Akademia Jednorożców. Wioleta i Migotka

Przyjemna i lekka książka idealna dla młodszych czytelników. Bardzo polubiłam główne bohaterki oraz ich zainteresowanie kotami. Ilustracje w tej książce są przesłodkie. Jeśli chodzi o fabułę była interesująca. Polecam bardzo fajna i lekka książka idealna dla fanów kotów.

To już ostatnia dawka recenzji książek o Akademii Jednorożców, które zachwyciły moje córki. Już same kolorowe okładki przyciągają dziecięcy wzrok, a treść dotycząca jednorożców, przyjaźni i wielu perypetii bohaterów pozwala na miłe, ale też pouczające, spędzenie czasu. "Frania i Miodunka" to dziesiąty tom Akademii Jednorożców, w którym Frania odkrywa sekretne pomieszczenie i tunel. Chce sprawdzić, gdzie on prowadzi. Szykuje także prezent dla swojego jednorożca tworząc wynalazek, który powinien się spodobać Miodunce. Niestety łączy się to z brakiem czasu dla przyjaciół i ukochanego jednorożca, co niekorzystnie wpływa na ich relacje. Książeczki napisane są prostym językiem, dzięki czemu treść jest zrozumiała i przejrzysta dla młodszych czytelników. Czarno-białe ilustracje dopełniają historie zapisane na kartach książek. Rozdziały są dość krótkie, a całość liczy nieco ponad 100 stron, więc czyta się bardzo szybko. Perypetie koleżanek z Sali Diamentowej dostarczają czytelnikowi nowych przygód, dzięki którym spędzą miło czas i będą mieli możliwość porozmawiania z rodzicami o emocjach i sytuacjach towarzyszącym bohaterkom. Moje córki są zachwycone i prawie codziennie sięgają po książeczki, by przynajmniej obejrzeć ilustracje i przypomnieć sobie o perypetiach w Akademii Jednorożców. My z czystym sumieniem polecamy.

To już druga książka z tej serii i my z ogromną przyjemnością wróciliśmy do zabawy z tymi Małymi Wikingami. Druga odsłona również nie zawodzi, jest bardzo ciekawi, mega zabawna i w czasie czytania mieliśmy na prawdę dobrą zabawę. Młody uczy się czytać i dzięki dużej czcionce mogliśmy wykorzystać ją do nauki czytania, a przynajmniej wciągnąć go do wspólnego czytania. Jeśli macie ochotę na zabawną przygodę, którą zapewnią Fanga i Trach, to lepiej nie mogliście trafić. Dla nas to była super frajda, dlatego i Wam serdecznie polecamy 💙💙💙

Cienka książeczka dla dzieci, z dużymi literami i małą ilością tekstu na stronie. Okraszona czarnobiałymi ilustracjami, z krótkimi rozdziałami, o niecodziennej tematyce. Nasi milusińscy mogą więc samodzielnie ją czytać. Napisana przez autorkę słynnego Koszmarnego Karolka. Nic, tylko sięgać po lekturę 🙂 Kim są mali wredni wikingowie? To rodzeństwo Fanga i Trach z towarzyszącym im udomowionym wilkiem Chap-Chap. Niegrzeczne dzieciaki przeżywają różne przygody, między innymi idą na urodziny czy płyną by złupić sąsiednią wioskę. Towarzyszą im inne dzieciaki: Zakręcone Gacie, Flejka i Goldi. Spora dawka pokręconego humoru, niesamowita wyobraźnia małych wikingów, fajni, choć źli, bohaterowie. No, może poza poprawną i grzeczną Goldi, co wśród wikingów jest niespotykane. Myślę, ze to doskonała lektura dla młodszego czytelnika.

Tuba i Patefon udają się na plażę. Miał być to miły, odprężający wypad, jednak dość szybko zauważają, że są śledzeni. Postanawiają odkryć, kto to jest i dlaczego podąża ich śladem. Jednak to nie takie proste, a na dodatek młodzi chłopcy wpadają w sam środek pewnej afery. Jakie? Pierwszy tom przygód o małych detektywach podobał się Ksaweremu, dlatego z zaciekawieniem zaczął czytać kolejny. Po przeczytaniu stwierdził, że był fajny, a on dobrze się bawił, czytając o przygodach bohaterów. Historia w książce dostosowana do młodego czytelnika. Moim zdaniem odnajdzie się w niej dziecko 6-10 lat. Dla nich książka będzie ciekawa i wciągająca, a przygody przyjaciół będą śledzili z wypiekami na twarzy. Tekst dość prosty, a przy tym ciekawy. Książka doskonale posłuży do ćwiczenia samodzielnego czytania. Ilustracje czarno białe, dość ładne. Przyciągają wzrok i zachęcają do poznania treści. Naszym zdaniem książka jest ciekawa, wciągająca i pełna przygód. Polecamy. Recenzja pojawiła się również na moim blogu - https://anka8661.blogspot.com/2022/06/Tuba%20iPatefon.Detektywinawakacjachwilga.html

