Dziennik Youtubera. Nie ma lekko

"Escape Room" to typowa książka o AI i przygodach. Fabuła w niektórych momentach zanudziła mnie, a czasami zaciekawiła i mogłam odczuć dreszczyk emocji - na przykład wtedy, gdy akcja działa się w grobowcu Majów czy w bibliotece. Przyznam szczerze, że końcówka mnie rozczarowała - nie tak sobie ją wyobrażałam. Gdybym miała wybrać, którego bohatera chciałabym mieć jako przyjaciela to żadnego bym nie wybrała - byli odważni, ale nikt mi nie przypadł aż tak do gustu. Oceniając całą książkę, to wg mnie takie 6/10 jest idealne.

Cienka książeczka dla dzieci, z dużymi literami i małą ilością tekstu na stronie. Okraszona czarnobiałymi ilustracjami, z krótkimi rozdziałami, o niecodziennej tematyce. Nasi milusińscy mogą więc samodzielnie ją czytać. Napisana przez autorkę słynnego Koszmarnego Karolka. Nic, tylko sięgać po lekturę 🙂 Kim są mali wredni wikingowie? To rodzeństwo Fanga i Trach z towarzyszącym im udomowionym wilkiem Chap-Chap. Niegrzeczne dzieciaki przeżywają różne przygody, między innymi idą na urodziny czy płyną by złupić sąsiednią wioskę. Towarzyszą im inne dzieciaki: Zakręcone Gacie, Flejka i Goldi. Spora dawka pokręconego humoru, niesamowita wyobraźnia małych wikingów, fajni, choć źli, bohaterowie. No, może poza poprawną i grzeczną Goldi, co wśród wikingów jest niespotykane. Myślę, ze to doskonała lektura dla młodszego czytelnika.

Prawdziwe arcydzieło. Soczysta porcja faktów okraszona niesamowitym poczuciem humoru, podana w lekkiej i przystępnej formie. Nasza 10.-latka ją uwielbia. Czekamy tęsknie na kolejne części np. "Dziki poradnik wychowania", "Dziki poradnik polowania". Póki co zadowalamy się "Dzikim poradnikiem gadania". W końcu to podstawowa funkcja życiowa kobiet poza oddychaniem i jedzeniem :)

Dziennik youtubera Marcusa Emersona to cykl dla dzieci o 9-latku który z nudów postanowił założyć kanał na yt i zostać gwiazdą. Poznaje chłopaka, który jest już znanym youtuberem i zazdrości mu sławy. Mimo początkowej niechęci ich przyjaźń się rozwija, a ilość fanów na yt rośnie. Obie książki opisują przygody czwórki przyjaciół. Moim zdaniem jest to fajna seria, nie tylko dla dzieci, sama się przy niej świetnie bawiłam. Książki nie są długie, ale okraszone rysunkami i sporą czcionką ułatwiająca czytanie. Całość czyta się bardzo szybko i jeszcze szybciej wsiąka się w fabułę. Okładki przyciągają uwagę i dobrze oddają charakter wnętrza. Chętnie obejrzałabym serial na podstawie tych książek.

