest pomnażanie własnej kieszeni, a obywateli ma się za nic. Przed wojną nic nie słyszałem o prezydencie Zełenskim, zaczęło być głośno, jak wybuchła wojna. Ciekawa postać. Moim zdaniem obecny (nieszczęsny) prezydent Polski mógłby się wiele od niego nauczyć... Podobała mi się. Prezydent Ukrainy, to gość, który nie bał się wspinać po drabinie własnych marzeń. Ciekawa książka. Trzeba przyznać, że dobrym mówcą jest prezydent, ale popełnia jeden błąd. Jak zauważyli ukraińscy politycy, on trzyma się swojego najbliższego otoczenia, nie dopuszcza nikogo nowego, nawet tych, którzy są otwarci na współpracę z nim. Sam wojny nie wygra! Wowa to trochę taki marzyciel. Śnią mu się szklane domy, ale rzeczywistość bywa okrutna... Życzę mu i Ukrainie, aby ta wojna się skończyła. Wolność, niepodległość i suwerenność dla Ukrainy!

bARTosz

ocenił na 7 3 miesiące temu

Łukasz Piszczek. Mentalność sportowca

Kamil Wódka

Świadomy opinii, że to nie jest do końca biografia sięgnąłem po tę książkę, by dowiedzieć się więcej o Łukaszu Piszczku, który pozostawał zawsze trochę w cieniu pozostałych dwóch ogniw słynnego "tria z Dortmundu". Ok, niby człowiek obejrzał z nim dziesiątki meczów, kojarzy podstawowe fakty, ale o nim samym wiadomo tak naprawdę niewiele. I tutaj "Mentalność sportowca" broni się najbardziej - pokazując obraz bardzo świadomego siebie gościa, który jako dziecko otrzymał i wykorzystał wsparcie rodziny i otoczenia, a potem w odpowiednim momencie sięgnął po pomoc psychologa de facto przedłużając sobie karierę o kilka lat. Fajnie gdyby ta książka trafiła do młodych piłkarzy i ogólnie przebiła się bardziej niż biografie tych wszystkich wielkich talentów, którzy swój talent przepili lub przegrali w kasynie. Fani typowych biografii nie będą zawiedzeni: jest tu kilka smaczków z szatni Borussii, np. ciekawe spostrzeżenia Piszczka na temat dzisiejszych gwiazd futbolu, które spotkał w Dortmundzie: Haalandzie, Bellinghamie i Dembele. Nie wybitna, ale ciekawa lektura, warto polecić:

Bullshit_detector

ocenił na 7 1 miesiąc temu

Ty pieronie! Biografia Franciszka Pieczki

Magdalena Jaros

Wybitny aktor, zawsze profesjonalny, uczciwy i skromny, ale przede wszystkim skryty, chroniący prywatność. Czy to źle? Absolutnie nie. Taką niedzisiejszą postawą tylko zyskiwał w moich oczach. książka skupia się głównie na sferze zawodowej i publicznej życia aktora, co może rozczarować tych, którzy oczekują głębszego wglądu w jego życie prywatne

Krystian Ozon

ocenił na 6 1 rok temu

Zbigniew Ziobro. Prawdziwe oblicze

Renata Grochal

📝 Reporterska biografia jednego z najbardziej wyrazistych (i kontrowersyjnych) polityków ostatnich lat – Zbigniewa Ziobro. Autorka rekonstruuje jego drogę od młodego, ambitnego prawnika, przez funkcję ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego, aż po kulisy najważniejszych decyzji i sporów politycznych. Książka opiera się na rozmowach z jego współpracownikami, przeciwnikami oraz osobami z najbliższego otoczenia. Znajdziemy tu zarówno analizę stylu uprawiania polityki, jak i mniej znane epizody z życia zawodowego i prywatnego. Całość uzupełniają fotografie oraz cytaty, które budują wielowymiarowy portret bohatera – bez jednoznacznych ocen, ale z wyraźnie zarysowanym kontekstem politycznym. 💭 Moja opinia: Przyznaję – podchodziłam do tej książki z lekką zbroją ochronną. Spodziewałam się narracji topornej, stronniczej, takiej, która wali tezą po głowie jak kodeksem karnym w twardej oprawie. W pakiecie oczekiwałam jeszcze prawniczo-politologicznego żargonu, a tu niespodzianka. Lektura okazała się całkiem przystępna, momentami wręcz wciągająca. Sporo „smaczków” z politycznych kulis, anegdot, relacji z zaplecza władzy. Wypowiedzi współpracowników dodają kontekstu i pozwalają zobaczyć bohatera w mniej oficjalnym świetle. Zdjęcia też robią robotę – budują klimat i trochę „uczłowieczają” narrację. Nie jest to książka, która wywraca wszystko do góry nogami, ale daje solidny, uporządkowany obraz postaci. Bez taniej publicystyki i memicznej szydery. Raczej spokojna, reporterska robota. ⭐ 7/10