"Escape Room" to typowa książka o AI i przygodach. Fabuła w niektórych momentach zanudziła mnie, a czasami zaciekawiła i mogłam odczuć dreszczyk emocji - na przykład wtedy, gdy akcja działa się w grobowcu Majów czy w bibliotece. Przyznam szczerze, że końcówka mnie rozczarowała - nie tak sobie ją wyobrażałam. Gdybym miała wybrać, którego bohatera chciałabym mieć jako przyjaciela to żadnego bym nie wybrała - byli odważni, ale nikt mi nie przypadł aż tak do gustu. Oceniając całą książkę, to wg mnie takie 6/10 jest idealne.

Nasza pani to największa nudziara świata - narzekają uczniowie. Po wakacjach wszystko się odmienia. Do klasy wpada pod przebraniem staruszka pani Żaneta Żyleta. Nowa nauczycielka stawia nauczanie na głowie, a na jej lekcjach najważniejsze, co trzeba umieć to "wszędzie wejść i ze wszystkiego zejść, stać na rękach , niczego się nie bać i być wesołym". Nauka matematyki przebiega zupełnie niestandardowo, a pani biega z kuszą na lekcji, wystrzeliwując we właściwe wyniki na suficie. Nie chcecie wiedzieć, jak zachowywała się pani na wycieczce szkolnej... ;) Zupełnie odrealniona i fantastyczna wizja nauki szkolnej z dziką i nieprzewidywalną panią Żanetą. Miałam mieszane uczucia podczas czytania tej książeczki. A Wy?

Lektura przeczytana wspólnie z córką. Bez znajomości 1 tomu bo tylko drugi dostałyśmy w prezencie. Córka ocenia na 10/10. Moja ocena 8/10. Książka ma szansę podobać się dziewczynkom w wieku 9-12 lat, szczególnie fankom kotów. Tom stanowi zamkniętą spójną historię więc nie odczulysmy braku znajomości 1 tomu. Dostrzegam pewne uproszczenia i niedoskonałości. Nie jest to pozycja z aspiracjami na klasyk literatury ale zdecydowanie spełnia kryteria przyjemnej lektury i dobrej rozrywki Polecam

"Podróż do Japonii" to kolejna książka z bardzo fajnej i mądrej serii "Baletnice" dla młodszej młodzieży i starszych dzieci (wg mnie tak 7/8 +) __ Bardzo podoba mi się że ta seria pokazuje zwyczajne problemy i to jak sobie z nimi radzić. Uwielbiam też uwypuklony aspekt przyjaźni czy relacji między bohaterami a także między uczniami a nauczycielami czy starszymi uczniami. Wszystko tu gra, jest pięknie opisane, a do tego fabuła wciąga, do tego stopnia, że czyta się błyskawicznie. __ W tym tomie mamy poruszony problem pierwszego zauroczenia i związanych z nim emocji - Cz to jest jeszcze przyjaźń czy już zakochanie? - ale nie tylko. Możemy z tej pozycji wynieść wiedzę jak pomoc komuś kogo strach przed lataniem paraliżuje, albo czego lepiej nie robić na szkolnych wycieczkach bo można sobie napytac biedy. __ Maya, gdy dowiaduje się, że szkoła organizuje wyjazd do Japonii jest przeszczęśliwa. Nie dość, że zobaczy kraj który ją tak fascynuje to może jeszcze spotka się z Daisuke - jej korespondencyjnym kolegą. Jednak po wesołych docinkach przyjaciół w kontekście jej niby zakochania pierwszą radość zagłusza strach. Czy Daisuke jest tylko kolegą, przyjacielem Czy czym więcej? Może on będzie czegoś od niej oczekiwał? Jak ma się zachować, co on do niej czuje? Co czuje ona sama? Problem w jej głowie narasta, a im bliżej Osaki, rodzinnego miasta Daisuke, tym Maya bardziej się stresuje. Czy zobaczy się w końcu Daisuke? O tym musicie przekonać się sami 😉 __ Bardzo wartościowa, mądra, empatyczna historia, pokazująca problemy dzieciakow ale też dająca poczucie, że zawsze jest jakieś wyjście z sytuacji, że czasem wystarczy pozostawić wszystko swojemu biegowi i nie myśleć za dużo. No i mieć komu się zwierzyć! Kilka pobocznych wątków również pokazuje jak zachować się w różnych sytuacjach. __ https://www.instagram.com/kocie_bajki/

