Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Ja, Bobik, czyli prawdziwa historia o kocie, który myślał, że jest królem

Okładka książki Ja, Bobik, czyli prawdziwa historia o kocie, który myślał, że jest królem autora Ewa Kozyra-Pawlak, 9788310127112
Okładka książki Ja, Bobik, czyli prawdziwa historia o kocie, który myślał, że jest królem
Ewa Kozyra-Pawlak
6,9 / 10
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia literatura dziecięca
32 str. 32 min.
Kategoria:
literatura dziecięca
Format:
papier
Data wydania:
2014-06-30
Data 1. wyd. pol.:
2014-06-30
Liczba stron:
32
Czas czytania
32 min.
Język:
polski
ISBN:
9788310127112
Średnia ocen
6,9 6,9 / 10
5 opinii 47 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Ja, Bobik, czyli prawdziwa historia o kocie, który myślał, że jest królem w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Ja, Bobik, czyli prawdziwa historia o kocie, który myślał, że jest królem

Średnia ocen
6,9 / 10
47 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
4 ocen
9
4 ocen
8
7 ocen
7
13 ocen
6
9 ocen
5
9 ocen
4
1 ocen
3
0 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

Opinia

avatar
1454
1428
Anka
03.09.2024
10 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Obyczajowe
,
Dziecięce
,
Kocie
,
Zwierzęta
,
Album

Piękna, artystyczna książka dla dzieci i dorosłych, kochających koty.
Twarda oprawa. Format większy. Wielkie litery , pisane różnym stylem. Czcionka czarna lub biała w zależności od tła.
Napisała i zilustrowała Ewa Kozyra-Pawlak.
Z daleka rozpozna się jej kolaże ze ścinków materiałów i innych dodatków.
Znamy już państwa Pawlaków od strony atlasów zwierząt.
I tym razem kto kocha koty i kunszt sztuki nie zawiedzie się.

Specjalnie podkreślam, że jeżeli komuś obojętne są koty i tylko tak sobie nabędzie książeczkę jako pierwszą lepszą dla dziecka , to niech tego nie robi.
Na pięknie artystycznym i na kotach trzeba się poznać i kochać bezgranicznie jedno i drugie.
Pełno humoru dodatkowo w tej historyjce.
Cudowne arcydzieło.
Opowieść prawdziwa, udokumentowana na końcu kolorowymi zdjęciami. Kot naprawdę istnieje , a przy tym również inne zwierzątka. Psów i innych kotów też jest cała chmara.
Ile serca autorka włożyła w te wycinanki z materiałów!

Sama opowieść jest prosta, ale wiadomo o co chodzi dla kociarza. Dowcipnie pokazano królestwo kota, gdzie je, bawi się, poluje, śpi. Czuje się władcą i zarządcą domu. Jest ważny dla ,,swych poddanych’’.
Uśmiejecie się.
Zapatrzycie w te wszystkie cudeńka i zatopicie bez granic , w tym co Pani Ewa przygotowała.

Cudo!
Polecam!

Piękna, artystyczna książka dla dzieci i dorosłych, kochających koty.
Twarda oprawa. Format większy. Wielkie litery , pisane różnym stylem. Czcionka czarna lub biała w zależności od tła.
Napisała i zilustrowała Ewa Kozyra-Pawlak.
Z daleka rozpozna się jej kolaże ze ścinków materiałów i innych dodatków.
Znamy już państwa Pawlaków od strony atlasów zwierząt.
I tym razem kto...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

93 użytkowników ma tytuł Ja, Bobik, czyli prawdziwa historia o kocie, który myślał, że jest królem na półkach głównych
  • 62
  • 31
24 użytkowników ma tytuł Ja, Bobik, czyli prawdziwa historia o kocie, który myślał, że jest królem na półkach dodatkowych
  • 12
  • 3
  • 2
  • 2
  • 2
  • 1
  • 1
  • 1

