Akademia Jednorożców. Róża i Kryształka

Emma Carroll w książce "Aż do chmur" zgrabnie połączyła naukę, pracę, niebezpieczeństwo i przygodę! Jesienią 1793 roku bracia Montgolfier wypuścili w przestworza wielki balon unoszony ogrzanym powietrzem. W koszu pod balonem znalazły się: owca, kaczka i kogut. Jak do tego doszło? Marzenia, plany, rysunki, wyliczenia, nauka. Kolejne prototypy, nieudane próby, praca. Angielscy szpiedzy próbujący wykraść notatki. Wynalazcy, król, królowa oraz dwójka dzieci i ich pupile: syn jednego z braci Montgolfierów z kaczką oraz ciemnoskóra bezdomna złodziejka z kogutem. Ta dziewczyna z intruza zmienia się w obserwatorkę i współuczestniczkę niecodziennych wydarzeń. Jest główną bohaterką i narratorką powieści, toczącej się w czasach, gdy kobiety mogły znacznie mniej niż dzisiaj. Bystra, uważna, odważna, zaradna. Autorka umiejętnie ciągnie nas w głąb tej historii, każe podążać za dziewczyną. Nie pozwala się oderwać od lektury, dopóki balon nie poderwie się aż do chmur ;-) Intryguje, wabi, komplikuje i chętnie czytamy dalej, chociaż przecież znamy zakończenie :-) https://bajdocja.blogspot.com/2020/09/az-do-chmur.html

Pięknie wydana nieduża książeczka dla dzieci opowiadająca historię małego mola książkowego, który nie miał kolegów (bo kolegów mają ci, którzy lubią sport). Jedyną jego przyjaciółką jest Alice - starsza pani z sąsiedztwa. Wśród uroczych ilustracji, pisana dużą czcionką i krótkimi zdaniami, zaczyna się historia Franka... "Stałem się potworem w moje dziewiąte urodziny. Choć wtedy jeszcze tego nie rozumiałem." Chłopiec nocami zmienia się w kudłate stworzenie, które nie tak introwertyczne jak Frank, stara się zaprzyjaźnić z ludźmi - z kimkolwiek, kogo napotka. "Musiałem ich zawołać. Chciałem powiedzieć, jak się cieszę, że ich znalazłem, i że chcę się z nimi bawić." Czy Frankowi udało się w końcu z kimś zaprzyjaźnić, czy może jednak swą aparycją wszystkich odstraszał? Tą uroczą historię polecam przeczytać, a książkę o przepięknej okładce umieścić w swojej biblioteczce.

Poznajemy kolejne przyjaciółki, które mieszkają w Sali Szafirowej. Wyspa Jednorożców cały czas jest podatna na złą magię, która sprawia, że życie jednorożców i uczniów akademii może być zagrożone. "Lilianna i Tancerz" to piąte spotkanie z Akademią Jednorożców, w którym ponownie przyjdzie grupie przyjaciółek ocalić Wyspę Jednorożców. Tym razem wokół Błyszczącego Jeziora drzewa tracą liście. Zaśmiecają magiczne jezioro, co jest problematyczne. Lilianna cieszy się, że znalazła się w Akademii, ale boi się większej prędkości i skakania przez przeszkody na Tancerzu. Musi znaleźć w sobie odwagę, gdy przychodzi czas na ratowanie jeziora. Z każdym kolejnym tomem zbliżamy się do końca roku szkolnego. Poznajemy kolejne dziewczynki z Sali Szafirowej, które dzielnie trwają u boku swoich jednorożców, mimo niebezpieczeństwa, które dotyka ich co jakiś czas. Czy dowiedzą się, kto stoi za wydarzeniami, które miały miejsce na Wyspie Jednorożców? Tego dowiecie się tylko czytając tę serię. Przyjaciółki i jednorożce wyróżniają się odwagą i chęcią niesienia pomocy, czym są przykładem dla młodych czytelników. Każdego dnia zmagają się ze swoimi lękami, obawami, ale walczą z nimi u boku wspaniałych przyjaciół, którzy ich wspierają. Książeczki uczą, że nie powinno się nikogo zmuszać do tego, czego się boi lub nie ma na to ochoty. To my musimy przezwyciężyć ten lęk w odpowiednim dla siebie momencie, a jeśli jest ktoś, kto nas wpiera, tym lepiej i raźniej. Książeczki z "Akademii Jednorożców" czyta się z czystą przyjemnością, a każdy tom zwiastuje nowe przygody. Treść jest przejrzysta, ilustracje choć czarno-białe, są miłe dla oka. Zdecydowanie polecam!