Kózka zwana Wierzbą to cudowna opowieść, pełna ciepłych emocji, ale i troszkę zakręcona, co na pewno spodoba się waszym dzieciom. Jasmine i Tom postanawiają zaopiekować się małą kózką, która niestety co rusz wpada w kolejne tarapaty. Ciężko bedzie im utrzymać jej obecność na farmie w sekrecie. Ale zaraz zaraz, dlaczego dzieci ukrywają Wierzbę i nie chcą przyznać się rozdzicom, że zaopiekowali się małą kózką? Zapraszam was do zapoznania się z tą uroczą historyjką, w której nie zabraknie uśmiechów i wzruszeń. Autorka porusza mądre tematy, które przekażą waszym dzieciom wartościowe wzorce, a przy tym wszystkim nie zabraknie dobrej zabawy. Dodam też, że książeczka posiada sporo tekstu, więc będzie idealna dla dzieci szkolnych, które próbują już same czytać. Chyba, że wy rodzice chcecie poczytać na dobranoc, to jak najbardziej książeczka świetnie się sprawdzi w tej roli. 😊 Ta książka była tak urocza i wartościowa, że z pewnością sięgniemy po inne tytuły z serii "Dębowa farma". Piesek zwany obłoczkiem, Kotek zwany Jagoda i Baranek zwany Szczęściarzem jakoś najbardziej mnie ciekawi. Wasze dzieci mają inne tytuły z tej serii? Jeśli tak koniecznie dajcie znać, na który powinnam zwrócić uwagę.

Ciekawa książka, którą można przeczytać młodszym przedszkolakom, a którą starszaki przeczytają już same. Trzy przyjaciółki zakładają sklepik. W tej prostej opowieści można pokazać dzieciom, jak działa sklep, konkurencja i jak być przedsiębiorczym. Czasami niektóre pomysły się nie udają, ale warto próbować. A jeśli nie wyjdzie, to będą inne pomysły. Książka wartościowa, bo z fajnym przesłaniem.

Poznajcie najbardziej szaloną babcię wszechczasów! . 11-letni Harry od lat marzy o psie. Jego mama po dotychczasowych doświadczeniach syna ze zwierzętami, nie wykazuje jednak chęci kupienia pupila. Wymyśla za to system psich punktów i jeżeli Harry zdobędzie ich 500, to dostanie wymarzonego zwierzaka. Na horyzoncie pojawia się możliwość zdobycia aż 50 punktów, no kto by nie skorzystał prawda? Wystarczy TYLKO zająć się babcią, zabrać ją na zakupy, do fryzjera i szczęśliwie doprowadzić na galę rozdania nagród Złotej Rolki. Mini bowiem jest królową branży toaletowej, a na gali ma odebrać nagrodę za życiowe dokonania. Co może pójść nie tak? Okazuje się, że wszystko! Mini to totalne przeciwieństwo babci z naszych wyobrażeń. To niezwykła staruszka poruszająca się niczym pendolino, o szalonych pomysłach, skrytych marzeniach i uzależnieniu od cukierków Toffi, po których robi się dziwna. Łamiąc wszelkie zasady, jeździ po mieście wózkiem widłowym, kradnie cukierki w supermarkecie, farbuje włosy na kolor niebiańskiej lawendy, a nawet ma etat ratowniczki na pobliskim basenie! Harry ma nie spuszczać oka z babci, tymczasem gubi ją zaraz po wyjściu z domu. Mini pokazuje, kto tu rządzi i nieumyślnie pakuje wnuka w tarapaty. Czy Harry zdobędzie psie punkty, a babcią złotą statuetkę? To już musicie doczytać sami. . Na boga przepysznych gofrów jakaż to jest genialna książka! Doprawdy nie mam pojęcia, dlaczego tak długo kazałam jej czekać na półce... Mimo aż 304 stron już po chwili zamykacie tylną okładkę, kończąc książkę. Akcja pędzi szybko niczym Mini! Doskonały humor oraz komiczne sytuacje, w jakie pakuje się Harry, doprowadzają do wybuchów śmiechu. Bohaterowie dają się lubić od pierwszych stron, co zdecydowanie pomaga wciągnąć czytelnika w fabułę. Oprócz dobrego humoru autor łamie stereotyp o starszych osobach. Udowadnia, że starsi ludzie nadal mają marzenia, jak i prawo do decydowania o sobie. Poza tym ta historia jest świetnym przykładem, że warto pamiętać o staruszkach i wspólnie z nimi przeżywać przygody. PS. Wiecie, czym różni się kangur od walabii?

