Fiorenzo z Wenecji

http://esperazna.blogspot.com/2014/06/fiorenzo-z-wenecji-sara-wood.html


Na początku bardzo podobała mi się ta książka. Nie mogłam oderwać się od niej, żeby iść spać. O podłożu kryminalnym, zrobiła na mnie duże, pozytywne wrażenie. Pani detektyw śledzi mężczyznę, który szantażuje jej zleceniodawczynię. Pech, a może szczęście, sprawia, że kobieta ratuje mężczyznę przez utonięciem w kanale i rozjechaniem przez motorówkę. Reszta historii wkracza na granice harlequinu. I wszystko dzieję się pięknie i sądziłam, że w końcu mogę się poszczycić, że znalazłam romans, który będzie cieniem książki "Tajemnice zamku Lochlyre", jednak fakt, że książka musi wymieścić się w swoich rozmiarach 160 stron, okroił piękną historię, tworząc z niej niekompletną. Gdy zamieszkali razem w pałacyku, przeżyli romans, wyznali sobie miłość wszystko potoczyło się tak szybko, że aż za. Złudna maska z twarzy Flavi opadła i Suzy poznała prawdę o swej chlebodawczyni. Wyjawiła ona sekret, który Suzy bała się ujawnić swemu ukochanemu, że nie może mieć dzieci. Suzy ucieka, nastaje w tym momencie krytyczny zwrot akcji każdego harlequinu, ale oczywiście później powraca, odnajdują się dwa gołąbki, a wieści po Flavii i jej synu przepadają. A niespełna stronę później Suzy jest już w ciąży, i to trzeciej!
Pomieszanie z poplątaniem. I po co ten cały krzyk, że nie może donosić dziecka jak na koniec jednak może? Sądzę, że historia byłaby barwniejsza, gdyby tylko miała więcej stron, bo zapowiadała się naprawdę świetnie.

http://esperazna.blogspot.com/2014/06/fiorenzo-z-wenecji-sara-wood.html


Na początku bardzo podobała mi się ta książka. Nie mogłam oderwać się od niej, żeby iść spać. O podłożu kryminalnym, zrobiła na mnie duże, pozytywne wrażenie. Pani detektyw śledzi mężczyznę, który szantażuje jej zleceniodawczynię. Pech, a może szczęście, sprawia, że kobieta ratuje mężczyznę przez...