Tagi i tematy do książki Ja, Bobik, czyli prawdziwa historia o kocie, który myślał, że jest królem

kot król

Inne książki autora

Więcej
Okładka książki Mały atlas dinozaurów Ewy i Pawła Pawlaków Ewa Kozyra-Pawlak, Paweł Pawlak
Ocena 9,9
Mały atlas dinozaurów Ewy i Pawła Pawlaków Ewa Kozyra-Pawlak, Paweł Pawlak
Okładka książki Mały atlas psów i szczeniaków Ewy i Pawła Pawlaków Ewa Kozyra-Pawlak, Paweł Pawlak
Ocena 8,7
Mały atlas psów i szczeniaków Ewy i Pawła Pawlaków Ewa Kozyra-Pawlak, Paweł Pawlak
Okładka książki Wrocławski abecadlik Ewa Kozyra-Pawlak, Paweł Pawlak
Ocena 7,3
Wrocławski abecadlik Ewa Kozyra-Pawlak, Paweł Pawlak
Okładka książki Mały atlas zwierzaków Ewy i Pawła Pawlaków Ewa Kozyra-Pawlak, Paweł Pawlak
Ocena 8,3
Mały atlas zwierzaków Ewy i Pawła Pawlaków Ewa Kozyra-Pawlak, Paweł Pawlak
Okładka książki Mały atlas motyli Ewy i Pawła Pawlaków Ewa Kozyra-Pawlak, Paweł Pawlak
Ocena 8,2
Mały atlas motyli Ewy i Pawła Pawlaków Ewa Kozyra-Pawlak, Paweł Pawlak
Okładka książki Mały atlas ptaków Ewy i Pawła Pawlaków Ewa Kozyra-Pawlak, Paweł Pawlak
Ocena 8,3
Mały atlas ptaków Ewy i Pawła Pawlaków Ewa Kozyra-Pawlak, Paweł Pawlak
więcej
Ewa Kozyra-Pawlak
Ewa Kozyra-Pawlak
Kiedy była małą dziewczynką, chciała być sklepową albo paleontologiem. Pewnie dlatego ukończyła wrocławską ASP (Akademia Sklepowych i Paleontologow). Logiczną konsekwencją tego wyksztalcenia jest to, że igłą i nitką uszyła kilkanaście książek i kilka nagród. Kiedy nie ma pod ręką szmatek, pracuje jako poeta albo tłumacz, a czasem kaligraf. Pracowałaby może więcej, gdyby nie kot, który kładzie się na jej stole w czasie pracy, ogrzewa pod żarówką lampy i kradnie całe swiatło. Bardzo lubi być Zosią Samosią, dlatego najchętniej tworzy książki autorskie: Abecadlik i Zagadki od Sasa do Lasa, ktore uhonorowane zostały główną nagrodą w II edycji konkursu Świat Przyjazny Dziecku organizowanego przez Komitet Ochrony Praw Dziecka.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Uśmiech dla Żabki Przemysław Wechterowicz
Uśmiech dla Żabki
Przemysław Wechterowicz Emilia Dziubak
Bardzo ciepła historia o ... miłości matczynej (ukłucie w sercu podpowie mamie, że dziecko ma jakieś zmartwienie i jest smutne ...), opowieść o roli pocieszenia, uśmiechu, życzliwości w życiu. Historia oparta jest na ciekawym pomyśle ... (nie zdradzę, jakim, ale dzięki niemu poznajemy wiele niezwykłych postaci tak wspaniale zilustrowanych przez Emilię Dziubak). Jest to prosta historia dla najmłodszych wspaniale wydana i namalowana, godna uwagi!
Łowczyni_historii - awatar Łowczyni_historii
ocenił na 7 2 miesiące temu
Proszę mnie przytulić Przemysław Wechterowicz
Proszę mnie przytulić
Przemysław Wechterowicz Emilia Dziubak