To książka o niezwykłym psie poecie, którego wiersze mają magiczną moc, gdy ułoży on wiersz dla jakiegoś psa, po chwilii ten pies znajduje nowy dom. Remik (tak się nazywa główny bohater) doświadcza agresji, zmaga się z głodem, brakiem akceptacji ze względu na "inność".. W książce pojawia się wątek miłości, tęsknoty, samotności, bardzo krótki wątek o walce psów, o zaczepkach. Pokazane jest, że psy też mają uczucia: uśmiechają się, tęsknią, płaczą, że trzeba je szanować. Książka uświadamia dzieciom los biednych zwierząt w schroniskach i nie tylko..

Poznajemy kolejne przyjaciółki, które mieszkają w Sali Szafirowej. Wyspa Jednorożców cały czas jest podatna na złą magię, która sprawia, że życie jednorożców i uczniów akademii może być zagrożone. W "Oliwii i Śnieżynce" zbliża się zakończenie roku szkolnego. Wszyscy się do niego przygotowują, ale niektórzy martwią się, że nie skończą szkoły, gdyż jeszcze nie nawiązali więzi ze swoimi jednorożcami. Taką osobą jest właśnie Oliwia. W dodatku Śnieżynka nadal nie odkryła swojej magii. Na Wyspie Jednorożców czyha niebezpieczeństwo i dziewczynka przekona się o tym na własnej skórze. Dziewczynki z Sali Szafirowej dzielnie trwają u boku swoich jednorożców, mimo niebezpieczeństwa, które dotyka ich co jakiś czas. Czy dowiedzą się, kto stoi za wydarzeniami, które miały miejsce na Wyspie Jednorożców? Tego dowiecie się tylko czytając tę serię. Przyjaciółki i jednorożce wyróżniają się odwagą i chęcią niesienia pomocy, czym są przykładem dla młodych czytelników. Każdego dnia zmagają się ze swoimi lękami, obawami, ale walczą z nimi u boku wspaniałych przyjaciół, którzy ich wspierają. Książeczki uczą, że nie powinno się nikogo zmuszać do tego, czego się boi lub nie ma na to ochoty. To my musimy przezwyciężyć ten lęk w odpowiednim dla siebie momencie, a jeśli jest ktoś, kto nas wpiera, tym lepiej i raźniej. Książeczki z "Akademii Jednorożców" czyta się z czystą przyjemnością, a każdy tom zwiastuje nowe przygody. Treść jest przejrzysta, ilustracje choć czarno-białe, są miłe dla oka. Zdecydowanie polecam!

Książka przeczytana wspólnie z dziewięcioletnią córką w ramach codziennej nauki czytania. Książki z serii o mopsiku są bardzo ciepłe, rodzinne i zawsze zawierają morał, nie liczy się kto ma jakie ciuchy i ile ma pieniędzy, ważna jest przyjaźń, miłość i dobra zabawa.