Klaudia Śmigielska-Skutecka

oceniła na 7 1 miesiąc temu

Koniec gry

Damian Jankowski Dawid Ogrodnik

Dawid Ogrodnik, aktor kameleon – w wywiadzie o sobie spisanym przez Damiana Jankowskiego. Do tej pory ceniłam go bardzo za role w „Chce się żyć” (przy pierwszym oglądaniu szlochałam tak, że mało co widziałam z filmu) oraz za „Johnego”, gdzie przygotowałam się na wzruszenia a śmiałam się i wyszłam z kina dumna, że też jestem z Sopotu:) Teraz cenię go jeszcze za głębię siebie, z której korzysta podczas grania ról na scenach i w życiowej grze. „Czasem jedno zdanie wypowiedziane we właściwym momencie może zmienić bieg historii”. „Aktor, który zdradza swój sekret, przestaje być ciekawy i widz przestaje za nim podążać...Można to odnieść niemal do każdej sfery życia, najgorzej stać się nudnym i przewidywalnym”. „Pytam ich (studentów), co jest podstawą aktorstwa? Słowo. A to nieprawda. Jest nią obecność, oddech, uważność, skupienie. Samym oddechem możemy zagrać wiele emocji, takich jak zdziwienie, lęk czy strach”. I mam nadzieję Panie Dawidzie, że wbrew tytułowi książki ta gra tak szybko się nie skończy.

Beata

oceniła na 8 4 miesiące temu

Ostatni rok lekkiego życia

Michał Kempa

Rzadko tak mam, że biorę książkę, siadam i ją czytam do końca. Tutaj tak się udało wciągnąć ją w jeden wieczór. Pan Michał miał trudniejsze zadanie - musiał usiąść i książkę napisać. I nie było to zadanie najłatwiejsze, o czym wspomina, zwracając się do swojego wydawcy, pana Macieja. Czym jest książka Michała Kempy? Jak sam autor prosił, nie nazwę tego literaturą. To słowotok, opis myśli i sytuacji z okresu grudzień 2020-grudzien 2021 przeplatany z wspomnieniami z wcześniejszych lat. Znajdziemy tu wspomnienie o aferach z szczepionkowych, opis zagranicznych wakacji czy analizę wspólnych świąt z rodziną, czy wiele innych codziennych sytuacji, które we wciągający sposób opisuje pan Michał. "Ostatni rok lekkiego życia" to humorystyczne spojrzenie na okres kwarantanny covidowej w Polsce, w której widoczny jest także strach przed przyszłością (szczególnie w post-scriptum). Przemyślenia Kempy to głos pokolenia Instagrama, a jego odbiór rzeczywistości niejednokrotnie potrafił mnie rozśmieszyć. Książka jest intrygująca i szalona, znajdziemy tam przekreślone słowa i dużo innych zabiegów podkreślających zabawę literackimi formami. To zdecydowanie oryginalna lektura i świetny pomysł na jesienny wieczór 🍁

Katarzynaa97 Kupijaj

ocenił na 8 1 rok temu

Zostaw broń, weź cannoli. Kulisy powstania filmu "Ojciec Chrzestny"

Mark Seal

Kopalnia ciekawostek o najwybitniejszym filmie w historii kina. Chociaż mnie najbardziej pochłonęły mini biografie Maria Puzo oraz Francisa Coppoli, których geniusz przeplatał się z ślepym trafem, choć pierwsze przeważało u reżysera, a drugie u pisarza. Bardzo ciekawe były przygotowania do kręcenia filmu, masa trudności i przeszkód, lecz im bliżej końca książki, tym częściej wkradała się nuda. Mimo to pozycja obowiązkowa dla każdego miłośnika tego gangsterskiego fenomenu kulturowego. 8-

Grac

ocenił na 8 5 miesięcy temu

Włodzimierz Szaranowicz. Życie z pasją

Marta Szaranowicz-Kusz Włodzimierz Szaranowicz

Jeden z ostatnich, wielkich dziennikarzy telewizji polskiej w szczerej i poruszającej rozmowie ze swoją córką dzieli się historią swojego życia, pracy i choroby. Szaranowicz to wyznawca życia opartego na wartościach, a te olimpijskie są mu szczególnie bliskie. Choć wspaniale się czyta jego pełne anegdot opowieści z kolejnych, sportowych aren, to nie one stanowią główną zaletę tej książki. Jest nią bijącą z tekstu pasja, głęboka miłość do sportu i szlachetnej rywalizacji, w której ukazują się najpiękniejsze ludzkie cechy. Człowiek, którego głos towarzyszył nam w wielu, niezwykłych momentach, okazuje się być, nie tylko sprawozdawcą i obserwatorem, ale uczestnikiem globalnego sportowego, w tym olimpijskiego, ruchu. Bardzo cenię refleksje, którymi podzielił się z nami redaktor Szaranowicz. Przy okazji , to ciekawe, jak zmienił się rynek medialny w Polsce. Z uwagi na zmarginalizowanie i zdemonopolizowanie roli radia i telewizji, nie ma i nie będzie już postaci tak popularnych w dziennikarskim świecie jak Szpakowski, Szaranowicz czy Tomaszewski....