Nie od dziś wiadomo, że przytulanie ma magiczną moc. Nasi bohaterowie doskonale o tym wiedzą i wpadają na szalony pomysł – chcą sprawić, by każdy mieszkaniec lasu miał lepszy dzień. Jak? To proste – przytulając go! Tak, dobrze słyszeliście! W planie jest absolutnie każdy – od bobra i gąsienicy, przez myśliwego, aż po wilka czającego się na Czerwonego Kapturka. Nie ominą też łosia, łasicy, dwóch zajęcy, a nawet… anakondy, która wpadła z wizytą do zaskrońca! Przytulaskowy atak nadciąga – nikt nie jest bezpieczny! Ale… czy na pewno nikogo nie pominęli? Tego już musicie dowiedzieć się sami! To ciepła, pełna humoru i pięknych ilustracji historia, która pokazuje dzieciom, że czasem zwykły przytulas może zdziałać cuda – poprawić humor, dodać otuchy, a nawet wywołać uśmiech tam, gdzie najmniej się go spodziewacie. Sprawdźcie razem z dziećmi, ile misiowych uścisków padnie w tym lesie!
DecuStyle - awatar DecuStyle
ocenił na 8 1 rok temu
Pan Tygrys dziczeje Peter Brown
Pan Tygrys dziczeje
Peter Brown
Nie jestem pewna czy to nie bardziej książka dla rodziców niż dla dzieci. Bo czy nam dorosłych, poważnym i ułożonym ludziom od czasu do czasu nie chciało się wszystkiego rzucić i gdzieś uciec? Niekoniecznie w Bieszczady. Ale na przykład w Tatry. Na podobny pomysł wpadł Pan Tygrys. Ma już dość eleganckiego, nieco sztywnego miasta pełnego szykownych dam i kulturalnych dżentelmenów. Daje się ponieść emocjom, zapomina o swoich manierach i... Zobaczcie sami co wymyślił. Książka składa się głównie z ilustracji, tekstu jest tu bardzo mało. Publikacja skierowana jest jednak do młodszego Czytelnika, który bardziej chłonie obraz. A gdyby potrzebował tłumaczenia zachowań zwierząt, jest od tego rodzic. Akcja jest wartka i zaskakująca. Autor wybija nas z utartej, zastanej perspektywy. Pokazuje, że zmiana może być dobra. Pochwala tolerancję, chęć odkrywania własnej drogi i... dzikość. Graaaauuuu!
Apo - awatar Apo
ocenił na 8 1 rok temu
A ja nie chcę być księżniczką Grzegorz Kasdepke
A ja nie chcę być księżniczką
Grzegorz Kasdepke Emilia Dziubak
Ostatnimi czasy na fali gender i walki o bycie wolną i niezależną kobietą/ dziewczynką powstaje wiele książek i publikacji, dla dorosłych oraz dzieci. I bardzo dobrze. Ale ja ciut przewrotnie chciałam zaprezentować moją ukochaną książkę sprzed czterech lat. Marysia nie chce być księżniczką. I ja się jej nie dziwie. Bo kto chciałby siedzieć w wieży i czekać... czekać na rycerza i wybawcę. Kto chciały tyle czasu pozostawać w jednym miejscu i się nudzić? Przecież lepsze są przygody. Dziewczynka wykorzystuje historie o księżniczkach by na ich kanwie wcielać się w inne role. Dużym powodzeniem cieszy się smok, który głośno ryczy oraz kupa kości... A co na to rodzina? W pierwszej chwili patrzą sceptycznie, ale koniec końców dają się wciągnąć do zabawy. Historia jest dość prosta i krótka ale zabawna oraz wciągająca. Autor przewrotnie podchodzi do stereotypowych ról, przez co książka zyskuje na wartości. A ilustracje Emilii Dziubak to majstersztyk.
Apo - awatar Apo
ocenił na 7 1 rok temu
Kupa siku Stephanie Blake
Kupa siku
Stephanie Blake