To książka która nazywa się Akademia Jednorożców "Alina i Szept" i jest jednym z lubianych przeze mnie cyklów książkowych. Bohaterka przeżywa emocjonującą przygodę ze swoim jednorożcem Szeptem. Ona po jakimś czasie odkrywa, że jej magiczny rumak ma uspakajającą i na krótko oswajającą magiczną moc. Ten jednorożec ma czerwono fioletową grzywę. Oznaką łączącej ich więź jest kosmyk włosów jeźdźca, który przybierze taki sam kolor jak grzywa i ogon rumaka. Książka bardzo mi się podoba, bo jest w niej tak wiele magii.

To miały być z pozoru zwykłe wakacje. Tymek, mieszkaniec Ząbkowic Śląskich, nie ma wielkich planów na lato. Jego rodzice są pochłonięci pracą, a on sam najczęściej odwiedza pana Seweryna i jego sklep z grami planszowymi. To właśnie tam poznaje Tosię — wnuczkę właściciela, która spędza wakacje w mieście. Ich spotkanie zbiega się z serią niepokojących wydarzeń: miasto opanowują koty. Dosłownie. Ulice Ząbkowic zalewa fala miauczących stworzeń, których obecność zaczyna dezorganizować codzienne życie mieszkańców. Coś wisi w powietrzu, choć nikt jeszcze nie potrafi powiedzieć, co dokładnie. W tym samym czasie rodzina Tymka adoptuje kota ze schroniska — czarny, tajemniczy czworonóg otrzymuje proste imię: Kot. Z pozoru zwykły, szybko okazuje się kimś zupełnie innym, niż mogłoby się wydawać. To właśnie on stanie się przewodnikiem Tymka i Tosi w przygodzie, która zacznie się tu i teraz, ale poprowadzi ich daleko — w przestrzeni i w czasie. Odkrywając tajemnicę związaną z Pałacem Marianny Orańskiej, dzieci zostaną wciągnięte w niezwykłą podróż 150 lat wstecz, do świata, w którym każde zdarzenie może mieć wpływ na to, co dzieje się dziś. "Tymek, Czarny Kot i zagadki Pałacu Marianny" to dynamiczna powieść detektywistyczna z wyraźnym wątkiem fantastycznym i historycznym. Nie brakuje w niej tajemnic, tropów i nagłych zwrotów akcji, ale też subtelnych momentów, w których liczą się rozmowy, spojrzenia i decyzje. W centrum tej opowieści stoi Kot — postać niejednoznaczna, obdarzona intuicją, pełne magii. Autorka prowadzi czytelnika przez wartką historię, w której łatwo się zatracić. Trzeba być czujnym — tu nic nie dzieje się przypadkiem. Ale pod tą przygodową fasadą kryje się również coś głębszego: opowieść o przyjaźni, o zaufaniu i o tym, jak wspólne działanie potrafi zmienić bieg wydarzeń. Zakończenie pozostawia czytelnika z niedosytem — chciałoby się zostać z bohaterami dłużej. Na szczęście można to zrobić, bo cała seria liczy obecnie trzy tomy.

Trzeci już tom przygód dwunastoletniego Davida Spencera opowiada o uczestnictwie w Comic Conie. Cała rodzina i przyjaciele chłopca dostali wejściówki VIP bo jego siostra stała się wiralem. David i jego kompani przeżywają masę przygód podczas trzech dni konwentu. Co mogę powiedzieć o tej książce? Poprzednie tomy wyrwały mnie z zastoju czytelniczego i tym razem było tak samo. Ta opowieść bawi i uczy. Nietuzinkowy format łączy prozę i komiks, co świetnie sprawdza się w tym przypadku. Narracja prowadzona przez głównego bohatera jest ciekawa i wciąga w fabułę. Przyjemnie spędziłam czas na czytaniu Dziennika Youtubera. Każdy kolejny tom ma coraz ciekawszy pomysł na fabułę, a z tego co widziałam na Amazonie to tomów anglojęzycznych jest multum. Mimo że grupa docelowa to 10-15 lat, to ja, przy latach 28 bawiłam się świetnie. Czekam na kolejny sezon ❤️ Polecam zarówno dużym jak i małym czytelnikom, nie tylko kandydatom na przyszłych youtuberów.

