Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Czarne ziarno

Okładka książki Czarne ziarno autora Marta Zaborowska, 9788381436274
Logo Lubimyczytac Patronat
Logo Lubimyczytac Patronat
Okładka książki Czarne ziarno
Marta Zaborowska
7,5 / 10
Wydawnictwo: Czarna Owca Cykl: Julia Krawiec (tom 4) kryminał, sensacja, thriller
556 str. 9 godz. 16 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
papier
Cykl:
Julia Krawiec (tom 4)
Data wydania:
2020-10-14
Data 1. wyd. pol.:
2020-10-14
Liczba stron:
556
Czas czytania
9 godz. 16 min.
Język:
polski
ISBN:
9788381436274
Średnia ocen
7,5 7,5 / 10
82 opinii 277 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Czarne ziarno w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Czarne ziarno

Średnia ocen
7,5 / 10
277 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
18 ocen
9
29 ocen
8
88 ocen
7
99 ocen
6
32 ocen
5
8 ocen
4
2 ocen
3
1 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

Opinia

avatar
323
223
Markowski72
03.09.2023
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Posiadam

To moje kolejne podejście do Julii Krawiec po kilkuletniej przerwie od przeczytania poprzedniego tomu. Poprzednie książki podobały mi się, a sposób w jaki Marta Zaborowska prowadziła panią detektyw i jej historia spowodowały, że mimo iż kolejny tom czekał na przeczytanie, nie odmawiałem sobie kupna kolejnych wychodzących na tzw. "później".
No i to "później" w końcu nastąpiło. Powiedzieć, że dzieje się, a wartka akcja nie pozwala oderwać się od książki to zdecydowanie przesadzić. Historia śledztwa płynie wolno, swoim tempem, poprawnie i bez niespodzianek. Całość ma sens, a opowieść o patologicznej rodzinie nawet przeraża. Dla mnie jednak te trochę ponad 500 stron to lekka przesada w treści, rozwleczona. Wydaje mi się, że zupełnie niepotrzebnie. Chyba można było pokusić się o skrócenie całości. Zatem powrót do Pani detektyw ok, ale bez szału i ode mnie 6.

To moje kolejne podejście do Julii Krawiec po kilkuletniej przerwie od przeczytania poprzedniego tomu. Poprzednie książki podobały mi się, a sposób w jaki Marta Zaborowska prowadziła panią detektyw i jej historia spowodowały, że mimo iż kolejny tom czekał na przeczytanie, nie odmawiałem sobie kupna kolejnych wychodzących na tzw. "później".
No i to "później" w końcu...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

572 użytkowników ma tytuł Czarne ziarno na półkach głównych
  • 334
  • 238
97 użytkowników ma tytuł Czarne ziarno na półkach dodatkowych
  • 51
  • 13
  • 9
  • 7
  • 5
  • 4
  • 4
  • 4

