Oskar Pill i Zakon Medykusów

Tytuł: Oskar Pill i Zakon Medykusów Autor: Eli Anderson Wydawnictwo: WAB Ocena: 7/10 OPIS: Wewnątrz grubych murów fortecy Cumides Circle członkowie Zakonu Medykusów zbierają się, wstrząśnięci straszliwą wiadomością: po trzynastu latach odosobnienia z mroźnego lochu w samym sercu Syberii zbiegł zbrodniczy geniusz - Czarny Książę. Jeśli ponownie stanie na czele armii groźnych Patologusów, całej ludzkość grozi zagłada... Jedynym ratunkiem jest pewien wyjątkowy chłopiec, Oskar Pill, syn bohatera wydarzeń sprzed trzynastu lat, mieszkający spokojnie na przedmieściach sennego miasteczka Pleasantville. Oskar nie ma pojęcia o swym szczególnym talencie, wszystko wskazuje na to, że nadchodzące wakacje spędzi jak zwykle w towarzystwie wiecznie zapracowanej mamy, postrzelonej siostry i szkolnych kolegów z ubogiej dzielnicy. Jednak kiedy do drzwi domu Pillów zapuka Berenice Withers - ekscentryczna dama w krwistoczerwonych okularach, życie chłopca zmieni się w fantastyczną przygodę. Oskar jest jednym z Medykusów, ludzi obdarzonych niezwykłą mocą uzdrawiania i podróżowania wewnątrz żywych istot. Będzie musiał poznać pięć fascynujących Uniwersów stanowiących jedną, niepodzielną całość - życie. By tego dokonać uda się do sekretnej rezydencji Wielkiego Mistrza Zakonu, miejsca, w którym nawet drzewa potrafią mówić, a książki wdają się w niekończące dyskusje między sobą. I zanim stanie do walki z armią Czarnego Księcia, odkryje największe sekrety ludzkiego ciała, w którym odwiecznie zmagają się siły Dobra i Zła. „Znikajcie, o Przedwieczni, za tymi ścianami, W przyszłości nas witajcie lepszymi wieściami.” Chociaż książka bardzo mi się podobała, dla autora nie mam jakiegoś zbytniego podziwu za pomysł, fabułę, bohaterów itd. ponieważ ogromnym minusem tej książki był SCHEMATYZM! Właściwie z każdym wątkiem już kiedy indziej gdzieś się spotkałam! Bohaterowie: czworo głównych: Oskar Pill (gdyby nie kolor włosów i brak blizny wrodzony Harry Potter...) - Valentine (żeńska ładniejsza wersja Ronalda Weasleya z jeszcze bardziej ognistymi włosami...) - Lawrence (męska brzydsza wersja Hermiony Granger....) - Roran Moss, czyli nikt inny jak... dubler Dracona Malfoya. - Violette Pill (wrodzona... Luna Lovegood!) - Spencer (Neville) Wszystkie te cztery postacie miały tak podobne charaktery do bohaterów z Harry'ego Pottera, że momentami było to wręcz nieprawdopodobne! Fabuła: - Przed kilkunastoma laty na świecie siał zło przerażający i potworny Czarny Książę (Voldemort) razem z bandą swoich Patologusów (śmierciożerców). Dzięki odwadze ojca Oska Pilla na ( a jakże!) kilkanaście lat zły Vol... Czarny Książę zniknął i przestał siać zniszczenie, ale teraz powrócił, a hordy śmier... Patologusów już lecą mu na pomoc! Och, nie! Czarny Książę chce zniszczyć Zakon Medykusów (Zakon Feniksa) na czele z Wielkim Mistrzem Brave'm (Albus Dumbledore) , któż mu da radę? Ależ, oczywiście, Panie i Panowie, Oskar Pill (Harry Potter)! Ach, i nie zapomnijmy o tytule: "Harry Potter i Zakon Feniksa"... oj, przepraszam: "Oskar Pill i Zakon Medykusów"! Pomysł nie, wcale nie z Harry'ego Pottera, gdzieżby tam. Pomysł był nawet oryginalny, gdyby nie to, że wnętrze człowieka według Andersona wyglądało niemal identycznie jak... wnętrze organizmu z serii bajek Było sobie życie o ludzikach, które pracują we wnętrzu organizmu. Jedyne co tutaj Eli Anderson dodał nowatorskiego, to w Było sobie życie ludziki pracujące w ludzkiej skórze nie słuchały przy pracy reggae.... "Dlaczego bywamy agresywni? Bywamy agresywni, kiedy rozmowa nic nie daje" .Jak widać powyżej, Oskar Pill i Zakon Medykusów to naprawdę bardzo oklepana książka (podobieństwo do Harry'ego Pottera było więcej niż uderzające!) , a jednak... podobała mi się. Widać, że autor ma potencjał i umie dobrze pisać. Uwielbiałam postać Violette, tak samo jak uwielbiałam postać Luny z Harry'ego a te dwie są naprawdę bardzo podobne. Muszę jednak oddać autorowi, że ma lekkie pióro i bardzo dobry warsztat. Praktycznie nie mogłam się oderwać od tej powieści i mimu prawie 600 stron książkę czyta się w jeden/dwa, no, max trzy dni. Schematyczna niby jest, a jednak obrót wydarzeń często jest bardzo zaskakujący. "Jak walczyć z agresją? Czasami zamiast być agresywnym, lepiej uciec w marzenia" Zbierając powyższe w podsumowanie, jestem bardzo zadowolona z tej książki i na pewno sięgnę po Oskar Pill. Dwa królestwa. Mimo, że dość długo byłam zniechęcona tych okropnym schematyzmem, którego nienawidzę, Eli Anderson zachwycił mnie obrotem wydarzeń, stylem, i językiem, którym, notabene, to wszystko skopiował. Książkę czytało mi się niezwykle przyjemnie i na pewno nie raz do niej wrócę. Dawno przy żadnej książce tak nie czułam upływu czasu! recenzja także na moim blogu: http://zakochana-w-ksiazkach-i-w-czekoladzie.blogspot.com/2014/02/39-oskar-pill-i-zakon-medykusow.html