Zagubiony

Dobra jest oczywiście bardziej dla dzieci, ale że kiedyś czytałam pierwszą część to z sentymentu wróciłam. Jest przyjemnie napisana. Ma kody, które można sobie odkodować. Także zapewnia rozrywkę. Bohater książki jest bardzo sympatycznym chłopcem. Na szczęście w tej części już nie jest taki samotny.

Dobra jest oczywiście bardziej dla dzieci, ale że kiedyś czytałam pierwszą część to z sentymentu wróciłam. Jest przyjemnie napisana. Ma kody, które można sobie odkodować. Także zapewnia rozrywkę. Bohater książki jest bardzo sympatycznym chłopcem. Na szczęście w tej części już nie jest taki samotny.

Lubicie zwroty akcji? Ciekawą i pokrętną ale na końcu książki jasną fabułę? Tłumaczenie tekstów (Choć to nie jest konieczne)? Polecam wam więc ją! Kto by pomyślał? Że można zrobić książke tak ciekawą? Śpiesz się bo magia cały czas jest w niebezpieczeństwie

Lubicie zwroty akcji? Ciekawą i pokrętną ale na końcu książki jasną fabułę? Tłumaczenie tekstów (Choć to nie jest konieczne)? Polecam wam więc ją! Kto by pomyślał? Że można zrobić książke tak ciekawą? Śpiesz się bo magia cały czas jest w niebezpieczeństwie

Ta książka przywołuje mi wspomnienie, w którym czytam ją, czekając, kiedy fryzjer skończy obcinać włosy mamy

Ta książka przywołuje mi wspomnienie, w którym czytam ją, czekając, kiedy fryzjer skończy obcinać włosy mamy

Zacznimy od tego, że ta trylogia nie jest wcale taka znakomita. Może i dobra, ale na pewno nie wspaniała. Wątpię nawet, żeby była uważana za znakomitą, dla osób z przedziału wiekowego, do którego skierowana jest trylogia. Niemniej nie można jej też uznać za całkowitą porażkę. Uważam, że jest dobra, ale napewno nie dorównuje innym dziełom.
Uważam też, że autorka z każdym tomem coraz umiejętniej operuje słowami i ogółe coraz lepiej pisze. Drugi tom jest znacznie lepszy od pierwszego.

Zacznimy od tego, że ta trylogia nie jest wcale taka znakomita. Może i dobra, ale na pewno nie wspaniała. Wątpię nawet, żeby była uważana za znakomitą, dla osób z przedziału wiekowego, do którego skierowana jest trylogia. Niemniej nie można jej też uznać za całkowitą porażkę. Uważam, że jest dobra, ale napewno nie dorównuje innym dziełom.
Uważam też, że autorka z każdym...

Uwaga! Mogą pojawić się spoilery do poprzedniej części.

Conn nadal nie doszedł do siebie po utracie swojego locusa magicalicusa i wątpi, że odnajdzie kolejny. Okazuje się też, że magii Wellmet wciąż grozi ogromne niebezpieczeństwo, a Conn odkrywa, że może się z nią porozumiewać za pomocą… zakazanej pirotechniki. Sytuacja z dnia na dzień staje się coraz trudniejsza, a do tego w mieście zaczynają pojawiać się tajemnicze i niebezpieczne Cienie. Czy Connowi uda się uratować magię?

„Zagubiony” jest drugą częścią trylogii o przygodach byłego złodziejaszka Conna, który został uczniem czarodzieja. Niestety, tom ten przypadł mi do gustu nieco mniej niż poprzedni. Występuje tu ten sam sympatyczny główny bohater, jednak przez to, że przez większość historii znajduje się poza Wellmet, ma on ograniczony kontakt z przyjaciółmi. Najbardziej brakowało mi relacji Conn-Nevery-Bennet, czyli tego, co najbardziej podobało mi się w „Złodzieju magii”.

Nie jest to jednak zła książka. Czyta się ją szybko i z przyjemnością, a Conn po raz kolejny wpada w niejedne tarapaty. Pojawia się kilku nowych bohaterów, w tym czarny charakter, który okaże się kimś innym, niż się na początku wydaje. W powieści nie brakuje też akcji. Na końcu książki znajduje się spis postaci i miejsc, runiczny alfabet Wellmet (podobnie jak w części pierwszej, w powieści znaleźć można zaszyfrowane wiadomości),przepisy oraz „Kilka uwag o szermierce” (nie znalazły się tam bez powodu, ale nie zdradzę więcej).

Podobnie jak w „Złodzieju magii” w książce zamieszczono bardzo ładne szkice i wyróżnione graficznie części (tym razem są to nie tylko notatki Nevery’ego, ale także listy różnych bohaterów i dziennik Rowan). Na szczęście tym razem nie znalazłam żadnego wulgaryzmu i chociaż zauważyłam kilka trudniejszych pojęć, to jest ich zdecydowanie mniej niż w tomie pierwszym.

Jeżeli komuś podobał się „Złodziej magii”, to na pewno z chęcią przeczyta także „Zagubionego”. Może poziom jest trochę niższy niż w poprzedniczce, ale nadal jest to wciągająca powieść dla młodszej młodzieży. Bardzo dobrze bawiłam się podczas czytania, więc z pewnością sięgnę po ostatni tom trylogii, aby poznać dalsze przygody Conna i jego przyjaciół. Mam cichą nadzieję, że będzie trochę bardziej przypominał „Złodzieja magii”.

Więcej moich opinii znajdziesz na: http://oczarowanaksiazkami.blogspot.com/

Uwaga! Mogą pojawić się spoilery do poprzedniej części.

Conn nadal nie doszedł do siebie po utracie swojego locusa magicalicusa i wątpi, że odnajdzie kolejny. Okazuje się też, że magii Wellmet wciąż grozi ogromne niebezpieczeństwo, a Conn odkrywa, że może się z nią porozumiewać za pomocą… zakazanej pirotechniki. Sytuacja z dnia na dzień staje się coraz trudniejsza, a do...

Bardzo podobała mi się druga cześć choć nie jest tak fajna jak pierwsza.Polecam i czekam z niecierpliwością na ostatnią trzecią część. :D

Bardzo podobała mi się druga cześć choć nie jest tak fajna jak pierwsza.Polecam i czekam z niecierpliwością na ostatnią trzecią część. :D

W sumie przyjemna powieść na jeden poranek lub jeden wieczór z zupełnie prostą fabułą.

W sumie przyjemna powieść na jeden poranek lub jeden wieczór z zupełnie prostą fabułą.

Fajna ksiazka i lepsza od pierwszej czesci

Fajna ksiazka i lepsza od pierwszej czesci

Fajne!!!!!!!!!!!!!!!!!!! I

super!!!!!!!!!!!

Fajne!!!!!!!!!!!!!!!!!!! I

super!!!!!!!!!!!

Kolejna wybitna cześć powieści o czarodzieju, który tym razem musi się zmierzyć z tajemniczym królem pustynnej krainy.

Kolejna wybitna cześć powieści o czarodzieju, który tym razem musi się zmierzyć z tajemniczym królem pustynnej krainy.