All the Truths

Sięgacie po dark romanse? Czytaliście ostatnio jakiś godny polecenia? Ja z początku podchodziłam z dystansem do książek tego gatunku, choć obecnie wybieram je coraz częściej. Najbardziej lubię te historię, które w głównej mierze skupiają się na psychice bohaterów i jej mrocznych zakamarkach. A dziś przychodzę do was z dylogią „Grzesznicy”, ukazującą właśnie te najbrudniejsze zakątki umysłu. „Ta obsesja na punkcie Mary mnie pochłania. Nie myślę o niczym innym. Kieruje każdym moim działaniem. Nigdy nie czułem się tak pozbawiony kontroli – co mnie denerwuje. Moje fantazje zawsze były sceną, na której jestem reżyserem układającym historię według własnego uznania. Teraz fantazjuję o Marze bez żadnych intencji i kontroli. Nawet nie zdając sobie z tego sprawy, pogrążam się w kolejnych marzeniach, realniejszych niż otaczający mnie świat. Widzę jej twarz, ciało, sposób, w jaki się porusza. Kiedy pierwszy raz na nią spojrzałem, ledwo ją tolerowałem. Jej obgryzione paznokcie i brudne ubrania napawały mnie obrzydzeniem. Teraz działa jakaś dziwaczna alchemia. Każda jej część staje się dla mnie jeszcze bardziej atrakcyjna. (…) W moim świecie jest tylko jeden bóg. Byłem sam we wszechświecie. A teraz widzę iskrę. Iskrę, która mnie interesuje. Chcę trzymać ją w rękach. Manipulować nią. Mara ma moc różną od mojej. Chcę wiedzieć, czy mogę ją okiełznać. Albo skonsumować.” Już od dawna zastanawiałam się, czy sięgnąć po „Nie ma świętych” i „Nie ma diabła”. Po zapoznaniu się z różnymi opiniami, obawiałam się, że te powieści będą dla mnie zwyczajnie za mocne. Czy moje obawy się sprawdziły? Absolutnie nie. Już po pierwszych stronach totalnie przepadłam dla tej historii i jej głównych bohaterów, a zarazem narratorów – Mary i Cole’a. Nie czułam się przytłoczona w żaden sposób tą brutalniejszą odsłoną. Sophie Lark potrafi wszystkie wątki zawsze w umiejętny sposób wyważyć, dzięki czemu, mimo że fabuła jest różnorodna, staje się ona również spójna i płynna. Ponadto autorka posługuje się bardzo plastycznym, obrazowym językiem, bogatym we wszelkiego rodzaju środki stylistyczne. Wykreowani przez nią bohaterowie są inteligentni i wielowymiarowi. Posiadają warstwy, które odsłaniane są stopniowo, wraz z biegiem różnych wydarzeń. Co nadaje dodatkowo jeszcze większego napięcia. Ta seria jest mroczna, momentami wręcz brudna. Opowiada o miłośnikach sztuki, których rywalizacja rozgrywa się na dwóch podłożach. Jakby ich życie oddzielono kreską, podzielono na czarne i białe. Nikt nie spodziewa się, że coś skrywa się za tą jaśniejszą stroną. Nikt nie przypuszcza, że spór pomiędzy dwoma uzdolnionymi artystami -Shawem a Cole’em, sięga o wiele głębiej. Twórcy niesamowitych dzieł, stali się również twórcami makabrycznych zbrodni. Ich chora konkurencja nabiera na sile, gdy Shaw natrafia na słaby punkt Cole’a, a mianowicie na Marę. Ich drogi nigdy nie miały się ze sobą skrzyżować, a obrzydzenie i litość nigdy nie miało zamienić się w obsesję. Mam już na swoim koncie wiele przeczytanych dark romansów, ale to właśnie seria „Grzesznicy” ukazuje te obsesyjne zapędy na jak najwyższym poziomie. To w jaki sposób Cole’a wkracza w życie Mary jest z jednej strony niezdrowe i przerażające, a z drugiej w pewnym stopniu magnetyzująco-ekscytujące. Jestem ogólnie pod wielkim wrażeniem tego, jak ich relacja ewoluowała. Niepewność i strach zamienia się w fascynację i namiętność. Wyzwala w nich uczucia im obce… Te, których zawsze pragnęli i potrzebowali… Te, których tak bardzo się bali… Jeżeli chodzi o sceny spicy są one mega, mega hot, odważne, czasami odjechane, ale też w pewnym sensie zmysłowe, a co najważniejsze, nie one tu dominują. Są jedynie dodatkiem, choć nie mniej istotnym elementem dla fabuły, niż inne występujące tu wątki. Autorka pozwala nam zagłębić się w psychikę bohaterów, ich przeszłość, dzieciństwo, które miało duży wpływ na to, w jakich sposób ukształtowało ich życie. Dylematy moralne silnie oddziałowują na decyzje bohaterów, zostawiając za sobą niezbywalne ślady. Cole’a i Mara nie tylko uciekają przed rządnym krwi i władzy Shawem, ale również swoimi słabościami, traumami oraz uczuciami, których nikt ich wcześniej nie nauczył. Jeżeli nie boicie się wkroczyć w mroczny, brutalny, a zarazem fascynujący i pełen namiętności świat oraz z chęcią sięgacie po dark romanse, to z całego serca polecam wam ten tytuł. Czytajcie!