🦄Drugi tom serii „Unicorn Academy” ponownie przenosi czytelnika do świata Wyspy Jednorożców, jednak tym razem historia skupia się w większym stopniu na jednej z koleżanek Sofii. Gdy jej jednorożec zostaje skradziony, cała Akademia staje w obliczu nowego zagrożenia. Zniknięcie magicznego stworzenia wywołuje niepokój i strach, a jednocześnie stawia przed bohaterkami poważne wyzwanie. Sofia wraz z przyjaciółmi postanawia pomóc w odnalezieniu jednorożca. Na ich drodze pojawiają się tajemnice, niejasne motywy niektórych postaci oraz nowy bohater. Książka pokazuje, jak ważna jest więź między jeźdźcem a jednorożcem oraz jak wiele zależy od wzajemnego zaufania. 🧚🏻‍♀️Uważam, że drugi tom „Unicorn Academy” jest bardzo dobrą kontynuacją serii, choć nadal bardziej cenię pierwszą część. W pierwszym tomie akcja była szybsza, a wyraźny podział na dobro i zło sprawiał, że historia była bardziej dynamiczna. Tutaj konflikt ma spokojniejszy, bardziej emocjonalny charakter — nie chodzi o bezpośrednią walkę, lecz o próbę odzyskania skradzionego jednorożca i wsparcie przyjaciółki w trudnej sytuacji. Dużym atutem tej części jest pogłębienie relacji między bohaterkami. Widzimy, jak ważna staje się lojalność, empatia i gotowość do poświęceń. Szczególnie podobał mi się wątek tajemnicy związany z nową postacią, który wprowadza element niepokoju i sprawia, że czytelnik cały czas zastanawia się, komu można zaufać. Choć akcja nie jest tak intensywna jak w pierwszym tomie, książka nadrabia to klimatem i emocjami. To opowieść o przyjaźni wystawionej na próbę oraz o odpowiedzialności za tych, których się kocha — zarówno ludzi, jak i magiczne stworzenia. 🌳Podsumowując, to dopracowana część serii, która rozszerza świat przedstawiony i pokazuje bohaterów w dojrzalszym świetle. Mimo że wolę pierwszy tom, ten również uważam za ciekawy i wart przeczytania, zwłaszcza dla fanów serialu Akademia Jednorożców. [Współpraca barterowa]

Czy wierzysz w magię? Maja i jej przyjaciółki wierzą! Pewnego dnia na ich drodze stają gwiezdne zwierzęta. Otwiera się przed nimi świat magicznych przygód. Każda z nich ma jakiś magiczny dar, który ma pomóc w walce ze złem. Tuż za rogiem czyha na nie widmo, które podstępnie pozbawia pozytywnych uczuć starszą siostrę Mai. Czy dziewczęta przepędzą widmo? Czy będą wiedziały jak to zrobić? Jeżeli lubicie magię, to ta seria będzie dla Was. Razem z dzieckiem stworzycie magiczną więź podczas czytania. Ta książeczka to opowieść nie tylko o magii, to również opowieść o przyjaźni małych dziewczynek oraz o poszukiwaniu samej siebie. Kazda z bohaterek jest inna, odkrywa w sobie różne moce, a razem mogą stworzyć coś potężnego, co pomoże zwalczyć czarną magię na świecie. Mamy do tego magiczne zwierzątka, które żyją w Gwiezdnym Świecie. Do naszego świata zostają zesłane, by pomóc przepędzić czarną magię, chcąc pomoc śmiertelnikom żyć w zgodzie i miłości. Z potencjalnym Gwiezdnym Przyjacielem porozumiewają się w myślach. Zwykli ludzie ich nie widzą. Książeczka podzielona jest na krótkie rozdziały. Jest ich dwanaście. Czcionka jest duża, w sam raz dla dzieci, które rozpoczynają samodzielne czytanie. Jest dość dużo dialogów. Co jakiś czas pojawiają się ilustracje, które wkomponują się w czytaną treść. Treść nie jest trudna do zrozumienia. Dziecko ogarnie co się tam dzieje. Opisy jakie się znajdują pobudzą wyobraźnię do działania. Opowieść jest na tyle ciekawa, że Weronika domagała się czytania albo sama brała książkę w rękę i czytała. My polecamy zapoznać się z pierwszym tomem. Niebawem zabieramy się za kolejna część. Cykl dedykowany jest dzieciom od 6 roku życia. Seria póki co liczy 8 tomów.