To miały być z pozoru zwykłe wakacje. Tymek, mieszkaniec Ząbkowic Śląskich, nie ma wielkich planów na lato. Jego rodzice są pochłonięci pracą, a on sam najczęściej odwiedza pana Seweryna i jego sklep z grami planszowymi. To właśnie tam poznaje Tosię — wnuczkę właściciela, która spędza wakacje w mieście. Ich spotkanie zbiega się z serią niepokojących wydarzeń: miasto opanowują koty. Dosłownie. Ulice Ząbkowic zalewa fala miauczących stworzeń, których obecność zaczyna dezorganizować codzienne życie mieszkańców. Coś wisi w powietrzu, choć nikt jeszcze nie potrafi powiedzieć, co dokładnie. W tym samym czasie rodzina Tymka adoptuje kota ze schroniska — czarny, tajemniczy czworonóg otrzymuje proste imię: Kot. Z pozoru zwykły, szybko okazuje się kimś zupełnie innym, niż mogłoby się wydawać. To właśnie on stanie się przewodnikiem Tymka i Tosi w przygodzie, która zacznie się tu i teraz, ale poprowadzi ich daleko — w przestrzeni i w czasie. Odkrywając tajemnicę związaną z Pałacem Marianny Orańskiej, dzieci zostaną wciągnięte w niezwykłą podróż 150 lat wstecz, do świata, w którym każde zdarzenie może mieć wpływ na to, co dzieje się dziś. "Tymek, Czarny Kot i zagadki Pałacu Marianny" to dynamiczna powieść detektywistyczna z wyraźnym wątkiem fantastycznym i historycznym. Nie brakuje w niej tajemnic, tropów i nagłych zwrotów akcji, ale też subtelnych momentów, w których liczą się rozmowy, spojrzenia i decyzje. W centrum tej opowieści stoi Kot — postać niejednoznaczna, obdarzona intuicją, pełne magii. Autorka prowadzi czytelnika przez wartką historię, w której łatwo się zatracić. Trzeba być czujnym — tu nic nie dzieje się przypadkiem. Ale pod tą przygodową fasadą kryje się również coś głębszego: opowieść o przyjaźni, o zaufaniu i o tym, jak wspólne działanie potrafi zmienić bieg wydarzeń. Zakończenie pozostawia czytelnika z niedosytem — chciałoby się zostać z bohaterami dłużej. Na szczęście można to zrobić, bo cała seria liczy obecnie trzy tomy.

Niedawno dostałam kolejny tom Dziennika Youtubera do recenzji. Marcus Emerson zabiera nas do świata nastoletniego Daviego Spencera, który z całych sił próbuje rozwinąć swój kanał na YT. Chłopak postanawia odtworzyć viralowy filmik siostry. Do tego przedsięwzięcia potrzebuje szkolnej kury Pomponiary. Problem pojawia się kiedy rzeczona kura daje nogę. Co myślę o tej pozycji? Tak jak przy poprzednich trzech tomach świetnie się bawiłam. Mimo że to książka dla dzieci to dorosły też może ją docenić. Rozdziały w formie odcinków na kanale głównego bohatera z ilustracjami pomagają sobie wyobrazić jak to wszystko wygląda. Niecałe dwieście stron przedstawia pięć dni z życia głównego bohatera. Wartka akcja, ciekawe pomysły i pełno dobrego humoru to coś czego można się spodziewać po tej opowieści. Dodatkowo autor, głosem głównego bohatera prosi o podrzucanie pomysłów na kolejne tomy. Dopóki będą pomysły, będą też kolejne sezony. Polecam i czekam na więcej

"Zagubiony" Josie Williams 7/10 "Zagubiony" to książka z cyklu *pobiorę ją sobie na legimi i 'kiedyś przeczytam 😆 To 'kiedyś trwało 3 lata i w końcu nastała ta wiekopomna chwila. Jednak najlepsze jest to, że nawet tego nie planowałam, bo dziś miał się pojawić post z inną książką, a konkretnie z "Until I Get You" Claire Contreras, ale nie pykło między nami, a ja lekturę zakończyłam po 3ech rozdziałach i wcale nie jest mi przykro z tego powodu 🤣 Ale wracając do "Zaginionego" Teoretycznie jest to debiut Josie Williams, ale czy na pewno, skoro pod tym pseudonimem kryje się Kristy Moseley 🤭 W "Zagubionym" została przedstawiona historia 15letniej Maggie i 17letniego Rydera, i nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego gdyby nie fakt, że Ryder jest duchem. Chociaż w ostateczności nie rozpływam się w zachwytach, bo książka nie należy do tych spektakularnych, to i tak cieszę się, że ją przeczytałam. Ma ona w sobie mimo wszystko coś takiego, że chce się ją czytać, chce się poznać bieg wydarzeń i to jaki będzie ich finał, a bohaterowie, nawet jeśli jednym z nich jest duch, to wzbudzili we mnie ciepłe odczucia względem siebie. Nie jest to tego typu powieść, w której akcja toczy się dynamicznie, tu jest raczej spokojnie, jest bardziej melancholijnie, aniżeli brawurowo, czuć tu nostalgie do tego co było, co jest i co będzie. To historia, która uświadamia, że tak naprawdę nie wiemy ile będzie nam dane przeżyć życia, że może ono trwać przez kilkadziesiąt lat, a może zakończyć się w każdym dowolnym momencie, i że niestety na pewne rzeczy nie mamy wpływu, one się po prostu dzieją. I chociaż jest to lektura o nastolatkach z gatunku young adult, z przeznaczeniem głównie dla nastolatków, to ja uważam, że jest to książka tak naprawdę dla każdego, w każdym wieku. Z pewnością jest to coś oryginalnego i niesztampowego, niebanalnego, i myślę że warto ją przeczytać.