Podobała mi się ta pokręcona historia trójkąta między córką, matką i jej mężem. Dwudziestodziewięcioletni Lazzarro zostaje zmuszony do poślubienia czerdziestojedno letniej Giulii, żeby otrzymać spadek po ojcu. Jemu jednak wpadła w oko 18-to letnia córka żony Mia. Zaczyna ją nachodzić w jej sypialni, jest natrętny i zaborczy. Mia jest nieślubnym i niechcianym dzieckiem, spragniona cieplejszych uczuć. Początkowo jest w stosunku do Laza bardzo nieufna , potem zaczyna mu ulegać i rozpoczyna się namiętny romans. A co z tego wyniknie....Laz ma plan co zrobić, żeby Mia była jego. Fajny pomysł na powieść, którą czyta się bardzo szybko, bo autorka ma lekkie pióro i do tego dużo sie dzieje. Jest też początkowo bardzo dużo seksu i dopiero później zaczyna sie ciekawa fabuła. Lubie takie lekkie i pokręcone historie, dlatego z chęcią sięgnę po inne książki autorki.

Sięgacie po dark romanse? Czytaliście ostatnio jakiś godny polecenia? Ja z początku podchodziłam z dystansem do książek tego gatunku, choć obecnie wybieram je coraz częściej. Najbardziej lubię te historię, które w głównej mierze skupiają się na psychice bohaterów i jej mrocznych zakamarkach. A dziś przychodzę do was z dylogią „Grzesznicy”, ukazującą właśnie te najbrudniejsze zakątki umysłu. „Ta obsesja na punkcie Mary mnie pochłania. Nie myślę o niczym innym. Kieruje każdym moim działaniem. Nigdy nie czułem się tak pozbawiony kontroli – co mnie denerwuje. Moje fantazje zawsze były sceną, na której jestem reżyserem układającym historię według własnego uznania. Teraz fantazjuję o Marze bez żadnych intencji i kontroli. Nawet nie zdając sobie z tego sprawy, pogrążam się w kolejnych marzeniach, realniejszych niż otaczający mnie świat. Widzę jej twarz, ciało, sposób, w jaki się porusza. Kiedy pierwszy raz na nią spojrzałem, ledwo ją tolerowałem. Jej obgryzione paznokcie i brudne ubrania napawały mnie obrzydzeniem. Teraz działa jakaś dziwaczna alchemia. Każda jej część staje się dla mnie jeszcze bardziej atrakcyjna. (…) W moim świecie jest tylko jeden bóg. Byłem sam we wszechświecie. A teraz widzę iskrę. Iskrę, która mnie interesuje. Chcę trzymać ją w rękach. Manipulować nią. Mara ma moc różną od mojej. Chcę wiedzieć, czy mogę ją okiełznać. Albo skonsumować.” Już od dawna zastanawiałam się, czy sięgnąć po „Nie ma świętych” i „Nie ma diabła”. Po zapoznaniu się z różnymi opiniami, obawiałam się, że te powieści będą dla mnie zwyczajnie za mocne. Czy moje obawy się sprawdziły? Absolutnie nie. Już po pierwszych stronach totalnie przepadłam dla tej historii i jej głównych bohaterów, a zarazem narratorów – Mary i Cole’a. Nie czułam się przytłoczona w żaden sposób tą brutalniejszą odsłoną. Sophie Lark potrafi wszystkie wątki zawsze w umiejętny sposób wyważyć, dzięki czemu, mimo że fabuła jest różnorodna, staje się ona również spójna i płynna. Ponadto autorka posługuje się bardzo plastycznym, obrazowym językiem, bogatym we wszelkiego rodzaju środki stylistyczne. Wykreowani przez nią bohaterowie są inteligentni i wielowymiarowi. Posiadają warstwy, które odsłaniane są stopniowo, wraz z biegiem różnych wydarzeń. Co nadaje dodatkowo jeszcze większego napięcia. Ta seria jest mroczna, momentami wręcz brudna. Opowiada o miłośnikach sztuki, których rywalizacja rozgrywa się na dwóch podłożach. Jakby ich życie oddzielono kreską, podzielono na czarne i białe. Nikt nie spodziewa się, że coś skrywa się za tą jaśniejszą stroną. Nikt nie przypuszcza, że spór pomiędzy dwoma uzdolnionymi artystami -Shawem a Cole’em, sięga o wiele głębiej. Twórcy niesamowitych dzieł, stali się również twórcami makabrycznych zbrodni. Ich chora konkurencja nabiera na sile, gdy Shaw natrafia na słaby punkt Cole’a, a mianowicie na Marę. Ich drogi nigdy nie miały się ze sobą skrzyżować, a obrzydzenie i litość nigdy nie miało zamienić się w obsesję. Mam już na swoim koncie wiele przeczytanych dark romansów, ale to właśnie seria „Grzesznicy” ukazuje te obsesyjne zapędy na jak najwyższym poziomie. To w jaki sposób Cole’a wkracza w życie Mary jest z jednej strony niezdrowe i przerażające, a z drugiej w pewnym stopniu magnetyzująco-ekscytujące. Jestem ogólnie pod wielkim wrażeniem tego, jak ich relacja ewoluowała. Niepewność i strach zamienia się w fascynację i namiętność. Wyzwala w nich uczucia im obce… Te, których zawsze pragnęli i potrzebowali… Te, których tak bardzo się bali… Jeżeli chodzi o sceny spicy są one mega, mega hot, odważne, czasami odjechane, ale też w pewnym sensie zmysłowe, a co najważniejsze, nie one tu dominują. Są jedynie dodatkiem, choć nie mniej istotnym elementem dla fabuły, niż inne występujące tu wątki. Autorka pozwala nam zagłębić się w psychikę bohaterów, ich przeszłość, dzieciństwo, które miało duży wpływ na to, w jakich sposób ukształtowało ich życie. Dylematy moralne silnie oddziałowują na decyzje bohaterów, zostawiając za sobą niezbywalne ślady. Cole’a i Mara nie tylko uciekają przed rządnym krwi i władzy Shawem, ale również swoimi słabościami, traumami oraz uczuciami, których nikt ich wcześniej nie nauczył. Jeżeli nie boicie się wkroczyć w mroczny, brutalny, a zarazem fascynujący i pełen namiętności świat oraz z chęcią sięgacie po dark romanse, to z całego serca polecam wam ten tytuł. Czytajcie!