Tagi i tematy do książki Czarne ziarno

literatura polska

Inne książki autora

Więcej
więcej
Marta Zaborowska
Marta Zaborowska
Z wykształcenia politolog, zawodowo związana z jedną z międzynarodowych instytucji finansowych. „Uśpienie” jest jej debiutancką powieścią. Autorka pracuje obecnie nad kolejną książką z bezkompromisową detektyw Julią Krawiec w roli głównej.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Potwory Anna Potyra
Potwory
Anna Potyra
Drugi tom serii i równie udany co pierwszy. Dość ciekawie utkana historia- pedofilia, niesprawiedliwe rozdane talenty, różne odcienie rodzicielskiej miłości, nie przepracowane krzywdy z dzieciństwa, poliamoria... dużo tego ale ciekawie i nie przytłaczająco. No i Adam - śledczy doskonały, ale nie cukierkowy. Anna Potyra pisze "wciągająco". Polecam
mariposa - awatar mariposa
oceniła na 8 2 miesiące temu
Chodź za mną Joanna Opiat-Bojarska
Chodź za mną
Joanna Opiat-Bojarska
Jest to taka książka - paradokument. Czyta się bardzo szybko ale w pewnym momencie nadmiar wątków zaczyna męczyć i docierając na metę nic mnie już nie dziwiło, wręcz ucieszyłam się, że to już koniec. Najmocniejszą stroną tej książki są wycieczki Ewy w niewidomy świat, ogromna szkoda, że ten temat został potraktowany tak pobieżnie. W zasadzie całokształt książki dotyka wielu ciekawych tematów ale żaden z nich nie został dostatecznie rozwinięty aby mnie usatysfakcjonować.
Karolina - awatar Karolina
oceniła na 6 2 miesiące temu
Okrutnie piękny Wojciech Nerkowski
Okrutnie piękny
Wojciech Nerkowski
Ogólnie książkę bardzo szybko się czyta, akcja jest naprawdę ciekawa. Aczkolwiek trochę zaczął mnie śmieszyć główny bohater, który ewidentnie miał niskie poczucie własnej wartości. Było to praktycznie cały czas nakreślane w różnych aspektach. Książka przyjemna, kryminałem aż tak bardzo bym tego nie nazwała, bardziej zwykła obyczajówka.
Jane - awatar Jane
ocenił na 7 1 rok temu
Likwidacja Nadia Szagdaj
Likwidacja
Nadia Szagdaj
Przez kilkadziesiąt pierwszych stron zastanawiałam się, kto w tej opowieści zostanie ofiarą, a kto katem. Początek skupia się na opisie głównych bohaterów. Momentami brakuje mu trochę akcji, ale kiedy dobrniemy dalej jest tylko lepiej! "Likwidacja" to historia trzech barwnych osobowości. Kaja - tajemnicza lekarz sądowa, Monika - uległa nauczycielka, która wcześniej była maltretowana przez swojego męża oraz Daniel - Anglik o rozbudowanym ego, marzący o karierze vlogera. Co połączy tę trójkę? Autorka opisuje różne typy osobowości, zagłębia się w ich psychologiczny świat. Książka nabiera rozpędu, a czytelnicy dowiadują się, jak cienka jest granica między toksycznymi relacjami. To historia o poczuciu winy, samotności, kontrolowaniu innych, hejcie i wstydzie, a przede wszystkim o likwidowaniu wszystkiego co zbędne. Finał tej historii bardzo mnie zaskoczył. Nie spodziewałam się, że fabuła będzie na tyle szokująca. Mam nadzieję, że druga część rozwinie losy bohaterów, rozwieje wątpliwości. Mnie zaciekawiło na tyle, że CHCĘ WIĘCEJ! Podsumowując to świetna książka na pograniczu kryminału oraz thrillera psychologicznego, w której obserwujemy silne osobowości, przemoc domową, obsesyjną miłość czy desperację. Gorąco polecam!
Kartki_I_Łapki - awatar Kartki_I_Łapki
ocenił na 8 3 lata temu
Szklane skrzydła motyla Katrine Engberg
Szklane skrzydła motyla
Katrine Engberg
