Dzióbek

"Dzióbek" to książka dla dzieci, zatem najpierw do głosu dopuszczam moje wewnętrzne dziecko, któremu ta opowieść się bardzo podobała. Przywodzi na myśl książki pisane dawniej, zarówno jeśli chodzi o fabułę jak i ilustracje. Całość jest wręcz tonizująca. Są momenty wesołe, w których każdy się chociaż uśmiechnie i są takie, wywołujące współczucie. Bo wszystko opiera się o dobre emocje, jakie ta mądra książka wzbudza. Jest ciepła, przepełnia nadzieją i wyjaśnia świat, który dziecku może wydawać się wielki i dziwny, tak jak Dzióbkowi. Pośród opowieści pojawiają się wesołe rytmiczne wierszyki, wpadające w ucho. Wspaniałe czym Dzióbek się okazał!

Także dorosłym spodoba się ta książka (podczas czytania dzieciom... albo sobie). To motyw "brzydkiego kaczątka " opowiedziany zupełnie na nowo, połączony z motywem podróży. Można doszukać się w opowieści symboliki (uświadomionej lub nie). Czytając miałem skojarzenia z wędrówką Doroty po żółtej ścieżce (Czarnoksiężnik z Krainy Oz), z poszukiwaniem siebie przez Zająca, który nie wiedział jak wygląda (Dziwne przygody Pana Zająca) a nawet z jednym z kadrów komiksu Cząberek (ten obrazek w którym Dzióbek obserwuje miasto). Świetny pomysł z narodzinami głównego bohatera (tak narodził się też w jednej wersji Tytus de Zoo). I przypomniało mi się, że na okładce "Plastusiowego pamiętnika" z 1970 roku, jest wielgachny kleks przypominający bohatera pamiętników. Dobre wzorce, działanie wyobraźni :) Pies jest z pewnością reinkarnacją psa autorki - Dina. A "Szmaragdowe Jezioro"? Czyżby motyw szczeciński?

"Dzióbek" to ciepła i mądra książka o poszukiwaniu i zrozumieniu siebie, o wędrówce (dosłownie i w przenośni) i przemianie, pięknie ilustrowana przez Weronikę Cholewę. Z pewnością spodoba się dzieciom i doda im otuchy w poznawaniu świata.

Podbijam ocenę za wzmiankę o "lisie skradającym się przez knieję" oraz "szybkie i wściekłe koty" ^^

"Dzióbek" to książka dla dzieci, zatem najpierw do głosu dopuszczam moje wewnętrzne dziecko, któremu ta opowieść się bardzo podobała. Przywodzi na myśl książki pisane dawniej, zarówno jeśli chodzi o fabułę jak i ilustracje. Całość jest wręcz tonizująca. Są momenty wesołe, w których każdy się chociaż uśmiechnie i są takie, wywołujące współczucie. Bo wszystko opiera się o...