10.04./06:38 Kurcze, no nic na to nie poradzę, że uwielbiam książki Riny! Ona tworzy taki labirynt klamst, intrygi i tajemnic w fabule, że zawsze mam po jej książkach kosmicznego mindfucka 🤯 A, że nie jestem śpiąca to lecę do 2 tomu 😉 Cyt. moją koleżankę " Sen jest dla słabych" 😅😅😅

Zdrowo pokręcona lektura. Mocna, odważna i kontrowersyjna. O dziwo czytało mi się świetnie. Pare scen rozwaliło mi mózg także jest dobrze, tego oczekiwałam od dark romansu. Nie znaczy to, że wszystko było idealnie. Książka jest napisana na wyrost, opisuje sytuacje które nie powinny się dziać w 21 wieku - zapłata za rozdziewiczenie, wydawanie córki za mąż na siłę - jest to niesmaczne i nielogiczne, bo takie zachowania wyszły od przybranych rodziców Olivii, którzy przygarnęli ją pod swoje skrzydła i tym samym mieli być jej obrońcami, nic już miało jej nie grozić. A tu mamy po prostu absurd za absurdem. Jeśli chodzi o relacje głównych bohaterów to chemia i wzajemna fascynacja jest między nimi od początku. Olivia niezbyt może się pogodzić ze swoimi uczuciami do "brata" i ciągle to powtarza, co jest strasznie nudne i irytujące (jak i sama postać Olivii). Jest tego więcej, ale już nie będę się rozdrabniać. Podsumowując jestem o dziwo zadowolona. Taki odmóżdżacz z perwersyjnymi scenami erotycznymi i obsesyjnym porządaniem drugiej osoby. Z ciekawością sięgnę po kontynuację.