Dziś podzielę się książką, która wywołała u mnie spazmy śmiechu, a w Heli obudziła jakiś wielki czytelniczy szał. Wierzcie mi, “Kupa Siku” Stephanie Blake, wydawnictwa Dwóch Sióstr, jest czytana na okrągło od jakiegoś tygodnia. Córka, stoi przy mnie z książeczką po kilka razy dziennie. Czasami przyłapuję ją, jak siedzi na kanapie i sama wertuje strony, by dotrzeć do ostatniej, która wywołuje w niej najweselszy rechot (wybaczcie, nie będę spoilerować i opowiadać treści). Coś czuję, że ten śmiech będzie jeszcze głośniejszy, za rok, dwa, gdy zacznie odnajdywać nowe sensy w tej wesołkowatej opowieści. O czym jest ta książka? Niech was nie zmyli tytuł. To NIE jest lektura w temacie odpieluchowania i nauki siadania na nocniku. Oooj daleko jej do tych tematów 😉 To o czym może być książeczka dla dzieci o tytule “Kupa siku”? No właśnie, dobre pytanie. Jest to przezabawna historyjka o mówieniu brzydkich słów. Bez moralizatorskiego tonu, ale za to ze szczerbatym rozbrajająco uśmiechniętym Królikiem Heniem w roli głównej. Heniem – czyli właściwie kilkuletnim dzieckiem, które miewa swoje fascynacje słowami, nierzadko brzydkimi lub wśród dorosłych uznawanymi za wstydliwe. Zastanawiam się, dlaczego ta książka jest tak urocza. Prawdopodobnie dlatego, że jest tak bardzo prawdziwa, w swoim absurdzie. Jest nieugładzona, jest niepedagogiczna (sic!)… … i kompletnie nie po stronie rodzica. Autorka zdecydowanie trzyma sztamę z dziećmi. Traktuje o dziecięcych igraszkach, psotach, odkrywaniu własnych i cudzych granic, rozwoju własnego ja. To historia, która również w świetny sposób obrazuje drogę do uświadamiania własnej sprawczości. Proszę, pozwólcie dzieciom czytać “Kupę siku”. Może i nie ma morału, ale czytanie jej ma inny głęboki sens, którego nie znajdziecie w innych książkach. Poza tym, królik Henio sprawi, że w mig zapomnicie o smutkach 😀 https://karmionekultura.pl/kupa-siku-stephanie-blake/
Karmione_Kulturą - awatar Karmione_Kulturą
ocenił na 8 7 lat temu
Ignatek szuka przyjaciela Paweł Pawlak
Ignatek szuka przyjaciela
Paweł Pawlak
Na samym początku chciałam zwrócić uwagę na te przecudowne ilustracje stworzone w całości z mozolnego wycinania i układania kawałek po kawałku. Moje dziecko było nimi zachwycone i nie muszę mówić, że ja też. Książka opisuje chęć bycia czyimś przyjacielem, dzielenia się z inną osobą swoim życiem i po prostu przebywania z kimś kogo się lubi. Ignatek to kościotrup i jest bardzo samotny. Pewnego dnia spotyka dziewczynkę, której wypadł ząb, a jemu takiego właśnie zęba brakuje. Proponuje jej, żeby oddała mu swój ząb, bo myśli, że dzięki niemu może znaleźć prawdziwego przyjaciela. W trakcie ich przygód przekonuje się, że jednak nie jest on mu potrzebny, bo to co robimy bardziej się liczy, niż to jak wyglądamy. Czy znalazł kogoś do zabawy, swojego wymarzonego przyjaciela? Musicie się sami przekonać.
Magdalena_S - awatar Magdalena_S
ocenił na 7 6 lat temu
O chłopcu, który wpadł do książki Peter Carnavas
O chłopcu, który wpadł do książki
Peter Carnavas