Lubię, gdy pisarz docenia pracę osób, które odgrywają dla niego wyjątkową w życiu rolę, bo dzięki ich ocenie, spojrzeniu na pomysłowość i inne aspekty zawarte w książce możemy jako czytelnicy poznać jej treść, przekaz ukierunkowujący z czasem, że można być doskonałym obserwatorem początkującej pięknej przyjaźni, która pozwoli rozwinąć skrzydła i odkrywać jak wygląda życie, zanim nie mieć możliwości towarzyszyć mu nieco wcześniej, zanim ono się nie rozpoczęło. Czy autor spełni się w roli odkrywcy, tajemnic z przeszłości, czym będzie umieć, czy jednak będzie musiał pokonać zawartą w nadanym tytule książki mroczną głębią, które pozostawią po sobie widoczne ślady?, Czy brat strażnika Will Noctis zastąpi go na rodzinnym stanowisku pracy Burzomorza, czy woli, aby zastąpił go ktoś, kto komu obcowanie z morzem jest mu bliższe? Pytania te narzucają się po zapoznaniu z pierwszymi przeczytanymi dziesięcioma rozdziałami. Najciekawsze jest to, że każdy czytany przeze mnie rozdział napisany jest tak, że wciąga do dalszego zdobywania wiedzy na temat występujących w nich głównych i drugoplanowych bohaterów. Chociaż można wyciągnąć pierwsze wnioski, jacy są z charakteru bohaterowie, gdyż wyrażają otwartość wobec tego, co jest przed nimi lub jeszcze za nimi. Meluzyna jest cierpliwa pomimo tego, że ma jedenaście lat, dzielnie i pracowicie wykonuje swoją misję strażniczki, a brat strażnika Will Noctis nieco gorzej znosi emocjonalnie nową sytuację, w której obecnie się znajduje i jeszcze nie wie, jak się ma w niej zachować z obawy, czy sobie z nią poradzi. Książki Philip Reeve ''Meluzyna Noctis i Mroczna Głębia'' nie czyta się szybko, lecz należy zrozumieć przesłanie, które po części uczy jak być dojrzałym, odpowiedzialnym i być nastawionym przyjaźnie do najbliższego otoczenia znoszącego dzielnie samotność przebywając w otoczeniu morza i tego, co wokół niego krąży i tego, co znajduje w cieniu tego, czego my nie widzimy na co dzień. Wydawnictwu Literackiemu dziękuje za możliwość przeczytania książki. Polecam przeczytać książkę.

Kolejna książka spoza moich rejonów. Jedne dzieci już wyrosły, drugie jeszcze nie dorosły, a sama czytam co innego. Tak czy inaczej, jest to jedna z lepszych młodzieżówek, które miałam okazję czytać. Uśmiałam się bardzo, a z drugiej strony Jacek Galiński pięknie pokazuje problemy dzieciaków wraz z ich rozwiązaniami. Z przymrużeniem oka, ale i wielkim wyczuciem. Podziwiam tego autora za ogromną i oryginalną wyobraźnię, dystans do świata i optymizm, którym pokazuje, że z każdej sytuacji można wybrnąć. Sądzę, że to idealna lektura dla dzieciaków w połowie podstawówki. Poziom i inteligencja nie odbiegają od książek dla dorosłych, a jednocześnie są napisane adekwatnie do wieku. Rewelacja!