„Miłość to tylko jedna z form kontroli. A ja postanowiłam wtedy, że już nigdy nikomu kontroli nie oddam.” Mroczny i zmysłowy świat, pełen emocjonalnego napięcia, gdzie granice pragnień się przesuwają. „Madame” to gorąca lekcja dominacji i uległości. Eden ukrywa swoją bolesną przeszłość i tajemnice, które się z nią wiążą. Wygrała walkę o siebie i życie, ale nie potrafi się odtworzyć i zaufać nikomu. Jej alter ego Madame Kink jest maską, którą zakłada jak zbroje. Pewna siebie, stanowcza, władcza i panująca nad każdą sytuacją domina, której każdy pożąda i podziwia. Ale wszystko zacznie się zmieniać, gdy na jej drodze po raz kolejny stanie jej uległy Clay i jego partnerka Jade. Wtedy to Eden zacznie przechodzić przemianę i uchylać to, jaka jest i to, co skrywa jej przeszłość. Ich relacja zmienia się z każdą chwilą coraz bardziej. Pierwsze miała być tylko nauczycielką Jade, ale skończyło się na miłosnym trójkącie. Czy Eden zaryzykuje i pozwoli sobie na jeszcze jedną szansę na szczęście? „Nie wierzę w karmę. Ponieważ jeśli ona by istniała, nie ma mowy, żebym leżał tu z tymi dwoma niesamowitymi kobietami, które rozpalają płomień w moim ciele, mojej duszy i całym życiu.” „Madame” przeczytałam błyskawicznie i z ogromną przyjemnością. Zresztą tak jak każdą książkę z tej serii. Bo klub Salacious otworzył dla mnie swoje drzwi po raz ostatni, bym mogła poznać historię Eden. Autorka stworzyła atmosferę tajemnic, ale również napięcie, które wciąga bez reszty. To nie jest tylko romans czy erotyk, ale pełna napięcia gra, w której bohaterowie walczą z własnymi lękami i pragnieniami. Atmosferę tej historii i tej serii można poczuć z każdym przeczytanym słowem tak jak emocje bohaterów. Pikantne sceny, które są integralną częścią tej serii i są bardzo pikantne, odważne i pobudzające zmysły. Idealnie podsycają ogień całej fabuły. Pokazują rodzące się uczucie, władzę, uległość, ale i zaufanie. Ta historia rozpali waszą wyobraźnię, zapewni emocje, poruszy, zaskoczy i pokaże, że pragnienia nawet te najskrytsze warto spełniać. Jeśli lubicie mocne sceny seksu, BDSM, krępowanie linami to, to jest książka dla was. Znajdziecie w niej znacznie więcej, bo również przemoc domową, wykorzystywanie, zdrady oraz emocjonalne wykorzystanie. Więc musicie być pewni, że jesteście gotowi na to, co w niej znajdziecie. Cała seria Salacious Players Club skradła moje serce i okazała się niesamowicie wciągająca i pobudzająca. Gorąco polecam.

Witamy w Bratwie w brutalnym świecie, pozbawionym skrupułów, gdzie mafia rządzi się swoimi prawami. Jakie było moje zdziwienie w momencie kiedy zaczynam czytać książke i wyskakują mi bohaterowie którzy występowali już w poprzedniej dylogi, którą miałam okazje przeczytać co prawda nie było ich tam w nadmiarze były wątki w których byli, ale sam fakt jest taki, że lepiej dylogię "Lies &Truths Duet" przeczytać jako pierwszą zaraz potem tą. Książka opowiada historie Rei Sokolov drugiej siostry bliźniaczki oraz Kyla Huntera w świecie mafijnym gdzie nie jest to droga usłana różami jest za to niebezpieczna. Polubiłam tą parkę tutaj naprawdę tych dwóch bohaterów to dosłownie mieszanka wybuchowa. Nie da się przy nich nudzić i można przy niektórych scenach się pośmiać, a jest ich trochę. Tutaj już mogę uprzedzić, że jest więcej zawartych scen erotycznych, które w większości przypadków są mocne nie ma tutaj delikatnych pieszczot oraz czułości. Podoba mi się to jak autorka przedstawiła postać kobiety. Jest ona typowo silnym charakterem, która w świecie gdzie rządzą mężczyźni nie chowa się pod stół tylko pokazuje, że też ma siłę, umi odeprzeć atak i ma zimną krew. Taka typowo królowa lodu. Jednak widać, że rodzina jest dla niej najważniejsza. Mężczyzna natomiast pomimo, że jest przystojny czuć tutaj że jest bardzo niebezpieczny. Nie ma skrupułów więc bohaterowie doskonale się dopełniają. Historia tak różna od poprzedniej, dzieje się w innym świecie, jest niebezpiecznie, opowieść o drugiej siostrze, która z przymusu musi wyjśc za mąż, ale miałam wrażenie że jest po części podobna nie wiem może te sceny niektóre dały mi takie wrażenie. Na pewno w ciąga w wir wydarzeń, akcja dzieje się już od pierwszej strony, ale nie ma pewności co wydarzy się dalej czyli super, bo jest nieprzewidywalna. Jej mroczny klimat jest bardzo odczuwalny. Ostatnie sceny dają bardzo dużo do myślenia tak więc ja już sięgam po drugą część, a Was zachęcam do sięgnięcia po te tytuły. Polecam!

Książkę męczyłam dwa tygodnie, ale nie uważam, że jest najgorsza z całej serii. Początek był wciągający, ale od któregoś momentu zrobiło się tak nudno, że odniosłam wrażanie, że autorka na siłę to wszystko przeciąga. Bohaterowie są w porządku, chociaż nie uwierzę w to, że Xavier z gówniarza staje się ogarniętym facetem. Chemia między bohaterami niby jest, ale jakoś za szybko ona go pokochała, chociaż przez trzy lata znajomości nie zwracała na niego uwagi. Zakończenie jest słodkie i urocze. W sumie takie samo, jak w każdej książce od autorki. Już te wszystkie tomy z serii zaczynają mi się mylić, bo wszędzie są podobne motywy i zachowania.

