Chirurg

Ta książka to prawdziwy emocjonalny rollercoaster, który zostaje w głowie na długo po przewróceniu ostatniej strony. Jako czytelniczka, najbardziej uderzyło mnie to, jak autor potrafił oddać bezwzględną samotność głównej bohaterki, Christine. ​Co najbardziej zapada w pamięć? ​Motyw utraty tożsamości: Pomysł na kobietę, która każdego ranka budzi się jako „czysta karta”, jest przerażający. Czytając, podświadomie stawiasz się na jej miejscu – to uderza w nasze najbardziej podstawowe lęki o bezpieczeństwo i zaufanie do najbliższych. ​Klaustrofobiczny klimat: Akcja toczy się głównie w domu, co potęguje uczucie osaczenia. Czuć to napięcie między Christine a jej mężem, Benem. Z każdą stroną zastanawiałam się: Czy on jest bohaterem, czy potworem? Ta niepewność jest genialnie poprowadzona. ​Forma dziennika: To, że poznajemy historię poprzez zapiski Christine, sprawia, że więź z nią jest bardzo silna. Razem z nią odkrywamy kolejne kłamstwa i razem z nią czujemy ten narastający paraliżujący strach. ​Subiektywne odczucia ​Choć momentami opisy codziennego poranka i powolnego przypominania sobie faktów mogą wydawać się powtarzalne, to właśnie ten zabieg buduje autentyczność jej stanu. To nie jest typowy kryminał z pościgami – to thriller psychologiczny w najczystszej postaci, gdzie największa walka toczy się wewnątrz własnego umysłu. ​Podsumowanie: Książka jest genialna, jeśli szukasz czegoś, co sprawi, że zaczniesz kwestionować własne wspomnienia. To opowieść o tym, jak łatwo nami manipulować, gdy nie mamy przeszłości, do której moglibyśmy się odwołać. ​Moja ocena: 8/10 ⭐

Świetna rozrywka na piątkowy wieczór. Kolejne przygody dr Davida wciągają bardziej niż poprzednia część. Ale naprawdę tak się musiała zakończyć ta historia? Myślałam że 1 tom to wyjątek i 2 morderców to tylko taka jednorazowa fanaberia autora. Ale że trzech? Tu mnie autor prawdziwie zaskoczył, nie podoba mi się taki finał!

Jakże inna jest ta książka od tych,które wyszły spod pióra Simona. Jednak nie oznacza to,że nie warta uwagi wręcz przeciwnie. Mamy tutaj wszystko piękną Francję,farmę, wzraziste postacie jak i tajemnicę i to nie jedną. Ta książka już zaczyna się inaczej. Narracja prowadzona jest w zaskakujący sposób ponieważ czytelnik poznając pierwszego bohatera nie ma pojęcia czy jest on mordercą czy ofiarą. Możemy z czasem się domyślić kim jest,ale upłynie trochę kartek książki zanim zacznemy sklejąć życie bohatera. Kolejni bohaterowie przynoszą więcej pytań niż odpowiedzi. Ja daję 10 chociażby za same opisy przyrody i otaczającego świata. Czytając czułam sie jakbym sama mieszkała na farmie i przeżywała problemy bohaterów.

„Skalpel” to mroczny thriller z cyklu Rizzoli & Isles, który trzyma czytelnika w napięciu od pierwszej strony. Akcja rozgrywa się w Bostonie, gdzie zaczynają pojawiać się nowe zabójstwa — ofiarami padają pary małżeńskie, brutalnie mordowane w ich własnych domach. Wszystkie zbrodnie mają coś wspólnego z technikami znanymi z wcześniejszych zbrodni seryjnego mordercy zwanego Chirurgiem, który obecnie siedzi w więzieniu. Detektyw Jane Rizzoli i patolog Maura Isles podejmują się rozwiązania zagadki, odkrywając coraz bardziej przerażające szczegóły. Książka ukazuje złożone mechanizmy przemocy oraz psychologię sprawcy, co dodaje historii głębi i autentyczności. Postacie są wyraźnie zarysowane, a zwłaszcza Jane – twarda i zdeterminowana, ale też ludzka w swoich emocjach. Styl Gerritsen jest dynamiczny, z krótkimi rozdziałami, co sprawia, że trudno oderwać się od lektury. Opisy medyczne i policyjne dodają realizmu, nie przytłaczając przy tym fabuły. „Skalpel” to inteligentny, wciągający thriller, który spodoba się fanom mrocznych kryminałów i serii Rizzoli & Isles.