Bolek i Lolek to bohaterowie kreskówek, które od razu kojarzą mi się z dzieciństwem. Nie było chyba dziecka, które by nie znało tej bajki. Nasze córki znają przygody Bolka i Lolka, dlatego z ciekawością wyruszyliśmy razem z nimi w podróż po Polsce. Tym razem towarzyszy nam Cysia, dziewczynka, która bardzo dużo wie o skarbach. Podróż zaczynamy oczywiście w Krakowie przy pomniku Smoka Wawelskiego, by wyruszyć ku wielkiej przygodzie. Razem z Bolkiem i Lolkiem poszukamy złota i złotego pociągu, zajrzymy do kaplicy Templariuszy i odwiedzimy Białą Damę w Niedzicy. Będą zamki, piramidy, odkrywanie tajemnic i nieco historii. Podróż zakończymy zwiedzając współczesne skarbce i tworząc własną kapsułę czasu. Podróż po tych ciekawych miejscach pokazano w książce jako przygody Bolka i Lolka. Bardzo podoba mi się taka forma przekazywania wiedzy dzieciom. Nie ma tu samych historycznych notek, a wszystkie informacje wplecione są w opowiadanie pełne ciekawostek i tajemnic. Na samym początku mamy mapę pokazującą miejsca, do których wybiorą się bohaterowie książki. Bardzo fajnie wpleciono tutaj kreskówkowego Bolka i Lolka. Szkoda tylko, że Cysia nieco odróżnia się od chłopców i jest narysowana w nieco innym stylu. Ogromny plus za pokazanie dzieciom, że skarb to nie tylko złoto i kosztowności.

Książeczka jest bardzo mądra i pouczająca, jak najbardziej na czasie. Dotyczy rozgrywek politycznych na podwórkowym placu zabaw. Treść opowiadania pokazuje, jak od najmłodszych lat można posiadać przywódczy charakter rządzący. Dzieciaki z bloków mają udostępnione wielkie podwórko, przystosowane do zabaw ze sprzętami takimi jak: huśtawki, drabinki, chybotki , zjeżdżalnie, karuzela itp... Bawią się tam w najlepsze, do czasu jak jeden z chłopców Janek ogłasza siebie królem , żąda przysięgi i wierności. W zamian pozwala dzieciom na korzystanie z wyposażenia placu zabaw. Maluchy, które już wyrosły z piaskownicy chętnie zgadzają się na nową rzeczywistość. Ale nie Lena. Ogłasza się ona z kolei królową podwórka . I teraz dzieci stoją przed dylematem, do kogo się przyłączyć. Podwórko zostaje podzielone na dwie strefy, w której centralną częścią jednej są zjeżdżalnie - królestwo Janka, oraz duże huśtawki - terytorium Leny. Władcy podwórkowi nie zawsze są tacy lojalni względem swoich poddanych, niby próbują przeciągnąć resztę dzieci na swoją stronę, ale robią coś nie tak... Janek wychodzi z drugim śniadaniem na plac ,czyli wielkim pudełkiem krakersów i pyta się ,,kto jest głodny''? Po czym daje gromadce dzieci jednego krakersa ,żeby się nim podzieliły ,a sam zajada resztę. Lena pozwala się huśtać dzieciom krótką chwilę do czasu, aż jej się nie sprzykrzy, a potem każe ustąpić na długo miejsca dla siebie. W końcu dzieciaki zdążają zwietrzyć tajną operację obydwu rządzących i przestają przychodzić bawić się przed blokiem. Lena i Janek zostają zupełnie sami. I już teraz nie jest tak miło. Wszystko co było, to się już skończyło. Co wobec tej sytuacji postanowią Lena i Janek? Czy istnieje minimalna szansa ,ażeby odwrócić zło , co się stało poprzez przepychanki rządzących? I co na to wszystko Agatka i jej pies mops o imieniu Hieronim Hilary Hipolit III? Przeczytajcie ,to się dowiecie. Obejrzyjcie prześliczne kolorowe ilustracje. A do wszystkiego jest wspaniały dodatek na wewnętrznych stronach okładki: plany podwórka królestwa Janka oraz Leny i jeszcze jeden tajemniczy plan wewnątrz książki -niespodzianka! Plany wykonane z najwyższą dziecięcą starannością. I właśnie one zainspirowały mnie ,żeby z dziećmi przeprowadzić rekonesans naszego podwórka, a potem narysować jego plan oraz wytłumaczyć jak zastosować dotychczas nigdy nieużywaną skalę. Kto wie może mamy przed sobą pierwszych małych architektów krajobrazu, bo mam nadzieję ,że nie rządzących.