wooojt

ocenił na 7 13 dni temu

Tajemnicza Polska. Niewyjaśnione historie, zapomniane skarby, sensacyjne odkrycia

Jakub Kuza

Nasz kraj oprócz oklepanych i znanych miejsc skrywa w sobie również te mniej typowe atrakcje. O kilku z nich już słyszałem (między innymi piramidy i Góra Sobótka i pogańskie obrzędy tam odprawiane), o zdecydowanej większości nie. Każda z pozycji skrywa większą lub mniejszą tajemnicę. Zdecydowanie warto to przeczytać, autor był w każdym z tych miejsc, książka jest ubogacona o sporo ciekawych fotografii. Kilka pozycji zapisałem sobie na swojej liście miejsc do zobaczenia, polecam!

Ramzes1988

ocenił na 6 1 rok temu

GOPR. Na każde wezwanie

Wojciech Fusek Jerzy Porębski

Książka dobra, o historii, organizacji rozwoju, bezpieczeństwie. warto przeczytać. Choć sam za dużo nie wyniosłem w tej ostatniej kwestii, bo to jest raczej pisane pod.. jak ja to mówię korpogumisiów z płaskopolski co to parę razy w roku jadą w tatry i myślą, że coś wiedzą. Dla mnie, który od dzieciaka mieszka w terenie podgórskim i od małego co zimę się ślizga po śniegu, błocie, wodzie, lodzie czy innych kamieniach, jeździ na nartach itp. takie informacje, że ubity śnieg jest śliski, wędrowanie w śniegu po pas jest męczące, że zmrok zapada szybko w miesiącach zimowych, to żadne informacje. Ale dla większości ludzi jest to warta przeczytania pozycja pod względem bezpieczeństwa. A dla mnie jako całość, bardzo wartościowa. I tak, jestem za prywatnym ubezpieczeniem w górach, ale pod warunkami, których nie chce tu poruszać bo to tematy już polityczne.

Gilles

ocenił na 7 3 miesiące temu

Kopernik. Rewolucje

Wojciech Orliński

Autor wycisnął historię Kopernika jak cytrynę. Mało materiałów źródłowych spowodowało, że tło historyczne było tutaj zarysowane o wiele bardziej niż było za pewne to potrzebne, ale sprawne pióro spowodowało, że wszystko tutaj wydawało się potrzebne. Niestety autor ma tendencję do nakładania swoich przekonań na wizję Kopernika, ale przynajmniej ma tyle jaj, by do tego się przyznawać i nie starać się tutaj za bardzo ukrywać.

Księgo Zbój

ocenił na 7 4 miesiące temu

Cytaty z książki Jan Borysewicz. Mniej obcy

Rzecz w tym, że wysyłasz list w butelce, że potrzebujesz pomocy, a tam wracają miliony butelek: my też. I tak jest, kurwa, na tym świecie, niestety.

Rzecz w tym, że wysyłasz list w butelce, że potrzebujesz pomocy, a tam wracają miliony butelek: my też. I tak jest, kurwa, na tym świecie, n...

Rozwiń

Jan Borysewicz Jan Borysewicz. Mniej obcy Zobacz więcej

Kiedyś Panas mi opowiedział, że był sam w domu, trochę wypił, ale mu zabrakło whisky. Wsiadł na rower i pojechał po flaszkę. Wypierdolił się na tym rowerze, rozbił całą twarz, kolano. Przyjeżdża na koncert. "Panas, co się, kurwa, stało?". A on mówi: "No wiesz, jak to jest, człowiek się napije, to do ludzi chce".

Kiedyś Panas mi opowiedział, że był sam w domu, trochę wypił, ale mu zabrakło whisky. Wsiadł na rower i pojechał po flaszkę. Wypierdolił się...

Rozwiń

Jan Borysewicz Jan Borysewicz. Mniej obcy Zobacz więcej

Dobrze się czułem w Ameryce, gdy przyjeżdżałem tam co jakiś czas, ale potem wracałem do Polski. Przylatywałem z kraju, gdzie były piękne ciuchy, koncerty, samochody, wszystko fajnie, a na Okęciu wsiadałem do taksówki, w której gość miał radio z jednym programem, jarał w tym swoim aucie papierosa, spoglądał na ciebie smutno, a potem dojeżdżałeś do domu, sklep był zamknięty, wokół cisza, niczego nie było, nic się nie działo, pełna beznadzieja. A jednak, z jakiegoś powodu, nigdy nie przyszło mi do głowy, żeby stąd gdzieś na stałe wyjechać. Bo tu jest ta moja wolność.

Dobrze się czułem w Ameryce, gdy przyjeżdżałem tam co jakiś czas, ale potem wracałem do Polski. Przylatywałem z kraju, gdzie były piękne ciu...

Rozwiń

Jan Borysewicz Jan Borysewicz. Mniej obcy Zobacz więcej

Więcej