Ta historia zabrała nas w mroczne i niepokojące miejsce, w którym granica między ciekawością a niebezpieczeństwem jest wyjątkowo cienka. Poznajemy Veronicę, która jako młoda studentka zaczyna praktyki w więzieniu Harp Prison. Już od pierwszych stron czuć ciężką, duszną atmosferę tego miejsca i świadomość, że to nie będą zwykłe praktyki. Autorka poruszyła temat zamkniętego świata więzienia w sposób dość surowy i momentami chłodny. Widzimy, że pojawienie się kobiety burzy ustalony porządek, wywołując napięcia i chaos. Szczególnie intrygująca była relacja z jednym z osadzonych – pełna niedopowiedzeń, niepokoju i gry. Muszę jednak przyznać uczciwie: książkę czytało mi się dobrze, ale nie była to historia, którą pochłonęłam jednym tchem. Przez większą część fabuły emocje były raczej stonowane, a tempo momentami spokojniejsze, niż się spodziewałam po tak intensywnym temacie. Brakowało mi większych fajerwerków i napięcia, które trzymałoby mnie w pełnym skupieniu od początku do końca. Ale końcówka?🔥 Tu historia zdecydowanie przyspieszyła, pojawiła się adrenalina, a napięcie w końcu daje o sobie znać. Zakończenie? Dla mnie absolutnie szokujące i totalnie nie do przewidzenia. Jeśli cenicie sobie zaskakujące zakończenia – warto dać tej książce szansę

Świetny niezobowiązujący romans z motywem Fake dating. "Black Ties & White Lies" posiada typowy ideał mężczyzny: bogaty, przystojny, troskliwy. Jest to Beckham Sinclaira, brat jej byłego faceta, który dosłownie wykupił firmę gdzie główna bohaterka pracuje, aby z nią porozmawiać. Proponuje jej układ, ma udawać jego narzeczoną żeby pozbył się łatki playboya, a w zamian dostanie możliwość starania się o miejsce w bardzo znanej galerii sztuki. Oczywiście się zgadza, i tu zaczyna się cała zabawa. Jest to taka książka, którą się czyta i dobrze bawi, ale nie zostaje za dużo w pamięci. Beck jest niesamowicie napisany, aby wszyscy do niego wzdychali. Jednak słabszą stroną jest Margo, ponieważ im dalej tym bardziej irytuje. Facet wielokrotnie jej pokazuje ile dla niego znaczy, a potem ona łazi i myśli jak to nie jest pewna jego uczuć, ani razu nie było sytuacji, żeby miała powody tak myśleć. Robi się to po prostu męczące. Jako całość polecam na rozluźnienie.

Plotki mówią, że Alessandro zabił swoją żonę. Jednak jako przyszły capo, musi ożenić się ponownie. Żadna z proponowanych kandydatek mu nie odpowiada. Jego uwagę przykuwa Gabriella, córka zdrajcy. Wszyscy są przeciwni temu związku, jednak serce podpowiada, że jest do dobra decyzja, ale czy na pewno? Dawno już nie spotkałam się z tak dobrym romansem mafijnym. Wiele rzeczy mogło pójść nie tak, ale tutaj wszystko było na miejscu. Alessandro to prawdziwe zaskoczenie. Przyszły capo powinien być zimny, zdystansowany i brutalny i właśnie taki jest. Jednak kiedy na horyzoncie pojawiła się Gabriella, pokazał swoje drugie to bardziej uczuciowe oblicze. Romans mafijny to coś czego ostatnio potrzebowałam. Zatraciłam się w świecie bohaterów od samego początku, współczując głównej bohaterce i trzymając kciuki za życie jej i Alessandra. Nie zabrakło tutaj intryg, zdrady, brutalności ale i emocji, chemii czy pożądania. Autorka posiada bardzo przyjemny styl pisania. Przez tą historię się płynie. Bardzo spodobało mi się wykreowanie głównego bohatera, dzięki temu jaki jest, ta historia okazała się być ciepła i pełna nadziei. Naprawdę świetnie się przy niej bawiłam.

Historia szalona, tak jak jej bohaterowie. Zarówno Lark jak i Lachlan nie mieli w życiu łatwo, ukształtowano to ich i … no właśnie to było najwspanialsze odkrycie że wcale się od siebie tak nie różnią. Moje przypuszczenia kto był Zjawą potwierdziły się. A rozdział bonusowy- hmm opowiada co można robić na emeryturze 😜😅 Polecam