To historia nieprzeciętna. To historia, która skłoni nas do zatrzymania się i do refleksji. To historia o szukaniu tego co w życiu najważniejsze. "O chłopcu, który wpadł do książki" będę długo pamiętać. Czytając ją po raz pierwszy, po ostatniej stronie miałam lekki "zawias". Czytając drugi raz zdałam sobie sprawę z wielu - jak dotąd pomijanych lub wypaczanych - kwestii w moim życiu. Lubię zaczytywać się w książki dla dzieci, ale nigdy nie trafiłam na tak mądrą, pouczającą i metaforyczną opowieść, która z jednej strony jest opisana w sposób krótki, łatwy i przyjemny, z drugiej jednak zostawia czytelnika w osłupieniu i z wieloma pytaniami, na które każdy powinien odpowiedzieć sobie sam. Ta książka to uczyniła. Cała fabuła opiera się na życiu jednego bohatera -małego chłopca, który na przestrzeni całej książki staje się dorosły. Zmierzamy z nim świat, obserwujemy zwierzęta i przyrodę, podziwiamy piękno otaczającego świata, doświadczamy z nim cudownych chwil. Towarzyszymy mu w najpiękniejszych dniach w Jego życiu - podczas dorastania, ślubu, narodzin dzieci, wybudowania domu. Bohater dojrzewa i starzeje się na naszych oczach. Zadaje pytania o sens istnienia, ucieka na momencik, aby powrócić i docenić to co ma i czego dokonał. Cudowna, symboliczna, poruszająca serca, pokrzepiająca opowieść o dorastaniu, o samoświadomości, o rodzinie, przemijaniu i docenieniu najważniejszej wartości -ŻYCIA. Bogato i przejmująco ilustrowana, z krótkimi i mądrym hasłami. Można ją czytać i oglądać na okrągło i za każdym razem wyniesiemy z niej coś nowego i innego. Jestem pod wrażeniem tej opowieści. Będzie idealnym prezentem na święta dla dużego i małego czytelnika. Razem z dzieckiem można podjąć dyskusje na trudne, życiowe tematy, bo książka do tego skłania. Polecam opowieść "O chłopcu, który wpadł do książki" każdemu, kto w literaturze szuka czegoś więcej niż tylko blichtru i łatwych przekazów. Tu przekaz będzie emocjonalny i wartościowy.
Czesia - awatar Czesia
oceniła na 8 6 lat temu
999 kijanek Ken Kimura
999 kijanek
Ken Kimura
wpisuje się w akcję #azjatyckimiesiąc Agaci shubiektywnie Książka dla najmłodszych, bo jest to pozycja w kartonowym wydaniu a tekstu jest na 5 minut lektury. Wbrew pozorom uważam, że to sztuka w tak niewielu słowach napisać historię która się "broni" a tutaj się to udało. Polecam
Kamila - awatar Kamila
oceniła na 8 3 lata temu
Liczypieski Ewa Kozyra-Pawlak
Liczypieski
Ewa Kozyra-Pawlak
Za takie właśnie książki uwielbiam Ewę Kozyrę-Pawlak. "Liczypieski" to bardzo ciepła, sympatyczna opowieść o bezdomnych pieskach, które liczą na to, że znajdą schronienie u pana, który na ulicy Kociej szuka czworonożnego towarzysza. Wycinankowe ilustracje są piękne, pieski urocze. Gry językowe związane ze słowem "pies" mnie rozbawiły (na przykład nazwa miasteczka). Mapa miasteczka pozwala ćwiczyć spostrzegawczość u dzieci; licząc pieski, utrwalimy liczby. Wiersz napisany sprawnie, a i temat bezpańskich psów trafia do serduszek dużych i małych czytelników. Czterolatkowi też się spodobała ta lektura.
lolipop13 - awatar lolipop13
ocenił na 9 3 lata temu
Kamyki Astona Lotta Geffenblad
Kamyki Astona
Lotta Geffenblad