Lubię odkrywać nowych autorów i przynosić w przepastnej torbie z mojej biblioteki, książki pisarzy, z których twórczością nie miałam do tej pory okazji się zetknąć. Z lubością przemierzam półki z kryminałami, których lektura jest dla mnie od zawsze grzeszną przyjemnością (jeśli tak można przetłumaczyć angielski zwrot quilty pleasure). Wybieram, przebieram i po ciężkich i wymagających pozycjach sięgam po książkę, która ma dostarczyć mi rozrywki i oczyścić głowę. Nie oznacza to jednak, że zadawalam się byle jaką literaturą kryminalistyczną. Moje wymagania są naprawdę wysokie. Lubię książki, które nie powielają zgranych schematów, gdzie pierwsze skrzypce gra logika a nie zbiegi okoliczności, a czytelnik może wraz z bohaterami próbować rozwiązać zagadkę i wskazać winnego. Takich niestety jest niewiele ale z pewnością mogę do nich zaliczyć "Szklane skrzydła motyla" autorstwa duńskiej pisarski Katrine Engberg. Historia ta wciągnęła mnie od pierwszych stron, i choć odrobinę wytracała z czasem impet to do końca trzymała mnie w napięciu. Kopenhaga staje się sceną przerażających zbrodni. W różnych punktach miasta przypadkowi przechodnie znajdują zwłoki, które łączy to, iż są pozbawione krwi a na ich nadgarstkach widnieją liczne nacięcia, wykonane nietypowym narzędziem. W trakcie śledztwa okazuje się, że łączy je fakt, że swego czasu pracowały w małym ośrodku terapeutycznym, w którym pacjentami byli młodzi ludzi zmagający się z problemami psychicznymi. Kto stoi za tymi zbrodniami? Czy mają one związek z samobójstwem jednej z młodych pacjentek? Co ukrywa wzięty psychiatra, pod maską profesjonalizmu i obojętności? Czytelnik może próbować sam szukać odpowiedzi na te pytania, choć finał pewnie niejednego zaskoczy. "Szklane skrzydła motyla" to opowieść, która pochyla się nad tematyką zdrowia psychicznego młodzieży. Lubię lektury, które zwracają uwagę na istotne problemy społeczne w sposób pozbawiony dydaktycznego smrodku. Ta sztuka doskonale się autorce udała. Stworzyła nie tylko porywający kryminał ale i opowieść o trudach dojrzewania i wyzwaniach przed którymi stają młodzi ludzie wchodzący dorosłość. Polecam!
Jeżynka - awatar Jeżynka
oceniła na 7 1 rok temu
Szaniec Agnieszka Jeż
Szaniec
Agnieszka Jeż
Bardzo ciekawy debiut. Tajemnicze, bezkrwawe morderstwo popełnione w zamkniętym miejscu- survivalowym, ekskluzywnym hotelu Szaniec. Policja ma więc zaledwie kilkoro podejrzanych, żadnych dowodów i mnóstwo poszlak prowadzących do kilku gości hotelowych. Postaci funkcjonariuszy prowadzących sprawę są świetnie nakreślone, polubiłam oboje. Historia zabitego księdza również zostaje w głowie. Polecam.
cAAlineczka - awatar cAAlineczka
oceniła na 7 1 miesiąc temu
Miała umrzeć Ewa Przydryga
Miała umrzeć
Ewa Przydryga
Nie wkręciłam się w tą opowieść, to moje pierwsze spotkanie z autorka a ja zwyczajnie się nudziłam. Duzo sie dzieje i generalnie historia jest nawet ciekawa ale zabrakło mi elementu pochłonięcia i emocji. Nie czułam, że czytam thriller. Dopiero pod koniec może tak bo mamy zwrot akcji i koncowka jest wciągająca ale całokształt książki to takie 6/10
KsiążkoholiczkaKasia - awatar KsiążkoholiczkaKasia
oceniła na 6 1 rok temu
Wymazani z pamięci Piotr Borlik
Wymazani z pamięci
Piotr Borlik