Każdy od czegoś zaczynał swoją przygodę ze światem książek. Moja bardziej poważna relacja z fikcyjnymi bohaterami rozpoczęła się co prawda od Wattpada, którego kiedyś poleciła mi kuzynka. Zaczęłam coraz częściej zaglądać do tej aplikacji, ale do dziś pamiętam, jakby to było wczoraj, jak bardzo byłam szczęśliwa, gdy w szkolnej szatni powiedziałam mamie, że mam nową książkę na wieczór. Mama rzadko czytała mi książki na dobranoc, ponieważ tego nie potrzebowałam i też nie oczekiwałam tego codziennie. Jednak, kiedy już to robiła, słuchałam jej głosu jak zaczarowana i nigdy nie lubiłam momentu, w którym nadchodziła pora spania. Te chwile miały w sobie coś wyjątkowego, poczucie bezpieczeństwa i bliskości, które dziś wspominam z ogromnym sentymentem. Wypożyczyłam wtedy książkę „Wróć, Alfiku!”. Jest to historia o pewnej parze, ich psie oraz dziecku, które ma się wkrótce pojawić na świecie. Gdy maleństwo przychodzi na świat, Alfik nie otrzymuje już tyle uwagi co wcześniej, przez co zaczyna rozrabiać. Właściciele nie potrafią sobie z nim poradzić i podejmują decyzję o oddaniu psa. Piszę tę recenzję jeszcze przed ponownym sięgnięciem po tę historię, ale doskonale pamiętam emocje, które mi wtedy towarzyszyły, ja, cała czerwona, z potokiem łez na twarzy, przeżywająca smutne losy Alfika, i mama, której oczy, ku mojemu zdziwieniu, nawet nie zaszkliły się od łez. Dla mnie, osoby niemal pełnoletniej, nie jest to już najlepsza forma rozrywki. Zaczynam dostrzegać powtarzalność schematów i podobieństwa między jedną historią a drugą. Jednak dla tej małej mnie, która dopiero odkrywała świat książek, była to opowieść pełna emocji, ucząca empatii i wrażliwości. Nieważne, ile będę miała lat i nieważne, co będą mówić inni, raz na jakiś czas wciąż będę sięgać po takie książki. Robię to nie tylko z sentymentu, ale też dla tej młodszej wersji siebie, która zakochała się w czytaniu i która wciąż na to zasługuje.

Barry jest to pies bernardyn, który niejednego turystę uratował z opresji. Góry potrafią być piękne i majestatyczne, ale pogoda w nich może się zmienić z minuty na minutę. Jest zdradliwa. Podczas górskich wędrówek zawsze należy brać to pod uwagę. Pouczająca książka o bohaterskim psie, polecam!

"Mopsik, który chciał zostać reniferem" Belli Swift to urocza, ciepła i pełna świątecznej magii opowieść, która z pewnością zachwyci zarówno dzieci, jak i dorosłych. Historia Peggy – małego mopsika, który pragnie pomóc swojej nowej rodzinie i poczuć się częścią świątecznej atmosfery – jest wzruszająca i pełna wartościowych przesłań o przyjaźni, lojalności i wierze w siebie. To doskonała książka na zimowe wieczory, a w formie audiobooka nabiera jeszcze więcej uroku. Ciepły, angażujący głos lektora sprawia, że historia staje się jeszcze bardziej magiczna i wciągająca. Dzięki temu młodsi słuchacze mogą łatwo wczuć się w emocje bohaterów, a dorośli poczują przyjemną nostalgię. Audiobook jest świetnym wyborem na rodzinne słuchanie, np. podczas świątecznych przygotowań czy długiej podróży. Jeśli szukasz lekkiej, radosnej i świątecznej historii, która niesie ze sobą pozytywne wartości, Mopsik, który chciał zostać reniferem to doskonały wybór – zarówno w wersji do czytania, jak i w formie audiobooka! Moja ocena: 🐶🐶🐶🐶🐶/5 Wiek: 6+ Autor: Bella Swift Wydawnictwo: wilga

Książeczka dla dzieci większego formatu prostokątnego. Twarda oprawa. Pisana prozą. Ilustrowana. Treść poświęcona jest głowie rodziny , za jaką uważa się kot o imieniu Kocisław. I to on opowiada co się dzieje u niego w domu, kto należy do rodziny - mama, tata i sześcioletnia Karolcia, o przeprowadzce z miasta na wieś i o świeżo zapoznanych sąsiadach. Przedstawia swoje przygody w nowym miejscu zamieszkania. Najtrudniej chyba było zaadaptować się na wsi małej Karolci, gdyż wszystkie koleżanki zostawiła w mieście. Kocisław chciał jej dopomóc, ale wyszło jak wyszło, niestety na minus. Wkrótce jednak wszystko się odmieni i Karolcia zaprzyjaźni się z nową koleżanką. A Kocisław będzie po swojemu dokazywał i robił im psikusy własnego pokroju. Jeżeli Wasze dzieci chcą poznać kota Kocisława, Karolcię oraz przekomarzanki kota z dziewczynkami, zapraszam do lektury. Książka niesie przesłanie, że nowe nie oznacza złe , tylko inne, że nie można się źle ustosunkowywać do nowo poznanych osób. Ilustracje są dosyć dziwne, gdyż wszystko jest w postaci prostokątów, jak wymiar książki. Szczególnie jeżeli dotyczy to poszczególnych członków rodziny i kota również. Dzieciom się podobają, mnie nie za bardzo. Szczerze mówiąc, nie wiem co ilustratorka Karolina Cichoń-Wydrych miała na myśli, stosując tą formę.