Czy wierzysz w magię? Maja i jej przyjaciółki wierzą! Pewnego dnia na ich drodze stają gwiezdne zwierzęta. Otwiera się przed nimi świat magicznych przygód. Każda z nich ma jakiś magiczny dar, który ma pomóc w walce ze złem. Tuż za rogiem czyha na nie widmo, które podstępnie pozbawia pozytywnych uczuć starszą siostrę Mai. Czy dziewczęta przepędzą widmo? Czy będą wiedziały jak to zrobić? Jeżeli lubicie magię, to ta seria będzie dla Was. Razem z dzieckiem stworzycie magiczną więź podczas czytania. Ta książeczka to opowieść nie tylko o magii, to również opowieść o przyjaźni małych dziewczynek oraz o poszukiwaniu samej siebie. Kazda z bohaterek jest inna, odkrywa w sobie różne moce, a razem mogą stworzyć coś potężnego, co pomoże zwalczyć czarną magię na świecie. Mamy do tego magiczne zwierzątka, które żyją w Gwiezdnym Świecie. Do naszego świata zostają zesłane, by pomóc przepędzić czarną magię, chcąc pomoc śmiertelnikom żyć w zgodzie i miłości. Z potencjalnym Gwiezdnym Przyjacielem porozumiewają się w myślach. Zwykli ludzie ich nie widzą. Książeczka podzielona jest na krótkie rozdziały. Jest ich dwanaście. Czcionka jest duża, w sam raz dla dzieci, które rozpoczynają samodzielne czytanie. Jest dość dużo dialogów. Co jakiś czas pojawiają się ilustracje, które wkomponują się w czytaną treść. Treść nie jest trudna do zrozumienia. Dziecko ogarnie co się tam dzieje. Opisy jakie się znajdują pobudzą wyobraźnię do działania. Opowieść jest na tyle ciekawa, że Weronika domagała się czytania albo sama brała książkę w rękę i czytała. My polecamy zapoznać się z pierwszym tomem. Niebawem zabieramy się za kolejna część. Cykl dedykowany jest dzieciom od 6 roku życia. Seria póki co liczy 8 tomów.

"Akademia Jednorożców" to seria książeczek, która umili czas nie jednemu młodemu czytelnikowi, przeniesie w świat istot, których niestety nie mamy co szukać w realnym życiu, a jednocześnie daje przykład odwagi, szczerości i prawdziwej mocy przyjaźni. W "Ewa i Gwiazda" mamy do czynienia z roślinnością, która występuje na Wyspie Jednorożców. Ewa uwielbia rośliny, dobrze się na nich zna i chętnie spędza przy nich czas. Gdy na wyspie usychają niebiańskie jagody, którymi karmi się jednorożce, Ewa i Gwiazda ruszają na ich poszukiwania. Jaką magią będzie władała Iskra? Czy uda im się znaleźć niebiańskie jagody? Każdy tom napisany jest prostym językiem, czcionka jest większa, przez co treść jest przejrzysta i ułatwia czytanie dzieciom. Każda z nich ma nieco ponad 100 stron, ale czyta się je bardzo szybko. Czytanie uatrakcyjniają biało-czarne ilustracje, dzięki którym łatwiej jest zapamiętać, która dziewczynka jak wygląda. Historie z "Akademii Jednorożców" pokazują, że każde dziecko bądź zwierzę ma swoje słabości i lęki, ale dzięki pomocy przyjaciół można je przezwyciężyć. Oczywiście w każdym tomie zdarzają się sytuacje mało bezpieczne, ale dzięki odwadze i rozwadze udaje się dziewczynkom wyjść z nich bez szwanku. Myślę jednak, że moc przyjaźni jest tu najważniejsza i pokazuje, że dzięki przyjaciołom każdy lęk czy niepewność jest mniej straszna. Mojej 7-latce, która uwielbia jednorożce, bardzo podobają się perypetie dziewczynek z Sali Szafirowej i jeszcze do nich wrócimy.