Ocena subiektywna 10/10, bo tak uważam. Bo nawet niedoskonałe arcydzieło zasługuje na rzetelność. A nie ocenę 1/10 po przeczytaniu kilku stron. Ocena obiektywna. Autorka umiejętnie zbudowała dwie naprawdę głębokie postacie zaczynające w niepozornych, lecz w rzeczywistości opłakanych sytuacjach. Prowadzi je przez ich własne umysły i przeszłość, by mogły odnaleźć szczęście w teraźniejszości. Sceny seksu są dla ludzi pragnących ostrych wrażeń lub zaznajomionych z tematyką BDSM. Sama relacja na początku jest niezdrowa, ale jest to zrozumiałe z uwagi na przeszłość i doświadczenia postaci. Za to sama ewolucja i prowadzenie tej relacji wygląda świetnie. Rodząca się nić porozumienia, momenty gdy poznają kolejne szczegóły o sobie nawzajem. Wzajemne wsparcie. Wzloty i upadki. Jeśli początkowe ostrzeżenie cię nie zraża i zaczynasz czytać, pamiętaj, to jak zachowują się postacie wynika z ich przeszłości. Na końcu jeśli nie wszystkie, to większość tych zachowań zrozumiesz. Nie nazwę poniższego oceną, ani spoilerem, ale nie powiem też, że wyciągnięte z opisu wnioski są błędne, czy słuszne. Ona. Młoda, ze zbyt dużym bagażem doświadczeń i cierpienia jak na swój wiek. Pogodzona z beznadziejnym losem, zaszczuta, zlękniona, niepewna. Nie ma niczego, poza jedną pamiątką po matce. Nie ma nikogo, komu by na niej zależało. On. Silny, władczy, uporządkowany, dokładny, pewny siebie, zawsze biorący to czego zapragnie, niewzruszony. Otoczony wielkim murem, za którym kryje się pierwsza bolesna strata, druga bolesna strata i trzecia bolesna strata. Mężczyzna, który podniósł się po tym z jednym celem. Wyrównać szale sprawiedliwości za wszelką cenę. Fabuła. Tu mogą być hinty uchodzące za spoiler. Bardzo dużo seksu. Ostrego, namiętnego, brutalnego, porywającego, niesamolubnego. Ale też bardzo dużo emocji. On bierze to, czego pragnie. Ona pierwszy raz od dawna czuje się pożądana. Ona odkrywa przyjemność płynącą z uległości, bólu i upokorzenia. On odkrywa na nowo emocje i uczucia, które pochował za murami lata temu. On nie potrafi się otworzyć. Ona boi się zaufać. On chce dać jej bezpieczeństwo, chce by była jego, ale boi się dać jej wybór. Ona czuje się przy nim bezpiecznie, czuje że w końcu komuś na niej zależy, ale boi się jego dystansu, przecież nic o nim nie wie.

„Czasem każdemu zajmuje dużo czasu, żeby zrozumieć, co ma przed sobą” Iris - emocjonalna menadżerka studia oraz Dex - humorzasty właściciel studia tatuażu. Iris przenosi się do Austin i zaczyna pracę u przyjaciela brata - Dexa, który na dodatek jest członkiem klubu motocyklowego. Pomimo niesamowitej chemii, Dex zachowuje się jak dupek i Iris już po kilku dniach chce zrezygnować. Iris jest małostkowa, ale też stara się nie ulegać innym. Od dziecka wszyscy ją chronili przed gangiem, do którego także należał jej ojciec, ale kobieta szybko staje się częścią tej społeczności. Dex jest lojalny i niecierpliwy. Aktualnie stara się ujarzmić swoją oschłość, ale przez wybuchowy temperament nie zawsze panuje nad tym, co mówi. Zależy mu na Iris i na swój sposób okazywał jej troskę, nawet jeśli czasem przejawiał toksyczne zachowania. Potrafił się jednak uczyć na błędach. Obydwoje starali się wypracować przyjemną rutynę i naprawić pierwsze złe wrażenie. Iris przez długi czas chowała urazę do Dexa i wypominała mu jego zachowanie, choć wielokrotnie ją przeprosił. Momentami byłam zmęczona jej dziecinnym zachowaniem. Miałam czasem wrażenie, że autorka na siłę chciała ukazać przepaść między Dexem, a Irys i tym, jak ona jest we wszystkim niedoświadczona, a on prowadzi ją za rękę w każdej swerze. Podobało mi się za to, jak Dex akceptował Iris - jej blizny, suchy humor i brak doświadczenia. Starał się jej pokazać, że wszyscy ją lubią za to, jaka jest. Uwielbiam też, że Dex był tym, który zrobił pierwszy tatuaż i piercing Iris. Dobrze, że Iris nabrała odwagi i czuła się sobą w towarzystwie ludzi ze studia i motocyklistów. Chociaż czasem jej i Dexa czyny pozostawiały wiele do życzenia, pasowali do siebie idealnie. Lubiłam te momenty, w których powierzali sobie sekrety i otwierali się na problemy rodzinne. Książka ukazuje, jakie stereotypy panują na temat ludzi z tatuażami, czy motocyklistami i je obala. Większość tych osób była wartościowymi ludźmi ceniącymi rodzinę i działającymi legalnie. Ciekawie było też zobaczyć porachunki między gangami. Dex i Iris znaczyli dla siebie najwięcej. ig: hidrancebookland