W swojej powieści „Duszan” Antonina Todorović, zabiera nas w sentymentalną podróż do świata dziecięcej wyobraźni. Świata bez granic, pełnego beztroskiej zabawy i niezwykłych przygód. Miejsca, gdzie czas staje w miejscu, a cudowne chwile mogłyby trwać bez końca. Przestrzeni, w której ogranicza nas tylko wyobraźnia. Jest to piękna i zmuszająca do refleksji podróż, którą pokochają dzieci i młodzież, ale która zachwyci również dorosłych. „Duszan” to historia wakacji u ekscentrycznej babci, która przypomina jak ważne, jest bycie tu i teraz, jak wiele złego robią rodzice, zabijając w dzieciach twórczy pierwiastek i jak wiele omija nas w codziennym pędzie. Opowieść pachnącą lasem, świeżo pieczonym chlebem i starym, cudacznym domkiem. Wspaniała historia z cudownymi ilustracjami! Jestem zachwycona ❤️

Książka „Drzwi o trzech zamkach” autorstwa Sonii Fernández-Vidal to fascynująca powieść, która łączy w sobie elementy fantasy, przygody i fizyki kwantowej, tworząc unikalne doświadczenie czytelnicze. Jest to lektura skierowana zarówno do nastolatków, jak i osób zainteresowanych fizyką, a także tych, którzy chcieliby zgłębić swoją wiedzę na temat zjawisk zachodzących w otaczającym nas świecie.   Powieść rozpoczyna się od tajemniczej wiadomości wyświetlonej na suficie w pokoju głównego bohatera, Nika. Już na początku dowiadujemy się, że świat, który go otacza, kryje wiele niespodzianek i tajemnic. Główny bohater napotyka na dziwny dom z drzwiami z trzema zamkami, co jest tylko wstępem do niezwykłych wydarzeń, które go czekają. Powieść przesycona jest elementami nadprzyrodzonymi, teleportacją, podróżowaniem z prędkością światła oraz postaciami, takimi jak kot Schrödingera, które pomagają rozwiązywać zagadki.   Główny bohater, Niko, odkrywa, że jego pojawienie się w tym fantastycznym świecie nie było przypadkowe. Jako jedyny człowiek jest w stanie widzieć superpozycję, co stawia go w centrum uwagi zarówno pozytywnych, jak i negatywnych postaci. Czarne zjawy, straszliwe stworzenia zrobione z esencji czarnych dziur, zaczynają ścigać Nika, a on sam musi poznać prawdziwy powód swojego obecności w tym świecie.  Jeżeli chcesz, żeby spotkało cię coś nowego, przestań robić ciągle to samo.  Autorka Sonia Fernández-Vidal doskonale łączy elementy fantasy z fizyką kwantową, co sprawia, że książka staje się fascynującą podróżą przez świat nauki i wyobraźni. Czytelnikom prezentowane są zagadki, które wymagają sprytu i spostrzegawczości, co angażuje ich umysły i zachęca do rozważań nad złożonymi zagadnieniami. Jednym z ciekawych aspektów tej powieści jest sposób, w jaki autorka integruje naukowe koncepcje, takie jak materia, teoria względności, prędkość światła i budowa atomów, w fabułę powieści. Wydarzenia rozgrywają się w równoległym świecie, gdzie pojęcia te nabierają nowego znaczenia. Dla czytelników jest to nie tylko przygoda, ale także okazja do zgłębienia wiedzy na temat fizyki i nauk przyrodniczych w atrakcyjny sposób.  Pisarka udowadnia, że nauka może być ciekawa i fascynująca dla każdego, niezależnie od wieku czy wcześniejszego zainteresowania tematyką naukową. Powieść zachęca do zadawania pytań, odkrywania nowych obszarów wiedzy i rozwijania swojej wyobraźni. To książka, która nie tylko bawi i fascynuje, ale także inspiruje do zgłębiania nauki. "Drzwi o trzech zamkach" to znakomicie przemyślana i napisana powieść, która przyciąga młodych czytelników do odkrywania tajemnic nauki, szczególnie fizyki kwantowej. Jednakże nawet osoby dorosłe, które niekoniecznie są zaprzyjaźnione z tą dziedziną, znajdą w tej książce wiele wartościowych informacji i inspiracji. Materiał naukowy, który może być trudny do ogarnięcia, jest tu przedstawiony w przystępny, klarowny i fascynujący sposób.  