Ładny szmat czasu temu namiętnie czytałam thrillery medyczne, bo akurat była swoista moda na Cooka, Crichtona itd. Palmera jakoś ominęłam- nie wiem dlaczego, czy w ogóle nie było w mojej bibliotece, albo był tak rozchwytywany? To drugie by mnie nie dziwiło, bo książka jest świetna- ciekawa intryga, ciekawe i wyraziste postaci. Pan Palmer nie bierze jeńców i coś czuję, że poszukam innych książek tego autora, bo raz z nim to za mało.

Abby DiMateo to lekarka z powołania. Pewnego dnia przestawia się systemowi.. Dowiaduje się, że serce które miał otrzymać chory chłopiec ma trafić bo bogatej kobiety poza kolejnością.. Kobieta sprzeciwia się tej sytuacji i dochodzi do operacji chłopca wbrew władzy szpitala.. Jak potoczą się jej losy? Co się z nią stanie jak zacznie zadawać niewygodne pytanie? Co się wogóle dzieje w tym szpitalu?

Opowieść z antropologią w tle. Projekt Manhattan jest kluczem do całej historii. Ból po stracie bliskich jest czasami przeogromny i może tkwić w człowieku dlugo i różnie na jego życie wpływać. Szybko się czyta z ciekawością i chętnie można pomyśleć o cdn.

Bohaterem tej książki jest George, który przyjaźnił się z Pią Grazdani. Tym razem to on będzie musiał zmierzyć się z tajemniczą aplikacją, która ma ograniczyć wizyty u lekarzy. Wydaje się to świetnym rozwiązaniem, bo ma dostęp do wszystkich danych pacjenta i jest dostępny cały czas. Jednak dochodzi do kilku dziwnych zgonów i nasz bohater decyduje się podjąć śledztwo w tej sprawie. Jak zawsze zakończenie jest zaskakujące. Książka bardzo mi się podobała. Trzymała w napięciu do samego końca. Fabuła rozkłada emocje na całą książkę i trudno się od niej oderwać. Polecam miłośnikom thrillerów medycznych.

Robin Cook od lat jest dla mnie niekwestionowanym mistrzem thrillera medycznego i „Polisa śmierci” tylko utwierdziła mnie w tym przekonaniu. Autor po raz kolejny sięga po aktualną wiedzę medyczną, wzbogaconą własnym doświadczeniem lekarskim, i buduje historię, która brzmi niepokojąco realistycznie. Osią powieści są eksperymenty z zakresu medycyny regeneracyjnej prowadzone w laboratorium genetycznym przez wybitnego noblistę, doktora Rothamana, oraz jego współpracownika doktora Yamamoto. Naukowcy pracują nad możliwością hodowania ludzkich organów z komórek macierzystych pobranych od przyszłych biorców. Jeśli badania zakończą się sukcesem, mogą zrewolucjonizować współczesną medycynę i zapewnić tanie, dostępne narządy do przeszczepów dla śmiertelnie chorych pacjentów. Czytelnik poznaje ten świat oczami głównej bohaterki - dwudziestosześcioletniej studentki medycyny, Pii Grazdoni. Jej postać została bardzo wiarygodnie nakreślona. Pia ma za sobą trudne dzieciństwo: pochodzi z rozbitej, dysfunkcyjnej rodziny, wychowywała się w domach dziecka i rodzinach zastępczych. Jest Amerykanką o albańsko-włoskich korzeniach, a jej przeszłość wielokrotnie wpływa na podejmowane decyzje i sposób postrzegania świata. Jeden z cytatów szczególnie zapadł mi w pamięć: „Zasada w naszym fachu jest taka, że żaden Albańczyk nie może zabić rodaka, chyba że sam chce zginąć.” Równolegle Cook prowadzi drugi wątek - historię bezwzględnych finansistów Edmunda i Russella, którzy skupują polisy na życie od ciężko chorych, zdesperowanych ludzi. Po ich śmierci przejmują ogromne wypłaty, budując fortuny na cudzym nieszczęściu. Ten misternie zaplanowany proceder zaczyna się jednak chwiać, gdy pojawia się realna szansa na przedłużenie życia pacjentów dzięki nowo wyhodowanym organom. Rozpoczyna się brutalna gra, w której stawką są nie tylko pieniądze, ale i ludzkie życie w tym życie Pii oraz naukowców. Szczególnie spodobało mi się to, jak wiarygodnie autor pokazuje świat finansów żerujący na chorych i starszych ludziach. „Trzustka szwankuje? Wyhodujemy panu nową i po sprawie.” Ten cytat doskonale oddaje moment, w którym cały nielegalny biznes polis na życie traci sens, bo nagle okazuje się, że życie można przedłużyć. Duże wrażenie zrobiło na mnie także nawiązanie do autentycznego przypadku śmierci rosyjskiego emigranta, byłego podpułkownika KGB Aleksandra Litwinienki, otrutego radioaktywnym polonem-210. Ten element dodatkowo podkreśla realizm powieści i jej osadzenie we współczesnych realiach polityczno-naukowych. Ogromnym atutem powieści jest umiejętne przeplatanie wielu wątków: pracy laboratoryjnej, świata wielkich pieniędzy, dynamicznej akcji i psychologicznego portretu bohaterów. Cook prowadzi narrację naprzemiennie z perspektywy Pii, doktora Rothamana oraz cynicznych biznesmenów, dzięki czemu napięcie utrzymuje się od pierwszej do ostatniej strony. Co więcej, skomplikowane zagadnienia medyczne zostały wyjaśnione w sposób przystępny nawet dla laika. Powieść porusza bardzo aktualne problemy: korupcję świata przez pieniądze, możliwość „kupienia wszystkiego” oraz etyczne dylematy związane z hodowlą ludzkich organów. Dodatkowo psychika Pii została ukazana w sposób, który sprawia, że czytelnik jej kibicuje, współczuje jej, a czasem nawet ma ochotę ją skarcić za podejmowane decyzje. Moim skromnym zdaniem książka zasługuje na bardzo dobrą ocenę, zarówno ze względu na treść, jak i styl. To thriller, który wciąga od pierwszych stron, trzyma w napięciu aż do końca i na długo pozostaje w pamięci.