W sumie to nie bardzo wiem, co napisać. Cała książka jest oki. Nie mam porównania do innych książek tego autora, bo ta jest pierwsza, którą miałam przyjemność czytać. Bardzo mi się podoba, jak autor kreuje swoje postacie. Jeśli bohaterowie w jakiejś książce potrafią wywołać u mnie emocje, nawet o dość mocnym zabarwieniu, to w mojej ocenie, są to świetnie nakreślone postacie. Tak zwane krwiste i nasycone. W tej książce tak jest. Karolinę, sama udusiłabym własnymi rękoma za jej zachowanie, zwłaszcza w stosunku do byłego męża, który przy niej jest wręcz chodzącym aniołem spokoju i opanowania. Druga postać kobieca, która nieźle mi zagrała na nerwach to pracoholiczka, businesswoman Marlena. Cała historia jest dobrze poprowadzona, nie ma przesadnych dłużyzn i lania wody, jednak to zakończenie... Albo ja czegoś w tej książce nie skumałam, albo zrozumiałam opacznie, ale to zakończenie, to rozwiązanie zagadki tych uprowadzeń nijak mi się nie klei z całą resztą. Pojawia się jakoś tak ni z gruchy, ni z pietruchy. Nie wiem, czy powinnam przeczytać tę książkę raz jeszcze (czego właściwie nie praktykuję), czy po prostu spróbować innej książki pana Borlika. Nie, żeby takie rozwiązanie było tak całkiem niemożliwe, jednak jak dla mnie jest zbyt "dziwne" i mało prawdopodobne.
Żona_Pigmaliona - awatar Żona_Pigmaliona
oceniła na 6 10 miesięcy temu
Blizna Przemysław Żarski
Blizna
Przemysław Żarski
Bardzo zagmatwana historia, można się zgubić. W pewnym moment sama już nie wiedziałam o co chodzi i musiałam się głębiej zastanowić nad całą historią. Nie podoba mi się to, że jest tyle perspektyw, przez co książka w większość jest obyczajowa a jakaś tam malutka część to kryminał. Sięgnę po ostatnią część żeby poznać zakończenie, ale nie jest to trylogia którą poleciłabym innym.
Paapieroowaa - awatar Paapieroowaa
oceniła na 6 1 dzień temu
Zimowy ogień Anders de la Motte
Zimowy ogień
Anders de la Motte
Przydługa, ale dobrze napisana. Tajemnice przeszłości, rozwiązywanie sprawy śmierci "z przyczyn naturalnych" i piękne szwedzkie krajobrazy. Główna bohaterka, Laura, mogłaby być ciut bardziej wyrazista, ale nie było źle. Z czasem poznaliśmy jej przeszłość i dzieciństwo. Mnóstwo niewiadomych co do dalszych losów paczki przyjaciół z Gerdnes, można było się pogubić. Kawałek po kawałku, co parę rozdziałów pojawiały się nowe rewelacje. Co prawda zakończenie było naprawdę szokujące, to jednak Steph gdzieś mi tam przemknęła jako fałszywa tożsamość przyjaciółki naszej bohaterki. Więc na plus jest historia, postaci i tempo rozwoju akcji. Niczego sobie był także poziom wiarygodności scen, odczuć można naturalność w dialogach. Co do zastrzeżeń to jakoś nic nie mogę znaleźć. Może tylko nieco długo mi się tą powieść czytało, ale było warto
Nethra - awatar Nethra
oceniła na 8 1 rok temu
Sprawdź, czy ktoś za tobą nie stoi Ina Nacht
Sprawdź, czy ktoś za tobą nie stoi
Ina Nacht
Zaczęłam od tomu drugiego mrocznej serii i zaciekawiona wróciłam do tomu pierwszego. Poznałam bohaterki, zrozumiałam różne wątki. Przeczytałam z zaciekawieniem, odwiedzając zakamarki tak dobrze mi znanej Kotliny Kłodzkiej. Historia wciągająca, nie pozostawia czytającego obojętnym. Teraz pora na trzeci tom.
Teresa - awatar Teresa
oceniła na 6 1 rok temu
Rytuał łowcy Przemysław Borkowski
Rytuał łowcy
Przemysław Borkowski