To nasze wybory, a nie talenty czy okoliczności, w jakich przyszło nam żyć, decydują o tym, kim jesteśmy.  Język użyty w książce "Drzwi o trzech zamkach" jest zarówno klarowny, jak i przystępny. Autorka Sonia Fernández-Vidal doskonale łączy elementy literackie z naukowymi, tworząc tekstu, który jest zarówno atrakcyjny, jak i edukacyjny. Szybkie tempo narracji sprawia, że książkę czyta się bardzo płynnie i z zainteresowaniem. Autorka nie tylko potrafi opowiadać ciekawą historię, ale także umiejętnie wprowadza elementy napięcia i zagadek, co skutkuje tym, że czytelnik chce dowiedzieć się, co stanie się dalej. Dodatkowo krótkie rozdziały i dynamiczna akcja zachęcają do kontynuowania czytania, co sprawia, że książkę trudno odłożyć. Jest on również dostosowany do grupy docelowej czytelników, co sprawia, że nawet młodsi czytelnicy mogą zrozumieć skomplikowane koncepcje naukowe. Jednakże nie jest to przeszkodą dla osób dorosłych, które również znajdą w książce wiele wartościowych informacji i inspiracji. Warto podkreślić, że język w książce służy nie tylko jako narzędzie do przekazywania treści, ale także jako narzędzie do wywoływania emocji i fascynacji czytelnika. Dzięki temu czytelnik zostaje wciągnięty w świat powieści i ma okazję do zrozumienia i odkrycia fascynujących aspektów fizyki kwantowej.  Książka zawiera wiele ciekawych przekazów i przemyśleń, które można zastosować w życiu codziennym. Zachęca do unikania rutyny, szukania nowych ścieżek i zadawania właściwych pytań. To także lekcja, jak ważne jest kierowanie swoją świadomością na to, co naprawdę jest istotne.  Podsumowując „Drzwi o trzech zamkach” to książka, która powinna znaleźć się na liście lektur zarówno dla młodzieży, jak i dla dorosłych. To fascynująca podróż przez świat nauki, przygody i wyobraźni, która zachęca do odkrywania tajemnic fizyki kwantowej. To lektura, która bawi, uczy i inspiruje, sprawiając, że nauka staje się atrakcyjna i dostępna dla każdego czytelnika. Gorąco polecam po nią sięgnąć!

Ulubiony gatunek, kontynuacja książki, która dość mocno mi się podobała. Pomimo mocno rozrywkowej treści i mnóstwa erotyki, porusza po raz kolejny mocno etyczne kwestie, tym razem jest to odurzenie narkotykami, w celu zachęcenia do czynności seksualnych. Bardzo podoba mi się taki trend przemycania tematów ważnych, pochylania się nad nimi z różnych perspektyw. Plus ładna ta historia miłosna od początku do końca!

Nie zawiodłam się. Dużo kupy, krwi, bąków i innych obleśnych wydzielin 😁 Kay znów udowadnia, że potrafi mówić o medycynie z lekkością, humorem i dużą dawką wiedzy. Choć niektóre fragmenty mogą wydawać się nieco rozwleczone dla najmłodszych, to szybko wraca na właściwe tory, serwując kolejne porcje zabawnych (i czasem szokujących!) historii. Idealna pozycja dla ciekawych świata — niezależnie od wieku. ⭐ Ocena: 8/10

Po tej książce przestaniesz patrzeć na zegarek. To nie ostrzeżenie, ale dobra wiadomość, ponieważ bohaterowie z Mają na czele pokazują, jak świetnie mija czas, gdy będziemy ciekawi otaczającego nas świata i gdy inni będą dla nas ważni. Lektura do czytania w rodzinnym gronie.