Książka "Klinika śmierci" Harlana Cobena wywarła na mnie mieszane wrażenie. Z jednej strony fabuła jest ciekawie skonstruowana, a tempo akcji sprawia, że trudno się od niej oderwać. Autor sprawnie buduje napięcie i wprowadza czytelnika w świat pełen tajemnic oraz nieoczekiwanych zwrotów akcji. Z drugiej strony momentami miałam wrażenie, że niektóre wątki są przewidywalne, a postacie mogłyby być bardziej pogłębione. Nie wszystkie rozwiązania fabularne w pełni mnie przekonały, choć doceniam starania autora, by utrzymać napięcie aż do końca. Podsumowując, Klinika śmierci to książka, która potrafi wciągnąć i zapewnić rozrywkę, ale nie jest pozycją wybitną literacko. Jest w sam raz dla osób szukających lekkiej, sensacyjnej lektury, która dostarczy kilku godzin wciągającej lektury bez większych literackich uniesień.

Wciągające śledztwo, wydawanie wyroku przed poznaniem pełnych faktów, samosąd i siła mediów. Kolejna powieść Cobena, tym razem poświęcona bardzo wrażliwemu tematowi pedofilii. Do czego może doprowadzić snucie domysłów? Jak daleko można posunąć się, by zdobyć fantastyczny materiał do nowego programu? Czy media pomagają, czy przeszkadzają w znalezieniu prawdy? Niepokojący kryminał. Niepokojący, bo manipulacji ulega codziennie każdy z nas...

Widać, że po raz kolejny Palmer postanowił połączyć thriller medyczny z politycznym i to z udanym skutkiem. Fabuła jest jak zawsze ciekawa, ale muszę się przyczepić do stopnia prawdopodobieństwa niektórych opisanych scen. Nierzadko bohaterowie książek Palmera będący lekarzami, czyli zwykłymi ludźmi stawiają czoła potężnym organizacjom przestępczym, koncernom farmaceutycznym czy bogatym, wpływowym firmom, politykom lub tajnym organizacjom. I fabuła zwykle układa się tak, że Ci bohaterowie potrafią poradzić sobie z przeciwnościami losu. Ale gdy czytam fragment "Jednego uderzenia serca", w którym zwykła dziennikarka zabija wieloletniego żołnierza, najemnika, eksperta od walki nożem, wręcz i garotowania, który jest od niej dwa razy większy to zastanawiam się czy Palmer się nie rozleniwił w tworzeniu bardziej realnych akcji na rzecz prostych (typu wątła kobieta zabija byłego komandosa), ale mniej wiarygodnych.

Co to była za opowieść! Nasza główna bohaterka nie zdążyła się jeszcze pozbierać po poprzednim seryjnym jak znowu trafia w oko cyklonu i musi zmierzyć się nie tylko z nim, ale również ze swoim strachem. A jest się czego bać, bo seryjny stwierdza, że to świetny pomysł aby ją straszyć... Odkryje również historię, która nie miała nigdy ujrzeć światła dziennego. Trzymająca w napięciu do samego końca. Wspaniała.

