Batman: Rok pierwszy

Mimo, że komiksy czytam już od jakiegoś czasu to jakoś nigdy nie zdarzyło mi się sięgnąć po komiksy o Batmanie, co jest tym bardziej dziwne, gdy zwrócić uwagę na fakt, iż jestem bardzo dużym fanem filmowego uniwersum Batmana - od trylogii Nolana, przez groteskowe filmy Burtona, a na detektywistycznej wizji Reevesa kończąc. Nadszedł jednak ten dzień, że skuszony możliwością odkrycia czegoś nowego, postanowiłem sięgnąć po “Rok Pierwszy” według scenariusza legendy komiksu Franka Millera z rysunkami Davida Mazzucchelliego oraz kolorami Richmond Lewisa, czyli według wielu znawców komiksu idealne miejsce, od którego warto rozpocząć swoją przygodę z Mrocznym Rycerzem. I teraz, będąc już po lekturze niniejszej powieści graficznej, mogę z całym przekonaniem się z tym stwierdzeniem zgodzić.

“Rok Pierwszy” wydaje się być klasycznym komiksem o przygodach Batmana i przez to może odrobinę trącić myszką - jest to w końcu komiks, który na moment pisania niniejszej recenzji ma blisko 40 lat - i faktycznie utrzymany jest w tej retro stylistyce lat 80: dużo wyblakłych kolorów, w dużej mierze opartych na żółtym, specyficzna kreska, a strój Batmana przypomina bardziej komiczną już dzisiaj kreację Adama Westa niż tę w wykonaniu Christiana Bale’a czy Michaela Keatona. Mimo to jest to komiks, który wciąż potrafi zachwycić nie tylko wykonaniem, ale przede wszystkim pomysłem na siebie i sposobem, w jaki wprowadza czytelników do Gotham.

Należy bowiem wiedzieć, że Batman nie jest głównym bohaterem niniejszego komiksu - oczywiście pojawia się w nim i śledzimy całkiem sporą część fabuły jego oczami, jednak autorzy komiksu postanowili bardziej związać fabułę z postacią Jima Gordona i to z jego perspektywy ukazać początki Batmana oraz zmiany, jakie zajdą w Gotham po jego przybyciu. Gordon bowiem, podobnie jak czytelnicy, dopiero co przybył do miasta Batmana i musi teraz nauczyć się panujących w nim zasad. Musi walczyć z korupcją i układami, a największe zagrożenie stanowić będzie dla niego nie przestępczy półświatek czy mafia, a jego właśni współpracownicy z policji. Oczami Gordona obserwujemy zmiany zachodzące w mieście po pojawieniu się nowego inspektora oraz Mrocznego Rycerza, a wraz z tym liczne niebezpieczeństwa, które będą na nich czyhać. Taka forma objęcia narracji jest wyjątkowo niespodziewana i zaskakująca, a przez to odświeżająca i oryginalna, bowiem traktuje Batmana niejako w formie dopiero co rodzącej się opowiastki czy legendy i nie stawia go od razu w pełnym świetle reflektorów, a pozwala mu dojrzeć do tego byśmy mogli go ujrzeć w pełnej krasie w kolejnych komiksach. Na razie mamy do czynienia jednak, z resztą jak sam tytuł powieści graficznej wskazuje, z początkiem jego długiej i trudnej ścieżki, i właśnie w ten sposób ta fabuła jest nam przedstawiona.

“Rok Pierwszy” mimo trącenia myszką dalej potrafi zachwycić i utrzymać w napięciu. I mimo, że dzisiaj na rynku z pewnością dostępnych jest o wiele więcej lepszych i bardziej poważnych komiksów z uniwersów to warto do “Roku Pierwszego” powrócić i zobaczyć, jak te 40 lat temu na historię przemiany Bruce’a Wayne’a w Batmana patrzyli ówcześni twórcy, i w jaki sposób ukształtowali ścieżkę, którą będą podążać inni autorzy przez następne dziesięciolecia.

Jeśli spodobało Ci się co tu napisałem to zapraszam na mojego Instagrama (kulturiada) po więcej recenzji i ciekawostek ze świata kultury, będę niezwykle wdzięczny za każdy rodzaj wsparcia :)

https://www.instagram.com/kulturiada/

Mimo, że komiksy czytam już od jakiegoś czasu to jakoś nigdy nie zdarzyło mi się sięgnąć po komiksy o Batmanie, co jest tym bardziej dziwne, gdy zwrócić uwagę na fakt, iż jestem bardzo dużym fanem filmowego uniwersum Batmana - od trylogii Nolana, przez groteskowe filmy Burtona, a na detektywistycznej wizji Reevesa kończąc. Nadszedł jednak ten dzień, że skuszony możliwością...