💙🩷RECENZJA🩷💙 "THE BODYGUARD" BRACIA MCKINLEY#3 AUTORKA @joanna_chwistek_autor Wydawnictwo @wydawnictwoniezwykle Premiera 15.01.2025 ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️ Witajcie moliki,jakie książki planujecie na weekend??Podobno ma być zimny i śnieżny 😭 Nate to najmłodszy z braci Mckinleyów, których poznaliśmy w poprzednich tomach. Jako jedyny nie podążył utartą przez rodzinę ścieżką i wybrał dla siebie zupełnie inny zawód. Jest dość znany w swojej branży w końcu jest właścicielem super firmy ochroniarskiej ,która świetnie sobie radzi na rynku. Keira to rozpieszczona córka senatora i celebrytka, która zdobywa lajki i followersów ,a przynajmniej tak się wydaje Nate'owi . W głębi duszy ta dziewczyna to naprawdę dobra duszyczka ,która za wszelką cenę chce pomóc ludziom biedniejszym, ludziom z granicy i nawet narażając swoje własne życie oraz sprzeciwiając się temu co robi jej ojciec postanawia za wszelką cenę pomagać innym ... Kiedy pewnego razu Tych dwoje zostaje wmanewrowanych w taniec na balu charytatywnym nawet nie przypuszczają, iż od tego pierwszego dotknięcia żadne z nich nie będzie umiało o sobie zapomnieć.... Ale tych dwoje nie może być razem za żadne skarby świata ,a dlaczego? A No dlatego, że są zdecydowanie jak ogień i woda, jak deszcz i słońce, jak kwiatek i chwast.... Po prostu różni ich dosłownie wszystko ,ale kiedy przyjdzie moment, że Keira narazi swoje życie i nikt inny a właśnie Nate będzie tym który będzie w stanie ją uchronić ich życie zmieni się nieodwracalnie.... Czy taki związek Może się udać? Czy takie przeciwieństwa mogą naprawdę stworzyć coś stałego? Czy dwa tak różne bieguny można połączyć? Porównując tą historią do dwóch poprzednich, jestem zdecydowanie zauroczona tą częścią. Podobało mi się to wszystko począwszy od bohaterów którzy naprawdę po prostu się nie cierpieli ale ich wewnętrzne ja ich do siebie ciągnęło i nawet nie mieli o tym pojęcia dopóki się nie dotknęli. Sceny Hot są gorące i namiętne, ale bez zbędnych wulgaryzmów ,których ostatnio nie cierpię w książkach. Bardzo podoba mi się historia przyjaciółki Keiry,ale o czym jest wam nie zdradzę. Cieszę się ogromnie że coraz więcej autorek decyduje się na poruszanie trudniejszych tematów w książkach typu bezdzietność i odważne podejmowanie decyzji w sprawie nieposiadania dzieci. Coraz odważniej się o tym mówi, i coraz głośniej, i o ile tych negatywnych komentarzy i naruszeń przestrzeni osobistej jest coraz więcej, to ja jestem zdecydowanie za tym aby każda kobieta podejmowała decyzję w swojej własnej wierze i w swoim własnym sumieniu i w swoim sercu.. Kocham tą książkę ogromnie, bardzo spodobali mi się bohaterowie i jestem nią naprawdę zauroczona.... Polecam serdecznie

Sama książka, historia i jej poprowadzenie są super. Jednak osobiście miałam pewien problem, który ciągle tkwił mi z tyłu głowy. Zbyt dużo age gap i historia z przeszłości, która wzbudzała we mnie pewien niesmak? Sama nie wiem. Historia jest tak poprowadzona, że nie widać aż tak bardzo różnicy wieku, naprawdę. Ale jest ona kilka razy przypominana i miałam takie... Gdyby nie to byłabym zachwycona, bo sama fabuła, jak z resztą w całej serii, to coś co szczerze lubię. Sama książka jest świetna, ale nie dla wszystkich. Mocne 3,5 gwiazdki

♥️To opowieść o traumie, która nie znika wraz z upływem lat. O lęku, który potrafi sparaliżować codzienność. O wspomnieniach z dzieciństwa, które wracają w najmniej spodziewanych momentach. Relacja Lavender i Kodiaka nie jest bajkowa, jest naznaczona bólem, niedopowiedzeniami i próbą poradzenia sobie z tym, co kiedyś ich złamało. ♥️Lavender to bohaterka pełna sprzeczności. Jej reakcje bywają gwałtowne, czasem trudne do zrozumienia, ale kiedy spojrzy się na nią przez pryzmat przeżyć, wszystko nabiera głębi. Trauma nie jest tu jedynie tłem, jest fundamentem jej osobowości, wpływa na każdą decyzję, na sposób budowania relacji, na to, jak postrzega samą siebie. ♥️Najmocniej uderzyło mnie to, jak autorka pokazuje, że czasem druga osoba staje się naszym jedynym sposobem radzenia sobie z lękiem. Że można tak bardzo przyzwyczaić się do czyjejś obecności, że zaczyna ona definiować nasze poczucie własnej wartości. To nie jest zdrowa, cukierkowa miłość. To więź zbudowana na ranach, która jednocześnie koi i pogłębia ból. ♥️To książka, która nie każdemu przypadnie do gustu i to jest w porządku. Ale jeśli cenicie romanse z ciężarem emocjonalnym, z bohaterami dalekimi od ideału i z historią, która zostaje w głowie na dłużej, zdecydowanie warto dać jej szansę.