Dla mojej córki była to udana opowieść z dreszczykiem. Polubiłyśmy paczkę dzieci - głównych bohaterów historii (szczególnie małą Manię). Brakowało nam trochę większej roli trolla Ludensona, chętnie dowiedziałyśmy się o nim więcej, bo zdaje się być sympatyczną postacią.

Kolejna wspaniała książka od Kelly ♥ Podziwiam to, jak ta kobieta potrafi tworzyć historie... Są one charakterystyczne i oryginalne, niestereotypowe, mają w sobie wielkie pole do przemyśleń. Można się na nich wzruszyć, ale i podbudować oraz uśmiechnąć. Moim zdaniem najlepszą zaletą tej książki, jest to, że uwaga zwrócona zostaje na zgoła zwyczajne cechy bohaterów, np. zdolność do snucia opowieści, umiejętność słuchania, skłonność do filozofowania, które są docenione oraz bardzo ważne w pokonywaniu przeciwności oraz odkrywaniu antagonisty. W życiu też jest to bardzo istotne, aby nie zapominać o swoich pozytywnych cechach nawet, jeśli niby nie są spektakularne. Otóż są, pamiętajcie o tym! Tylko za bardzo się je lekceważy ;)

65/2023 Przeczytalam na Legimi Niech was nie zwiedzie... To pierwszy tom... I kończy się tak, że ręce opadają. Czyta się dobrze. Główne postacie są całkiem fajne, przyjaciółki mi nie podpasowały. Układ, skład i fabuła mają coś w sobie ale niektóre rzeczy były... Dziwne. Czekam na drugą część, bo muszę się dowiedzieć co powiedziała.

Ogólnie to książka przeznaczona dla dzieci, ale nie jednemu dorosłemu się przyda. Forma jest dość przyjemna, nie jest raczej infantylna. Za to ogrom informacji jest imponujący. Jasne, wiele z tych rzeczy, dla dorosłych, to jest na tablicach przy dużych wejściach do TPN, ale z połowę tego warto znać przy pakowaniu na wyjazd w Tatry.

po przeczytaniu recenzji z mieszanymi odczuciami zabrałam się za lekturę. jednak książka wciągnęła. losy sióstr, niewinnych wieśniaków, zaślepionych władzą żołdaków odkrywały smutną prawdę o minionych czasach, gdzie brak wiedzy, działania w imię lepszego Boga zbierają krwawe żniwo. pomimo że szukałam książki łatwej, lekkiej i przyjemnej, trafiłam w sam środek polowania na czarownice. Na pewno nie jest to książka baśniowa z elfami,wrózkami.... ale polecam, bo w każdej bajce jest ukryta prawda, nawet ta najstraszniejsza

„Sekrety Orientu. Antologia arabska” to udana próba zmierzenia się z tematem, który daje ogromne pole do popisu. Różnorodność stylów i gatunków – od historii obyczajowej, przez romans, psychologiczny dreszczowiec, po kryminał z elementami przygody i intrygi – sprawia, że każdy czytelnik znajdzie tu coś dla siebie. Antologia jest niczym patchwork utkany z sześciu różnych tkanin, każda o innym wzorze i fakturze, ale wszystkie połączone wspólnym, egzotycznym motywem. To lektura, która poszerza horyzonty, bawi, wciąga i pozwala na chwilę przenieść się w odległe, pełne tajemnic zakątki świata. Polecam ją wszystkim spragnionym orientalnych przygód literackich. Recenzja: https://kotkawaiksiazki.pl/sekrety-orientu-antologia-arabska-recenzja/