Kolejny super tom, a jeszcze lepsze w tej serii jest to, że każdą część można czytać osobno, bez znajomości innych! Remik szukał domu, Budzeł węchu, a Niepiesek siebie, swojej tożsamości. Oprócz tego bardzo chciał zaistnieć wśród zwierząt. Dlatego najpierw postanowił wystrzelić się w kosmos, potem ruszyć na wyprawę podbiegunko... podbiegunową, jednak przede wszystkim chciał dowiedzieć się czy jest kotem czy jednak psem. Dużo stresu i nerwów go to kosztowało. Wydarzenia z lasu i uratowanie Hultaja, szefa Gangu Niuchaczy, z rąk myśliwych zostały zakończone sukcesem i z Niepieska stał się Superpieskiem. (⁠*⁠´⁠ω⁠｀⁠*⁠)

JEDNA Z MOICH 1 LEKTUR W NOWYM 21 ROKU. W EMPIK GO CUDOWNIE CZYTAŁO MNIE SIĘ O PRZYGODACH, WSPANIAŁEJ, ODWAŻNEJ, POMOCNEJ I UTALENTOWANEJ M. IN. W DZIEDZINIE MAGII ELIZY...🧙🏻‍♀️🧹 Z NIECIERPLIWOŚCIĄ CZEKAM NA DALSZE NIEZWYKŁE LOSY MŁODEJ BOHATERKI ELIZY... 🧙🏻‍♀️🤗 POLECAM DLA RELAKSU I NA POPRAWĘ HUMORU...🤗👏🏻👏🏻😂😂💚📖

Ola ma marzenie - chce wsiąść do rakiety, polecieć w kosmos i zobaczyć z bliska gwiazdy i planety. Idzie do taty i mu mówi, że chce zostać kosmitką:) Tata ją poprawia - chyba kosmonautką? Zaczynają razem zabawę - zasłaniają okna, gaszą światło, naklejają świecące gwiazdki. Za chwilę dołącza do zabawy mama i brat. Wszyscy razem lecą w kosmos. Dywan to rakieta. Do dobrej zabawy wystarczy odrobinę wyobraźni!

Przepiękna historia, która zaczęła się od rozbitego nosa. Są wakacje, ale rodzice Wojtka są zapracowani. Chłopiec dowiaduje się, że nigdzie nie wyjadą i w nerwach rzuca swym przyjacielem - psem Bolusiem. Maskotce pęka guziczkowy nosek. Wojtuś chce ratować przyjaciela i udaje się do pasmanterii. Zwykłe wyjście do sklepu i poznanie trzech starszych pań powoduje, że nudne wakacje nabierają barw. Czy można zaprzyjaźnić się z kimś dużo starszym? I czy można go adoptować? Przekonajcie się sami... Ciepła opowieść o przyjaźni, budowaniu relacji i wsparciu jakie zyskujemy od innych. A przy okazji piękną opowieść na Dzień Babci, w której trzy całkowicie różne starsze damy stają się w jednej chwili babciami małego Wojtka. Książka zawiera ilustracje Macieja Szymanowicza. To czołówka moich ulubionych ilustratorów.

Tom chyba 3 (według chronologii zdarzeń). Amelka idzie do pierwszej klasy, na pewno po książce o zajączkach i sporo przed powieścią o rysach. Książka trochę mniej nam się podobała, bo trochę mało było wiewiórki. Tym razem uratowanym przez leśniczego zwierzakiem zaopiekuje się bibliotekarka z córką. Główni bohaterowie (Wojtek i Amelka z rodzicami oraz zmora) są obecni.