Witaj Czytelniku 😏 Dziś kilka słów na temat drugiego grzechu głównego Chciwość . Dziesięć lat małżeństwa.. taką rocznicę mają obchodzić Dominic i Alessandra. Niestety przez kolejną pilną sprawę w pracy Dominic nie zjawia się na czas .. i zamiast świętować rocznicę czeka na niego cichy pusty dom z zapowiedzią rozwodu.. . Dominic w pogoni za lepszym życiem którego nie było mu dane zaznać za dziecka, zatraca się w poczuciu że wszystko jest dobrze jeśli kasa się będzie zgadzać to cała reszta również. Okazuje się że pieniądza to nie wszystko. Gdy wylewa się na niego kubeł zimnej wody pod postacią papierów rozwodowych uświadamia sobie że to dla niego było dobrze a dla jego drugiej połowy nie .. . [..] CHCĘ ROZ­WO­DU. Słowa wi­ro­wa­ły wokół nas jak chmu­ra tru­ją­cych opa­rów. Teo­re­tycz­nie ro­zu­mia­łem, co ozna­cza­ją, ale nie mo­głem ich pojąć. Roz­wód ozna­czał roz­sta­nie. Roz­sta­nie ozna­cza­ło se­pa­ra­cję. A se­pa­ra­cja była po pro­stu nie­moż­li­wa. To było coś, co przy­tra­fia­ło się innym lu­dziom, a nie nam. Jej ob­rącz­ka wy­pa­la­ła mi dziu­rę w kie­sze­ni. [..] . Czy uda mu się odwieźć Alessandre od rozwodu ? . Oh Czytelniku kryzys w małżeństwie to temat nie często w książkach spotykany. Urzekła mnie totalnie ! Może przez to że sama jestem mężatką od dwunastu lat i również goniąc za życiem zatraciłam się z mężem w przekonaniu że pieniądz jest najważniejszy by godnie żyć.. ale czy tak rzeczywiście jest ? I tak i nie .. . Czasami potrzeba czasu by dostrzec co jest w życiu najważniejsze bywa i tak jak Domowi potrzeba kubła zimnej wody na głowę by zorientować się co się traci .. czasami jest zbyt późno by uratować relacje ale zawsze warto podjąć walkę. . Czasami potrzeba zawalczyć o siebie tak jak zrobiła to Alessandra. Przez większość swojego małżeństwa pielęgnowała szczęście swojego męża zapominając o sobie .. leczy by małżeństwo było w pełni udane oboje małżonków muszą być szczęśliwi.. nie zatracajmy siebie .. . Ta historia jest na drugim miejscu z pięciu które przeczytałam 😏 Buziaki P.W.

Na początku nie byłam do końca przekonana do „The Fabric of Our Souls”. Miałam wrażenie, że czegoś mi brakuje w historii, jakby opowieść nie do końca mnie wciągała. Jednak gdzieś w połowie książki pojawia się tajemnica i zagadka, która całkowicie mnie pochłonęła. Brnęłam dalej wraz z bohaterami w mroczny świat pełen demonów przeszłości, który jednocześnie fascynuje i przeraża. To historia o odnalezieniu siebie, pokonaniu własnych słabości, a także o szukaniu szczęścia, miłości i akceptacji tego, kim naprawdę jesteśmy. Najpiękniejsze momenty to te opisujące przyjaźń trójki bohaterów – autorka idealnie ukazała ich więź, która potrafi wzruszyć i zachwycić. Zakończenie dosłownie skradło moje złamane serce. Łzy płynęły przez kilka minut, a ja nie mogłam się pozbierać. To cudowne, gdy książka potrafi wywołać w czytelniku tyle emocji – smutek, nadzieję, wzruszenie i zachwyt jednocześnie. „The Fabric of Our Souls” to opowieść, która zostaje w sercu jeszcze długo po odłożeniu książki.

„Brokat” Angeliki Waszkiewicz to lektura, która wciąga od pierwszych stron dzięki lekkiemu, płynnemu stylowi pisania. Jako czytelniczka doceniłam autentyczność emocji i głębię, jaką autorka nadała postaciom – każda z nich wydaje się żywa, z własnymi myślami, wątpliwościami i emocjami. Najbardziej urzekła mnie subtelna równowaga między humorem a momentami refleksji – książka potrafi rozbawić, a jednocześnie skłonić do myślenia. Styl Angeliki Waszkiewicz jest przystępny, a tempo narracji sprawia, że trudno odłożyć książkę na bok. To pozycja, która zostaje w pamięci, nie dlatego, że opowiada historię, lecz dlatego, że oddziałuje na emocje, pozwala się zatrzymać i poczuć, a przy tym czyta się ją przyjemnie i bez wysiłku. Idealna dla osób, które szukają literatury lekkiej, a jednocześnie poruszającej ważne kwestie emocjonalne i psychologiczne.