Bardzo przyzwoita "sensacja obyczajowa" 🙂. Jest ciekawa fabuła, jest akcja- choć odrobinę za długo trzeba na nią czekać, są tajemnice, zagadki, zwroty akcji, zróżnicowane postacie i jest bardzo zaskakujące zakończenie. Czyli dobra książka, która polecam 🙂

Dobra książka. Czuję trochę niedosyt, jakby zbyt szybko się urwała, ale może to dlatego, że zakończenie było dość przykre. To dziwne, bo czytałam ostatnio dużo kryminałów i thrillerów, ale podczas czytania tej książki wyjątkowo czułam niesprawiedliwość jaka spotkała główne bohaterki i w sumie nie tylko. Książka pokazuje opieszałość systemu, to jak łatwo ludzie oceniają innych i jak często obwiniane są ofiary.

Mega! Świetna książka w tym gatunku! Kathleen Sullivan doznaje udaru mózgu i - sparaliżowana i niema - trafia do szpitala na Manhattanie. Jej przyjaciel Richard Steele, szef oddziału nagłych wypadków, ma świadomość, że w najlepszym razie Kathleen dozna nieodwracalnego uszkodzenia mózgu, ale nie może nic zrobić. Tymczasem bezbronna kobieta, oddana w ręce neurochirurga Tony'ego Hamlina, przeżywa koszmar na jawie, stając się ofiarą nielegalnego eksperymentu medycznego. Może tylko modlić się i walczyć o nawiązanie jakiegokolwiek kontaktu z Richardem Steele'em.

Wow, wow, wow!!! Świetna książka 👍 Sięgając po ten amerykański kryminał byłam pewna, że to jeden z tych przeciętnych. Pozytywnie się zaskoczyłam. Dawno już nie czytałam tak dobrego kryminału. Wciągający od pierwszych stron, ciężko było mi się od niego oderwać. W książce mamy do rozwiązania dwie sprawy, pozornie ze sobą niezwiązane: zaginięcie niemowlęcia i seryjne zabójstwa kobiet. Do tego mamy pogmatwane życie i mnóstwo problemów prywatnych pary detektywów, co na szczęście nie wpływa na życie zawodowe - pełen perfekcjonizm 👍Do tego bardzo zaskakujące i niespodziewane zakończenie. Wielkie brawa dla autora 👏👏👏 Polecam !!!

Moja pierwsza styczność z tą autorką. "Siostra" opowiada o Beatrice i jej zamordowanej siostrze Tess. Beatrice nie wierzy w samobójstwo swojej siostry i próbuje przekonać wszystkich, że jest inaczej. Niestety nikt jej nie wierzy. Na swojej drodze spotyka wielu ludzi: ojca dziecka jej siostry, chłopaka, który ma na jej punkcie obsesję, koleżankę z którą jej siostra brała udział w badaniach oraz lekarza, któremu wpada w oko Beatrice. Na pewno prawdą jest to, że gdy wszystko jest dobrze, ludzie nie przywiązują dużej wagi do czegokolwiek, nie zastanawiają się nad swoim życiem. Dopiero tragedia sprawia, że zwalniamy i zaczynamy przewartościowywać swoje własne życie i tak się dzieje w przypadku Beatrice. Co do mordercy to akurat nie zgadłam, bo zastanawiałam się kto to mógł być. Książka jest dobra, ale pod koniec strasznie mi się dłużyła. Ogólnie miałam wrażenie, że tak naprawdę jest to książka obyczajowa, o życiu Beatrice, przeplatana z morderstwem Tess. Jednak jak na debiut to jest naprawdę dobra. Tylko czemu tak mało tej akcji? Sięgnę po inne książki autorki i przekonam się czy taki ma styl pisania czy może po prostu ta pierwsza jest jej najsłabszą.

10/10 to chyba za mało. Jedna z serii powieści o Hannibalu Lecterze - psychopatycznym zabójcy, którego serce skradła agentka Clarice Sterling. Ich relacja nie jest cielesna, ale wzajemna chemia wyczuwalna. Ona kieruje się procedurami a on po prostu w tle jej pomaga. Doskonały kryminał sensacyjny.

Tom pierwszy otwierający cykl z Lacey Flint. Chyba najlepszy z cyklu. Tajemnica w tajemnicy i jeszcze jedna tajemnica. Ostry początek i dobre zakończenie, znakomicie dające możliwość ciągnięcia serii. Do tego ładny balans między intrygą kryminalną i wątkami osobistymi bohaterów. Zdecydowanie do przeczytania