Świat nigdy nie był, nie jest i nie będzie wolny od szaleńców. „Rytuał łowcy” Przemysława Borkowskiego to obraz szaleńca, który w swojej głowie ułożył sobie świat w którym uważa się za uprawnionego do odbierania życia ludziom. Jest brutalny, nieobliczalny i przez dłuższy czas nie daje się złapać. Jego tropem podąża młoda pani prokurator Gabriela Seredyńska i Komisarz Aleksanderski, którzy nie wiedzą, że w pewnym momencie z tropicieli staną się zwierzyną. Początkowo wydawać by się mogło, że motorem do zbrodni jest choroba sprawcy, że ze złości, niemocy i poczucia niesprawideliwości zabija tych, którzy mają szansę na długie szczęśliwe życie. Prawda jednak okaże się inna. „Rytuał łowcy” to moje pierwsze spotkanie z twórczością Przemysława Borkowskiego, które wpisuje się na listę udanych. Przede wszystkim na plus zasługuje tu postać sprawcy, który relacjonuje swoje uczucia i emocje, z czego wyłania nam się jego obraz psychologiczny. To on jest główną postacią i wokół niego kręci się akcja. Drugorzędną bohaterką jest pani prokurator, będąca od niedawna w stolicy, mająca trudne relacje z ojcem. Często przy tej sprawie martwych poczucie, że nie da rady, że za szybko zajęła się sprawmi kryminalnymi. "Rytuał łowcy" to książka, która momentami trzyma w napięciu, ale momentami też się dłuży. Nie trzymała mnie ta historia w napięciu, jednak zawiera elementy które lubię przede wszystkim tajemnice i portrety psychologiczne bohaterów. Dlatego przymykam oko na te gorsze momenty i polecam.
aska_taka_ja - awatar aska_taka_ja
oceniła na 6 9 miesięcy temu
Uściski Aurelia Blancard
Uściski
Aurelia Blancard
Mam mieszane uczucia po lekturze tej książki. Z jednej strony jest to intrygująca i ciekawa historia, a z drugiej strony napisana tak, że można zasnąć ze znużenia. Zero emocji i napięcia, a do tego bohaterowie są totalnie odklejeni od rzeczywistości i irytujący. Dobrnęłam do końca, bo byłam ciekawa co przydarzyło się Natalii, która rzekomo popełniła samobójstwo. Jej siostra i pomagająca w rozwiązaniu zagadki tłumaczka są jednak tak nieogarnięte, że bardzo mi to utrudniały. Nawet gdy miały pewne fakty podane jak na tacy i tak nie potrafiły niczego ze sobą powiązać, a przez to właśnie książka jest męcząca. Plusem jest, że nie spodziewałam się takiego obrotu spraw i autorce na koniec udało się mnie zaskoczyć.
kociobook - awatar kociobook
ocenił na 6 1 rok temu
Stos Greta Drawska
Stos
Greta Drawska
Kolejna druga część z prokurator Wandą i podkomisarzem Piotrem. Dzieje się jeszcze więcej niż pierwszej części. Śledztwo toczy się swoim torem a życie prywatnym swoim , co jest poprawne i nie uwiera czytelnika bo jeden nie zaburza drugiego, ciekawie się przeplata. I to co mi podoba się najbardziej w tle fabuły , historia słynnej Sydonii Bork, pomorskiej szlachcianki podejrzewanej o czary i kumplostwo z samym diabłem :) Polecam Waszej uwadze.
Książki_na_plaży - awatar Książki_na_plaży
ocenił na 7 2 miesiące temu
W zmowie z mordercą Bartłomiej Kowaliński
W zmowie z mordercą
Bartłomiej Kowaliński
To już moje drugie spotkanie z autorem i muszę przyznać, że bardzo udane. Mimo, że jest to debiut a ja czytałam już późniejszą twórczość to uważam, że jest to niezwykle dobry debiut. Książka wciągnęła mnie od pierwszych stron i trzymała w napięciu do samego końca. Wyczuwa się w niej gęstą i napiętą atmosferę. Pełno w niej zwrotów akcji co mnie zmyliło i nie przewidziałam zakończenia. Co chwilę wydawało mi się, że podejrzanym jest ktoś inny a na końcu i tak okazało się coś innego. Spodobał mi się główny bohater i bardzo chętnie przechodziłam z nim przez śledztwo i odkrywałam nowe tajemnice i zaniedbania policji. Czasami miałam wrażenie, że jest lekko naiwny i trochę dziecinny ale z drugiej strony został pokazany jako ambitny i rzetelny młody dziennikarz. Na pewno sięgnę po kolejne książki autora. Paweł Wolski, dziennikarz śledczy przypadkiem trafia na sprawę sprzed piętnastu lat. Chociaż sprawa jest zamknięta coś jednak nie daje mu spokoju i postanawia napisać artykuł o brutalnej zbrodni z Zakopanego. Nieznany sprawca uprowadził i zamordował jedenastoletnią dziewczynkę. Jako, że główny podejrzany popełnił samobójstwo śledztwo umorzono a sprawę zamknięto. Jednak nikt nie poznał motywów. Paweł szybko odkrywa nieścisłości w śledztwie i obawia się, że prawdziwy morderca wciąż jest na wolności… 9/10⭐️