Nie urzekła mnie aż tak mocno jak „Prezenty Astona”, ale również była świetna. Przygody Astona mają w sobie coś takiego, że dzieciaki słuchają i wpatrują się w książeczkę z prawdziwym zainteresowaniem. Książka opowiada o szczeniaku Astonie, który pewnego chłodnego i wietrznego jesiennego dnia, podczas spaceru, napotyka na swojej drodze kamień, któremu jest zimno i który jest samotny. Co zrobić? Najlepiej zabrać go do domu i zapewnić mu ciepło i opiekę. A co jeśli podczas kolejnych spacerów znajdziemy jeszcze więcej samotnych kamieni? I co na to rodzice? Fajna i klimatyczna historia, którą warto poznać. Pomysłowość Astona jest po prostu obłędna. Cieszę się, że trafiłam na te książeczki i polecam każdemu.
Villiana - awatar Villiana
oceniła na 9 10 lat temu
Edward i jego wielkie odkrycie Rebecca McRitchie
Edward i jego wielkie odkrycie
Rebecca McRitchie
Istnieją książki, którymi się zachwycam i do których powracam. Przygoda małego Edwarda jest jedną z nich. Rodzice oraz dziadkowie tytułowego chłopca są archeologami. Fotografie z ich odkryciami zdobią ściany w domu. Wszyscy coś odkryli. Wszyscy oprócz Edwarda. Chłopiec ma zestaw narzędzi (który też jest na wyklejce - cudo) pomocnych w pracy archeologa. Ale sama narzędzia to jednak za mało. Aż pewnego dnia wykopuje w ogrodzie wielkie jajo i Edward wreszcie odkrył coś wielkiego… Publikacja ma proste obrazki, które uzupełniają opowiadaną treść. Kolorystyka szaro-błękitna wpisuje się w nastrój chłopca - melancholia i smutek. Do obrazków, jak i samej książki można wracać kilkakrotnie. Za każdym razem odkryjemy coś nowego, jakiś szczegół, który nam wcześniej umknął. I jak to bywa w książkach dla dzieci sama opowieść jest wstępem do dalszej dyskusji... o przyjaźni. Jak również o pasji, sensie poszukiwań swego miejsca na ziemi (i w rodzinie).
Apo - awatar Apo
ocenił na 7 1 rok temu
Co wypanda, a co nie wypanda Aleksandra Cieślak
Co wypanda, a co nie wypanda
Aleksandra Cieślak
Ciekawy pomysł - to na pewno zaleta tej książki. Jak w atrakcyjny sposób zachęcić malucha do właściwych zwyczajów? Z pomocą przychodzą rymowane wierszyki i sympatyczna panda. Pomysł na książkę naprawdę świetny. Kartonowe wydanie nie polegnie w walce z małym czytelnikiem. Styl ilustracji - może się podobać lub nie. Szkoda tylko, że tekst trochę nierówny. Niektóre rady przydatne i ujęte w zgrabne, zabawne wierszyki. Niektóre niestety dość toporne.
lolipop13 - awatar lolipop13
ocenił na 6 3 lata temu
Duch z butelki Eva Susso
Duch z butelki
Eva Susso
Poznaliście już w książce ,, Yeti’’ tego samego autora Evy Susso sympatyczną parę bohaterów Uno i Matiego. Dziś chłopcy powracają w nowej letniej odsłonie. Książeczka jest równie piękna jak poprzednia. Duży format, twarda oprawa. Zilustrowana tak samo nadzwyczajnie i w tym samym stylu jak ,,Yeti’’, przez Benjamina Chaud’a. Akcja zaczyna się tym, jak rodzeństwo cieszy się z zakupionych skarbów na pchlim targu , poprzedniego dnia. Bracia nabyli zachwycające rzeczy , a mianowicie stare zabawki jak helikopter, supermana, łuk, auto, książkę oraz tajemniczą niebieską butelkę o dziwnym kształcie. Z tych wszystkich nabytków butelka jest najbardziej intrygująca. Uno i Mati odkorkowują butelkę i wtedy dopiero zaczyna się dziać. Z sykiem i świstem oraz leśnym zapachem, z flaszki