Papon_czyta - awatar Papon_czyta
oceniła na 9 2 miesiące temu
Dziedzictwo von Schindlerów Wojciech Wójcik
Dziedzictwo von Schindlerów
Wojciech Wójcik
„Dziedzictwo von Schindlerów” - Wojciech Wójcik Cóż to była za przygoda... niby kryminał, ale duża wątków obyczajowych i przede wszystkich historycznym. Wszyscy wiemy, że nasze cudowne Mazury skrywają w sobie wiele tajemnic z II Wojny Światowej - Pan Wojciech opisuje wiele z nich z brutalną szczegółowością. Ponad to tamtą historię cudownie wplata we współczesność i pokazuje nam, że życie pisarza nie jest wcale usłane różami. Książka o miłości, zbrodni i chciwości - uczuciach., które są nieodłącznym elementem ludzkiego gatunku. Ale też o tym, że historia nie lubi milczeć, że wszystko prędzej czy później musi zostać opowiedziane i upamiętnione. Długa, momentami (przepraszam) żmudna, ale wartka każdej poświęconej jej minuty :).
Ania - awatar Ania
oceniła na 8 3 miesiące temu
Rytuał Greta Drawska
Rytuał
Greta Drawska
Pierwsze spotkanie z piórem autorki i na pewno nie ostatnie, chętnie sięgnę po kolejną część. Dużo bohaterów ale można się połapać bo napisana książka poprawnym językiem. Czyta się szybko. Autorka precyzyjnie oddaje klimat Pojezierza Drawskiego, piękne okolice ,wiem bo byłam i często wracam.
Książki_na_plaży - awatar Książki_na_plaży
ocenił na 6 2 miesiące temu
Ostatni rozdział Katarzyna Kalista
Ostatni rozdział
Katarzyna Kalista
Jest to książka o pisaniu, które leczy duszę. Katarzyna Kalista w swojej poruszającej debiutanckiej powieści pokazuje, że słowa mają moc – nie tylko by opowiadać historie, ale przede wszystkim by leczyć. Główna bohaterka, Olga, po trudnym rozwodzie odnajduje ukojenie w pisaniu. To właśnie poprzez tworzenie własnej powieści zaczyna rozliczać się z przeszłością, wyciągać bolesne wspomnienia na światło dzienne i na nowo układać swoje życie. Pisanie staje się dla niej rodzajem terapii – sposobem na odzyskanie kontroli i znalezienie siebie na nowo. Poznajemy też Olę – bohaterkę powieści Olgi, prowadzącą księgarnio-kawiarnię, której życie zostaje wywrócone do góry nogami po telefonie od dawnego partnera. W tej podwójnej narracji rzeczywistość miesza się z fikcją, a granice między autorką a jej kreacją zacierają się w fascynujący sposób. Czytając „Ostatni rozdział”, miałam wrażenie, że nie tylko śledzę losy bohaterów, ale naprawdę z nimi jestem i wszystko współodczuwam. Olga i Ola – dwie kobiety, które choć istnieją w różnych wymiarach narracji, łączy jedno: poszukiwanie siebie po doświadczeniach, które odcisnęły na nich piętno. Ich historie są pełne tęsknoty, nadziei, bólu i odwagi, by iść dalej mimo wszystko. Olga, z jej kruchą siłą i niepewnością, pokazuje, jak trudne bywa pogodzenie się z przeszłością i otwarcie się na nową miłość. W jej emocjach można się łatwo odnaleźć – zwłaszcza gdy trzeba stanąć twarzą w twarz z własnymi lękami i zranieniami. Z kolei Ola, bohaterka jej powieści, zmagająca się z własnymi demonami, uświadamia, że życie to nie tylko jasne momenty szczęścia, ale także cienie, które trzeba zaakceptować, by móc ruszyć dalej. A jeśli chodzi o męskich bohaterów – Paweł, narzeczony Oli, to postać, którą trudno nie pokochać. Czuły, wspierający, a przy tym niepozbawiony własnych wad i wątpliwości, dzięki czemu jest wyjątkowo autentyczny. To taki facet, który nie tylko wspiera ukochaną w trudnych momentach, ale też potrafi ją rozbawić i dodać otuchy. Myślę, że każda czytelniczka znajdzie w nim wzór partnera, którego pragnie mieć obok siebie. Styl autorki jest przejrzysty i pełen emocji. Czyta się szybko, ale po odłożeniu książki na bok jej historia zostaje z nami na długo. Muszę jeszcze dodać, że bardzo spodobała mi się ta książka w książce. Z chęcią przeczytam inne książki pisane w taki sposób. „Ostatni rozdział” to lektura dla każdego, kto wierzy, że czasem aby zacząć nowy rozdział życia, trzeba najpierw napisać ostatni. 📖 Polecam z całego serca – to nie tylko powieść, ale prawdziwe emocjonalne doświadczenie.
_bbook_lovers_ DNW - awatar _bbook_lovers_ DNW
ocenił na 10 10 miesięcy temu
Nagrobek Anna Klejzerowicz
Nagrobek
Anna Klejzerowicz
Bardzo mi się podoba ta seria. Lubię klimat zbrodni w małych miejscowościach, gdzie "bohaterska" policja nie gra pierwszych skrzypiec, choć oczywiście jej tu nie brakuje. Lubię też Felicję i pióro Pani Ani, jej pomysłowość w kolejnej części nie zawiodła i cieszę się, że jeszcze kilka części przede mną :)
WerUska - awatar WerUska
oceniła na 8 2 miesiące temu
Parafil Bartek Rojny
Parafil
Bartek Rojny
Książka wywołała duże zamieszanie w internecie ze względu na brutalny opis gwałtu. Ja tego opisu nie czytałam. Zainteresowała mnie nagonka i zakupiłam tą pozycję. Postanowiłam zaznaczać brutalne sceny. Było ich dokładnie trzy. Na około czterysta trzydzieści stron wychodzi około jedna kartka. Ja do końca czekałam aż będzie coś rażącego. Wiecie co? Nie doczekałam się. Po zakończeniu zapoznałam się z tą sceną i jest na stronie pięćdziesiątej pierwszej. W życiu nie powiedziałabym, że to może zaszokować. Więcej brutalności jest u Blanki Lipińskiej w 365 dni a samych zbrodni w tej książce jest niewiele. Ci, których to wzburzyło to chyba nie czytają kryminałów i thrillerów. Jest mnóstwo mocniejszych polskich pozycji na rynku. Nie powiem, że książka była zła. Podobała mi się. Po około stu pięćdziesięciu stronach jest tylko śledztwo i nowe dowody. Fajnie jest poprowadzona intryga a z bohaterami można się utożsamić. Polecam wszystkim więcej czytać i nie oceniać książek po fragmentach wyrwanych z kontekstu. Jedno jest pewne. Takim zagraniem książka zdobyła bezpłatny marketing. Osobiście ja bym tej nie kupiła, ponieważ nie wyróżnia się niczym szczególnym. 🔥
Innekarta - awatar Innekarta
oceniła na 7 2 lata temu

Inne materiały dotyczące książki Czarne ziarno

„Wpakowałam Julię w nową historię kryminalną
Rozmowy
LubimyCzytać - awatar
LubimyCzytać
1

„Wpakowałam Julię w nową historię kryminalną" – wywiad z Martą Zaborowską, autorką „Czarnego ziarna”

Marta Zaborowska zaprasza czytelników do świata bezkompromisowej detektyw Julii Krawiec, który właśnie wzbogaciła o nową książkę „Czarne ziarno”. W rozmowie z autorką pytamy, w co tym razem wpakowała główną bohaterkę. Dowiemy się także, jaki związek z nową książką ma pewna starsza pani, czy trudne jest pisanie o tych samych bohaterach oraz ile Julii jest w Marcie, a ile Marty w Julii.

Cytaty z książki Czarne ziarno

Więcej
Marta Zaborowska Czarne ziarno Zobacz więcej
Więcej

Video

Video