wylatuje ogromny duch. Przedstawia się jako strażnik cedrowego lasu, więziony w butelce przez 4000 lat. Ma na imię Humbaba. W podziękowaniu ,że chłopcy wyratowali go z tego więzienia proponuje spełnić trzy dowolne bez ograniczeń życzenia. Dzieci jak , to dzieci nie zastanawiają się nad istotą sprawy, że to tylko są trzy prośby do spełnienia i nic poza tym. Prowadzą Humbabę do swojego ogrodu , pokazują mu swój domek na kasztanowcu i wypowiadają pierwsze życzenie. Proszą by cały ogród był pełen ciastek i słodyczy. I za chwilę pierwsza ochota spełnia się na ich oczach. Babeczki, marcepanowa trawa, lizaki, bananowe pianki są wszędzie. Drzewa zamiast liści też są pokryte słodkimi smakołykami. Chłopcy wpadają w amok. Wszystkiego próbują, smakują, objadają się. Resztą wypychają swoje kieszenie . Ogród jest jak zaczarowany . Przychodzi pora na drugie życzenie. Czego dotyczyła kolejna prośba chłopców do strażnika lasu? Jakie niosła za sobą konsekwencje? Czy w rezultacie Humbaba spełnił obiecane trzy życzenia Uno i Matiemu? Wszystkiego dowiecie się z lektury. Będziecie przeżywać z chłopcami świetną przygodę. A obrazki kolorowe zadowolą każdego. W niedzielę pójdziemy z dzieciakami na pchli targ poszukać takiej zakorkowanej niebieskiej butelki. W ostateczności może być czerwona. A może znajdziemy tam jeszcze inne niecodzienne rarytasy i perełki. Już nie możemy się doczekać!
Anka - awatar Anka
oceniła na 10 2 lata temu
O żółwiu, który chciał spać Roberto Aliaga
O żółwiu, który chciał spać
Roberto Aliaga Alessandra Cimatoribus
Zęby umyte, poducha wyklepana, oczy nam się zamykają, wskazówki zegara cichutko tykają… Jesienią ubiegłego roku książka „O żółwiu, który chciał spać” towarzyszyła nam każdego wieczoru. A jak jej nie było w pobliżu, to odtwarzałam tekst z pamięci. To był nasz rytuał. Bez tego córka chyba by nie zasnęła. Więcej: http://poczytajnia.pl/o-zolwiu-ktory-chcial-spac/
Katarzyna - awatar Katarzyna
oceniła na 8 8 lat temu
Szopięta Ewa Kozyra-Pawlak
Szopięta
Ewa Kozyra-Pawlak
Genialny w swej prostocie pomysł, aby z Szopa zwanego Praczem zrobić zapamiętałego czyściocha, a przy okazji opowiedzieć historię z morałem. Cenna lekcja przypominająca rodzicom, aby nie tracili z oczu tego co najważniejsze. Może także przypominająca dzieciom, że to dla nich rodzice się starają. Szczęśliwe zakończenie, w którym udaje się razem przełamać mur konfliktu pokoleń, konfliktu interesów i wypracować nowy model współżycia rodzinnego. Użycie tkanin jako budulca ilustracji jest tu jak najbardziej celne, sugestywnie oddające barwną panoramę codzienności. Warto zajrzeć! Lektura będzie odpowiednia dla 2 i 3-latków
EleonoraZi - awatar EleonoraZi
ocenił na 8 7 lat temu
Mysi domek. Sam i Julia Karina Schaapman
Mysi domek. Sam i Julia
Karina Schaapman
Smutny wieczór, zimno i zmęczenie, aż tu nagle pojawia się szklanka babcinego rosołu i ta książeczka! I nagle jest lepiej. Kocham miniaturki, zwłaszcza w tak uroczym wydaniu, jakim jest Mysi Domek :) Co za niesamowita praca twórcza. Historyjki były bardziej takimi opisami nastroju i klimatu niż rzeczywiście opowieściami, brakowało w nich jakiejś puenty, ale po jakimś czasie przestało mi to przeszkadzać, chłonęłam po prostu fotografie. Ta książeczka to idealny towarzysz zimowego odpoczynku, ocieplacz serca. Mam nadzieję, że kiedyś poznają ją moje własne dzieciaki ♡ 🐭🏠
krwawiśnia - awatar krwawiśnia
oceniła na 7 6 dni temu
Pięciu Nieudanych Beatrice Alemagna
Pięciu Nieudanych
Beatrice Alemagna
Jestem zachwycona! Książka "Pięciu nieudanych" Beatrice Alemagna to książka genialna w swej prostocie! Niewiele tu się dzieje, niewiele tu jest słów, ale polecam całym sercem, rozumem, rękami i nogami :-) Koniecznie przeczytajcie dzieciom (zwłaszcza małym)! Trudno mówić o tej książce nie zdradzając fabuły, więc powiem tylko, że zawiera ona ważny przekaz dla małych i dużych: nie musimy być tacy jak inni, a niedoskonałości mogą być zaletami! https://bajdocja.blogspot.com/2021/01/pieciu-nieudanych.html
Buba Bajdocja - awatar Buba Bajdocja
oceniła na 10 5 lat temu
O niezwykłym chłopcu, który pożerał książki Oliver Jeffers
O niezwykłym chłopcu, który pożerał książki
Oliver Jeffers
Każdy mol pożera książki ale inaczej niż nasz tytułowy chłopiec, bo on pożera je ale w dosłownym tego słowa znaczeniu... zjada słowa, zdania, a z czasem całe książki.. Z czasem czuje jednak przesyt bo jak wiadomo co za dużo to nie zdrowo! Może zatem lepiej poczytać niż zjadać słowa, zdania? Chłopiec który pożerał książki to pozycja inna, ciekawa, z pomysłem i jasnym przekazem że czytanie jest niezwykle rozwijające i wartościowe! Inna niż inne i za to ją zapamiętam. Rysowanie w specyficznym klimacie ale to dodaje książce dodatkowego charakteru idealna na prezent bo naprawdę wyróżnia się formą i pomysłem . przykuwa oko i ucho małego czytelnika ;) polecamy !
magdalena_koz - awatar magdalena_koz
ocenił na 6 6 lat temu
Noc bez księżyca Etgar Keret
Noc bez księżyca
Etgar Keret Shira Gefen
Niech za rekomendację świadczy to, że czytałem dziecku tę książkę dwa razy, nie wiedząc kto jest jej autorem, za każdym razem zachwycając się pięknym językiem, opowiedzianą historią jak i ilustracjami. Nie działało na mnie nazwisko autora ani tłumacza, tylko czysta i piękna literatura. Rewelacja, uwielbiam takie niespodzianki.
siekierowy - awatar siekierowy
ocenił na 8 7 lat temu
Jestem najsilniejszy Mario Ramos
Jestem najsilniejszy
Mario Ramos
O tym, że siła bywa pojęciem bardzo względnym mogą przekonać się w bardzo łatwy sposób maluchy. Książka bardzo dowcipna, żywe ilustracje - i to co najważniejsze w bajce - morał, że chwalić się nie warto swą siłą, bo prawdziwa siła to coś więcej, niż to co widać. Brawo dla autora za zakończenie. Dzieciaki zaszokowane :)
Shoshana25 - awatar Shoshana25
ocenił na 7 6 lat temu

Inne materiały dotyczące książki Ja, Bobik, czyli prawdziwa historia o kocie, który myślał, że jest królem

Cytaty z książki Ja, Bobik, czyli prawdziwa historia o kocie, który myślał, że jest królem

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Ja, Bobik, czyli prawdziwa historia o kocie, który myślał, że jest królem